Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUN'BLAÐIÐ. LAUGARDAGUR 19. SEPT. 1970
19
Fræðslunámskeið
dýralækna, sláturhússtjóra,
kjötmatsmanna og kjöt-
iðnaðarmanna
FRÆÐSLUNÁMSKEIÐ dýra-
læfcna, slátuTiruúsistjóra, fcjöt-
rniatsimiaininia og kjóvtiðraaðanrnamma
var haldið í Borganniesá uim máin-
aðamót   ágúist-september.
Tekið  var  fyrir:
Búfjársiátruin, afurðir og kröf-
ut kauipemda, aðsfcöðuimuiniur,
fraimtíðarislkipulag.
Ég var þarna a'ðieinis óviðfcom-
airadl áhieyraindd, en þó að raokkru
gaimalkuraraur störfuim þessara
rraæitu mamiraa, semi þarrna þintguðu
om vanidaimál framainiskiráðTa
atriða.
Fyrir 1920 mam éig því miðiur
eftir aflífun sauiðfjár á blóðvelli
án raokfcurra dreifimga, sitórgrip-
ir voru þó skofcniir mieð hagla-
byssuim eða mæmiain stunigin í
siuindiuir rmeð svokölluiðiu svæfing
airjánnd. Á stuinidiuim vildi þetta
þó mistaikais't. Heligríima var lenigi
niotuð á sauðfé, riffillskiot otg nú
að miestiu loftbysisiur. Fláimimg og
inTiianúrtatoa á blóðvelli var lemgi
vel mjöig fruomisitæ'ð og skilyrði
til alls hreinlætie mjög oft ekki
heppilag til vöruvönduiraar.
Nú í ágústlok eru uim 70 maran.s
hivaðamaefa að aif laindimu staddir
í Borganraesd. Þar er eitt nýtízku
lagiasta s'láiturhús á laradiru og
byglgt rraeð það fyrir aiuiguim að
geta fullnægt sívaxainidi kröfurn
erlemdra kaupenida. Staiðreynd er
það að ekki er hægt aið stoella
skolleyrum við þassum síauknu
giæðiakröfuim og breytiiniguim um
bætta meðferð fcil að geira vör-
uina aðgerngilega fyrir kaupend-
ur, jafnivel a'ð ko'mia vötruinni gem
mest matbúimni á borð raeyterada.
Áheyrandi otg í viðtali við fund
armiann f aran ég að miargir voru
voinsvik'nir yfir ástandi þeirrar
vöru, sieim þetta nýja sláturhús
sfcilaði. Heyrði ég þar helzt tal-
aið uim hreinilæti kroppannia og
suimir töldu sízt mimni vöruigæði
litlu sLáturhúsaniraa, þeiirra sem
aðeiœ mætfcu siátra til bráða-
birgða eða emð uradianlþágu með-
an aranað fullkoimnara væri ekki
fyrir heiradi. Nei, þeir töldu ýmis-
legt í fr'amkvæmd þassa nýtízku
sláturhúss  ekfci til  fyrirmyradar.
En mú víkjuim vi'ð að uimisögn
fo'rystu- og ráðaimiarania þessa
fyrirtækis.
1 þessiu húsi, sem er fyrst hér
á lándi með ýmsa nýbreytni, er
vitamilegia margt, sem ernniþá er
á tilrauiraaistigi og verður að
þreifa sig áfram með og bæifca
úr ýmsuim ágölluim, seim fraim
komia í framkrvæmd verka og út-
búniaiðia,r. Hér eru sörrau vanda-
mál o'g í ölluim öðrum sláturhúis-
uim, að starfsfó'lk kemur að
hausti óþjárfað eftÍT árs fjar-
veru frá þassuim störfum —
bæimdur, sjóimientn, já, iafnvel fólk
úr möirguim stéttum, siem er að
afla sér pemimiga til lífsiviður-
vaeris eða skólakostniaðar. Þá
tetour alitaf nokkra daiga að siam
æfa fólki'ð. Oft koma niýir menn
eða komui- í stað annarra, því
fólki þarf að kenma haimdtök og
vinniu, seim það hefir kianiniski
aldrei smert á áður. Þess vegina
er ekki sanmigjarnt aið dæma af-
köst og vinnugBeði eftir fyrsta
eða aranan daig slátruinar.
