MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 20. JÚNl 1971 Hlj ómleikar Deep Purple: Aðeins einn gítar brotinn Rafmagnstruflanir björguðu hinum þremur frá eyðileggingu — Óvænt og æðisgengin endalok hljómleikanna ÞAÐ er ekki oft, sem íslenzk- um ungmennum gefst færi á a3 hlusta á leik frægustu hljóm sveita í heimi hér á landi. Þeg- ar það gerist, bíða ungmennin að vonum með öndina í hálsin- um eftir að fá að sjá og heyra sviðsframkomu og tónlistarflutn ing af beztu gerð, eins og von er. Ekki þarf að efa, að unga fólkið bjóst við miklu af Deep Purpie, ensku hljómsveitinni, sem lék á hljómleikum í Laug- ardalshöllinni í fyrrakvöld. Og unga fólkið, sem var á fimmta þúsund fékk mikið að sjá og heyra. Klukkan níu stukku stjörn- urnar, liðsmenn Deep Purple, inn á sviðið og settu rafmagns- hljóðfæri sín í samband. Ekki voru þeir raeitt að prófa tækin með fínum og lágum tónum, eins og íslenzkar hljómsveitir jafnan gera, heldur voru allir magnarar stilltir á hæsta styrk og síðan lék allt húsið á reiði- skjálfi af þeim mikla hávaða, sem barst úr tækjunum. Er óhætt að fullyrða, að aldrei hafi annars eins hávaði heyrzt í Laugardalshöllinni. Hljómsveitin flutti nokkur af sínum þekktustu lögum, þar á meðal „Speed King", „Strange Kind A Woman", „Into The Fire", „Child In Time" o. fl. Helztu einkenni tónlistaTflutn- ings þeinna voru mjög þuingur taktur, mikill tónstyrkur og sterkt spil. Liðsmerun hljóm- sveitarinnar stóðu sig allir með mestu prýði, en þó ber einn þeirra af, gítarleikarinn Ritchie Blackmore. Er óhætt að segja, að aldrei hafi annars eins gít- arleikari sézt hér á landi. Leik- ur hans var ótrúlega góður, sérstaklega með tilliti til þess, að harnn var á aífelldum þeyt- ingi um sviðið, og virtist leggja mikið upp úr æsandi sviðsfram- komu. Leik sinn kryddaði hann með ýmsum skemmtilegum og óvenjulegum uppátækjum, eins og t.d. að strjúka gítar sínum á hvolfi utan í magnarana og fá þannig fram hin æðisgengnustu óhljóð, sem meran hafa heyrt. Ekki fór hann alltaf hefðbundn- ar leiðir í leik sínum, heldur spilaði hann stundum með því að lemja gítarinn allan sundur og saman, toga í strengina og berja gítarnum utan í magnar- ana. En jafnframt öllu þessu lék harun einstaklega vel á git- arinn og var ekki að furða, að áhorfendur hrifust. Söngvarinn, Ian Gillan, virt- ist ekki síðri söngvara hljóm- sveitarinnar Led Zeppelin, Robert Plant, í að reka upp tryllingsöskur. En eininig gat hann brugðið fyrir sig betri hlið og sungið með ótrúlega fallegri röddu og er óvanalegt að heyra slíka breidd hjá popp- söngvara. Bassaleikariran, Roger Glover, var frekar róiegur í tið inni og dró litt að sér athygli manna, enda kepptu hinir fjór- ir jafnan um haraa. Orgelleik- arinn og forsprakki hljómsveit- arinnar, Jon Lord, lék mjög vel á orgelið og kom gneinilega í ljós hinn mikli áhugi hans á sígildri tónlist, þar sem leikur hans miinrati oft á orgelverk eft- ir Bach. Jon hefur samið kon- serta fyrir popphljómsveit og sinifóníuhljómsveit og er talinn einn af merkustu tónlistarmðnn um í brezka poppheiminum. Trommuleikarirm, Ian Paice, lagði góða undirstöðu að krafti tóralistarinnar með þungum trommuslætti. Hainn tók langt trommusóló, sem vakti mikla hrifningu, og sýndi hann i því mikla leikni í að