Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 256. tölublaš - II 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						76

MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 16. NÓVEMBER 1980

HÖGNI HREKKVISI

'MJ^Úi

„HAMN VAe AÖ 5T0FNA bPPSUFtt-Aá-'

^4sí er...

... að hafa fötin í

röð og reglu svo

hún hafi minna

að gera.

TM Reg  US   Pat  Ofl—all rights reserved

e1977 Los Angeles Times

í

i 1>?

í  fjandanum  hefurðu

verið. hundur?

Ya-ri ckki roynandi að hora

annao gat sem sjórinn

stroymdi þá út um?

Mig langar að segja þér læknir tilfinningu, sem hvílir á mér

óllum stundum. — Allir halda að ég só hostur.

Flatjörðungar

Ragnar Þorsteinsson skrifar:

„Fyrir nokkrum árum var ég um

tíma í Englandi og komst þá aö

því, að til var atlfjölmennur fé-

lagsskapur, sem kallaði sig The

Flatearthers. Ég hef kallað þá

Flatjörðunga. Þetta fólk heldur

því fram að jörðin sé flöt og standi

kyrr, en sól, máni og stjörnur

gangi kringum hana eins og hver

maður geti séð. Þeir gefa út

áróðursbæklinga til að útbreiða

þessa heimsskoðun og færa alls-

konar flóknar röksemdir fyrir

sínu máli. Þeir vitna og gjarnan í

Biblíuna, t.d. Jósúabók 10. kap.,

13.-14. v.

„Og sólin stóð kyrr og tunglið

staðnaði uns lýðurinn hafði hefnt

sín á óvinum sínum. Svo er skrifað

í Bók hinna réttlátu. Þá staðnaði

sólin á miðjum himni og hraðaði

sér eigi að ganga undir nær því

heilan dag."

Flatjörðungar segja að þarna

standi í Guðs heilaga orði að það

hafi verið sólin, sem Drottinn lét

hema staðar, ekki jörðin. Hvað

þurfum við frekar vitnanna við?

Maður lítur bjartari aug-

um til framtíðarinnar

Undanfarið hafa orðið nokkrar

umræður um ágætan sjónvarps-

þátt um þróun lífs á jörðunni og

einkum vegna skrifa tveggja

ungra manna, Finns Lárussonr og

Haralds Ólafssonar. í Velvakanda

hafa komið fram raddir, sem

fordæma þessa þætti og vitna í

fornar þjóðsögur úr Austurlönd-

um, svo sem sköpunarsöguna í

fyrstu Mósebók. Ég get ekki að því

gert, að þegar ég heyri slíkar

raddir detta mér í hug Flatjörð-

ungar  og  ég  undrast  að  svona

skoðanir   skuli   finnast   á   síðari

hluta tuttugustu aldar.

Aftur á móti gleður það mín

gömlu augu að sjá svo opinská og

skynsamleg skrif, er hinir tveir

ungu menn létu frá sér fara.

Maður lítur bjartari augum til

framtíðarinnar eftir en áður. Þeir

eiga heiðríkju hugans. Þeir verða

aldrei Flatjörðungar.

Ragnar Þorsteinsson

Lesið Biblíuna

Ég vil benda þeim og öðrum,

sem hafa áhuga á þessum málum,

að kynna sér þessar fornu þjóð-

sögur, sem geta verið ágætur

skáldskapur en ekki vísindalegar

staðreyndir. Lesið t.d. fyrstu

Mósebók 1. kap., 25.-27. v.

„Þá gjörði Guð villidýrin, hvert

eftir sinni tegund, fénaðinn eftir

sinni tegund og allskonar skrið-

kvikindi jarðarinnar eftir sinni

tegund. Og Guð sá að það var gott.

Og Guð sagði: Vér viljum gjöra

menn eftir vorri mynd, líka oss, og

þeir skulu drottna yfir villidýrun-

um, og yfir öllum skriðkvikindum,

sem skríða á jörðinni. Og Guð

skapaði manninn eftir sinni mynd,

hann skapaði hann eftir Guðs

mynd, hann skapaði þau karl og

konu."

Þarna segir að Guð hafi skapað

dýrin á undan manninum. Lesið

svo fyrstu Mósebók 2. kap., 18.—

19. v.

„Og Drottinn Guð sagði: Eigi er

það gott að maðurinn sé einsam-

all, ég vil gjöra honum meðhjálp

við hans hæfi. Þá myndaði Drott-

inn Guð af jörðinni öll dýr merk-

urinnar og alla fugla loftsins, og

lét þau koma fyrir manninn, til

þess að sjá hvað hann nefndi

þau ..."