Áreiðiantega  voru   þó   margir
þessara miainina, sem þarna voru
á þinigi akki ánægðir með ýmsia
verktilhögiun á sláturhiísunujm
yfirleitt, t.d. vatmsaustur á kjöt-
ið. Af því að ég minmist á þetta
atriði lanigar mig til að siegja frá
uimmiæiuim Halldóns Ásigieirsson-
ar, yfirkjötmiatsrraaranis, vi'ð mig
fyrir allrraörguim árum, sem alveg
hefir komið heim við mína
reynislu. Ef óhreinindi koma á
kropp í fláninigu eða blóð og gor
við ininianúrtöiku þá er raæstum
siama hve miklu vatni er auisið,
það raæst illa af og kjötið verð-
ur alltaf útlitsil.iótara við mik-
inin vatnsaiuistur. Kjötið á að vera
hreint úr fláninigu og innamiúr-
töku, em þurrka má það irae'ð
grófu handlklæði. Hárin, sem oft
vilja loða við raást bezt með
grófuim dúk, éða burstia létt yfir
með mælonbursta. Þetta sagði
þesisi gamalreynidd sómiamaður,
,sem áreiðanlega hefir manma
mest femigizt vi'ð kjöt og kjöt-
iðmað.
Sá háttuir var eitt siran tek-
iran upp að senda þjálfaiða flán-
inigsmienin á miilli slaturhiúsamna
til að leiðbeima fyrstu daga silátr-
unar. Einihve'm vegiran fékk fólk-
ið þá inn í siig strax að vanda
störfin. Mér 1K aði þetta vel og
taldi jiafnivel mieira gaign af þesis-
ari keimnclu en fjökraeiniraum ráð-
saimikomium, sem oft gera miraraa
gaign em ætlazt er til.
Vitiainlega er aðstöðiumumur
mikill á hverjum stað og marg-
ur varadi, sem hver og einn slát-
urhússtjóri og kjötmatsmaður
ver'ður að leysa af sirani reynislu
uimdir yfirstjórn yfirmats.
Er éig hugisia um frarntíðar-
skipulaig þesisiara mála dylst
mér ekki að stór og fiulikomin
sláturnús verða bygigð í fjar-
flesitu  héruðumum,  þar  sem  bú-
pemiragur verður fluttur að uim
lemigri l'eiðir em áður hefir verið.
Kjötið frá þessuim húsum, sem
viðurkeranid verða af útlemdium
og oft vamdfýsnium kaiupendiuim,
verður seint á erleradian imarkað.
Mjög mörg slátU'rhús, sem ^nú
eru rekin me'ð undairaþágu verða
að fá sláiturleyfi áfram til iraraan-
laradssölu, því það hefir sýnt
sig að það'am kerraur edmindg ágæt
vara. Enda hygg ég að' furðu
sjaldan hafi komið til yfirmats
á kjöti yegima slátrunargalla.
Saltkjötið okkar er herra-
mannis matur oig á að sérhæfa
sérstöku sláturhús til að fram-
Í2iða það. Vel má vera að það
sé gert að einhverju leyti, þó
mér sé það efcki fcuninugt.
