Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lögberg

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lögberg

						SPIERS-PARNELLBAKING CO.
ábyrgjast  yður
fulla vigt, beztu vörur fyr-
ir lœgsta verð sem verið
getur. REYNIÐ  ÞAÐ!
TALSlMI: Garry 2346       -             WINNIPEG
tfa&ef
Það er til myndasmiður
í borginni
W. W. ROBSON
490 Main St.
Garry 1320
32. ARGANGUR
WINNIPEG, MANITOBA, FIMTUDAGINN  9.  JANÚAR  1919
NUMER    2
FUNDARBOÐ.
Séra Björn B. Jónsson hefir aflhent okkur undirrituðum
peninga að upphæð eitt hundrað tuttugu og fimm dollara.
Með bréfi frá 25. júní 1918 hefir hann útnefnt okkur sem
forráðendur sjóðs 'þessa, með iþeim fyrirmælum, að sjóðurinn
skuli vera byrjun samskota í almennan sjóð, er safnað skuli
til meðal íslenzks ahnennings í Ameríku, án tillits til flokka
eða félaga, sem nokkur önnur mál hafa með höndum, nema
aðþví leyti, sem einstök félög kunni að gef a í sjóðinn á sama
hátt og einstaklingar. Skal sjóð þessum varið til þess eins
að koma upp sæmilegu minnisimerki yf ir þá hermenn íslenzka
eða af íslenzkum ættum, hvort heldur er í her Canada eða
Bandaríkjanna, sem lagt hafa líf sitt í sölur fyrir frelsi
mannkynsiws í styrjöldinni'miklu, sem nú er til lykta leidd.
Við skoðum 'það iþví skyldu okfcar, þar sem stríðið er nú
búið, að leita álits almennings á þessu máli, sem þannig hefir
verið lagt í hendur okkar, og leyfum okkur því hér með að
boða til fundar í Good-Templara húsinu í Winnipeg þriðju-
daginn 14. janúar 1919, kl. 8 e. h. Við skorum á almenning
að sækja vel fundinn. Við óskum þess að úr sem flestum
bygðum mæti einhverjir á fundinum. Einkum vonumst við
eftir því, að sem flestir þeir, sem verið hafa í herþjónustu,
komi á fundinn, 'því þeim mun óefað manna annast um heið-
ur sinna föllnu félaga.
Winnipeg, á gamlársdag 1918,
B. J. BRANDSON,
THOS. H. JOHNSON.
ekki meira en f jórði partur af
fólkinu í Armeníu verði lifandi
um það leyti að næsta uppskera
kemur.
Frézt hef ir að Petlura, leiðtogi
afturhaldsmann* í Ukraine, hafi
tekið bæina Odessa, Nikoliev og
Kief.
Vice-Count Milner, hermálarit-
ari Breta, segir að það sé óumflýj
anlegt fyrir Breta að hafa her í
Rússlandi, til þess að vernda fólk
frá hinum voðalegu hryðjuverk-
um Bolshevikimanna.
Stjórn Letta hef ir beðið Banda
ríkjastjórnina að skerast í leik-
inn í Rússlandi, og sérstaklega
biður hún um aðstoð Bandaríkj-
anna til þess að verjast Bolseh-
vikistjórninni, og því eyðilegging
arafli, sem því fargani er sam-
fara. Lettar eru búsettir í Suð-
ur-Livonía, Courlandi, Vitebask
ig í Norður-Kovna. peir eru um
1,200,000 að tölu.
Mannskaði Rússa í stríðinu er:
Fallnir..................    1.700,000
Fatlaðir   ................    1,450,000
Særðir   ................    3,500,000
Teknir til fanga.........    2,500,000
BRETLAND      \    BANDARIKIN
Loftflotaráðherra Breta hefir
lýst yfir því, að í ágúst 1914 hafi
verið 1285 foringjar í loftflota-
deild Breta og 1053 óbreyttir liðs
menw; en þegar stríðinu lauk
voru í þessum flota 30,000 liðs-
foringjar og 26,000 liðsmenn.
par að auki voru í honum 30,000
konur og drengir. Ennfremur
tók hann fram, að Bretar ættu
flugvélar, sem gætu borið 37 far-
þega. Lof tvélar þessar geta far-
ið 100 mílur á klwkkustund og
haldið áfram 12,000 mílur án
þess að stoppa..
