Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagur

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 46. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagur

						DAGUR
kemur út á hverjum fimtudegi.
Kostar kr. 6.00 árg. Ojalddagl
fyrlr 1. júií. Innhelmtuna annast
Áral Jóhannsson i Kaupfcl. Eyf.
— V»Ti"i* — i— ¦  Vi'i—*u~~*>""i~j~ii^~i~wr*»"u~¥Jlirrir i«^->_jrnrxr
VI. ár.
i
AFQREIÐSLAN
er bjl Jðnl !>. I>ór,
Norðurgötu 3. Talsiml 112i
Uppsögn,  hundln   við   áramðt
sé   komlt?   tll   afgrelðslumanns
fyrlr 1. des.
_i   i.-w-ij-Miir j-||..n'«'i i M..II.   iimi-j-imi   i   ¦'   ¦*' ' *           ' i »»*»»» n«i,^^.~ m*¥n0*n^¥Mwm^mm»****v>m »...^m».i»»^»W.^.»»«»
Akureyrl, 15. október 1923.                                                          í 46. blaö.
•*- ¦—-¦— — -^ — *------- - ~ — |— ¦ i — i~----ii~>-b~i-ii~w—ii~-ir.......ri.m.rj^jnui_)"ij~_*,i. j~i_r_~jru- j-j~i,*_m .L~.'.r~i~i~-r i~ n~  '
&m0*i*0*&*m
jaj~iojr-Lri_.»-xj-Ljij»_-xj--~w~-^          i-m-_j-m-i*w     ii1'"11!1    .....,w"
Forsikrings — Míieselskabeí
-U-R-A-N-I-A-
Brunatryggir: Hús, kirkjur,
sveitabæi, húsgögn, vörur, skip á
landi og báta, o. fl.
Sjóvátryggir: Skip og báta,
vörur hvort sem eru smásendingar,
eða heilir skipsfarmar.
Aöalumboðsmaður á fslandi:
.  Jón Stefánsson.
Akureyri. - Simi 23 og 94.
Avarp
til kjósenda í
Eyjafjarðarsýslu.
Kjðrdagurinn nálgast óðum. Kjós-
endur í Eyjafjarðarsýslu verða að
gera sér Ijósí, að úrslit kosninganna
f héraðinu hafa alveg sérstaka pýð-
íngu fyrir Framsóknarfiokkinn. Hálf-
ur sigur væri að vísu ekki óeðlileg-
ur, en þó ekki viðunaniegur. Full-
ur sigur yrði einn sá mesti sigur,
sem fiokkurinn gæti unnið i þess-
um kosningum.
Athugum aðstöðuna: Fiokkurinn
taldi sér fulla nauðsyn á, að Iosna
við of gamlan þingmann, sem hefir
ekki metið hugsjónir, heill og vöxt
flokksins jafnmikils og pólitisk og
persónuleg sifjabönd við gamlan
samherja; þingmann, sem ekki hefir
verið hægt að treysta til fylgis jafn-
vel i aðalmálum og sem mikiö orð
leikur á að hafi unnið á móti flokkn-
um við landskjörið. — Hins vegar
var þessi maður gamall og grómn
þingmaður kjördæmisins, kosinn
hvað eftir annað af heimastjórnar-
mönnum og sfðast af Framsóknar-
flokksmönnum í trausti þess, að
hann gæti fylt stjórnmálaflokk bænda
og samvinnumanna á þann hátt,
að honum yrði treyst. En þar sem
þetta hefir brugðist, var talið nauð-
synlegt að fá flokksmann. Þvf hefir
flokkurinn tekið f hans stað ungan
og efnilegan bónda, sem hefir þeg-
ar unnið sér álit f innanhéraðsmál-
um, er þegar vel fær, til þess að
taka þátt f þingstörfum og á eftir
að þroskast.
Slfk mannaskipti ættu ekki að
vera áhlaupaverk, jafnvel þó manna-
munur sé auðsær. Almenningsskoð-
un er oft þungt um að þoka. Þess-
vegna eru úrslit kosninganna hér í
Eyjafirði nokkuð öruggur prófsteinn
á styrk flokksins. Að vísu væri full-
ur sigur stórsigur. En slíka sigra
þarf flokkurinn að vinna, ef hann á
að geta vaxið/ tíl þess að verða full-
veðja og fulisiyrkur til framkvœmda
og úriausnaríilrauna á sárustu og
hœttulegustu vandamálum þjóðarinnar.