leika á trommu ...og gitairðnn handlék Ritchie af snilld. (Ljósrn. Mbl. Kr. Ben.). Söngvarinn gerði gat á gólfið... diskana, en af þeim hafði haiin ekki færri en sjö stykki. Þegar hljómsveitin hafði leikið í hálfan annan tíma við ört batnandi undirtektir, var kominn hiti í liðsmenn hennar. Gitarleikarinn, Ritchie Black- more, var tekiran að æsast mjög og í einu laginu braut haran einn af gitonrum sínum, lét hann detta í gólfið úr þriggja metra hæð. Þetta uppátæki æstii áhorf- endur um allan helming og virtist útlit fyrir mikið fjör, en þá viMi svo illa til (eða vel að sumra dómi), að rafmagnið fór af hljóðfærum kappanna. Þoldu öryggi hússins ekki álag- ið og rufu samband á nokkurra mínútna fresti. Rejoidu þeir bítlar að halda áfram leik Sín- um, en rafmagnið fór alltaf af eftir stutta stund. Urðu þeir á endanum mjög reiðir og kom reiði þeirra mjög greiniilega í ljós. Söngvarinn hjó stórt gat i sviðsgólfið með hljóðnemafæt- inum, trommuleikarinin sparkaðl öllum trommum sínum út um allt sviðið og gítarleikarinn rauk á magnarasamstæðu sína, sem var um hálfur þriðji metri á hæð, og þeytti henni iim koll. Var þetta einhver dramatísk- asti hljómleikaendir, sem hér hefur sézt. Áhorfendur urðu fyrir von- brigðum vegna þessara raf- magnstruflana, þar sem aug- ljóst var, að eitthvað meira átti að gerast. Og það er víst, að þar sem gítarleikariran var mjög ánægður með hljómleik- ana framan af, hafði hann ákveðið að brjóta minnst þrjá, ef ekki fjóra gítara í lokin. En þar misstu íslenzkir unglingar af góðu gamni, rafmagnstruflan ir sáu fyrir því. Hljómsveitin hélt utan i fyrri- nótt í leiguflugvél sinni, og með henni fóru einndg nokkrir ís- lendingar, sem höfðu keypt far- ið á tvö pund hver eða um 450 krónur. Þaninig drýgðu Deep Purple tekjur sínar af íslands- ferðinni, og höfðu þeir þó feng- ið hátt í eina milljón í laun fyrir hljómleikana. s.h. — Leyniskjöl Framhald af bls. 1 rannsókn komizt að því að bann- ið náði ekki til laugardagsblaðs- ins og var þá enm skipt um grein og Vietnamgremin kom því í heildarupplaginu. í þeirri grein var fjallað um aðgerðir Lyndona B. Johrasons fyrrum forseta á árunum 1965—1968. f greininni segix að það hafi verið Dean Rusk utanríkisráðherra, sem fékk Johnson til að hætta við lofárásirnar í marz 1968 og að það hafi verið Robert McNamara þáverandi varnarmálaráðherra, sem fékk því komið til leiðar, að hlé var gert á loftárásunum 1965. Segja skýrslurraar, að Mc Namara hafi verið þeirrar skoð- urnar að hlé á loftárásunum gæti gefið N-Vietnamstjórn tækifæri til að hætta afskiptum af stríð- inu í Vietnam, án þess að verða fyrir álitshnekki. Þar segir I grein Washington Post að Bandarikjastjórn hafi ekki gert ráð fyrir að stöðvun loftárásanna leiddi til samninga um Vietnam. Ákveðið hefði ver- ið að hætta loftárásunum til að friða andstæðinga stefnu Banda rikjastjórnar heima fyrir &g réttlæta raýjar hernaaaraogerðir Bandaríkjastjórnar ef N-Viet- namar sýndu engan samkomu- lagsvilja. 