Loftflota ráðherra Breta hefir
gjört ráðstafanir til þess að al-
þjóðaþing flugmanna verði bráð-
ilega haldið.
Sir Thomas Lipton hefir skor-
að á Bandaríkin að láta þreyta
kappsigling við sig á næsta
hausti, en Bandaríkin hafa neit-
að, segja 'þetta óhentugan tíma
og stinga upp á að hann bíði þang
að til 1920.
Réttur nýlenda Breta viður-
kendur til þess að hafa umboðs-
menn sína á friðarþinginu og
mæta þar fyrir hönd S.-Afríku
forsætisraðherra   Louis   Botha,
fyrir Canada forsætisráðherra
Sir Robert Borden og forsætis-
ráðherra Hugfhes fyrir Ástralíu.
Sagt er að franslkir lögreglu-
þjónar hafi tekið marskálk Mac-
Kenzen fastann í Budapest.
í bréfi frá James R. Day, kansl
ara háskólans í Syracuse til Sir
John Eatons stendur meðal ann-
ars þetta: "J?aðer ekki minsta
vafa bundið, að fþað voru Bretar
sem frelsuðu íheiminn. Við
(Bandaríkjamenn) hjálpuðum til
þess. En án Bretlands hefði það
reynst okkur ofurefli. par sem
Bretar hefðu áreiðanlega orðið
fiandmönnum sínum yfirsterkari
án okkar hjálpar. En nú sam-
gleðjumst vér allir, og eg vona
að forseti vor, og umboðsmenn
hinna ýmsu þjóða á friðarþing-
inu beri gæf u til þesis að f æra sér
í nyt þúsund ára reynslu Breta í
þjóðasamningum og þjóðasam-
bandsmálum.
Ritarar á friðarþinginu, sem á
að byrja á Frakklandi 13. þ. m.
verða Faul Detaste, sendilherra
Frakka í Sviss og Philippe Bert-
holt, sem er embæittismaður á ut-
anríkisskrifstofu Frakka. Sagt
er að þann 13. dag janúar verði
fundur með 4 stórveldum í París,
og síðar verði annar fundur hald-
inn, þar sem umboðsmenn hlnna
(þ.l'óðanna verði viðstaddir. pess-
ír tveir fundir, sem í rauninni eru
aðeins undirbúningsfundir undir
aðal-f riðarþingið, verða haldnir á
skrifstofu utanríkisráðherrans
franska. En aðail friðarþingið
verður haldið í Versailles. Sagt
er að fundir verði haldnir fyrir
lokuðum dyrum, en að mönnum
verði daglega kunngjört um mál
Iþau, isem rædd eru og um gjörðir
þingsinis.
Herbert Hoover sem nú er í
París ihefir lagt til að Bandaríkin
veiti Finnlandi 14,000 ton af
inatvöru.
Blaðið Le Petit Jouurnal segir,
að næst á eftir stóru sambands-
þjóðunum fjórum, Bretlandi,
Frakklandi, Bandaríkjunum og
ftalíu, eigi'Belgía, sökum hnatt-
stöðu sinnar, rétt á því að vera
tekin næst til greina í sambandi
við mörg mál; ennfremur Serbía,
Japan og Portúgal. Sama blað
segir að Rúmenía, þrátt fyrir það
þó að Ibún yrði að skrif a undir sér
stakan friðarsamning við J?jóó-
verja, fái aðgang að friðarþing-
inu, og að allar þjóðir, sem sögðu
sambandinu slitið við pjóðverja,
þótt þær tækju engan þátt í stríð-
fái að haf a sína umboðsmenn
á friðarþinginu.
Ródman aðmíráll, sem var for-
ingi á hefskipaflota Bandaríkj-
anna er var í Norðursjónum, hef-
ir farið fram á iþað við hermála-
nefndina í Congress Bandaríkj-
anna, að herskipum pjóðverja, er
nú eru í höndum sambandsmanna
verði sökt, segir að á 'þeim sé
annað lag Iheldur en skipjim sam-
herja, að þeirra (þurfi ekki við, og
það sé óþarfa kostnaður að halda
þeim við.
