Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagur

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagur

						DAGUR
kemur út á hverjum firatudegí.
Kostar kr. 6.00 árg. Ojalddagl
fyrir 1. júlí. Innheimtuna annast
Árni Jóhannsson í Kaupfél. Eyf.
*l*»«»,^-««-~%*»»-,»-».^***
VI. ár.
AFÖREIÐSLAN
er hjá Jðnl D. Þór,
Norðurgðtu 3. Talsími 112«
Uppsðgn,  hundin   við   áramót
8é   komin   tll    afgrelðslumanns
fyilr I, des.
-n i- ii- _ -ii .tf—¦*->mi—«¦¦ t ~t~1"i~i~u~—**¦**¦ ** *»**¦ **l *'
r,~i_~i~Lf~i~j~r**Tr" * "u**m**i**i ** *u******
-*»_*-  - ¦ ¦¦¦¦_-   -»<»-   -  i^-    _ —|,  i ¦" ~u"_*".*'w"^rlo~ij*rrir_~i_jJ'i~ij~»*j~~i~
Akureyrf, 8. október 1923.
j 44. blaö.
*»<»**>r****»*«~-~t»~»~»^MNt*1**»-^it<**»*^ir^
-w~--»««»«**-"—w*S* ¦w»i^S»~i^*-»*~^i-*>~«-*N***'
Forsikrings — /Iktieselskabet
-U-R-A-N-I-A-
Brunatryg'gir: Hús, kirkjur,
sveitabæi, húsgögn, vörur, skip á
landi og báta, o. fl.
Sjóvátryggir: Skip og báta,
vörur hvort sem eru smásendingar,
eða heilir skipsfarmar.
^ðalumboðsmaður á íslandi:
Jón, Stefánsson.
Akureyri. - Simi 23 og 94.
Til
$5
uður-Þingeyinga.
Almenningi mun nú kunnugt, að
eg hefi boðið mig fram sem þing-
mannsefni fyrir kjördæmið. Tel eg
rétt, að láta framboði mínu fylgja
nokkur orð til skýringan
Það var ætiun mín, að láta þess-
ar kosningar afskiftalausar, og um
það var mörgum kunnugt. En engu
að síður, hafa mér nú með haust-
inu borist áskoranir um framboð
frá svo merkum mönnum og svo
víða að úr kjördæminu, að mér varð
Ijóst, að þingmaður okkar hefir ekki
eindregið fylgi héraðsbúa, og að
hjá kosningu yrði ekki komist. Að
öllu athuguöu, taldi eg því rétt, að
taka áskoranirnar til greina.
Eg er samvinnumaður, og það
lítið eg hefi unnið fyrir almenning
hér eru störf f þágu samvinnustefn-
unnar. Þar sem viöskifta- og banka-
mál eru nú einkum þau mál, sem
flokkum skifta, er það ætlun mín,
ef mér yrði þingsetu auðið, að fylla
flokk Framsóknarmanna, sem hafa
samvinnumál sem aðalmál á stefnu-
skrá sinni. En samvinnustefnan nær
eigi svo til allra mála, er fyrir þing
koma, að hún sé einhlft til þess að
halda saman flokki. Þar þarf fleiri
stórmál til. Fjárhagsleg viðreisn
• landsins er nú það málið, sem mestu
varðar. Eg vil beita mér af fremsta
megni tii þess, að flokkur sam-
vinnumanna vinni að þeirri við-
reisn með gætni, festu og víðsýni
um hag þjóðarheildarinnar. Á næstu
árum verður að beita sterku íhaldi,
svo möguleikar til framsóknar náist
sem fyrst.
Þaö cr eigi ætlun mfn að skýra
hér frá afstöðu minni til þjóðmála
yfirieitt; mun gefa kjósendum kost
á að kynnast henni á annan hátt;
en eg vil að enginn gangi þess
dulinn hvern flokk eg vil styðja.
Og þó eg bæði hafi verið, og sé,
óánægður með margt i framkomu
Framsóknarflokksins, þá tel eg það
metnaðarmál samvinnumönnum, að
þroska og laga þennan unga flokk
svo hann vinni sér alment álit og
traust og að því vil eg styðja.