1 málaflMtningnum fyrir dámr stóluraum, hafa bæði New York Times og Washington Post hald ið því álkveðið fram, að birt- ing greinanna stofni á engan hátt öryggi landsins í hættu, hér sé aðeins um að ræða söguleg- ar staðreyndir. Mál þetta hefur vakið gifur- lega athygli og umtal í Banda- ríkjunum og um allan heim og segja margir fréttaskýrendur að aðgerðir stjórnvalda gegn frjálsri blaðamennsku eigi sér vart hliðstæðu. Er nú beðið með eftirvæntiingu eftir hvaða rök Bandarikjastjórn notar, til að styðja kröfu sina um algert bann við birtingu fleiri greina. Ýmsir fréttaskýrendur eru þeirr ar skoOuinar að alltof mikiðhafi verið gert úr þessu máli, og sum ir vilja meira að segja halda þvi fram, að Bandaríkjastjörn hafi á einn eða annan hátt staðið að baki því að byrjað var að birta greinarnar. - Alþjóðleg rannsókn Framhald af bls. %%. kaasnski ekki sá sami alls stað- ar og upplýsingarnar eru ekki skráðar á sama hátt, þannig að það gerir úrvinnslu upplýsinga oft erfiðari en hún þyrfti að vera," sagði Gunnlaugur. Þegar rannsókn þessi var ákveðin þurfti að velja lönd og landsvæði, sem eru tiltölulega veí afmörkuð og hafa sæmi- lega möguieika á að ná tilallra fasðiraga. Auk Isiands urðu fyr- ir valinu: Malta, Kýpur, Jerúsal- emsvæðið í Israel, Nancy-svæð- ið i Frakklandi og Bangkok-svæð ið i Thailandi. Einnig var fyr- irhugað að Sierra Leone og Ceyl on yrðu með, en vegna erfið- leika, sem upp hafa koimið í iran- anlaradsmálum á þessum stöðum er ekki víst að úr þátttöku þeirra geti orðið. Þau lönd og svæði, sem valin hafa verið hafa það flest sameiginlegt að þar fæðast yfirleitt 4 — 5 þúsund börn á ári hverju. WHO vinnur nú að undirbún- ingi eins konar spurningalista í samvinrau við þátttökulðndin og á haran að verða eiras fyrir öll lönd, þ. e. spurningar verða þær sömu og röð upplýsinga einnig, þótt hvert land fái síraa lista á sínu máli. Með því að hafa röðina þá sömu verður úrvininsla öll auðveldari. Söfnun upplýsing,- anna hefst svo 1. janúar n.k. eins og fyrr segir og stendur allt árið 1972, en vonir standa til að úrvinmslu upplýsinga verði lokið um mitt ár 1973 og verði þá hægt að útbúa endanlegu skrásetningareyðublöðin. „Alþjóða heilbrigðisstofnunin getur ekki frekar en aðrar stofn- anir S.Þ. skipað þjóðum fyrir venkum, en hún getur mælt með því að ákveðnir hlutir verði teknir upp," sagði Gunnlaugur. „Væntir hún þess nú að notkun upplýsingaeyðublaðanna verði al- menn þegar þau verða tilbúin og verði þaranig til mikilla bóta, einkum hjá þeim þjóðum, sem hafa ófullkomna skrásetningu, eins og víða er í vanþróuðum löradum. Hjá hinum, t. d. Norð- urlöndunum o. fl. þar sem skrá- setning er þegar í lagi kemur þetta einnig til með að hafa mikla þýðingu og gera saman- burð alian auðveldari." Snúi til Pakistans Rawalpindi, 19. júní. NTB. FORSETI Pakistans, Yahya Khan, skoraði í gær á alla flóttamenn frá Austur-Pakistan að snúa aftur til heimalands síns frá Indlandi. Segir í áskor- un forsetans, að alllr flótta- mennirniT séu fullgildir þegnar Pakistans og að þeim skuli veitt fullkomin vernd, komi það í ljós, að hennar sé þörf, eftir að þeir hafi snúið heim. Forsetinn sagði, að engir Hindúar skyldu hika við að snúa heim, en þeir eru i minni- hluta í Austur-Pakistan, þar sem Múhammeðstrúarmenn eru í miklum meirihluta. Frú Indira Gandhi, forseti Indlands, hefur tekið aif öia tví- mæli um það. að nýju, að þær sex milrjónir flóttamanna írá A-Pakistan, sem haifi koim- ið, verði að snúa aftur heim til Pakistana. null
Leita
Titlar
Greinar
Fréttir
Um vefinn
Algengar spurningar