Þó að við viljium gera stór-
átcfc í byggingum eins cng t.d. í
Borgarnesi,  þá verðutn við  lík-
¦ ¦
Oskufall
Með ýmsu móti auglýsa menn
skilning sinn á almennum mál-
um og aðsteðjandi eða yfirstand
andi erfiðleikum. Sannast þetta
m.a. á siðgæðispostula Mánu-
dagsblaðsins, sem þann 10. júlí
s.l. sendir okkur Húnvetningum
kurteislega vinarkveðju. Þótt
Mánudagsblaðið sé án efa hið
merkilegasta blað, á sína vísu,
hefði ég samt sennilega látið
kveðju þess ósvarað af minni
hálfu, sérstaklega þar sem svo
langt er umliðið, ef þessi „rödd"
væri sú eina, sem heyrist í svip-
uðum dúr. En þar er raunar
ekki og því meiri ástæða að
kvitta fyrir og geta þá aðrir,
sem líkt eru umræddir, einnig
tileinkað sér þessa kvittun, frá
minni hendi. Þótt Mánudagsblað
ið sé trúlega af ýmsum mikils
metið, mun þó útbreiðsla þess
lítil hér sum slóðir. Elskulegheit
þess hafa því farið alveg fram
hjá okkur flestum að minnsta
kosti, og var það af hreinni til-
viljun, að ég sá blaðið fyrir
skömmu, en af því leiðir hversu
seint er hér af stað farið.
Svo virðist sem klausaii í
Mánudagsblaðinu sé öll byggð á
sögusögnum, nánast svipuðum
þeim, sem kenndar eru við hina
virðulegu frú, Gróu á Leiti. Að
visu er ekki tekin upp setning-
in, „ólyginn sagði mér," en talað
er um, að á lofti séu allháar
raddir, að skemmdir af völdum
öskufalls í Húnavatnssýslu séu
mjög orðum auknar. Er leitt til
þess að vita, að blaðið skuli láta
glepjast af sögusögnum og bæja
slúðri. Þannig getur samt stund
um farið fyrir þeim, sem saklaus
ir eru og einfaldir í sínu hjarta.
Hverjir það eru, sem ýkt hafa
svo mjög skemmdirnar af ösku-
fallinu, er ekki beint sagt, þó
má skilja, að það séum við Hún-
vetningar og þá aðallega bænd-
urnir, sem komu fram í sjónvarp
inu.   Ferðamenn   úr  Húnavatns-
sýslum hafa fært höfundi ein-
hverjar fréttir, en ekki er lík-
legt, að þeim, sem ekur um hér-
aðið á bifreið sinni, gefist
fullnaðarsýn um ástandið eins
og það raunverulega var. Mikið
er það líklegra, að þeir sem dag
lega önnuðust störf í penings-
húsum og gegnum svarta jörð,
vissu ger um tjón og erfiði en
aðrir. Samt held ég endilega, að
þeir sem lögðu t.d. leið sína um
Vatnsnes, Vesturhóp eða Víði
dal, morguninn eftir öskufallið,
hafi orðið varir við næsta mikil
umskipti frá deginum áður.
Þann dag var veður blítt, vor í
lofti og góðar vonir vaknaðar,
að hafís og harðæri undangeng-
inna ára væri að þessu sinni
víðs fjarri. En umskipti verða
stundum snögg. Svo fór að
þessu sinni. Að áliðnu kvöldi
mátti líta uggvænlega sjón og
óhugnanlega, þegar öskuský
ið nálgaðist. Sorti þess var svo
mikill, að engum mun úr minni
líða. Askan dundi svo yfir,
þrungin eiturefnum fyrir dýr og
gróður jarðar, en svíðandi sár-
sauka í augu og öndunarfæri
þeirra sem úti við voru. Við
voru. Við blasti svo að morgni
svört jörð, og öskulagið það
þykkt að ekki varð greint, hvort
undir var snjór eða gróið land.
Þá má öllum ljóst vera, að slíkt
hefir nokkur eftirköst og þau
eigi litil fyrir alla, sem við eiga
að búa.