Um skoðanir minar á viðskifta-
og bankamálum get eg tekið það
fram, að eg hefi ýraist unnið að
eða stutt tillðgur þær, sem samþykt-
ar hafa verið f þeim málum á þing-
málafundum á Breiðumýri tvo síð-
ustu vetur. Tillöguna i tslandsbanka-
málinu, sem þar var samþykt I vetur
sem leið, bar eg fram,
Það verður eigi fyrirfram sagt, nú
á þessum erfiðu íímum, hver úr-
lausnarefni kunna að biða Alþingis
á næstu árum. Yfirlýsingar á fund-
um hafa ef til vill litla þýöingu.
Kjósendur verða að treysta á þroska
og manngildi þess, sem þeir fela
umboö sitt, að hann bregðist ekki
þegar á hólminn er komið. Eg mun
ekki gylla framboð mitt með nein-
um glæsiloforðum; en kunnugir vita
að eg bregst ekki áhugamálum
þroskaðra samvinnumanna.
Eg lit á þingmenskuna sem starf
fyrir þjóðarheildina frekar en ein-
stakar stéttir og kjördæmi, og þann-
ig vildi eg haga mínu starfi.
Eg sé á nýútkomnum »DegiH, að
hann telur sér skylt, að vinna á móti
mér, og lagar hálfsögð ummæli,
min á fundum hér til undirstöðu
fyrir röksemdafærslu sinni. Hvaða
ástæðu blaðið hefir til að ýfast við
mér, veit eg ekki, og læt mig það
heldur eigi miklu skifta. Eg sé eigi að
þroski blaðamannanna sé það meiri
en okkar bænda og búaliða hér, að
okkur sé nokkur fengur í ráðleggj-
ingum þeirra við þessar kosningar.
Þingeyingar hafa komist af án slikr-
ar hjálpar, og komast það enn —
að eg Hygg.
Ritstjóra »Dags" vil eg i fullri
vinsemd minna á visupartinn gamla*.
>skjót þú geiri þínum þangað,
sem þörfin meiri fyrir er*.
Arnarvatni 27. September 1923.
Sigurður Jðnsson.
Aths.
Enda þótt þvi fari mjög fjarri, að
Dagur telji sér skylt, að birta fram-
anskráða grein, þykir honum það
rétt, til þess að ekki fari á milli
mála um þá fyrirburði, sem gerast
i þcssum kosningum. En að sjálf-
sögðu verða frá flokksins háifu að
fylgja eftirfarandi athugasemdir;
1.  Miðstjórn Framsóknarflokksins
og blöð hans eru sammála um, að
ekki geti komið til mála að styðja
tvo samflokksmenn í kjördæmi, þar
sem aðeins á að kjósa einn mann
á þing. Ástæðurnar eru:ffyrsta lagi
væri slikt vissasta leið, til þess að
mótflokksmaður næði þar kosningu,
ef hann biði sig fram og þvi mjög
fávísleg tilraun, að tapa kosningu.
í öðru Iagi getur flokkurinn ekki
veriö þektur að því, að leggja þing-
mannsefni sitt, sem hannhefir hvatt
til framboðs og heitið fullum stuðn-
ingi, á vogarskálar á móti öðrum sam-
flokksmanni og stutt þannig að falli
hans. Hann getur ekki hugsað sér, að
það spil yrði ófalsað né ööruvisi en
heimskulegt, þar sem i varu, frá
hans hendi,. tveir tigulkongar og
báðir taldir jafn-gildir. I þriðja lagi
vill fiokksstjórnin ekki stofna til
slikra pólitiskra vinnubragða, þvi
þau væru i senn heimskuleg og
hættuleg fyrir flokkinn og mundu
íeiöa til þess, að fleiri menn en Sig-
urður á Arnarvatni myndu í öðrum
kjördæmum þykjast jafnsnjallir eða
snjallari þingmannaefnum flokksins
og þættust eiga rétt á stuðningi
hans til þingsetu. Mundislíkur hrá-
skinnsleikur enda í fullum ósigri
flokksins um alt land.
