Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 249. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						->   42
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 30. OKTOBER 1988
Spjallað við Óskar D. Ólafsson fyrrum sótara og slökkviliðsmann
Óskar D. Ólafsson með áhugasömum og markvissum ketti.
Morgunbiaðið/Þorkell
Rauðarárstígur 29. Isaga hf. 18. júlí 1963.
Ljðsmynd/Guðjón Einarsson
Hefurséð
það
svartara
ÓskarD. Ólafsson t.v. áríð 1945ásamtÞórði Jónssyni, Anton EyvindssyniogGuðmundiKarlssyni.
Óskar Dagbjartur
Ólafsson hreinsaöi
skorsteina
Reykvíkinga á
árunum 1937-1943.
Síðan varhann
slökkviliðsmaður í
Reykjavík ífjörtíu ár.
— Má segja að hann
hafi farið úr öskunni
íeldinn. Óskarhefur
mátt vaða eld ogreyk
um sína ævidaga en
hann er ekkert að
kvarta, nema:KR
hefur ekki staðið sig
sem skyldií
knattspyrnu
síðastíiðin tuttugu ár.
ettirnir vilja
ekki missa
marks. Maður
sér það þegar
þeir eru að
veiða. Láttu
ekkert
JSj
trufla þig hann vill bara athuga
hlutina."
—  En þú ert fæddur?
„22. júní 1912 á Laugavegi 74."
—  EkkifædduríVesturbænum?
„Nei, þangað flutti ég ekki fyrr
en 1937. Ég fluttist rúmlega sex
mánaða gamall að Tjarnargötu 6
ekki langt frá gömlu Slökkvistöð-
inni. Foreldrar mínir voru Ólafur
Þorvarðarson og Guðbjörg Guð-
mundsdóttir, ættuð austan úr Ölf-
usi, bæði af Reykjakotsætt."
—  Og þú kvæntist?
„Rebekku   Lúthersdóttur,   árið
1937 og við eigum þrjá syni."
Svartur og merkilegur
—  Þú byrjaðir í sótarastarfinu?
„Það var ekki fyrr en 1937. Aður
var ég á Kveldúlfstogurunum. Á
Skallagrími 1931-35 og Agli
Skallagrímssyni 1935-37. Eftir
síldarvertíðina 1937 var ég kominn
í lard og ekkert um að vera. Það
van.aði sótara og ég var kunnugur
á fiökkvistöðinni. Varaslökkviliðs-
stjórinn Kristófer Sigurðsson var
yfirmaður sótaranna. Þegar ég
byrjaði voru sex sótarar sem skiptu
bænum á milli sín. Ég var með
miðbæinn, Laufásveginn og Klapp-
arstíginn."
—  Hvað var fólgið í þessu starfi?
„Hreinsa sótið úr skorsteinum.
Sjáðu til, hitaveita var ekki komin
og flest hús voru kynt með kolum.
Tryggingarfélögin settu þau skil-
yrði að hver skorsteinn væri hreins-
aður fjórum sinnum á ári."
—  Þurftirðu að príla út þak?
„Nei, á skorsteinunum voru tvö
op. Svokallaðar sótlúgur, önnur var
niðri í kjallaranum en hin eins hátt
uppi og risið leyfði. Maður mætti á
staðinn með járnkassa sem áhöldin
voru í. Þau voru bambusstengur
sem hægt var að skrúfa saman,
tveir kústar, band og lítil skófla.
Fyrst fór maður að efri lúgunni og
þaðan var verkið unnið. Premst á
eina stöngina var kústur skrúfaður
fastur og síðan rennt inn um lúg-
una og sópað upp. Ef ein stöng
dugði ekki til var annarri bætt við
og sópað áfram. Þannig gekk þetta
koll af kolli þangað til komið var
upp úr skorsteininum. Þá voru
stengurnar og kústurinn tekin inn
en hinum kústinum rennt niður í
botn í bandi nokkrum sinnum. Þeg-
ar búið var að sópa allan skorstein-
inn var farið að neðri sótlúgunni
og þar var sótinu mokað í járnkass-
ann og farið með það út í tunnu.
Kúnstin var að vinna verkið eins
hreinlega og hægt var. Þetta var
samt ekki beinlínis hreinlegt starf.
Eftir svona þrjú, fjögur hús var
maður orðinn svartur. Krökkum
fannst kolsvartur sótari ákaflega
merkileg persóna."
—  Hvað vannstu lengi við þessa
þrifnaðariðju?
„Sex ár. 1943 var hitaveitan að
koma og þá voru dagar stéttarinnar
taldir. Eg byrjaði í slökkviliðinu í
mars 1943. Það sóttu 167 manns
um þessar 10 stðður."
—  Hvað var svona eftirsóknar-
vert við að vaða eld og reyk?
„Það að hafa fasta vinnu fyrst
og fremst. Það var ekkert öryggi í
tíma- og setuliðsvinnu."
—  Hvað brunar eru nú minnis-
stæðastir?
„Laugarnesspítalinn brann 1943
og Hótel ísland 1944. Það var
geysimikill bruni þegar Hótel ísland
brann. Það var frost þessa nótt.
Mig minnir að við værum kallaðir
út um fjögur-leytið. Húsið brann
til grunna á fjórum tímum. Aðal-
áherslan var Iögð á að verja nálæg
hús. Það kviknaði til að mynda
þrisvar sinnum í Pjalakettinum hin-
um megin við götuna og eins tókst
að verja Hótel Vfk og önnur hús.
Það var líka siæmur eldur þegar
ísaga brann, mikil gifta að enginn
slasaðist þegar gashylkin sprungu.
Þá vofði ennþá meiri hætta yfir;
ef eldurinn hefði komist í súrefnis-
hylkin sem þarna voru. Menn
reyndu að halda sig í hæfílegri fjar-
lægð. Annars eru brunarnir orðnir
svo margir."
—  Þú hefur aldrei verið hætt
kominn?
„Ég! Nei, ég hef aldrei verið
hætt kominn; menn læra að fara
að viti. Eldurinn gefur engin grið.
Þess vegna einbeita menn sér að
því að slökkva hann. Þetta er bar-
átta. Slökkviliðsmaðurinn hefur
vatnið en hinn hefur hitann."
—  En slökkvifroðan?
„Froðan, ætli það hafí ekki verið
í kringum 1950 sem við fengum
froðu á bílana, annars höfðum við
svolítið af froðu í handslökkvitækj-
um áður. Blessaður vertu. Froðan
var mikil framför. Mesta framförin
finnst mér nú samt hafa verið þeg-
ar við fengum háþrýstibíla í
stríðslokin."
—  Er fólk í dag betur að sér um
eldhættu og brunavarnir?
„Það er betur upplýst. Núna
starfar deild í slökkviliðinu sem
hefur með brunavarnir að gera.
Ef fólk lendir í bruna er um að
gera að skelfast ekki, hafa stjórn
nHiimimi—aa—¦«aaM»iiwgaw»g»aaaB
art
'
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
34-35
34-35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68