Saga


Saga - 1968, Blaðsíða 151

Saga - 1968, Blaðsíða 151
RITFREGNIR 147 á sjó (bls. 11—12). Þeir hafa þekkt sjólag og vinda; útsynningur er t. d. allt ööru vísi rok en landsynningur. Sæfarar á Norður-Atlants- hafi villtust ekki á slíkum náttúrufyrirbærum á miðöldum. Það er hægt að nöldra um fleiri smáatriði í fyrri helft bókarinnar nema í kaflanum, sem Kristján Eldjárn hefur sett saman. Hann er stutt, en greinagóð skýrsla um vikingalýðveldið fjarst í útsænum. Teikningar eru bæði gerðar sem bókaskraut og til þess að styrkja textann, bregða upp sviðsmyndum af hinu mikla skoðunarspili víkinga- aldar. Flestar þjóna þær dável þessu tvíþætta hlutverki nema þær, sem sýna alþingishald á Þingvelli (opna 110—111) og bjargsig (opna 164—165). Síðari helmingur bókarinnar fjallar um siði og hætti víkinga, trú þeirra og daglegt líf, heimilisiðnað, áhöld, klæðnað, skip og skipa- smiðar. Hér er um að ræða eitt hið bezta yfirlitsverk um menningar- sögu víkingaaldar innan síns ramma. Þá er fengur að skrá um merkis- rit um víkingaöld, en hún er birt að bókariokum. Vansmíð er það, að texta bókarinnar er hvergi deilt á höfunda. Þeir eru kynntir lítillega við upphaf hennar, en hvergi sagt, hvað hver þeirra lagði til málanna. Vikingarnir eru glæstasta kynningarrit, sem við íslendingar eigum um það skeið sögunnar, sem flutti forfeður okkar hingað til lands. Björn Þorsteinsson. Þórbergur Þórðarson: Einar ríki. 1. bindi. Fagurt er í Eyjum, Helgafell, Rvík 1967. Sjálfsævisögur eru venjulega áróðursrit í einhverjum skilningi og þar með takmarkaðar að heimildagildi. Menn dæma sig með verkum sínum, einnig sjálfsævisögunni, og fáir eru svo hreinskiptnir og heið- arlegir að halda dómþing yfir sjálfum sér. Sjálfsævisagan er málsskjal, þar sem söguhetjan reifar sjónarmið sín, gerir grein fyrir þvi, hvernig hún vill, að aðrir menn líti á sig og verk sín, en þar með er því auð- vitað ekki að heilsa, að það viðhorf sé hið eina rétta. Fáir Islendingar hafa verið hispurslausari i frásögnum af sjálfum sér en einmitt Þór- bergur Þórðarson, bókfærslumaðurinn á lifsstríð Einars Sigurðssonar. En Einar segir fyrir, leggur fram málsskjölin. Þetta er hans bók, og eitthvað liggur honum vonandi á hjarta annað en það að gæla við minningarnar og njóta vinfengis við meistara Þórberg til þess að troða sér inn I íslenzka bókmenntasögu. Þetta er bók fyrirheita, en ekki efnda. Hún skilur við mömmudrenginn Einar Sigurðsson 16 vetra innritaðan í Verzlunarskóla Islands. Þar kynnist hann Þórbergi, og hefur síðan tignað meistarann á ýmsan hátt og stofnað nú með honum endurminningafyrirtækið Einar ríki. Frá kynnum þeirra Þórbergs segir ekki i bókinni, þar er sögu Einars ekki komið svo langt. Og einskis vísari verður lesandinn um það, hvernig hann eigi að verða ríkur. Hann kynnist tápmiklum og skyn- úgum Eyjastrák, sem gerir út á polla og tjarnir, sennilega formanns-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172
Blaðsíða 173
Blaðsíða 174

x

Saga

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Saga
https://timarit.is/publication/775

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.