Vilja Framsóknarflokksmenn Eyja-
fjarðar leggja fram alla krafta sina
til þess að sá sigur náist? Aðal-at-
riðið er, aö fylkja liðinu vel til fram-
sóknar og láta ekkert atkvæði ónot-
að. Sigur flokksins er gefinn, ef ðll
atkvœði koma til skila.
Kjósendur! bregðist ekki
fiokknum fyrsta vetrardag.
Fylgiö aliir, sem unnið
flokknum vaxtar og g-engis,
frambjóoendum hans fram
til giaesilegs sigurs!
Kosningin í Eyjafjarðar-
sýslu.
»íslendingur« hefir tvisvar eða þris-
var minst á Bernharð Stelánsson á
Þveri I sambandi við kosninguna í
Eyjaíjarðarsýsiu f haust og jafnan f
þá átt, að hann mundi vera ókunnur
öilura þorra kjósenda. £g held þetta
stafi af ókunnleik ritstjófans og vil
því íara um það nokkrum orðum. Þótt
Bernharð sé ekki eldri að árum, en
hann er, eru þó nálega tuttugu ár,
slðan hann fór iyrst að taka þátt f
undirbúningi alþingiskosninga í sýsl-
unni (haustið 1904) og hefir gert það,
af alefli, ávalt slðan. Hann var þá
þegar i flokki Heimastjórnarmanna og
honum, ásamt nokkrum jafnöldrum
hans, áhugamiklum ungum mönnum,
er áttu heima um miðbik sýslunnar,
tel eg mest að þakka, hve fylgi þess
flokks vair eindregið og rótgróið á
þvl svæði, alt til þess er flokkurinn
leið undir lok. Auk þess hefir Bern-
harð tekið mikinn þátt I öíium héraðs-
og sveitastjórnarmalum síðari árin.
Oddviti i Öxnadal varð hann 1915»
ettir lát Stemgríms bróður hans og
endurkosinn 1919 ineð öllum greiddum
atkvæðum, nema sínu eigin. í sýslu-
netnd var bann kosinn vorið 1922 og
í stjórn Kaupfélags Eyfirðinga 1921
og enn má geta þess, að hann hefir
ávalt verið mjög starfandi I þágu ung-
mennaiélagsskaparins, fráþvisú hreyf-
ing hófst hér fyrst. Verð eg þá að
halda því fram, að Bernharð hafi
komið  svo  mikið við almenn mál og
um svo langan tfma, að kjósendum
sé vorkunarlaust að vita íulia grein
á honum og fullyrði, að hvorki Stefán
í Fagraskógi né Einar á Eyrarlandi —
svo eg nefni einhverja — hafi átt
margþættari þátttökuferil I almennum
málum, þegar þeir fyrst buðu sig fram
til þingfarar, heldur en Bernharð á nú.
Um þingmenskuhæfileika Bernharðs
verð eg að vera fáorður, til þess að
misnota ekki gestrisni ritstj. »ísl.«—*
En það eitt er víst, aðBernharð mun,
af eigin ramleik, mynda sér skoðun
um hvert málefni, sem hann á að fást
við og jafnframt þorir hann að halda
fram sannlæringu sinni við hvérn sem
er. Hann er betur að sér f þingsögu
íslands og fróðari um framþróunar-
starf þjóðarinnar, en ýmsir, sem hafa
átt sæti á þingi, en auðvitað er ekki
mikið sagt með þvt. Eg skal ekki orð-
lengja þetta. í mínum augum er Bern-
harð á Þverá álitlegasta þingmanns-
efnið, af þeim sem verðs í kjöri í
Eyjafjarðarsýslu f haust.
Akureyri, 11. okf. 1923.
Jón Stef ánsson.