2.   Um leið og frambjóðandinn,
án samkomulags við flokkinn, vill
troða sér upp á hann til framboðs,
kemur hann fram sem vandiætari:
nóánægður með margt i framkomu
Framsóknarfiokksins." Hannvill því
gerast uppeldisfaðir, til þess »að
þroska og laga þennan unga flokk."
Þessi framkoma ber ekki vott um
siíkt litiilæti, sem hann ætlast til að
flokkurinn sýni, með því að beygja
höfuðið í lotningu fyrir yfirburðum
frambjóðandans og þroska Þingey-
inga og láta kosningarnar í Þing-
eyjarsýslu afskiftalausar. (Sbr. niðurl.
greinarinnar). Flokkurinn getur ekki
tekið opnum örmum við þeim mönn-
um, sem haga sér þannig gagnvart
honum. Því margir gerast þeir menn,
sem þykjast vera vel kjörnir til
þessa uppeldisstarfs, en sem vafi
leikur á um, hvort til þess séu hæfir.
Þessi framkoma frambjóðandans sýn-
ir, að hugmyndir hans um flokkssam-
vinnu og flokksmyndun elga eftir að
þroskast að mun, áður en honum
geíur orðið treyst sem uppeldisfðður
flokksins.
3.  Dagur væntir þess að háttvirtur
frambjóðandi skilji, hversvegna blað-
ið þykist ekki geta komist hjá, að
raæla   fastlega   á  móti   kosningu
hans; að það er ekki af persónu-
tegum ástæðum, heldur vegna flokks-
ins, sem frambjóðandinn hefir litils-
virt með framboði sínu, en óvirt i
orði. Blaðið efast um, að hann hafi
heimild Þingeyinga yfirleitt, tii þess
að frábiðja ráðleggingar blaðamann-
anna um kosningarnar. Áliti fram-
bjóðandinn að afskifti blaðamanna
flokksins sé annað en afskifti flokks-
ins sjálfs, sýnir það með öðru að
Þingeyingar eru ekki vaxnir upp
úr því, að Framsóknarflokkurinn
starfi þar að kosningum. Þvi þar
sem nú rikir siikt hóflaust dramb,
þarf að koma flokkssamheldni og
skilningur ápólitiskum vinnubrögð-
um.
Rltstj.
Óvinafagnaður.
Andstöðuflokkur samvinnu- ogFram-
BÓknarflokksmanna er mjðg sundraður.
Ekki geta þeir menn dregið upp sam-
eiginlegt kosningamerki, ekki notað það
málgagn, sem vill þó reynast til allra
hluta nytsamlegt þeim megin, ekki
kannast hvor við annan fhita bardag-
ans. Afnéitanir og falsmælgi eru vopn-
in sem þeir bera á kjósendur f sveita-
kjördæmunum.
En um eitt verða þessir óheilu og
sundruðu menn samtaka og það er
að sækja að Framsóknarflokknum frá
öllura hliðum. Eitt aðalvopnið, sem
þeir beita, er að telja kjósendum trú
um, að Framsóknarflokkurinn aé sjálf-
um sér sundurþykkur, þar starfl sam-
an ósamstæð öfl, sem bráðlega hljóti
að sundrast. Öll þessi ógæfusömu
málgögn hafa þv( gleypt mjög áfergju-
lega við máttleysis og gremjurausi
Alþbl., þar sem með miklum gorgeir
og þótta er fjandskapast við áhrifa-
rfkasta stjórnmálamann þjóðarinnar, J.
J frá Hriflu, út af þvf, að hann er
ekki jafnaðarmaður. Blöð þessi telja
sér ávinning að ýfingum Alþbl. við
Tímann, þó þær sanni raunar ait
annað, en þeir vilja vera láta.
Dylgjunum um óheilindi sumra íor-
vfgismanna bænda f garð samvinnu-
atefnunnar hafa aldrei fylgt minstu
rök, sem ekki er að vænta, því þar
hefir verið farið visvitandi með ósann-
indi, Sifkt dugár við þá, sem láta sér
nægja dylgjur einar, en ekki hina,
sem heimta rök fyrir staðhæfingum.
En þ<5   forvfgismenn   flokksins   séu
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 161
Blašsķša 161
Blašsķša 162
Blašsķša 162