Kaupum hreinar,
stórar   og   góðar
LEREFTSTUSKUR
Mtrt$unbUbfö
prentsmiðjan
lega að sníða okfcur þar stakk
eftir vexti. Við erum fátækir og
smiáir á heimismælikvarðia oig
verðuim að klífa brattainm í áfönig
um, jafimvel prófa okkur áfram
eins og Borgfirðingar eru að
giera.
Framtíðin verður auð'vita'ð full
komin vöruvöndun, hin bezta,
hátt verð fyrir vandaða vöru,
sam sfcapar góðan efmahag fram-
leiðeradia. Eitt óttast ég þó, — að
á þasisari hrað'fleyg'u framfara-
öld höfum við ekki fjárlhaigslegia
getu til að fylgjast með örum
og sívaxamdi kröfum útleradra
og iniralemdra nieytanda. Með
þeim stórstígu framförum, er ég
miam á flestuim siviðiuim, væri
efcki útilokað a'ð hið nýtízfeulega
siáturhús í Borgarmesi verði
úrelt orðið  þá  tíirraar lðía.
Björn í Bæ.
Þegar vísindamenn tóku til við
athuganir sínar hér norðan-
lands, kom fljótlega í ljós, að
flúoreitrun var miklu meiri en
skaðlitið gat talizt. Nægir að
vísa til þeirra skýrslna, sem þeir
hafa gefið út. Að visu fór eitr-
unin nokkuð minnkandi, er fram
liðu stundir, en reyndist þó
lengi veruleg. Enn er aska í
þeim heyjum, sem verið er að
afla til vetrarfóðurs og óséð
hverjar afleiðingarnar verða.
Bæði vísindamenn og harðær-
isnefnd lögðu áherzlu á, að bú-
peningur væri hafður sem lengst
á innistöðugjöf að tök væru á.
Af þvi leiddi að sjálfsögðu mjög
aukinn fóðurkostnað, en hefir
vafalaust miklu bjargað, þótt
eigi að síður væri mikið um veik
indi í fénaði og dauða af völd-
um eitrunarinnar. Til þess svo
að bjarga uppvaxandi nautgrip-
um, kvígum og kvígukálfum frá
áhrifum og afleiðingum eitrun-
ar, var að þvi horfið, eftir
áeggjan sömu aðila, að flytja
gripina á ómengað land. Hafði
þessi ráðstöfun talsverðan kostn
að í för með sér, en þótti óhjá-
kvæmileg öryggisráðstöfun þar
þar sem byggja verður á naut-
griparækt meir en áður, ef sauð-
fé fækkar að mun. Talið er, að
ásetningur lamba á öskufalls-
svæðinu komi ekki til greina og
jafnframt að lóga verði vetur-
gömlu fé. Falla þá alveg burtu
tveir árgangar af fjárstofninum,
sem er út af fyrir sig alvöru-
mál. Grasbrestur er raunar hér
um slóðir eins og víðast hvar
um landið og mun fénaði fækka
af þeim sökum. Sízt bætir þó úr
Framhald á bls. 20
Hljóðfæraverzlunin Tónavol si.
Opnar í dag laugardag.
TÓNAVAL SF.,
Óðinsgötu 7, sími 25805.
CRÆNMETI		
Haustmarkaðsverð.		
amm	Miklatorgi, Sigtúni, Hafnarfjv., Breiðholti,	sími  22822, sími 36770, sími 42260, sími 35225.
I. DEILD
Leikir laugardaginn 19. september.
MELAVÖLLUR kL. 14.00.
Fram
KR
VESTMANNAEYJAVOLLUR KL. 16.00.
Í.B.V. - Í.A.
£
^
HAFNARFJARÐARVÖLLUR KL. 16.00.
F.H. — Völsungar
BIKARKEPPNIN
Leikir laugardaginn 19. september.
KÓPAVOGSVÖLLUR KL.  14,30.
Breiðablik — Selfoss
MELAVÖLLUR KL. 16,30.
Þróttur — Armann
AKRANESVÖLLUR KL. 17,30.
UMSB - Hörbur ísat.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28