Fyrir rúmlega hálfum mánuði, hitt-
umst við ritstj. ísl. á götu og gat eg
þess þá, að eg ætlaði að biðja hann
fyrir »greinarstúf um kosningarnar f
sýslunni með fuliu nafni mlnu undir.«
Hann kvað rúm f blaðinu velkomið
til þess. Eg skrifaði svo þessar Hnur,
sem hér eru á undan og fanst það
skylda m(n, að taka vægt á þvættingi
Gunnl. Tr. Jónssonar um Bernh. á
Þverá, úr þvi að hann vildi lána rúm,
til að leiðrétta hann. En þegar til
kom og hann vissi innibald greinar-
innar tók hann orð sfn aftur. Ekki
tjáir að tala um hrfs við hýdda menn
né leiðrétting lyga við ritstj. ísl. og
bið eg því Dag íyrir þe.sa leiðiéttingu.
15.  okt. 1923.
/. st.
Lei."rétíing. í landsmilaræðu M.
Kr. 1 slðasta tbl. slæddist inn mjög
meinleg prentvilla. í 2. dálki 2. siðu
stendur: »Það sem mest á riður, er,
að sem allra flestir þurfi að eiga alt
sitt undir öðrum um atvinnu og af-
komu sina og sinna, en á vitanlega
að vera: Það sem mest á rlður, er,
að sem allra fœstir 0. s. frv.
Jón Þorláksson
og sparnaðurinn.
Jón Þorláksson alþm. fri Rvík var
hér i ferð til útlanda með Siriusi. Meðan
skipið stóð við, flutti hann hér erindi
um landsmil og bauð frjilaar umræður
i eftir.
Auk frummælanda tóku nokkrir
menn til mils og þar i meðal þingm.
kjördæmisins, M. Kr., Þorsteinn M.
Jónsson alþm., Erl. Friðjónsson og
hinn frambjóðandi kaupstaðarins, Björn
Llndal. Fundinum stýrði bæjarfógeti
Stgr. Jónsson. Samkoma þessi fór
mjög friðssmlega fram.
Vegna þrengsla geta ekki orðið
raktar hér umræður manna. Helzt er
unt, að taka til nokkurrar athugunar
erindi frummælanda. Lfklegt mi þykja,
að hann hafi haft nytsamlegar kenn-
ingar i boðstólum, svo mikið kapp,
sem hann lagði i, að prédika fyrir
kjósendum Akureyrar.
Rauði þriðurinn f erindi hans var
sparnaður i fé rfkissjóðs. Tiltækileg-
uatu sparnaðarriðin voru, að hans
dómi, að leggja niður heimspekisdeild-
ina við hiskólann og steinoliuverzlun-
ina. Fleira kom og til greina. Tlndi
hann samvizkusamlega upp allar sparn-
aðartillögur Framsóknarflokksins og
tileinkaði þær svokölluðu >sparnaðar-
bandalagi« þingsins. Þetta »sparnaðar-
bandalag* er ekkí annað en kliku-
skapur tirra manna innan þingsins,
sem eiga enga hugsjón, en eru sam-
feldir nurlarar i landsfé og einkum
það fé, sem gengur til meoningarbóta.
Þetta »sparnaðarbandalag« hefir aldrei
verið virt neins innan þíngsins og
ekkert liggur eftir það, sem gagn
er að.
Að vísu voru kenningar J. Þ. um
sparnað i fé rfkissjóðs f ýmsum efn-
um réttar og sameiginlegt áhugamál
manna úr öllum flokkum. En þritt
fyrir það verður vel að áthuga þi
hðfuðblekkingu, sem hann og sam-
herjar hans halda i lofti frammi fyrir
þjóðinni f sparnaðarmilunum.
»Sparnaðarstefna« þessara manna
hetst, þar sem byrja útgjöld úr rikis-
sjóði. Þó er jafnvel si sparnaður
hræsni ein, að öðru en því, sem snert-
ir útgjöld til ólögboðinna menningar-
framkvæmda o. þ. h. Nú vita allir, að
fiárhagur þjóðarinnar veltur ekki nema
að mjög litlu leyti i útgjöldum rlkis-
sjóðs til innlendra framkvæmda, hvort
heldur er um verklegar eða uppeldis-
legar framkvæmdir að ræða. Hitt
stciftir mestu,  hversu  fjirhagur rlkis-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 169
Blašsķša 169
Blašsķša 170
Blašsķša 170