Tímarit.is   | Tímarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Verkamağurinn

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Verkamağurinn

						VERKAMADURINN

Hin geigvænlega kreppa, sem nú

gengur yfir heiminn, hefir ekki hvað

síst komið hart niður á ðilum smá-

og miðlungsbændum. Aðstaða

þeirra og verkalýðsins er svo hlið-

stxð, að á þeim tima, sem hag

verkalýðsins hrakar, hiýtur einnig

hagur hinna að versna. Víðsvegar

út um heim bafa bændurnir séð

þetta og hafa þeir tekið höndum

saman við vinnandi iýð bæjanna,

tii þess að berjast fyrir sameig-

inlegum hagsmunum beggja,

gegn banka- og rikisvaidi og at-

vinnurekendastétt til bæja og sveita.

Fram á síðustu tíraa hefir vakn-

ing f þfcssa átt litið gert vart við

sig hér i landi, þó eru þess ali-

mðrg dæmi, þótt ekki sé það á

neinn hátt skipulagsbundið enn

sem komið er. Hin afarðrðuga að-

staða smábændanna hefir bent þeim

á skyidleika þeirra við verkalýð

bæjanna og œargir þeirra hafa

sannfærst um, hve órjúfanlega hags-

munamál beggja stétíanna eru ofin

saman.

Stéttarvakning bænda er hafin.

Enn sem komið er, er sú hreyfing

ósjálfráð, knúð fram af neyð þeirra

og þðrfinni á þvf að berjast fyrir

frumstæðustu lífsþðrfunum, á sama

hátt og hjá verkamanninum, sem

gengur í stéttarfélag sitt, til þess f

gegn um það að standa betur að

vfgi f baráttunni við stéttarandstæð-

inga sfna og efia um ieið þrðtt

samtakanna, tii þess að lifsþðrfum

bans og félaga hans verði frekar

fullnægt.

Báðir aðilar hafa við sameigin-

lega ðvini að berjast, banka- og

braskaravaldið islenska, sem i gegn

um rfkisvald sitt leggja hinar

pyngstu kvaðir á hina efnaminstu

þegna þjóðfélagsins, til þess að

geta með þvf hlift stóreignum gæð-

tnga sinna.

Oegn þessari kúgunarpólitík

rfkisvaldsins eru að koma fram há-

værar raddir, ekki aðeins úr hópi

verkaiýðsins, heldur efnnig frá

bændum.

Ein slik þróttmikil rödd kom

fram þ. 13. þ. m., er þingmenn

Eyjafjarðarsýslu héldu þingmála-

fund að Saurbæ. Voru þar sam-

þyktar af eyfirsku bændunum tii-

Iðgur, sem benda til þess, að stétt-

arvitund þeirra er að vakna og

þeim er að skiljast þörfin á að

taka upp baráttu fyrir hagsmunum

sinum.

Pær tillðgur, sem sýna þetta ljós-

lega, og voru samþyktar á fundin-

um í einu hljóöi, fara hér á eftir.

»1. Fundinum er Ijóst að hagur bænda

er svo slæmur nú að nauösyn beri til að

alþing veiti þeim stuðning. Skorar hann

á þingmenn kjördæmisins að beita sér

fyrir því: 1.) Að vextir af öllum skuld-

um verði lækkaðir að minsta kosti um

helming og að innlánsvextir í bónkum

og sparisjóðum verði lækkaðir í sam-

ræmi við það. 2.) Að bankaskuldir, er

hvíla á landbúnaðinum verði lækkaðar í

hlutfalli við þá verðlagsbreytingu er

orðið hefir síðan kreppan byrjaði, ann-

aðhvort beint eða óbeint. 3.) Að áfalln-

ar en ógreiddar afborganir og vextir af

bankaskuldum fátækari bænda verði

látnar falla niður og að ekki verði

reiknaðir vextir eða afborgana krafist

af bankaskuldum efnaminni bænda á

meðan verðlag landbúnaðarafurða er

eins óhagstætt eins og nú er. Ennfrem-

ur skorar fundurinn á alþing að koma í

veg fyrir að skuldheimtumenn geti tek-

ið jarðir og bústofn af fátækum bænd-

um.

II. Fundurinn lítur svo á að laun

sumra embættismanna séu óhæfilega há

og telur þau skapa tilfinnanlegt ósam-

ræmi á kjörum einstaklinga þjóðarinn-

ar. Fundurinn skorar því á alþing að

setja nú þegar hámark á laun allra

starfsmanna ríkisins; telur fundurinn

6000 kr. hæfileg hæstu laun, og er þá

sjálfsagt að hver starfsmaður láti alla

vinnu sína í té fyrir ein laun.

Ennfremur telur fundurinn sjálfsagt

að tekið verði tilsvarandi af launum

annara starfsmanna þjóðfélagsins með

skatti.

Við athugun þessara tillaga er

mjðg  eftirtektarvert,    að   þær eru

Yfirlýsing.

Hér með lýsi ég yfir því að umr

mæli í 92. tbl. »Alþýðumannsinsc

26. f. m., um að Einar Olgeirssoa

hafi ekki staðið í skilum með ár-

gjöld til Verkamannafélags Akur-

eyrar eru ðsönn. Tvö síðastliðiii

ár (sem ég var gjaldkeri félags-

ins) greiddi Einar árgjaldið á vift-

komandi ári, og í þessa árs byrjun.

fyrir yfirstandandi ár.

Yfirlýsing þessa ðska ég eftir

að blöðin »Aiþýðumaðurinn« og

»Verkamaðurinn« birti.

Akureyri 2. des. 1932.

Þorsteirm Þorsteinsson.

rniðaðar við hag fátækari og efna-

minni bænda og eru að mestu leyti

samhljóða peim tillbgum og krðfum, sem

Kommúnisfaflokkur fslands hefir borið Iram

fyrir pð. Tillagan um hámarkslaunia

er einnig samhljðða því, sem Komrn-

únistaflokkurinn hefir barist fyrir

og er gott til þess að vita, að um

þessar kröfur flykkja sér nú hðpar

manna. Nú, eftir að stærri og minni

hðpar smábænda hafa gert sér Ijóst,

hverjir eru þeirra sameiginlegu

kúgarar, er næsta spor þeirra að

mynda með sér stéttarfélag,

þar sem fylkt sé saman fátækum

bændum án tillits til pðlitiskra skoð-

ana, til baráttu fyrir IffsmöguIeikuiD

þeirra og gegn kógun yfirstéttar-

innar, hvort sem sú kúgun kemur

fram frá banka- eða verslunarvald-

inu eða rikisvaldinu f gegn uro

tolla og skafta, niðurskurðí fjár-

veitinga ttl framkvæmda f sveitun-

um og kauplækkun eða frá jarð-

eigendum i gegn um okurháa land-

leigu eða ðnnur óviðunandi ábúð-

arskilyrði.

Pær krðfur, sem smá- og mið-

lungsbændur hljóta aö gera nð i

nánustu framtfð og sem þeir verða

að flykkja sér um, ef þeir eiga ekkt

að verða algjðrðir ðreigar, sviftir

öllum umráðarétti yfir þvi, sem þeir

hafa, enn sem komið er, Iffsafkomu

sína undir, eru :

1. uppgjðf allra skulda og vaxta

					
Fela smámyndir
Blağsíğa 1
Blağsíğa 1
Blağsíğa 2
Blağsíğa 2
Blağsíğa 3
Blağsíğa 3
Blağsíğa 4
Blağsíğa 4