Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 150. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Laugardagur 8. júlí 1961
MORGUWBLAÐIÐ
II
Ef menn nenna að vinna
þá hafa þeir mðguleika
„segir Sverrir Runólfsson sem rekur fyrirtæki á Langasandi
'ALLMARGIR Islendingar hafa
á undanförnum áratugum flutzt
vestur um haf til Ameríku. —
Hafa margir þeirra setzt þar að
með fjölskyldur sínar, en geng-
ið misjafnlega vel að koma fót-
Uffl undir sig í hinu nýja
heimalandi. Aðrir hafa ýmissa
©rsaka vegna ekki ílenzt þar,
i»g  snúið  hingað heim  aftur.
Einn þeirra Vestur-lslendinga,
Bem hafa náð öruggri fótfestu
í hinu nýja landi, er Sverrir
Runólfsson. Hann er borinn og
barnfæddur Reykvíkingur, son-
tir Runólfs Kjartanssonar kaup-
manns, sem látinn er fyrir
inokkrum vikum.
i Sverrir var ekki í þeirra
hópi sem endilega ætluðu sér
að   flytjast   af   landi   brott   og
.         Sverrlr Runólfsson.
setjast að 1 Ameríku. Sverrir
hefur alltaf haft ánægju af
eöng og hljómlist. Ungur að ár-
um ákvað hann að fara til
Bandaríkjanna og leggja þar
stund á söngnám, sem hann og
gerði. — En það fór fyrir hon-
um eins og mörgum öðrum, að
vestra tók Amor að skjóta örv-
um sínum að þessum unga
Reykvíkingi í hinu framandi
landi. Eftir að hafa dvalizt í
Bandaríkjunum í 3 ár, ákvað
hann að setjast þar að og
stofnaði heimili, er hann gekk
að eiga Janet Murphy, unga
heimasætu frá Langasandi í
Kaliforníu.
Þegar komið var að þessum
kapitula í lífi Sverris taldi
hann að ekki yrði hjá því
komizt fyrir sig að snúa sér að
veraldlegri hlutum en söngn-
um. Hann keypti sér stóran
vörubíl og tók að sér að flytja
vegagerðarefni   um   langan   veg.
— 1 þessu starfi komst ég
brátt að þeirri staðreynd, sagði
Sverrir í stuttu samtali við
Mbl., — að ef maður nennir að
vinna — og vinna mikið, ef því
er að skipta — þa hafa menn
möguleika til þess að komast
áfram í Bandaríkjunum og það
vel áfram. Þó ég segi sjálfur
frá, og sé ekki kominn á karla-
grobbsaldurinn enn, þá hefur
mér tekizt að koma svo vel fót-
unum undir mig, með þrotlausri
vinnu myrkranna á milli, að ég
er í dag algjörlega fjárhagslega
sjálfstæður maður. Nú á ég t.d.
6 stóra flutningabíla, sem eru
allan sólarhringinn í stöðugum
akstri við flutning á bygginga-
efni í bílabrautir. Sjálfur hef
ég mitt verkstæði er annast
nauðsynlegt viðhald bílanna. —
Þar vestra verður maður að
vera vel á verði í öllu er að
atvinnurekstri lýtur, því hin
frjálsa samkeppni, og hún er
hörð þar, skal ég segja þér,
krefst þess að stöðugt sé verið
á verði, um að það sem maður
hefur tekið að sér, sé fram-
kvæmt árekstralaust og á óað-
finnanlegan hátt, og að ekki
komi á mann þveran undirtil-
boð frá einhverjum öðrum. Þá
er engin miskunn og manni
kastað á dyr, því bisness er
bisness,  segja Ameríkumenn.
Sverrir kvaðst una hag sínum
vel þar vestra. Hann hefur
mikil afskipti af hverskonar fé-
lagsmálum í heimabæ sínum,
Long Beach, og hann er t.d. í
stjórn óperunnar í Long Beach.
Þá hefur hann verið formaður
í íslendingafélaginu í Los
Angeles. Kvað hann það hafa
gefizt vel að hafa formanna-
skipti í félaginu árlega og
væri mikill og góður félagsandi.
Hann hefur greitt götu íslend-
inga  þar  vestra  á  ýmsan  hátt.
Sverrir kvað það hafa glatt
sig mjög að heimsækja Reykja-
vík, og hitta gamla vini og
kunningja, en hann er nú á
heimleið — flýgur héðan til
bílaborgarinnar Detroit á mið-
vikudaginn þar sem kona hans
og tengdaforeldrar taka á móti
honum. Þaðan ætlar Sverrir að
aka alla leið suður á Langa-
send í nýjum Cadillac.
