Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 245. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						
MORGUNBLAÐID, FIMMTUDAGUR 29. OKTÓBER 1987
45
Talsmenn stjórnarflokka:
Varðveitum þann kaup-
mátt sem náðst hefur
Stjórnarandstaða andmælir söluskatti á matvæli
FORSÆTISRÁÐHERRA flutti
stef nuræðu sína á Alþingi f f yrra-
kvöld. Var ræðunni og umræðum
um hana útvarpað og sjónvarpað.
Ræðan var birt f heild f Morgun-
blaðinu í gær. Hér á eftír verða
lauslega raktir nokkrir efnis-
punktar úr ræðum annarra
þingmanna.
Svavar Gestsson (Abl.-Rvk.) sagði
engan eldmóð hafa verið að finna í
ræðu forsætisráðherra. Helst hefði
hann hvesst sig þegar hann veittist
að utanríkisráðherra og kallaði
stefnu hans „þjóðhættulega sýndar-
mennsku". Þetta væri í samræmi við
það sem komið hefði frá stjórninni
undanfarna daga. Efaði Svavar að
stjórnin yrði langlíf og sagði vinnu-
brögð innan hennar minna sig helst
á stjórnina 78-79. Þetta ýtti undir
þá almennu skoðun að Alþýðuflokk-
urinn væri vart stjórnhæfur.
Lítið hefði breyst frá síðustu ríkis-
stjórn með tilkomu Alþýðuflokksins.
Hann hefði yfirgefið jafnaðarstefn-
una og kosningaloforðin. íhaldsstjórn
yrði mynduð aftur og aftur nema
Alþýðubandalagið styrktist. Reynsl-
an sýndi að þverpólitísk samtök og
miðjumoð dyggðu skammt.
Svavar Gestsson sagði að í stjórn-
artíð núverandi ríkisstjórnar hefði
borið á nýjum leiðum í utanríkismál-
um og væri það fagnaðarefni. Um
þessa stefnu væri þó grundvallará-
greiningur í ríkisstiórninni. Taldi
Svavar að nú væri lag að fylkja þjóð-
inni um „nýja róttæka utanrfkis-
stefnu".
Þjónustuþættir felldir
út
Margrét Frímannsdótt ir (Abl.-
Sl.) sagði forsætisráðherra t öðru
orðinu hæla síðustu ríkisstjórn fyrir
árangur í efnahagsmálum en í hinu
orðinu að grípa þyrfti til róttækra
aðgerða vegna óstöðugleika í efna-
hagsmálum. Samtímis væru felldir
út stórir þættir þeirrar þjónustu sem
áður hafði verið veitt skattgreiðend-
um.
Sagði hún að sú áætlun ríkis-
stjórnarinnar að færa verkefni frá
ríki yfir til sveitarfélagaværi af hinu
góða en það mætti ekki gera án
þess að bæta sveitarfélögum það upp
með auknum tekjustofnum. Taldi
hún þessar ráðstafanir eiga eftir að
bitna verst á minnstu sveitarfélögun-
um þar sem skertur jöfhunarsjóður
gæti ekki bætt upp öll verkefni sem
ríkið hætti að styrkja.
Varanlegar umbætur
Jón Baldvin Hannibalsson, fjár-
nálaráðherra, sagði að með fjár-
lagafrumvarpinu væri gerður
grundvöllur að varanlegum umbótum
á íslensku stjórnkerfi. Nefndi hann
sem dæmi endurskipulagningu skatt-
kerfisin8 og verkaskiptingu ríkis og
sveitarfélaga. Vék hann að gagnrýni
stjórnarandstöðu og spurði hvort hún
hefði gleymt niðurstöðum skatt-
svikaskýrslu þar sem kæmi fram að
núverandi skattakerfi væri ónýtt og
eina leiðin til þess að koma á réttl-
átu og skilvirku skattkerfi væri að
einfalda skattalög og fækka undan-
þágum. Þessar tillögur hefði ríkis-
stjórnin gert að sínum. Spurði hann
hvort stjórnarandstaðan ætlaði að
stilla sér til varnar úreltu og ðnýtu
skattakerfi.
Innan örfárra daga kæmi i ljós
hvort hluta áforma rikisstjórnarinnar
um afhám undanþága frá söluskatti
yrði flýtt. Ríkisstjórnin hefði lýst því
yfir að hún væri reiðubúin að falla
frá þeim áformum næðist samkomu-
lag við aðila vinnumarkaðarins um
launastefnu. Væri hann hóflega
bjartsýnn á að það tækist.