Samtals 9,150,000
Lenine, formaður Bolsheviki-
stjórnarinnar í Rússlandi, hefir
lýst yfir því, að í vor skuli hann
vera búinn að draga saman 3 milj
ónir manna undir merkjum rauðu
hersveitanna, til þess að mæta
hersihöfðingjunum Kolöhak og
Denikine, og liði því í Siberíu, er
sækir fram undir merkjum Omsk
stjórnarinnar.
pýzkur fréttaritari í Königs-
berg segir að Bolsihevikimenn
fari herskildi um Esthonia og
Lithuaníu og að bæði Esthoníu og
Lithuaníu menn hafi beðið Svía
um hjálp, en þeir hafi neitað.
Sæmd heiðursmerki Rauða
kross félagsins
CZ3^
17<£fD
FRAKKLAND
Frakkar hafa gefið út skýrslu
um tilraunir pjóðverja að sækja
Parísarborg, óg er hún á þessa
leið:
Árið 1914 iskutu pjóðverjar úr
loftinu 45 kúlum, 1915 70, 1916
61 og 1917 11 kúlum. Síðustu 10
mánnðina af stríðinu var 396 kúl-
um skotið á borgina af Pjóðverj-
um, þar af 228 6. ágúst. Frá
þessum loftskotum særðust og
dóu 1211 manns. J?ar að auki
skutu pjóðverjar á borgina með
stórskotabyssum, sem fluttu 70
nií'lur vegar, 168 skotum, og urðu
þau 96 manneskjum að bana og
særðu 417.
f ræðu, sem þingmaður úr
flokki isósíalista hélt nýlega í
þinginu á Frakklandi, sagði hann
að Frakkar hefðu haft 6,900,000
menn undir vopnum. Að 1,400,-
000 hefðu fallið, og að ag særðum
mönnum hefðu 800,000 verið. Af
öðrum þingmanni var tekið fram
að pjóðverjar hefðu eyðilagt
250,000 hús í Norður-Frakklandi,
og allar vélar, sem á því svæði
voru, >sem þeir ekki tóku með sér,
, og að þeir hef ðu eyðilagt 12,000
'hús í Rheims, af þeim 14,000, er
þar voru fyrir stríðið, og að sá
skaði væri metinn 13,000,000,000
franka.
Samkoma Jóns Sigurðssonar
félagsins.
Eina og auglýst var, þá hélt
Jóns tíigurðssionar ielagið heim-
komnum hermönnum fagnaðar-
samsæti á Royal Alexandra hó-
telinu á mánudagskvoldið var,
og var samkoma sú Tiin myndar-
legasta, sem vænta mátti; alt
prýðilega undirbúið og af hendi
leyst frá fólagsins hálfu. Fram-
an af kveldinu skemti fólk sér við
dans, spil og samtal. En kl. 10,30
söfnuðust menn saman í stórum
¦sal og fóru þar fram ræður og
söngur. Ráðherra Thos. H. John-
son setti iþann part samkvæmis-
ins með sn.iallri og vel við
eigandi ræðu, en á undan henni
stóðu aHir á fætur og sungu þjóð-
söngmn brezka, og að því lóknu
kallaði Mr. Jöhnsion á Dr. B. J.
Brandson, sem flutti aðalræðuija
við iþetta tækifæri. Var það
snjalt og skörulega flutt erindi
fyrir minni afturkominna her-
manna. Auk doktorsins töluðu
þau Major Hannesson og forseti
Jóns Sigurðssonar félagsins, Mrs.
J. B. Skaptason, og mælttist báð-
um prýðisvel. Og með söng
skemti Mr. Alex Johnson. Tvö
frumsamin kvæði voru flutt við
þetta tækifæri, eftir þá Sigurð J.