Þarna segir að Guð hafi skapað

manninn á undan dýrunum. Lesið

ennfremur fyrstu Mósebók 7. kap.,

2.-3. v. (Um Nóa).

„Tak þú til þín af öllum hrein-

um dýrum sjö og sjö, karldýr og

kvendýr, en af þeim dýrum, sem

ekki eru hrein, tvö og tvö, karldýr

og kvendýr."

Lesið síðan fyrstu Mósebók 7.

kap., 8.-9 v.

„Af hreinum dýrum og af þeim

dýrum, sem ekki voru hrein, og af

fuglum og af öllu, sem skríður á

jörðunni, kom tvennt og tvennt til

Nóa í örkina, karlkyns og kven-

kyns, eins og Guð hafði boðið

Nóa."

Þannig mætti lengi halda áfram

og sýna framá að eitt rekur sig á

annars horn, en ég nenni ekki að

tína fleira til í bili, af nógu er að

taka. En umfram allt, lesið Biblí-

una með opnum huga, en ekki

bundnir kreddum Flatjörðunga."

Þróunarkenningin:

Styðst við ýmis

bein og óbein rök

Reynir Harðarson, skrifar 11.

nóv.:

„Kæri Velvakandi.

Undanfarna daga hef ég, mér til

mikillar skapraunar, fylgst með

skrifum þeim sem spunnist hafa

út af þróunarkenningunni. I

fyrstu brosti ég góðlátlega yfir

einfeldni greinarhöfundanna en

eftir það sem birtist í Velvakanda

hinn 11.11. get ég ekki orða

bundist.

Ég sé ekkert athugavert við það

þó að Sóley Jónsdóttir eða hver

annar gagnrýni þróunarkenning-

una, hins vegar er þekking hennar

á nútíma vísindum og þeim stað-

reyndum, sem þau hafa leitt í ljós,

greinilega svo takmörkuð að öll

skrif hennar hljóta að flokkast

frekar undir vangaveltur en rök-

færslu.

Fyndist örlítil

vísbending

Það væri gaman að spyrja

Sóleyju, hvers vegna ekki eru til

jafngamlir steingervingar af

„þróuðum" dýrum og af „óþróuð-

um" dýrum? Ég sendi hér í

leyfisleysi mynd úr bókaflokknum

„Frá sameind til manns" sem

sýnir glöggt þróun hestsins síð-

ustu 60 m illjón ár. En þessa bók

lesa vel flestir unglingar í efri

bekkjum grunnskóians. Þar er

raunar sagt að ef fyndist örlítil

víshending um að Equus hefði

verið uppi á sama tíma og Hyra-

cotherium   þá   kæmist   þróunar-

kenningin í alvarlegan vanda.

Hefur Sóley kannski fundið þessa

vísbendingu?

Best að líkja

þessu við tré

Hún spyr: „Ef þróun er eðlislög-

mál, hvers vegna eru þá hinar

svokölluðu lægri tegundir enn við

lýði?" Til að gera flókinn hlut

einfaldan tel ég best að líkja þessu

við tré. Hvað er því til fyrirstöðu

að gömlu greinarnar halcli sér, þó

að nýjar bætist við?

Best kemur þó fáfræði Sóleyjar

í ljós þegar hún spyr: „Hvernig

slíkar lífverur eiga að geta fjölgað

sér," þ.e. hinar ófullkomnu lífver-

ur. Vil ég því benda Sóleyju á

áðurnefndan bókaflokk eða bókina

„Animals without backbones" eft-

ir Ralph Buchsbaum en í henni er

farið ítarlega í lifnaðarhætti

hinna ýmsu frumstæðu dýra sem

Reynír Harðarson

til eru enn í dag. Og ef grannt er

skoðað sést greinilega þróunarfer-

ill hinna ýmsu líffæra eftir því

sem dýrin „fullkomnast" eins og

Sóley kallar það.

Útsendarar djöfulsins

Ef „umdeildar beinaleifar" telj-

ast ekki til staðreynda hvað eru

þær þá og hvernig má útskýra

þær? Hvaðan berst Sóleyju sú

vitneskja að  mannsfóstrið  líkist

ml ff'rftrf

Myn<i   S-5.

«r

ii                                 Hippunon       '        Itrr-. hipput        \1r,ohippiát     H\rai .¦¦••'.uin

Afangar   á  þróunatbraut hestslns.     ÞÓtt   forfaðirlnn,

Hyracothsrius,  hjfi   haft  f jórar   t*r   á hvarjum  f«ti

hefur nútlnaitVoiTiandi     hans,  hesturinn   (Equus) ,

aAeins eina.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80