Varðandi verkaskiptingu ríkis og
sveitarfélaga sagði fjármálaráðherra
að það væri umbótamál landsbyggð-
arinnar. f fjárlagafrumvarpinu kæmi
fram að kostnaðarauki sveitarfélaga
yrði ekki bara bættur að fullu heldur
meira en það. Það væri því fráleitt
að tala um að þessar tillögur þýddu
að verkefni myndu leggjast niður á
landsbyggðinni.           Sveitarfélögin
myndu ekki tapa á þessum breyting-
um.
Jóhanna Sigurðardóttir, félags-
málaráðherra, sagði fjölskyldur
vera að brotna niður vegna ástands-
ins á húsnæðismarkaðinum. Upp-
lausn blasti við á heimilum. Fólk
sæji ekki fram úr þungri greiðslu-
byrði húsnæðislána. Húsnæðisfrum-
varp það sem nú lægi fyrir Alþingi
væri skref í þá átt að bæta úr þessu.
Sagðist hún vilja spyrja þá hópa
er gagnrýnt hefðu frumvarpið
tveggja spurninga. Þeir 6 milljarðar
sem væru nú í Byggingarsjóði ríkis-
ins dyggðu fyrir lánsloforðum til
þeirra sem væru að kaupa sína fyrstu
íbúð og til þeirra sem væru að stækka
við sig vegna fjölskyldustærðar.
Hvar ætti að taka þá 2-3 miHjarða
sem vantaði til hinna umsækjend-
anna og kerfið veitti fyrirheit um lán
til. Á að hækka skattana?, spurði
gjald á bifreiðar og söluskatt á mat-
væli. Þetta væru „harðneskjulegar
aðferðir". Af stefnuræðunni mætti
ráða að ríkisstjórnin ætlaði ekki að
standa við þá samninga sem væru í
gildi. „Út í hött" væri að véfengja
forsendur þeirra. Það sem skeð hefði
væri að sumir atvinnurekendur væru
með yfirborganir og fólk ynni mikla
yfirvinnu. Það væri kominn tími til
að stöðva „þann ljóta leik" að fólk
sem ynni átta stunda vinnudag þyrfti
á félagslegri aðstoð að halda. Spáði
Aðalheiður því að stjórnin yrði
skammlíf.
Stefnan vandfundin
Ingi Bjðrn Albertsson (B.-Vl.)
sagði það vera erfitt að finna stefnu
stjórnarinnar og nefndi í því sam-
bandi þann ágreining sem verið hefði
innan hennar um fjárlög, húsnæðis-
frumvarpið og Útvegsbankamálið.
Það eina sem hefði náðst full sam-
staða um væri „skattpíningarstefn-
an" sem birtist í fjárlagafrumvarp-
inu.     Matarskatturinn     væri     sá
Morgunblaðið/Ólafur K. Magnú&son
Þorsteinn Pálsson, forsætisráðherra, flytur stefnuræðu sína á AI-
þingi.
Jóhanna. Og ef Húsnæðisstofnun
gæti nú á eigin vegum hafnað lág-
"aunahópunum af hverju gæti hún
þá ekki iagt réttmætt mat á það
þegar hafna ætti þeim efnameiri?
Þessi hópur tæki til sín um 700 milh'-
ónir sem væri sama upphæð og færi
í íélagslega húsnæðiskerfið.
Félagsmálaráðherra sagði ákvæði
frumvarpsins ekki einungis eiga að
takmarka aðgang efnafólks að niður-
greiddu fjármagni heldur einnig
koma í veg fyrjr óeðlilega þenslu og
verðhækkanir á fasteignamarkaðin-
um og að ioka þyrfti kerfinu á ný.
Þau ættu líka ekki síst að veita svigr-
úm til þess að finna framtSðarlausn
að kerfinu.
Háskalegt ökulag
Guðmundur Agústsson (B.-
Rvk.) lýkti ríkisstjórninni við notað-
an bfl sem sölumaður hælti á tá og
fingri en þegar betur væri að gáð
reyndist ryðgaður. Útvegsbankamál-
ið hefði sýnt hve grunnt væri á því
góða hjá stjórnarflokkunum.
