Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						VíSIR . Föstudagur 9. ágúst 1968.
*>1
y$
------------------—«x___----------------¦--------'
Þótti ekki fínt
að vera með
sauðalitina"
— Talað v/ð frú Aðalbjörgu Gubmunds-
dótfur um lopapeysuna
Aðalbjörgghefur ekki tölu á öllum þeim lopapeysum, sem hún
hefur prjóiaaö um ævina.
Tslenzka lopöpeysan er sú flík,
sem við ítbfum þróað upp
í að verða að vinsælli og sam-
keppnisfærri vöru erlendis. HUn
stenzt samanbfcirð við fyrsta
flokks tízkufatnaö erlendan og
er eftirsótt sem lúxusvara frá-
brugðin hinu venjulega. Flest-
ar eigum við lopapeysu og marg
ar okkar hafa prjónað hana
sjálfar. En lopapeysur ganga úr
sér ekki síður en aðrar'flikur
og áður en við tökum fram
prjónana og fitjum upp á nýrri
væri rétt aö ge£a Aöalbjörgu
Guðmundsdóttur prestsfrú á
Mosfelli orðið.
Aðalbjörg segjst vera ein
hinna venjulegu prjónakvenna,
og hafi hún prjönaskapinn að
xómstundagamni nú orðiö. Við
getum allar verið sammála um
það,   að   prjónakonur   nefnist
allar þær konur, sem fást við
prjónaskap hverju sinni — en
þegar betur er að gáö hafa
aðrar það r.ð hálfgeröu atvinnU-
heiti. Eftir að íslenzkir fram-
leiðendur komu auga á það, aö
íslenzka lopapeysan væri út-
flutningsvara, sem hægt væri
að fá borgaða 1 beinhörðum
gjaldeyri tók prjónaskapurinn
stórt stökk. Ráðnar voru prjóna
konur um allt land og á öllum
aldri sem hafa aflað sér auka-
tekna eða haft af því fulla
vinnu viö að prjóna lopapeys-
ur.
— Ég byrjaði að prjóna úr
lopa og selja svolítið strax árið
1942 segir Aðalbjörg. — Á þeim
árum fékkst ekkert garn og ein-
göngu prjónað úr lopa. Ég vann
um tlma á prjónastofu þar sem
meP-t
lopinn var vélprjónaður og það
varð svo mikill úrgangur aö
lopanum var hent. Þess vegna
byrjaði ég eiginlega að prjóna
— úr afgöngum sem annars
hefði veriö hent.
Þá voru peysurnar allt öðru
vísi en nú. Þær voru prjónaðar
sléttar og saumað í þær eftir á.
Munstrin voru allavega —
skíöamunstur var t. d. vinsælt.
Sauðalitirnir þekktust heldur
ekki þá. Allar peysurnar voru
úr lituðum Iopa eöa hvítum,
það þótti ekki fínt að vera með
sauðalitina. sú tízka kom ekki
fyrr en útlendingar komu auga
á lopapeysurnar og fóru að
kaupa þær. Á þeim árum var
líka erfitt að fá munsturblöð
en ég er alin upp i sveit og
vön talsveröum prjónaskap og.
komst upp á lagiö meö að
vinna með mínum eigin munstr-
um. Ég get ekki sagt, að ég
vinni þau eftir fyrirfram ákveön
um geröum heldur koma munstr
in smám saman eftir þvl sem ég
vinn peysuna.
Þegar ég kom hér að Mosfelli
fyrir 15 árum var hringmunstrið
komið, svipað og í þeim péysum,
sem eru svo vinsælar núna. Ég
held að íslenzka lopapeysan
hafi vakið svo mikla athygli
vegna þess að hún er eina peys-
an, sem ekki er hægt að prjóna
í vél, og það þýðir ekki, að
bjóöa aðrar peysur til sölu en
þær sem eru með íslenzka
hringmunstrinu.
—   Er til eitthvað sérstakt ís-
lenzkt munstur?
—   Það eina sem mér finnst
vera hægt að segja aö sé ís-
lenzkt munstur, er áttablaðarós-
in. í Þjóöminjasafninu er hægt
að sjá það munstur .1 altarisklæö
um, í leppum og sessuboröum
t. d. — en það er I afar mismun-
andi gerðum.
—  Hvað tekur það þig lang-
an tíma að prjóna eina peysu?
—  Ég hef einu sinni tekið
tímarin, maöur er annars alltaf
að hlaupa frá prjónaskapnum,
en í það skiptið tók það mig 12
tíma með gamla lopanum.
Hespulopinn er hins vegar fljót
prjónaðri. Þaö er líka mjög gott
að vinna 'x honúm, því aö það
er hægt að vera meö hann alls
staöar, hann er hreinn og þaö
þarf ekki að þvo peysuna á
eftir og það er eins og meö
garn. Lopinn er einnig ágætt
handprjónagarn og það er mis-
skilningur að ekki sé hægt að
nota hann sem slíkan, þaö má
nota lopan I allar uppskriftir
fyrir gróft garn — sérstaklega
hespulopann, það er meiri end
ing í hespulopanum en hinum
lopanum, fyrir utan það er lop-
inn mikið ódýrari en garn.
Svo er það eitt atriði, sem mig
langar aö tala um, en þaö er
prjónafestan. Ég myndi vilja
leggja á þaö áherzlu, að prjón-
arnir séu valdir eftir þeirri
prjónafestu, sem hver kona hef
ur tamið sér en ekki eftir ein-
hverri forskrift. Þaö er talið að
7 lykkjur og átta umferðir geri
5 cm. ferhyrning á prjóna núm-
er 4Y2. Ef konan hefur hins veg
ar veriö vön aö nota prjóna I
öðru númeri fyndist mér sjálf-
sagt að hún notaði þá áfram, ef
hún nær með þeim hæfilegri
prjónafestu.
SAMKEPPNI
Borgarstjórn Reykfuvíkur hefur
ákveðið að efna til sumkeppni
meðal arkitekta um Æ5KULÝDS-
HEIMILI á lóðinni Tjarnargata 12
í Reykjavík samkvæmt samkeppn-
isreglum Arkitektufélugs Islunds
1.  verðlaun kr. 105.000,00
2.  verðlaun kr.   70.000,00
3.  verðlaun kr.   30.000,00
Auk þess er dómnefnd heimilt að kaupa til-
lögur fyrir allt að kr. 30.000,00.
Keppnisgögn eru afhent af trúnaðarmanni
dómnefndar, Ólafi Jenssyni fulltrúa Bygg-
ingaþjónustu A.Í., Laugavegi 26, sími 22133.
Skila skal tillögum til trúnaðarmanns dóm-
nefndar í síðasta lagi 4. nóv. 1968.
w
TEKUR ALLS KONAR KLÆÐNINGAR
FUÓT OG VÖNDUÐ VINNA
ÚRVAU AF AKLŒÐUM
LAUðAVEO «2 - SIMII0I2S        HEIMASlMI 0363«
' BOLSTRUN
SveftibekKÍr 1 úr ali a *-erksiæfttsveröi.
Tokum aö oKIsui overs lconar tnúrbro'
og sprengivinnu 1 núsgrunnrtm og rass
um Leigjuœ út toftpressur og víbr>
sleða Vélaieiga Steindórs Signvats
.onat AlfabrekkL viC Suðurlands
braut   8imj   «)435
Vöruflutningar
um allt land
Lfí/iÐFLUTtffMGfm f
Ármúla 5 . Sími 84-6C
®K®
¦ ii—
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16