Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagskrá

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Dagskrá

						Verð árg. (minnst 104 arkir)
3 kr., borgist fyrir janúarlok;
erlendis skr., borgist fyrirfram.
Uppsögn   skrifleg   bundin   við
1. juh komi til útgufanda  fyrir
ol tób  ti .1.
I, 36.
Reykjavik, miðvikudagrinn 2, desember.
896.
:   Dr. Grímur Thomsen.
Enda þótt hjer sje ekki sá maður fallinn frá, sem
hægt sje að segja um, að hann hafi verið forvígismað-
ur þjóðar sinnar. munu þó allir, sem nokkur kennsl hafa
borið á hann, verða að viðurkenna, að hann hafi stað-
ið flestum mönnum framar í ýmsum greinum, sjerstak-
lega að fróðleik og lærdómi.
Að frádregnum æskuárunum og námsárum hjer á
landi, skiptist æfi hans í 2 ólík tímabil. Fyrra tímabil-
ið er dvöl hans við Kaupmannahafnarháskóla, bókmennta-
störf hans þar og ritstörf á danska tungu, og loksskrif-
stofustörf og skrifstofustjórn í hinu danska utanríkiá-
ráðaneyti. Hitt tímabilið er hann sjálfseignarbóndi hjer
á landi, þingmaður um mörg ár, og gefur sig þó jafn-
framt við ýmsum ritstörfum, og á síðasta áratug æfi
sinnar virðist hann einkum hneigjast að grískum bók-
menntum. En hvar sem er og í hverri stöðu, er hann
fluggáfaður, ljónfjörugur, findinn og snarphæðinn,og ekki
allra meðfæri, að eiga orðastað við hann, og aflaði hin hvat-
skeytta tunga hans honum ekki eiginlegra vinsælda,
þótt allir yrðu að játa, að fáir stæðu honum á sporði.
Jeg hef skipt orðum við örfáa menn, sem með jafnfáum
orðum hafi sýnt jafhfjörmikiar gáfur. Að sönnu var
heyrn hans nokkuð farin að bila á hinum síðari árum,
en ekki bar þess þó merki, að það hnekkti lil neinna
muna skarpleik hans, og er því að mörgu leytí satt það,
sem stendur í kv.æði einu, um ellina, þá er hún er lát-
in heimsækja hann, að hún verður að hörfa frá honum
árangurslaust, því hún er ckki fær um að koma honum
á knje.
Skarpleika sýndi Dr. Grímur Thomsen í mörgu.
I lann fær meistaranafnbót við Hafnarháskóla fyrir rit-
gjörð um frakkneskar bókmenntir, þá er hanh er aðeins
25 ára að aldri, doktor í heimspeki verður hann fyrir
fagurfræðisrit um enska skáldið Byron. Mcðan hann er
í utanríkisráðaneytinú danska erhannsendurtil Lundúna
til að kynna sjer ýms skjöl í leyndarskjalabafhi drottningar,
cr snerta loforð þau, sem Englendingar gjörðu 1720, þá
er þeir lotuðu að ábyrgjast Dönum Sljesvík 11111 aldur
og æfi. Heyrði jeg hann segja þannig sjálfan frá:
»]?annað var að rita nokkurt orð upp úr skjölum þeim,
er gcymd voru í leyndarskjalasafhinu, og var ríkt geng-
ið eptir og gætt að, að útaf þessu væri eigi brugðið.
Datt mjer þá í hug aít læra skjölin utanað; las eina -
hálfa aðra blaðsiðu í einu, þar til jeg var búinn að kcra
hana, og fór heim að svo búnu og skrifaði eptir
minni það, er jeg hafði lesið. L'm sömu mundir var
Bancraft, sa, sem ritað hefur sögu Bandaríkjanna í Norð-
ur-Ameríku staddur í Lundúnum, og var þar að búasig
undir að rita þessa sogu sína, og þurfti því einnig að
nota leyndarskjalasafnið. Bar þar fundum okkarsaman,
og kvartaði hann cinu sinni yfir því við mig, að ekki
væri leyft að eptirrita neitt. Sagði jeg honumþá, hvern-
ig jeg færi að, og tók hann þegar upp sama siðinn og
lærði allt smámsaman utanbókar. Ekki leið á löngu
áður cn skjalavörðurinn koinst að uppátæ-ki okkar og
bannaði okkur að læra utanbókar, cn við kváðum, að
ekki væri hægt að banna slíkt. Kvaðst liann þá verða
að kæra okkur fyrir tiltækið og lætur það ekki sitja við
orðin tóm, því daginn eptir kemur Palmerston lávarður
til okkar og segir, að við sjeum dáfallegir piltar að
brjóta þannig reglugjörð safnsins. Kváðum við ekki
standa í reglugjörðinni ncitt bann gegn því, aðlæraþað
er lesið væri. Skildi hann þá við okkur hlægjandi og
scLjir um leið: Það cr satt, það cv engin mynd á reglu
gjörðinni, og bauð skjalaverðinum að leyfa okkur að
rita það, er við þyrftum með upp frá  því«.
Skarpleikur hans kom og opt í ljós á þingmennsku
hans, er hann hafði á hendi frá i<S6y 91. Þá er ls
land hafði fengið fjárforræði var liann formaður fjár-
laganefndarinnar á fyrstu þingunum og enda sjálfkjörinn
tii þcss fyrir fróðleiks sakir og reynslu. Stefna hans 1
fjármálum, sem öðrum þjóðmálum, var fremur (halds-
söm; gekk nann skarplega eptir því, aðfje landsins væri
ckki eytt frckar cn þingið leyfði, og ninii mega tclja
það víst. að hann hali sctt það snið, sem verið hetur
fram undir þenna dag á fjárráðum þingsins. Aábúðar-og
eignarjörð sinni Bessastöðum, er hann keypti, þá er
hann kom hingað til lands aþtur i<S68, og bjó á til
dauðadags, fylgdi hann hinni sömu stefnu. Gekk ríkt
eptir að 611 vanaieg verk væ'ru unnin, cn vildi litlu
kosta til breytinga og umbóta á jörðinni, ''n gætti þcss
vandle^a, að jörðin gengi ekki af sjer. Búskapur hans
er því þjóðfjárráðastefna hans í smærri stíl. I hjeraði
sínu fylgdi liann fiskiverndunarstefhunni og var frum-
kvöðull og flutningsmaður frumvarps þess a þinginu, um
þorskanetalagnir í Faxaflóa, cr varð að lögum 12. nóv.
s. ,L, og meira og minna við flest mái riðinn.
J bókmenntum vorum hefur þó Dr. Grímur reist
sjer varða þann, er lengur mun standa, einkum með 2
kvæðasöfríum, erkomu út  1881  og  1895,       en hann er
					
Fela smámyndir
Blağsíğa 141
Blağsíğa 141
Blağsíğa 142
Blağsíğa 142
Blağsíğa 143
Blağsíğa 143
Blağsíğa 144
Blağsíğa 144