Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						heitt. En það var eitthvað
milli okkar Nínu — eitlhvað
sem hvorugt okkar óskaði eft
ir, eitthváð, sem hvorugt okk
ar ré'ði við. Við hefðum gert
lífið að helvíti hvort fyrir
öðru. Ég held að húri hafi trú
lofast Frank til að losna við
mig — hún elskaði hann á
annan hátt en mig. Ég varð
brjálaður af afbrýðissemi.
Ég sagði ffiHt, sem mér kom
til hugar &L að kvelja hann
og við rifumst ákaft. En dag
inn áður en hann lézt sá
hann okkur Nínu saman.
Þegar hann gekk að heiman
með byssu í dögun varð ég
hræddur um að hann myndi
fremja sjalfsmorð og ég elti
faann til að koma í veg fyrir
það. Hann sá im og kallaði
til mín a8 nú skildum við
gera út um þetta. Hann var
hálfgalinn af svefnleysi og
þjáningu og hann vildi að
við hentum upp krónu um
það hvor okkar skildi skjóta
sig. Ég reyndi að na byss-
unni af honum og skotið
faljóp af meðan við slógumst
um hana. Kúlan drap Frank.
Þetta er allt. Ég elska þig
°g þig eina nú og ætíð, en
sorg og örvænting hafa gert
mig að hraki eins og ég skil
vel að þú gazt ekki elskað
mig.
Johnnie".
Tárin runnu niður kinnar
Julie. Hún skildi þetta allt
nú! Það var ekkert einkenni
legt við að Jofannie skyldi
drekka, ekkert einkennilegt
að hann skyldi langa svo
mjög til að komast héðan.
Nokkrum dögum seinna
kom Peter tij faennar og
sagði henni að Mark hefði
Ihringt. Hann hafði orðið
skelfdur mjög þegar hann
heyrði um brunann og hann
vildi að Julie kæmi að vörmu
sþíori til Sidney.
„Hann býr sjélfsagt hjá
Barrons," sagði hún. „Ég skai
hringja  til hans."
Peter leit alvarlegur á
faana. „Þú segir honum víst
að þú farir til Sidney, Julie?"
Hún leit á hann og ástin
skein úr augum hennar. „Vilt
þú að ég segi það?"
Hann leit undan og rödd
hans var hörkuleg þegar
haim svaraði: „Já. Ég vil að
þú búir í Englandi og giftist
Mark, verðir hamíngjusöm
og eignist börn, sem líkjast
þér cg honum — gáfuð, heil
farigð og glöð börn."
Hún spurði aftur örvænt-
ingarfull: „Ertu viss um að
þú viljir þelta,  Peter?"
Hann leit ekki heldur á
hana er hann svaraði j þetta
sinn- Rödd hans var rám og
kuldaleg: „Þetta vil ég, Ju-
lie."
21.
Daginn eftir flaug hún til
Sidney og tók með sér fáeina
kjóla, sem hún hafði keypt
sér. Mark beið hennar þeg-
ar hún 'kom út úr flugvél-
inni.   Hann   var  rauðbrúnn
og myndarlegur, ekki
m'nnstu vitund þreytulegur
þó hann hefði unnið svo
mikið. Hann var maður, sem
sérhver kona gat verið stolt
af ... en hana langaði til að
hlaupast á brott friá honum.
„Hvað er að þér, héimsk-
ing'nn þinn!" sagði hún reiði
lega við sjálfa sig og brosti
til hans.
Hann þrýsti faenni að sér.
„Það er dásamlegt að sjá þig
aftur, Julie. Þú veizt ekki
hvt dásamlegt mér finnst
það."
Kún svaraði þessu engu,
en sagði í þess stað: „Þú lít-
ur stórkoslega vel út".
„Það er loftslagið. Nú á ég
aðeins fáeinar bjorgir eftir.
Eft'r viku fljúgum við til
Englands."
Hún kipptist við. „Svo
fljótt?"
„É,g hef verið hér í tæpa
tvo mlánuði."
Hann hló eins og skóla-
drengur. „Við förum í búðir
saman, elskan."
Hún hló með. „Þú í kven
fataverzlun.''