Frá niningu
Júníbréf frá G. Br.
Bindindisfélag   kennara
AÐALFUNDUR félagsins var
haldinn í Hagas.kóla í Reykja-
vík,   mánudaginn   5.   júní   sl.
Félagið nýtur nokkurs styrks
frá Áfengisvarnaráði til starf-
eemi sinnar. Blað félagsins
„Magni", kom út reglulega og
var sent öllum kennurum á
barna- og unglingastigi. — Önn
ur útgáfa af kennslubók félags-
Ins, „Ungur nemur, gamall
temur", sem notuð er við lög-
6kipaða bindindisfræðslu íbarna
skólum, kom út á sl. ári á
Icostnað Áfengisvarnaráðs. —
Gefin var út nokkurra blaða
vinnubók, varðandi bindindis-
fræðslu, tekin saman og teikn-
uð af Marinó Stefánssyni. —
Loks gaf félagið út fræðslu-
bæklinginn „Unglingsárin", og
var honum útbýtt til allra 12
ára telpna i skólum landsins.
Einn félagi, Eiríkur Sigurðs-
son, skólastjóri, var styrktur til
utanferðar til þáttttöku í nor-
ræna bindindisþinginu í Staf-
angri 1959, og flutti hann ýms-
ar fréttir og nýjungar heim.
Snorri Sigfússon, fyrrv. náms-
stjóri, flutti erindi í Kennara-
skóla íslands á vegum félagsins.
Á fundinum voru rædd ýms
framtíðarmál, sem bíða úr-
lausnar.
Hannes J. Magnússon, Jóhann
es Óli Sæmundsson og Eiríkur
Sigurðssón, allir búsettir á Ak-
ureyri, báðust undan endur-
kosningu. Voru þeim fluttar
beztu þakkir fyrir ágæt störf í
þágu  félagsins  frá  upphafi.
Núverandi stjórn skipa: Sig-
urður Gunnarsson, formaður,
Helgi Tryggvason, ritari, Krist-
inn Gíslason, gjaldkeri, Ólafur
Þ. Kristjánsson og Marinó Stef-
ánsson.
JÚNÍ er ársins bjartasti mán-
uður með sumarsólstöðuim og
þjóðhátíð og nýstúdentum og
lömbum sem leika sér í nótt-
lausri veraldarveröld. Þennan
bjarba mánuð setur vorhirð-
ing f járins svip sinn á sveita-
störfin. Fyrst er smalað til að
marka lömbin og rýjia geldféð
— geldar ær og gemlLnga —
uim sauði er nú ekki að tala.
Svo þarf að simala aftur til að
rýja ærnar. Þakkað veri réttri
gengisskráningu borgar sig nú
orðið að hirða ullina. Mér er
sagt að nú muni fást um 50
kr. fyrir vænt reifi. Ullin verð
ur því aildrjúgur hmti af af-
urðum sauðfjárbænda — það
getur m. a. s. „borgað sig" fyr
ir krakkana að fara að tína
'hagialagða. Sú var tíðin að
upptíningurinn voru einu inn-
tektir sveitabarna.
II.
Júní hefur verið kaldur að
þessu sinni. Hitimi komst aldr
ei hærra en 15 stig og það
þykir okkur ekki mikið hér á
Klaustri. Það hefur líka verið
næðingiaisamt. Aðeins stund og
stund, í góðu skjóli móti sól,
finnst mér j'úní hafa verið
með sínu rétta eðli. Annars
hefur þetta verið ágætt vor.
Gott hefði það þótt fyrir 300
árum. Um vorið 1661 skrifar
Espolín: „Gjörði þann vetur
harðan og langan ög var kalt,
og allt árferði miður en fyrri
hafði verið lengi." — Fram
að fardögum var tíðin óvenju-
lega góð allt frá sumiarmáilium.
Nú kom sumar með sumri og
það skeður ekki oft, að sum-
arið í almanakinu og sumar-
ið í náttúrunni séu samferða
heim til íslands. En nú var
þetta svo, það var kominn nóg
ur gróður handa féniu fyrir
sauðburð  og óvenju snemma
var farið að beita kúm. Flestir
beita þeim á rækfcað land a.
m. k. til að byrja með, og
sumir bera á úthagann handa
þeim. „Það eru áburðarkaup-
in, sem borga sig bezt", aagði
bóndi einn í Rangárþinigi við
mig fyrir fáum árum. Hann er
góður búmaður.
III.