Guðmundur sagði „ökulag forsæt-
isráðherra" vera háskalegt ef sú
„skattpíningarstefna" sem hann boð-
aði næði fram að ganga. Það eina
sem búið væri að tryggja væri að
hinn aimenni borgari myndi borga
„þessa hættuför". Taldi hann ríkis-
stjórnina hafa glatað því tækifæri
sem hún hafði að koma góðærinu inn
á heimilin. Nú blasti við stöðnun og
harðvítugar deilur á vinnumarkaði.
Aðalheiður Bjarfreðsdóttir (B.-
Rvk.) sagði það ljóst með hliðsjón
af stefnuskrá Borgaraflokksins að
hann hlyti að vera andvígur þeirri
stefhu er rfkisstjórnin boðaði. Sem
dæmi   nefndi   Aðalheiður   sérstakt
minnisvarði sem ríkisstjórnin hefði
þegar reist 3ér. Samt hefði fbrsætis-
ráðherra sagt í ræðu sinni að ;;tjórnin
inyndi standa vörð um lífskjörin S
landinu.
„Árás" ríkisstjórnarinnar á
Sþrótta- og æskulýðsmá) 'ýsti Ifka
miklu skilningsleysi á mikilvægi
bessa málaflokks S nútfma samfé-
!agi. Gegn þessari áras þyrfti afl
bregðast af fullri hörku. Sfðan kæmi
jármálaráðherra og íalaði um auk-
inn fjárstuðning við íþróttir, þegar
verið væri að skerða framlög úr 26
milljónum S 14. Hann bæri lottóið
fyrir sig en það væri ekki á vegum
ríkisins, það veitti þvf einungis lög-
vernd. ijjóst væri að efla þyrfti
jöfnunarsjóð verulega ef sveitarfélög
ættu að taka við skuldbindingum
Sþróttamála- og félagsmálasjóðs.
Hættumerkin augljós
Steingrfmur Hermannsson, ut-
anrfkisráðherra, sagði hættumerki
( efnahagslSfinu vera augljós og að
ný verðbólguskriða vofði yfir. Orsak-
ir þess væru flestar peningalegs
eðlis. Draga þyrfti úr halla ríkis-
sjóðs, minnka erlendar lántökur og
herða á stjórn almennra peninga-
mála.
Það eftirlit sem Seðlabanka hefði
verið falið með vaxtamálum hefði
brugðist. Raunvextir og vaxtamunur
væru mun hærri hér á landi en ann-
arsstaðar. Hann efaði að ráðið yrði
við verðbólguna ef vextir lækkuðu
ekki.
Utanríkisráðherra sagði að ekki
yrði hjá því komist að hækka skatta
til að draga úr halla á ríkissjoði þó
að mikilvægast væri að auka tekjur
með aðgerðum gegn skattsvikum.
f sfðustu kjarasamningum hefði
verið gert ráð fyrir 7% kaupmáttar-
aukninguen aukningin yrði lSklega
um 16%. Þjóðarframleiðsla hefði þó
ekki vaxið jafn mikið, eða um 6,5%,
og væri þvS ljóst að kaupmátturinn
byggði að verulegu leyti á erlendum
lántökum. Hann væri byggður á
sandi. Vonlaust væri að reyna að
auka kaupmátt eins og nú stæði á
heldur þyrfti að reyna að varðveita
það sem hefði náðst.
Ólafur Þ. Þórðarson (F.-Vf.)
sagði sSðustu ríkisstjórn hafa skilað
hagvexti, framförum og efnahags-
legu jafnvægi. Margar nýjar atvinnu-
greinar, s.s. sem fiskeldi og
loðdýrarækt, þyrftu þó enn aðstoðar
við. Hann vildi ekki trúa þvS að fram-
lög til vSsindarannsókna sem ættu
að tryggja framgang nýrra greina
myndu ná fram hvað svo sem segði
í fjárlagafrumvarpinu.
Láglaunastef na f est í
sessi
Kristín Einarsdóttir (Kvl.-Rvk.)
sagði forsætisráðherra hafa flutt
konum í landinu þann boðskap að
ríkisstjórnin ætlaði að gera átak til
að koma á jafnrétti karla og kvenna.
Þetta væru falleg orð en aðgerðir
ríkisstjórnarinnar væru S hróplegu
ósamræmi við þau. Nefndi Kristin
sem dæmi söluskatt á matvæli. Einn-
ig ætlaði ríkisstjórnin að festa
láglaunastefnuna S sessi en það kæmi
einnig verst niður á konum. Þó talað
væri um mikla kaupmáttaraukningu
að meðaltali ætti það að vera ráð-
herrum hollt að líta á þá sem lentu
undir meðaltalstölunum.
