Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vestri

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vestri

						XVII. árg.
Síldarsalan.
Eins og kunnugt er kusu síldi
veiðaútgerðarmenn hér í bænum.
á Akureyri, i Reykjwík og í
Hafnarfirði nefnd manna til þess
að bera fram vankvæði sín við
þing og stjórn, ef eigi tengist
markaður fyrir meiri síld í ár, en
þær 50 þús. tunnur, sem banda<
menn hafa leyft að flytja til Svíi
þjóðar.
Nefnd þessi samdi ítarlegt á-
litsskjal og fer þar fram á það,
að landssjóður kaupi 200 þús.
tn. sfldar af útgerðarmönnum í ár.
Þingið snerist þannig við mál<
inu, að bjargráðanefnd efrideildar
flutti frumvarp um, að landið
kaupi  100 þús. tn. af síld.
Er trumvarp þetta prentað hér,
ásamt greinargerð nefndarinnar,
þvf að málið ér þýðingarmikið
og snertir hagsmuni manna hér
og annars staðar.
Frumvarpið er þannig:
1.  gr.
Af síld þeirti, er innlendir menn
veiða hér við land á tímabilinu
trá 15. julf til i5.september 1918
heirailast landsstjórninni að kaupa
100 þúsund átyltar tunnur á til'
teknum höfnum með ákvæðis'
verði og þeim skilmálum, er lög
þessi að öðru Ieyti ákveða.
2.  gr.
Síldin skal keypt því ákvæðjsi
verði, er hér greinir:
Eyrri 50000 tuuuuruar á 75
aura hvert kg. og síðari 50000
tunnurnar á 45 aura hvert kg.
Skilyrðin fyrir kaupunum eru
þessi:                  •
a.   að seljandi hafi fulla ábyrgð
á síldinni þangað til hún er
tekin á viðkomandi höfn, haldi
henni við með pæklun og hafi
tulla umsjón með henni, i.<it
án endurgjalds, lil ársloka
1918. Eftir þaun tíma er síldin
á ábyrgð kaupanda, en selji
endur eru skyldir tii að hata
á höndum umsjón og viðhald
síldarinuar, gegn borgun eftir
reikningi, er stjórnin samþ.,
en geymsluplá8s leggur selj-
andi til ókeypis.
b.  að seljendur annist á eiginn
kostnað útskipun a sildinni
og greiði útflutningsgjald af
henni að lögum.
c.   að síldin sé metin og vegin,
svo sem lög standa til, á kostn«
að seijanda.
STRI
Ritstjóri: Kristján Jónsson frá Garösstööum.
ÍSAFJÖRÐUR, 11. JÚLÍ 1918.
14. bl.
. H.f. Eimskipafélag íslands.
Aukafundur.
Á aðalfundi félagsins 22. þ. m. var samþykt breyting á 22.
gr. d. lélagslaganna. Með þvf að eigi voru eigendur eða uraboðs-
tnenn tyrir svo mikið lilutafé á fundinum að nægði til lagabreyt'
inga samkv. 15. gr. félagslaganua, verður samkvæmt sömu grein
haldinn aukafundur í félaginu laiigardiigiiiu 26. október þ. á. í
Iðuaðai-maiiiiahúsiiiu í lleykjavík og hefst fuuduriiiu kl. 1 e. h.
Dagskrá:
1.    Breyting á  22. gr. d. félagslaganna.
2.     Fruravarp   til   reglugerðar   fyrir   eft'rlaunasjóð    H.f.   Eim-
skipatélags íslands.
3.     Umraeður   og   atkvæðagreiðsla   um   önnur   mál,   sem   upp
kunna að verða borin.
Þeir einir geta sótt fundinn, sem hafa aðgöngumiða. Að.
göngumiðar að lundinum verða athentir hluthöfum og umboðsi
mönnum hluthafa á skrifstofu félagsins í Reykjavík, eða a öðrum
stað, sem auglýstur verður síðar, dagana 22. til 24. október 1918,
að báðum dögum meðtöldum.
Reykjavík, 26. júní  1918.
Stjorn H.f. Eimskipafélags íslands.
3-  gr-
Síldin sé keypt á þessum stöð-
um: Seyðisfirði, Eyjafirði, Siglu-
firði, Reykjaifirði, Önundarfirði
ogísaljarðarkaupstað. Enntremur
getur landsstjórnin gert kaupin
á fleiri höfnum, ef það veldur
eigi sérstókum erfiðleikura eða
aukakostnaði, t. d. Eskifirðt, Álfta<
firði og Ingólfsfirði.
4-  gr-
Síldin akal keypt af hinum