Jóhannesson og Jón Jónatansson,
sem bæði birtast í þessu blaði.
pegar iskemtiskránni *ar lok-
ið, voru bornar f ram veitingar og
skemtu menn sér svo aftur við
spil og dans þar til ef tir miðnætti
Eins og bent var á af einum
ræðumanninum, ,þá átti það eink-
ar vel við að heið.ra hina aftur-
komnu íslenzku hermenn, því við
þá erum við öW. í þakklætisskuld
svo mikilli, að hún verður aldrei
Inga Johnson, hjúkrunarkona
Ein af ís'lenzku hjúkrunarkon-
unum, sem fóru í stríðið, hefir
orðíð fyrir þeim heiðri að vera
sæmd hinum konunglega krossi
Rauða kross félagsins af fyrsta
flokki; og þessi kona er Inga
Johnson. Heiðursmierki þetta er
það æðsta, sem félagið veitir
nokkurri hjúkrunarkonu, og er
þetta hið mesta gleðiefni, ekki
einungis fyrir hana sjálfa, ætt-
ingja hennar og vini, heldur og
ollum ísliendingum. En þeim, er
þektu Ingu og vissu af hverju
hún átti að taka, kom þetta reynd
ar ekki á óvart; þeir áttu von á
þessu, og hefði komið iþað mjög
óvænt, ef hún hefði okki látið til
sín taka þar fyrir handan haf ið.
Miss Jdhnson útskrifaðist í
hjúkrunarfræði fra Almenna
sjúkrahúsinu hér i Winnipeg
1907, og var við þá stofnun riðin,
Jþar til hún fór til Frakklands í
júlí 1916.
Foreldrar Ingu eru bæði dáin,
en hún á þrjár systur á lífi, tvær
í Winnipeg, Jenr y Johnson
í&kólakennara og ^auru Johnson
(Mrs. Burns), og önnu Thordar-
soii, konu Kolbeins pórðarsonar
í Saskatoon, Sask.
Kvœði
Flutt í samkvæmi Jóns Sigurðs-
sonar félagsins.
nema kvæðin, sem flutt voru og
ræða Mrs. J. B. Skaptason, og
urðum vér þar fyrir vonbrigðum,
af því að þetta var íslenzk sam-
koma.
Um 400 manns sóttu samkom-
una.
Theodore Roosevelt látinn.
þær hafa legið langt og víða
leiðirnar okkar, seinni tíða
heims um höf og lönd.
Margir enn í útlegðinni.
Aðrir fagna heimkomunni.
priðju' á 'þagnarströnd.
Yfir hafið hárra sjóa
hillingarnar blárra skóga
gnæfðu himin hátt
og í fjarskan f jarri landa
fangið breiddu heimastranda
út við ölduslátt.
Marga langvinn þreytti þráin,
þegar hún horfði yfir sjáinn,
gegnum skugga' og ský,
því var okkur sælt er sólin
sendi geisla fyrir jólin
kössunum ykkar í.
Við erum okkar venjum bundin
vaxin hörku karimanns lundin—
— það er þeirra raun. —
Sá þó glampa gleðitárin
gegnum stríð, og djúpu sárin.
Eru það ykkar laun.
Sá eg yfir "Boxum" bærast
bænarvarir; hjörtun hrærast
'— blessun guðs í gjöf —
eins og drottins englaflokkar
urðu þessir jólastokkar
sendir heims um ihöf.
pið hafið átt með íslendingum
ykkar skerf, á vopnaþingum
fyrir handan haf;
þótt þið færuð ekki yfir.
Áist í stóru verki lifir
konum unnið af.
Ftreyma heim i hopatali
herskarar, í VínlandsHsali
handan yfir höf.
Hinir, sem að hylur storðin
heimili þeirra nú er orðin
ókunn, útlend gröf.
Jón Jónatansson.
Velk
omenda minni
Heimi löngum hafa þjakað
hrottaélin grimm og svört.
Svífur nú úr sorta tíðar,
sigurstjarna hrein og bjort.
Heiðskír ljómar heilla dagur,
hildarkólgu léttir frá.
Friðarsunnu svásir geislar
j signa himin, grund og lá.
1 Gleðjumst nú á góðri stundu,
gleymum þraut, sem liðin er.
Heiðurs-gesta f ríðum flokki
f agna skyldum eins og ber.
Sú sorgarfrétt barst út um all-
an heim á mánudagsmorguninn
var, að fyrverandi forseti Banda-
ríkjanna,   Theodore   Rooseyelt,
væri látinn, hefði andast kl. 4,15
á miánudagsmorguninn, að heim-
ili sínu í Oyster Bay N. Y., úr
hjartabilun.