Hann tók um faandlegg
Ihennar og þau gengu að af-
greiðsldborðinu til að sækja
tösku hennar. „Ég er afbrýði
samur hverja mdnútu sem þú
ert ekki hjlá mér. Ég hef held
ur aldrei hjálpað neinni konu
við fatakauip fyrr. Ég hlakka
til að velja ný föt handa
þ'ér."
„Föt! Ég faef ekki efni á
að kaupa meira en eina
dragt og tvakjóla".
Þau voru á leið til bílsins.
Hann klappaði á faönd henn
ar. „Ég hef nú hugsað mér
annað. Við getum gif okkur
fyrr en til stóð og ég gef þér
fötin í brúðargjöf. Það VIL
ég fá að gera.''
Hún varð hrædd aftur og
hún titraði.  „Nei, Mark. Ég
sagt þér fíá morðmálinu?
Ég hef heyrt að það hafi
verið skrifað um það í blöð-
in hér."
„Hann hefur sagt mér það.
En Peter myndi aldrei drepa
neinn — ekki þannig. Ekki
einu sinni iþó faann væri
dauðadrukkinn.''
Maík var faenni sammála.
„Það faeld ég ekki heldur.
Þess vegna minntist ég aldr
ei á það við þig. Ég áleit allt
af að Peter væri saklaus."
Hún tók feglnsamlega um
handlegg hans. „En hvað það
er gott að heyra þig segja
þetta, Mark!" Rödd hennar
var svo glaðleg, að hann leit
undrandi á hana.
„Af hverju erum við að
tala um Peter? Við skulum
heldur tala um okkur sjálf,
Julie. Getum við ekki gift
okkur hér áður en við förum
faeim?"
„Æi nei," sagði hún og nú
Maisie Grieg
Sigur ástarinn
Málverkasýn-
ing Sigurbar
Kristjánssonar
.%
NÝLEGA var opnuð mál-
verkasýning Sigurðar Krist-'*
jánssonar í Bogasal Þjóðminja
safnsins. Jafnframt því sem
Sigurður hefur starfað að list-
munaviðgerðum í nokkur ár og
áður á smíðavinnustofu Beykja
víkurbæjar hefur hann málað
margvíslegar myndir, sem nú
eru í fyrsta sinn hafðar til sýn-
is opinberlega.
Sigurður er 64 ára, fæddur í
Miðhúsum í Garði, sonur hjón
anna Kristjáns Sigurðssonar
og Ingveldar Magnúsdóttur Þór
arinssonar, útvegsbónda þar,
fluttist til Reykjavíkur tveggja
ára gamall ásamt foreldrum sín
um. Hann fór til Danmerkur
1918, lærði teikningu og hús-
gagnasmíði og stundaði iðn
sína í 7 ár í Danmörku og Sví-
Þjóð. í fjögur ár var hann í sigl
ingum víða um faeim og dvald
ist m. a. í nokkra mánuði í
Suður-Ameríku og ítalíu,
Málverkin sem Sigurður sýn
ir eru allforvitnileg og marg-
vísleg. Hér er bæði um ab-
strakt og landslagsmálverk að:
ræða og eru sum málverkanna
gömul, allt frá því fyrir 1930.
Málverkin eru til sölu, en
nokkur eru í einkaeign.
Víkingur vann
Skelfingin greip hana á
ný_ „En ég verð ekki tilbúin
þá. Húsið er ekki til ennþá
og ég á eftir að kaupa öll hús
gögn í það."
„Vitleysa. Liáttu innan-
faússskreytingarmann um
faúsgögnin."
Hún hló. „í húsi uppi í
sveit? Þú verður að láta þig.
Mig langar líka til að gera
allt sjíálf. Þú getur kallað
það tómstundastarf ef þú
vilt."
Hann ætlaði að mótmæla
á ný, en faætti við það. „Þú
hefur haft það erfitt, elskan
mín, bruninn . .. og Johnnie
Brownell. Af faverju léztu
mig ekki vita?"
Já ... hvers vegna ekki? Ef
til vill vegna þess að hún
vissi að hann hefði komið að
vörmu spori og hana langaði
ekki til að hafa hann hjá
sér. „Þú varst á ferðalagi og
og ég faélt að hréfið
myndi ekki ná til þín."
