Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Verkamağurinn

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Verkamağurinn

						VERKAMADURINN
Hin geigvænlega kreppa, sem nú
gengur yfir heiminn, hefir ekki hvað
síst komið hart niður á ðilum smá-
og miðlungsbændum. Aðstaða
þeirra og verkalýðsins er svo hlið-
stxð, að á þeim tima, sem hag
verkalýðsins hrakar, hiýtur einnig
hagur hinna að versna. Víðsvegar
út um heim bafa bændurnir séð
þetta og hafa þeir tekið höndum
saman við vinnandi iýð bæjanna,
tii þess að berjast fyrir sameig-
inlegum hagsmunum beggja,
gegn banka- og rikisvaidi og at-
vinnurekendastétt til bæja og sveita.
Fram á síðustu tíraa hefir vakn-
ing f þfcssa átt litið gert vart við
sig hér i landi, þó eru þess ali-
mðrg dæmi, þótt ekki sé það á
neinn hátt skipulagsbundið enn
sem komið er. Hin afarðrðuga að-
staða smábændanna hefir bent þeim
á skyidleika þeirra við verkalýð
bæjanna og œargir þeirra hafa
sannfærst um, hve órjúfanlega hags-
munamál beggja stétíanna eru ofin
saman.
Stéttarvakning bænda er hafin.
Enn sem komið er, er sú hreyfing
ósjálfráð, knúð fram af neyð þeirra
og þðrfinni á þvf að berjast fyrir
frumstæðustu lífsþðrfunum, á sama
hátt og hjá verkamanninum, sem
gengur í stéttarfélag sitt, til þess f
gegn um það að standa betur að
vfgi f baráttunni við stéttarandstæð-
inga sfna og efia um ieið þrðtt
samtakanna, tii þess að lifsþðrfum
bans og félaga hans verði frekar
fullnægt.
Báðir aðilar hafa við sameigin-
lega ðvini að berjast, banka- og
braskaravaldið islenska, sem i gegn
um rfkisvald sitt leggja hinar
pyngstu kvaðir á hina efnaminstu
þegna þjóðfélagsins, til þess að
geta með þvf hlift stóreignum gæð-
tnga sinna.
Oegn þessari kúgunarpólitík
rfkisvaldsins eru að koma fram há-
værar raddir, ekki aðeins úr hópi
verkaiýðsins, heldur efnnig frá
bændum.
Ein slik þróttmikil rödd kom
fram þ. 13. þ. m., er þingmenn
Eyjafjarðarsýslu héldu þingmála-
fund að Saurbæ. Voru þar sam-
þyktar af eyfirsku bændunum tii-
Iðgur, sem benda til þess, að stétt-
arvitund þeirra er að vakna og
þeim er að skiljast þörfin á að
taka upp baráttu fyrir hagsmunum
sinum.
Pær tillðgur, sem sýna þetta ljós-
lega, og voru samþyktar á fundin-
um í einu hljóöi, fara hér á eftir.
»1. Fundinum er Ijóst að hagur bænda
er svo slæmur nú að nauösyn beri til að
alþing veiti þeim stuðning. Skorar hann
á þingmenn kjördæmisins að beita sér
fyrir því: 1.) Að vextir af öllum skuld-
um verði lækkaðir að minsta kosti um
helming og að innlánsvextir í bónkum
og sparisjóðum verði lækkaðir í sam-
ræmi við það. 2.) Að bankaskuldir, er
hvíla á landbúnaðinum verði lækkaðar í
hlutfalli við þá verðlagsbreytingu er
orðið hefir síðan kreppan byrjaði, ann-
aðhvort beint eða óbeint. 3.) Að áfalln-
ar en ógreiddar afborganir og vextir af
bankaskuldum fátækari bænda verði
látnar falla niður og að ekki verði
reiknaðir vextir eða afborgana krafist
af bankaskuldum efnaminni bænda á
meðan verðlag landbúnaðarafurða er
eins óhagstætt eins og nú er. Ennfrem-
ur skorar fundurinn á alþing að koma í
veg fyrir að skuldheimtumenn geti tek-
ið jarðir og bústofn af fátækum bænd-
um.
II. Fundurinn lítur svo á að laun
sumra embættismanna séu óhæfilega há
og telur þau skapa tilfinnanlegt ósam-
ræmi á kjörum einstaklinga þjóðarinn-
ar. Fundurinn skorar því á alþing að
setja nú þegar hámark á laun allra
starfsmanna ríkisins; telur fundurinn
6000 kr. hæfileg hæstu laun, og er þá
sjálfsagt að hver starfsmaður láti alla
vinnu sína í té fyrir ein laun.
Ennfremur telur fundurinn sjálfsagt
að tekið verði tilsvarandi af launum
annara starfsmanna þjóðfélagsins með
skatti.
Við athugun þessara tillaga er
mjðg  eftirtektarvert,    að   þær eru
Yfirlýsing.
Hér með lýsi ég yfir því að umr
mæli í 92. tbl. »Alþýðumannsinsc
26. f. m., um að Einar Olgeirssoa
hafi ekki staðið í skilum með ár-
gjöld til Verkamannafélags Akur-
eyrar eru ðsönn. Tvö síðastliðiii
ár (sem ég var gjaldkeri félags-
ins) greiddi Einar árgjaldið á vift-
komandi ári, og í þessa árs byrjun.
fyrir yfirstandandi ár.
Yfirlýsing þessa ðska ég eftir
að blöðin »Aiþýðumaðurinn« og
»Verkamaðurinn« birti.
Akureyri 2. des. 1932.
Þorsteirm Þorsteinsson.
rniðaðar við hag fátækari og efna-
minni bænda og eru að mestu leyti
samhljóða peim tillbgum og krðfum, sem
Kommúnisfaflokkur fslands hefir borið Iram
fyrir pð. Tillagan um hámarkslaunia
er einnig samhljðða því, sem Komrn-
únistaflokkurinn hefir barist fyrir
og er gott til þess að vita, að um
þessar kröfur flykkja sér nú hðpar
manna. Nú, eftir að stærri og minni
hðpar smábænda hafa gert sér Ijóst,
hverjir eru þeirra sameiginlegu
kúgarar, er næsta spor þeirra að
mynda með sér stéttarfélag,
þar sem fylkt sé saman fátækum
bændum án tillits til pðlitiskra skoð-
ana, til baráttu fyrir IffsmöguIeikuiD
þeirra og gegn kógun yfirstéttar-
innar, hvort sem sú kúgun kemur
fram frá banka- eða verslunarvald-
inu eða rikisvaldinu f gegn uro
tolla og skafta, niðurskurðí fjár-
veitinga ttl framkvæmda f sveitun-
um og kauplækkun eða frá jarð-
eigendum i gegn um okurháa land-
leigu eða ðnnur óviðunandi ábúð-
arskilyrði.
Pær krðfur, sem smá- og mið-
lungsbændur hljóta aö gera nð i
nánustu framtfð og sem þeir verða
að flykkja sér um, ef þeir eiga ekkt
að verða algjðrðir ðreigar, sviftir
öllum umráðarétti yfir þvi, sem þeir
hafa, enn sem komið er, Iffsafkomu
sína undir, eru :
1. uppgjðf allra skulda og vaxta
					
Fela smámyndir
Blağsíğa 1
Blağsíğa 1
Blağsíğa 2
Blağsíğa 2
Blağsíğa 3
Blağsíğa 3
Blağsíğa 4
Blağsíğa 4