Fyrir hér um bil ári sáðan fór
að bera á óhraustleik hjá Roose-
velt, og var uppákurður gjörður Oss þér sannan fögnuð færið:
, ..*                 . ,           , „ ,   ,      "Frið á jörð" og helga ró.
a oðru eyranu a honum í februar
Velkomnir til vorra sala
verið kæru bræður þér,
sem nú loks úr Ihelju heimtum,
handan yfir breiðan ver.
var líka að mak'legleikum að Jóns
Sigurðssonar f élagið skyldi verða
fyrst til þess að heiðra þessar
heimkomnu ísienzku hetjur og
sýna þeim sóma—þessar íslenzku
konur, sem hafa skilið skyldur
sínar við ihermennina, við þetta
kjörland sitt — við menn og mál
efni — svo vel; sem hafa þögular
og með þeiri hugprýði, sem kon-
um, er af íslenzku bergi eru
brotnar, sæmir. Unnið að því,
að gleðja og græða, að hugga og
hjálpa, á tíð þrenginga og þrauta,
með alvöru, festu og kærleiksyl.
sem slíkar konur einar eiga. Og
það verk, sem þetta félag, og
vestur-íslenzku konurnar yfir
höfuð, hafa unnið í þessu stríði,
verður aldrei af oss að verðleik-
um viðurkent, né heldur fórn sú
sem þær hafa fært. En vér vit-
um, að hann, sem telur tár mann-
anna, muni gjöra það.
Skemtiskráin   á samkomunni
laust sendur, >á segja þeir að, fór fram á ensku að mestu leyti,
1917, og var hann á sjúkrahúsi
frá 5. febrúar til 31. marz. En
þá, þrátt fyrir mótmæli lækna
þeirra, sem stunduðu hann, fór
hann í burt af sjúkrahúsinu og í
fyriríestraferðir víðsvegar um
landið, ísambandi við hermálin.
í nóvember varð hann að hætta
ræðuhöldum og fara á spítalann
af tur, sökum gigtar er þá ásótti
hann mjög. Á jóladaginn fór
af oss borguð til fuffls. — Og það hann heim til sín, en þrem vikum
Œfiminning Jóhanns G. Hallssonar
j
RUSSLAND
Meðlimir h.iálparnefndar í Ev-
rópu hafa lýst yfir því, að af
2,000,000 af Armeníumönnum,
sam Tyrkir hafa. gjört útlæga,
séu aðeins 400,000 eftir lifandi,
og ef að matarforði sé ekki taf ar-
éður en hann fór af sjúkrahúsinu
og heim til sín, hafði hann feng-
ið aðsvif af Iungnaveiki svo
snögglegt og ilt að honum hefði
varla verið hugað líf.
Á sunnudagskvöldið haf ði hann
verið hress og kátur; hann fór að
hátta, og klukkan var orðin yfir
12, þegar Mrs. Roosevelt og
hjúkrunárkonan buðu honum
góða nótt, og gengu til íhvílu. En
við fótagaflinn á rúmi Roosevelt
sat iþjónn hans Amos, negri, sem
hjá honum hefir verið síðan að
hann lét af fíyrsetaembættinu í
Washington; og það síðasta, sem
Roosevelt sagði var: "Slöktu
l.iósið, Amos." Svo varð Amos
einkis var, þar til undir morgun,
að honum fanst Roosevelt vera
þungt um andardráttinn, og fór
hann þá að kalla á hjúkrunarkon^
una; en þegar þau komu inn til
hans aftur, var hann dáinn.
pessa   merka   manns verður
nánar minst í næsta blaði.
J?ér hafið frelsað lönd og lýði
lævísri úr víkings kló.
!
J?egar mesta þörf in kraf ði
þér ei spörðuð sýna lið,
drengskap meður dug og hreysti,
dáðrakkra að feðra sið.
Börðust móti ægum öflum
óbilandi þreki með,
sýnduð féndum að þið áttuð
ærnan kjark og hetjugeð.