Kristín sagði íslendinga vilja að
landið yrði lýst kjarnorkuvopnalaust
svæði. Utanríkisráðherra virtist vera
að átta sig á þessu og taka undir
ýmsar tillögur Kvennalistans. Þ6
hugarfarsbreyting hefði orðið hjá
utanríkisraðherra hefði slSka breyt-
ingu þó ekki verið að finna í ræðu
forsætisráðherra.
Danfríður Skarphéðinsdóttir
(Kvl.-VI.) sagði að S öllum umræðum
færu gjarnan saman orðin þensla og
goðæri. Þetta væru þó staðbundin
hugtök og ættu helst við höfuð-
borgarsvæðið. Góðærið hefði heldur
ekki náð til þeirra sem þyrftu á þvf
að halda. Hugmyndaflug ríkissyórn-
arinnar beindist að „léttustu pyngj-
unum" með þvS að leggja skatt á
nauðsynjavörur.
, í staífsáætlun ríkisstaórnarinnar
segði að hún vildi ná fram jafnvægi
milli hinnar dreifðu byggðu og höfuð-
borgarsvæðisins. En hvernig ætlaði
hún að há fram þessu markmiði sfnu?
Stjórnvöid hefðu á undanförnum
árum misst niður allt of margar
lykkjur ( sfnum prjónaskap, það
gengi ekki iengur ,-ið „prjóna bara
suð-vesturermina", :;agði Þórhildur.
Stefán Valgeirsson sagði hvergi
vera komið við kjarnann á því vanda-
máli sem við þjóðinni blasti «n
mörgum orðum eytt S að halda f
biekkinguna. Ekkert bólaði á aðgerð-
um f jafnréttisátt. Annað markmið
hefði verið öllu fyrirferðarmeira í
stefnuræðu og Mtefnuyfirlýsingu
iitjóniarinnar sem hefði ekkert með
jafnrétti ;*ð gera, frelsi fólks ti) að
taka ábyrgð á eigin ífí og samfé-
lagi. Landsfeðurnir kölluðu þetta
einstaklingsfrelsi en það byggðist á
rétti þeirra sem hefðu sterkustu að-
stöðuna að sölsa undir sig fjármagn
og völd á kostnað annarra. Það
þyrfti ekki annað en að ferðast um
höfuðborgarsvæðið til þess að sjá
hvert verðmætin sem framleiðslu-
greinarnar til sjávar og sveita hefðu
skapað hefðu farið. Samtök um jafn-
rétti og félagshyggju væru breyting-
arafl sem vildu fara nýjar leiðir.
Verðbólgan ekki
einkaóvinur stjórnar-
innar
Friðrík Sophusson, iðnaðarráð-
herra, sagði það ekki vera á valdi
ríkisstjórnarinnar einnar að viðhalda
jafnvægi og vinna gegn verðbólgu.
Þeir sem gerðu þá kröfu til ríkis-
stjórnarinnar að hún gerði ein
ráðstafanir til þess vinna gegn verð-
bólgunni væru S raun að kasta frá
sér ábyrgð. Verðbólgan væri ekki
einkaóvinur ríkisstjórnarinnar heldur
allar þjóðarinnar. Hún réðist fyrst á
þá sem væru lakast settir. Þess
vegna væri það mikilvægt að stjórn-
arandstaða,     vinnuveitendur     og
.-.-^,..-.. •_, ..
launþegahreyfing tækju þátt S barát-2 'i
tunni.
Þó ekki væri búist við verulegum
hagvexti á næsta ári væri engin
ástæða til þess að leggja árar í bát.
Iðnaðarráðherra sagði að íslendingar
gætu bætt stöðu sina á margan hátt.
Hægt væri að auka framleiðni i at-
vinnufyrirtækjum , undirbúa sam-
vinnu við erlenda aðila um orkukaup,
efla nýjar og arðbærar atvinnugrein-
ar, draga úr útgjaldafrekum ríkisaf-
skiptum, laða til okkar áhættufjár-
magn til nýsköpunar, og undirbúa
útflutningsgreinarnar til markaðs-
sóknar í Evrópu þegar hún yrði ein
viðskiptaheild 1992.
Stjórnarandstöðunni væri tíðrætt
um óeiningu innan rikisstjóniarinnar
en þeir flokkar sem þar sætu ættu
ekkert annað sameiginlegt en að -
vera S stjórnarandstöðu. Þriggja
flokka ríkisstjórnir væru ónoitanlega
þyngri S vöfum en tveggja flokka.