Nú eru 2 ár síðan byrjað
var að flytja héðan mjólk út
í Flóabú og eru nú s. a. s.
allir bændur hér milli Sanda
byrjaðir á mjólkursölu. Teljja
flestir þá framleiðslu borga
sig betur en sauðfjárrækt og
hafa hug á að fjölga kúm. Er
það eflaust rétt, að yfirleitt
nýiast gæði hverrar jarðar
bezt með því að hafa blönduð
bú, stunda bæði sauðfjárrækt
og mjólkurframleiðslu. Þrátt
fyrir aukinn tilkostnað, eru
flestir bændur með einhverja
nýrækt í vor, enda vérður
töðufengurinn að vaxa, ef
kúabúin eiga að stækka. Svo
eru fjósbyggingar á næstu
grösum, en búast má við, að
þær framkvæmdir verði mörg
um þungar í skauti. Hafinn er
undirbúningur að byggingn
fimm nýrra íbúðarbúsa hér —
milli Sanda. Er það á tveim
bæjum í Skaftártungu: Ljótar
stöðum og Snæbýli og þremur
á Síðu: Holti, Breiðabólstað
og Hörgslandi. Munu efeki í
annan tíma hafa verið meiri
framkvæmdir á þessu sviði
hér um slóðir.
IV.
Eins og allir vita, er vorið
mesti annatími sveitaifólksins.
Verkfall sveitafólks að vori
til er eins og hver önn/ur
hlægileg fjarstæða. Enda þótt
verkfallsrétturinn     sjé     sjáM-
5ur í frjálsu þjóðfélagi
verður þiað ávallt skaði fyrir
alla þegar honum er beitt. Og
vonandi þroskuinst við svo
með tíð og tíma að félagsfegu
rétfclæti og skynsamlegium
sambúðarháttum, að verkfoll
verði með öllu óþörf. — Verk-
föllin verkla á efnahagsl'ífið
eins og blóðtappi í æðakerf-
inu. Þegar þessar línur koma
á prent, verður okkar verk-
fallssjúka þjóðfélagi byrjað
að réttia við eftir þau átök,
sem yfir hafa staðið undan-
farið. Hér var ekki mikið um
verkfallið rætt, en ég held að
afstaðlan sé nofckuð ailmennt
þessi: Enigan furðar á því að
kommúinistar reyni með öllum
ráðum að eyðileggja efnaihags
kerfið og koma í veg fyrir að
viðreisnin takist. Hitt vekur
nokkra furðu, að Framsokn
skuli samfyllkja með þeiim til
þessa óheillaverks. Um það
vilja gætnir flokksmenn lítið
tala, og er sú afstaða skiljan-
leg. Þeir sjá, sem aðrir, að
hér hefur flokksofstækið
hlaupið með filokkinn í gön-
ur. Sárindi flokksforustunnar
hljöta að vera mikil yfir því,
að hún hefur ekki borið gæfu
til að vera með í því uppbygg
ingarstarfi, sem nú er unnið
til að reisa við efnahagslífið
eftir rústir og ráðleysi vinsitri
stjórnarinnar. — Hvað, sem
því líður, réttlætir það ekki
þessa afstöðu flokksins. Það
er með ölhi óréttlætanlegt
fyrir lýðræðisflokk, að grípa
til pólitískra verkfialla. Það
liggur við að það sé málefna-
leg uppgjöf. Með því viður-
kennir hann, að hann treystir
ekki málstað sínum frammi
fyrir dómi kjósendanna við
almennar kosningar að loknu
kjörtímabili.
Mikið um
ref í N-ís.
ÞÚFUM, N-ís. 4. júní — Sláttur
er hafinn hér á stöku stað, en
grasspretta er mjög misjöfn, og
tún sumstaðar stórskemmd sök
um kals, sem  óvenju mikið  er
um.  Spretta  er  ekki  orðin  góð
ennþá, en fer vel fram.
Smölun á sauðfé til rúnings
stendur nú yfir. Mikið er um
ref á þessu vori og hefur mikið
unnizt af dýrum, bæði grentóf
um og yrðlingum. Hans Valde-
marsson, bóndi í Miðhúsum, er
mikil refaskytta og hefur unnið
mörg greni að undanförnu.
Viðgerð á Vatnsfjarðarbryggju
er lokið og stóðu Geirmundur
Júlíusson,   Hnífsdal   og   Halldór
sonur hans fyrir verkinu, sem
gekk ágætlega. Er mikil bót að
viðgerðinni. — Von er á brúar-
gerðarmönnum frá vegagerðinni '
bráðum, og er bygging tveggja
brúa áformuð í Reykjafjarðar-
hreppi, Gljúfurá í Mjóafirði og
Hópinu hjá Vatnsfirði. Allmikil
vegagerð hefur að undanförnu
staðið yfir í Laugardal í ögur-
hreppi, og er þar um að ræða
sýsluveg.               — P.P.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20