Offruðuð limum, fé og fjörfi
fósturjarða stalla á.
Hver er slíka sjálfsfórn sýnir
sannlega skilinn heiður á.
pér hafið margar þrautir sigrað,
þungu fargi mörgu lyft.
Hamingjan til hags-umbóta
hefir nú um kjörin skift.
J7ér haf ið barist, þér hafið sigrað
þér hafið unnið válegt stríð;
þakkir eigið þúsundfaldar
þér af öllum frjálum lýð.
Jéhann G. Hallsson var f æddur
á Krossi við Ljósavatn í J?ingeyj-
arsýslu á fslandi, 25. júli 1876.
Hann var sonur Vigfúsar Halls-
sonar og konu hans EMnar Guð-
laugsdóttur, og ólst iþar upp með
foreldi"um sínum, >ar til þau
fluttu alfarin af fslandi og vestur
um haf árið 1883.
pegar vestur kom, settust for-
eldrar Jóhanns að í Hallson bygð
í Norður-Dakota; og óx hann þ*ar
upp hjá iþeim, þar til hann var 16
ára   gamall,   að hann réðist til
bónda eins, Albert Thexton, ná-
lægt St. Thomas í Norður-Da-
kota.   Nokkru síðar keypti hann
föðurieyf ð sína í Hallsonbygð og
gjörðist þar bóndi og bjó þar
góðu búi, þar til árið 1897, að
hann seldi bújörð sína og bústofn
J?ví um (það leyti gengu miklar
sögur af gull-landinu auðuga um-
hverfis   Yukonfljótið   í Yukon-
héraðinu.   Og með iþví að æfin-
týraþráin var rík hjá honum, á-
setti ihann sér að leita gæfunnar
í gull-landinu; en slíkt ferðalag
var engum heiglum hent, þar sem
yfir f jöll og firnindi var að fara,
veglaust og í vondum veðrum.
En ekkert af iþessu hræddist Jó-
hann.   Hann liagði því af stað frá
Norður-Dakota urni haustið 1897.
En þegar vestur kom til Seattle,
var aðsókn að flutningsskipum
iþeim, sem norður gengu, svo mik-
il, að alt farfþegarúm var upptek-
ið fram eftir öllum yetri, svo Jó-
ihann sá sér þann kostinn vænst-
an, að bíða vors, ef þákynni að
verða tækifæri á að fá sér far
norður.   En  um  veturinn  var
hann við verzlun í Seattle.   Um
vorið hélt hann áfram ferð sinni
norður til gull4andsins. Og þeg-
ar að þangað kom, keypti hann
sér námu, sem því miður reynd-
ist   illa.   Samt   gat ihann selt
hana; og með því að hann var þá
búinn að fá allmikla reynslu fyr-
ir því, hve gæfa gullnemanna er
stopul, kærði hann sig ekki um að
hætta því f é, sem hann átti, til
frekari námakaupa.   Fór hann
burt frá Gul-landinu og heim til
æskustöðva sinna, og var með
foreldrum sínum að Hallson vet-
urinn 1900.
Vorið 1901 réðist Jóhann í
(þjónustu International Harvest-
er félagsins og fór til Grandview.
Sask. En 'hann var ekki lengi
búinn að vera í Vesturlandinu,
þegar að augu hans opnuðust fyr
ir 'þeim undra tækifærum, sem
það bíður hverjum þeim, sem þor
ir að koma og reyna. ög með
;það í huga sagði hann skilið við
félagsins og réðst í þjónustu brúa
smiða við aðalbraut Canadian
Northern   járnbrautarfélagsins,
Afreksverkum yðar lýsa
andi minn ei fávís má.
Sagan mun þau síðar rita
sinar gullnu töflur á.
Yður gæfan ætíð leiði
æfinnar á hálli braut,
svo í lífsins svaðilförum
sigrað fáið hverja þraut.
S. J. Jóhannesson.
sem um þær mundir var að
leggja aðal-braut sína í gegnum
landið og vestur að Kyrrahafi.