Urslit sSðustu kosninga hefðu verið' -
á þann veg að ekki var unnt fyrir
Sjálfstæðisflokkinn að mynda stjórn
með einum öðrum flokki. Það hlyti
því að vera keppikefli að borgaralega
sinnaðir menn sameinuðust S einni
stjórnmálafylkingu. Viðsjár S alþjóða-
málum og örlagaríkar ákvarðanir um
hvers konar þjóðfélag við viljum lifa
í hér á landi krefðust sterks flokks
sem byggði á sjálfstæðisstefnunni.
Ragnar Amalds (Abl.-Nv.) sagði
Þorstein Pálsson hafa talað fjálglega
um byggðastefhu stjórnarinnar. Eitt
megin einkenni fjárlag^rfrumvarpsins
væri að þar fengi landsbyggðin hvert
„kjaftshöggið" á fætur öðru. Einnig
hefði verið „holur hljómur" S fögrum
orðum um fslenska menningu þegar^-
haft væri ! huga að stjórnin ætlaði
að leggja söluskatt á alla menningar-
starfsemi.
Ragnar Amalds sagði aðrar leiöir
hafa verið færar til að auka tekjur
ríkissjóðs en þær sem ríkisstjórnin
hefði farið. Til dæjnis hefði mátt
leggja skatt á stóreignir og vaxta-
tekjur. Jón Baldvin hefði byrjað á
vitlausum enda.
Eini valkosturinn
Eiður Guðnason (A.-Vl.) sagðig—
engan annan raunhæfan valkost
hafa verið til staðar þegar þessi ríkis-
stjórn var mynduð en núverandi
stjórnarmunstur. Nauðsynlegt væri
að hún fengi nú starfsfrið og sýndist
honum sem svo að stjórnarandstaðan
yrði ekki til að raska honum.
Nú væri unnið m.a. að skilvirkara
dómskerfi sem myndi leiða til aukins
réttlætis í samfélaginu og á næstu
ilrum yrði boðað til aukins átaks
gegn umferðarslysum. Qiður r.agði
einnig að nauðsynlegt væri að vinna
að betri samgöngum og vegakerfí,
það væri forsenda [>ess að i«tta hlut
íandsbyggðarinnar.
Guðmundur .ijarnason, Iioil-
; irigðisráðherra, iiagði; ð (vð mörgu
þyrfti að hyggja S heilbrigðis- og'"~r
tryggingarmálum. Helst væri litið til
:iossa málaflokks i>egar rætt væri
um aukið aðhald f u'kisbúskapnum
enda færi hann með um 40% af fjár-
lögum. I»egar betur væri nð gáð
kæmi þó í Ijós að verulegur hluti
þessara fjármuna væri S það föstum
skorðum að varla yrði við hrðflað.
Þar ætti hann við iSfeyristryggingar.
í. sjúkratryggingum og rekstri
ýmissra stofnana mætti hins vegar
leita leiða til aðhalds og spamaðar.
Þá þjónustu sem nú væri veitt mætti
þó ekki skerðast nema það væri liður
f aukinni hagræðingu eða skynsam-
legri verkaskiptingu milli stöfnana.
Heilbrigðisráðherra sagði að m.a.
stæði til að endurskoða löggjöf umf -
almannatryggingar til þess að gera
hana einfaldari og leiðrétta misræmi
sem S henni væri að fínna.
Þórhildur Þorleifsdóttir (Kvl.-
Rvk.) sagði allar kannanir sýna að
launamisrétti milli kynja væri veru-
legt. Ekki þyrfti fleiri kannanir
heldur aðgerðir. Ekki þyrfti heldur
að kanna orsakarnir þær væru end-
urspeglun á vanvirðingu við störf
kvenna.Kf forsætisráðherra vildi
leita Ieiða til þess að bæta úr þessu
ætti hann að leita til Kvennalistans.
Þær hefðu lagt til ýmsar leiðir und-
anfarin ár.                                       *« -
Þórhildur sagði að ef draga ætti
úr þenslu hérlendis þyrfti að minnka
auraráð þeirra efnameiri. Það væri
sá hópur sem ætti sök á þenslunnj.
Það þyrfti að gera með skattlagningu
en ekki með þvf að bjóða þessum hóp
gengistryggða reikninga eða hluta-
bréfakaup erlendis.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72