ýmsu frambjóðendum, í réttum
hluttöllum við tunnueign þeirra,
eins og hún var hér á landi I.
júní þ. á.
Þegar ákveðin er hlutdelld
frambjóðenda í sölunni, koma —
auk tramleiðenda — þeir einir
síldarkaupendur til greina, sem
hafa greitt minst 20 krónur tyrir
máltunnu nýrrár slldar.
5-  Rr-
Fyrir 15. jiilí 19l8 akulu menn
hafa sagt til um það, hvort þeir
óski að nota þann rétt til síldar-
sölu, sem þeim er veittur með
lögum þessum, og hve miklar
tunnubirgðir þeir hafa átt hér á
landi 1. júuí þ. á.
Fyrir sama tíma setur lands.
stjórnin og auglýsir nánari reglur
um framkvæmd laga þessara og
skilyrði gagnvart seljendum, svo
sem henni þykir nauðsyn til.
6. gr.
Verð síldarinnar greiðist selj<
enduni hlutfallslega eftir tunnu-
tali þvi, sem kaup eru gerð á,
jafnótt og landsstjórnin hefir
fengið verð fyrir síld, er hún
selur út. Nú hefir hún eigi
fengið inn í lok októbermánaðar
svo mikið, að nemi helmingi af
Innkaupsverðinu, og skal hún þó
eigi að síður greiða seljendum
fyrri heJming verðsins að fullu
og siðari helminginn fyrir árs-
lok.
7- gr-
Nú verður að lokum, þá er
landsstjórnin hefir komið i verð
allri þeirri sild, er hún hefir keypt
samkv. 1. gr., hagnaður af síldan
kaupunum, eltir að dreginn er
frá kostnaður og vaxtatap, og
skiftlst sá hagnaður þannig: */4
hagnaðarins greiðist til seljend-
anna, en afgangurinn rennur f
landssjóð.
8. gr.
Lög   þessi   öðlast  gildi þegar
í stað.
Cfreiuargerð.
Efni frumvarps þessa er að
mestu tekið úr álitsskjali, er síld>
veiðaútgerðarmenn hér úr Rvík
og Hafnarfirði, ásamt fulltrúum
stldveiðaútgerðarmanna á Norður
og Vesturlandi, hafa samið og
sent stjórninni og bjargráðai
nefndum þingsins til athugunar
og eftirbreytni.
Netndunum dylst það alls ekki,
að hér sé um ailþýðiugarmikinn
atvinnuveg að ræða, atvinnuveg,
sem kominn er á þann rekspöl,
að telja má injög verulegt tjón
íyrir þjóðina, ef hann biði svo
stórkostlegt skipbrot nú þegar,
eins og útiit er fyrir, ef ekki er
eitthvað gert til þess að koma 1
veg fyrir það, og reynt sé að
halda honum á flotl, þangað ttl
þeir tímar koma aftur, sem síld*
veiðarnar geta án opinberrar tih
hlutunar borið sig sjálíar og
gefið síldveið.imönnum og þjóði
inni í heild verulegan arð.
Það dylst heldur engum, að
útflutningsleyfi það, er vér höft
um fengið — að eins á 50000
tuuuum, er allsendis ótulln»gj«
nægjandi til þess að bjarga síld*
veiðamöimuin yfirleitt, ef ekki
finnast fleiri leiðir til útflutninge
og notkunar á sild en þessi eina,
sem svo mjög er takmörkuð.
Það eitt út af fyrir sig getur að
eins stutt þá til áframhalds á
síldveiðunum, sem síst þurta
stuðnings með — þá sem sterki
astir eru —, en hinir, sem etnai
litlir verða að teljast, geta alls
ekki reist rönd við, því að liggja
með tugi eða hundruð þú»uu4a
kr. í tunnum, salti, skipum,
veiðartærum, húsum, bryggjum
og síldarpöllum, ónotað árum
saman, og afleiðing þess hruns,
sem af því gæti stafað, hlyti að
koma þungt niður á fleirum so
sildveiðaútgerðarmönnum sj&Ui
um, svo sem bönkunum, vinnu*
lýð þeim, sem stldarvinnuna
stundar, þjóðarbúinu i heild og
landssjóðnum sjálfum, b»ði nú
þegar og einkum tyrstu árin eftir
að heimsstyrjöldinni Hnnir.
En hér eru góð ráð dýr, og
vér getum ekki ætlað landssjóði
að bæta úr þessu að fullu, eða
að eins miklu leyti og þyrftl, ef
vel ætti að vera.
í áminstu álitsskjali síldveiða"

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50