Með þessum brúasmiðum var
hann, þar til þeir komu til Kam-
sack. En fþegar að hann sá land-
ið, sem lá umihverfis þann bæ, er
þá var að eins smáþorp, er mælt
að hann 'haf i sagt: "Hér er land-
ið fyrirheitna; nú fer eg ekki
lengra". Síðan sagði hann skilið
\ ið f élaga sína og keypti sér und-
ireins byggingarlóð í þorpinu, og
er sú lóð víó. við aðalgötu bæjar-
ins. Á lóð þessari bygði hann
hús tvílyft. Neðra loftið notaði
thann sjálfur, en efri salurinn var
notaður af þorpsbúum sem skóla-
hús, kirkja og samkamusalur.
Árið 1906 keypti Jóhann veit-
ingahús þar í bænum, og rak þá
iðn, þar til að hann seldi húsið og
húsmuni 1911. Hédt Jóthann þá
vestur á bóginn, til þ»ess að líta
sér eftir nýjum tækifærum, en
kom til 'baka úr þeirri leit jafn-
nær, og keypti þá jámvöruverzl-
un í Kamsaok og rak hana til
dauð^dags. Auk þeirrar verzl-
unar átti Jóhann, og rak, geisi-
stórt bú skamt frá bænum og átti
þar mesta f jölda af ágætis naut-
gripum.
í bæjarmálum og opinberum
málum tók hann góðan þátt.
Hann var fyrsti friðdómari í
Kamsack og einnig fyrstur lög-
reglustjóri. Götuljósin fyrstu,
pem Kamsack bær fékk, innleiddi
hann; og hann varð fyrstur
majina í Kamsack til að f á sér
talsíma, á sinn eiginn kostnað, og
lét setjahann í íbúðarhús sitt og
búgarðinn.
Hann var meðlimur í Frímúr-
arareglunni, og hafði náð þar 32.
stigi. og bjóst við aðfara til Skot-
lands áður en langt um liði, til að
taka hið 33. og síðasta stig þeirr-
ar reglu. Hann var og meðlim-
ur í Independent Order of For-
ester.
JÓhann kvæntist árið 1906
amerískri stúUeu, Elizabet Young
að nafni, ættaðri frá Avon Mon-
tana; ágætist konu að allra sögn,
sem hana þekkja.
Jóhann heitinn lézt úr spönsku
veikinni, að heimili sínu í Kam-
sack, 9. nóvember s. 1., og er
harmdauði hverjum, sem hann
þektu; því maðurinn var bezti
drengur og aðlaðandi, sökum
mannkoista sinna.
Hann lætur eftir sig, auk ekkj-
unnar og þriggja barna, tvær
systur, þær Mrs. Hudson, sem
heima á í Hamilton' i Norður-
Dakofca, og Mrs. Westmann að
772 Home St. hér í Winnipeg, pg
einn bróður, Helga Hallsson, sem
er í hernum á Frakklandi.
mnmnniMriiTmriirrisiiirmiriEnmnmiiiiiimEtminnmTETnnymnmiiiiniRfnfiim
Hermanna styrkurinn.         j þau sem hann á $8.00 á mánuði.
Breyting hefir verið gjörð á |    par sem börn eru munaðarlaus
styrk þeim, sem ríkið borgar til ] faðirinn fallinn í stríðinu og móð-
í'.iölskyldna fatlaðra eða fallinna \ irin   dáin,   fær   yngsta   barnið
hermanna   og   kom 'þessi nýja $24.00 á mánuði, næst yngsta
reglugjörð í gildi 1. október s. 1.1 $20.00, það þriðja í röðinni að
Breytingin  er  í  því  fólgin  að 1 aldri $16.00, og svo öll þau sem í
styrkur þessi hefir verið hækkað- [ f jölskyldunni  eru innan ald
ur að mun.   Jíannig að ef f allinn , takmarks þess sem sett er ðl6.00
eð   fatlaður  hermaður  svo   aðí    Áður var þessi styrkur átta
hann sé frá vinnu á eitt barn,! dollarar handa hverju barni um
fær það yngsta $12.00 á mánuði, mánuðinn, þar sem móðirinn var
hann    á  tvö  fær það næst á lífi, en $16.00 á mánuði þegar
yngsta $10.00 á mánuði, etf hann um   munaðarlaus börn  var að
!áþrjú fær það þriðja og svo öll ræða.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8