„Þú faefðir getað sent
skeyti. Ég hefði komið að
vörmu spcri."
„Það veit ég." Hún,. tók
þakklátlega um hönd háhs.
„En ég vildi éklci eyðileggja
ferðina fyrir þér. Og 'þú
gazt ekkert gert. Ertu búinn
að fá faóteiherbergi fyrir
mig?"                              .r
Hann hristi faöfuðið „Við
verðum að búa hjá Barrons.
Þau heimta það."
„Ég verð að. fá mér föt.
Fötin miín brunnu öll."
vil kaupa mín föt sjálf."
Hann sagði rólega, en radd
blærinn sýndi hve sár hann
var: „Má ég ekki gefa þér
fötin, Julie?"
Hún hristi höfuðið.
Hann var mjög þögull á
leiðinni heim til Barrons og
hún skildi að það var henni
að kenna.
Hann talaði um búgarðinn.
Hann gæti víst keypt helm
inginn núna, þegar Johnnie
væri látinn?
„Peter keypti hann," sagði
faún. „Jcfannie seldi honum
faann fyrir lát sitt."
„Keypti PETER hann?
Ætlaðir þú ekki að fá John-
n'e til að selja mér sinn
hlut?"
„Hann vildi ek'ki selja
neinum nema Rod Ashford.
En þegar faann skildi að hann
myndi deyja seldi faahn Pet
er hann. Peter bjargaði hon
um út úr bálinu."
„Það er furðulegt favernig
Peter leggur í vana sinn að
ganga um og bjarga manns-
lífum," sagði Mark. „Er
faann fífldjarfur að eðlisfari
eða er hann fæddur undir æv-
intýralegri stjörnu? Það er
allaf eitthvað að ske um-
faverfis   Peter.   Hefur  faann
36
var hún ekki lengur skelfd.
Hún var dauðfarædd. —
„Mamma verður að koma í
brúðkaupið. Og foreldrar þín
ir Mark. Og ..."
Hún þagnaði. Það var of
margt, sem henni lá á fajarta.
Hún varð að hugsa málið vel
cg vandlega og það gerði hún
meðan Mark var á skrifstof
unni og þegar hann kom
faeim hafði hún ákveðið sig.
Hún sat ein á siVölunum
og las í faók. „Ertu ein, Jul-
ie?"
Hún kinkaði kolli.
„Gott," hann neri höndun
um saman. „Það er aldrei
Ihægt að faafa þ:g í friði. Við
eigum eftir að ræða svo
margt."
„Já, Mark Viltu te?" Hún
ætlaði að ganga fram,. en
faann tók um faandlegg henn
ar. „Er þetta afsökun til að
losna við mig, Julie? Þú hef
ur alltaf borlð eitthvað fyrir
til að þurfa ekki að vera ein
með mér síðan ég kom aftur
til Sidney. Það er eittfavað
að. Ég finn það. Hvað er að,
fajartað mitt?" Hann tók
faana í faðm sér og dró hana
varlega að sér. En þegar
hann ætlaði að 'kyssa^hana
sleit hún sig lausa.
Hann horfði spyrjandi á
faana, en sleppti faenni.
Hún stóð við gluggann.
„Þú ert svo góður við mig,
Mark, og ég er þér svo þakk
liát." Rödd nennar brast.
Hann gekk til hennar og
SÍÖASTI leikurinn í II dcild
fór fram á Melavellinum í gær-
kvöldi#  Þá léku Víkingur     og
Breiðablik, og sigraði Víkingnr, /
með 5:0. Öll mörkin voru skoruð  *
í fyrri hálfleik.                        .      .
BifreiSesalan
Frakkastíg 6
Símar 18966 - 1909? •
- 19168.
Salan er örugg hjá okkur.  .;
Bifreiðir við allra hæfi.   ;
Bifreiðir með afborgunum.  ,\
Bílamir   eru  á   staðnum.   -,
-----------------------------------------------------                   ,     i
<
tiQfiMbiU,    ML'Jc
X^^KnJC
Alþýðublaðið — 26. júlí 1961    |C
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
8-9
8-9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16