Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						Föstudagur 7. júli 1978 ÞJÓÐVILJINN — StÐA 9

Og meöal annara orða, er nokk-

ur fjarstæöa að hugsa sér þaö, ao

i ýmsum greinum atvinnulifsins,

eigi verkafólk vinnustaöar þess

kost ab setjast að námi við sitt

hæfi ákveoinn tima úr ári, á

námslaunum, sem nema dag-

vinnutekjum, en i staö þess komi

skólafólk ur menntaskólum og

háskóla til starfa og felli niöur

skólavist um skeiö. Væri ekki

þarna um að ræöa leiö I jafnréttis-

og menningarátt og báöum þjóð-

félagshópum til nokkurs ávinn-

ings.

Fristundanám

En þrátt fyrir þessa hugmynd,

sem ég tel ómaksins vert aö velta

fyrir sér, vil ég endurtaka það,

sem ég sagoi áöan, aö I fræoslu-

starfinu nú og næstu árin muni

verkalýöshreyfingin að mestu

verða aö byggja á þvi aö verka-

t'ólk verji fristundum sinum til

náms og fræðslu, enda þótt hún

gleymi ekki kröfunni til stjórn-

valda um jafnrétti þegnanna i

þessum efnum.

En um leio og þessi niðurstaða

er fengin erum viö komin aö

meginskilyrðinu fyrir þvl aö við

getum sinnt fristundanámi, en

það skilyrði er einfaldlega það, að

viö megum vera að þvi að stunda

þetta nám, — að við eigum fri-

stundir. Og þá erum.vio komin að

höfuðvandkvæði okkar varðandi

fræðslu- og menningarstarf

verkalýðshreyfingarinnar og það

er raungildi þeirrar vinnuviku,

sem við höfum samið um.

Vinnuþrælkun

Við skulum gera okkur það

ljóst, að vinnuþrælkun og stöðug

aukavinna verður ekki afnumin

eða úr henni dregiö nema fyrir

aðgerðir okkar sjálfra og at-

vinnurekendúr munu ekki gera

það að fyrra bragði nema það

samrýmist hagsmunum þeirrá.

Þeir munu lika fæstir hvetja okk-

ur til náms, nema þess náms, sem

leiðir til þess að fá með þvi arð-

bærari vinnukraft. Tæknilegt

nám er nálegaþaðeina, sem þeir

hafa áhuga á, félagslegt nám og

meiri kynni verkafólks af réttind-

um sinum, svo ég tali nú ekki um

hagkvæmari aðferðum til þess að

ná þeim, er og veröur þyrnir I

augum þeirra flestra um langa

framtið enn.

Að mörgu þarf að hyggja I

fræðslu- og menningarmálum is-

lenskrar alþýðu. En eitt er nauö-

synlegra og ofar öllu öðru og það

er að endurvekja virðinguna fyrir

fristundinni og kalla þar með

fram sjálfstætt endurmat menn-

ingarverðmæta á fjölmörgum

sviðum. Með sómasamlegum

dagvinnutekjum þarf að afnema

þörfina fyrir aukavinnu sem

tekjustofni. Við þurfum öll að

eignast þann skilning að fræðsla

og menningarneysla sé okkur

ekki aðeins hagsmunaleg nauð-

syn heldur, og ekki slöur, andleg-

ur og félagslegur orkugjafi til

þess að skapa það jafnrétti sem

verkalýðshreyfingin jafnan hefur

barist fyrir.

Umræður og ákvarðanir um af-

nám aukavinnunar tel ég nú og á

næstu árum eitt allra brýnasta

verkefni verkalýöshreyfingar-

innar. Afnám hennar er forsenda

árangursrikrar fræðslustarfsemi

og fræðslan er okkur llfsnauðsyn

hvernig sem á er litið. Slík um-

ræða I verkalýðshreyfingunni

þarf að leiða til endurmats & þvi

sem við köllúm Hfsgæði og eiris-

konar vakningar innan hennar

hvaö snertir kröfuna til f jórra fri-

stunda, fræðslu  og  listnautnar.

Með alltof löngum vinnutima og

of miklu vinnuálagi til öflunar

nauðsynlegustu Hfsnauðsynja, er

beinlinis verið að skerða rétt

verkafólks til menningarlifs. Það

reynist auðvelt aö fylla frlstundir

þreyttra manna innantómum

þægilegheitum með siaukinni

mötun nutlma fjölmiðla, mötun

sem leiðir til sljóleika I hugsun og

ósjálfstæöis I persónulegu mati.

Breytt gildismat

Að lokum vil ég leggja áherslu

á það, að sú menntun, sem okkur

skortir mest, er þekkingin á stöðu

okkar I þjóöfélaginu: réttarstaða

okkar miðaöN við aðrar stéttir,

fræöslan um þjóðfélagsgeröina og

skynsamlegustu leiöir til þess að

Framhald á 14. siðu

A hinum fjölmenna fundi Alþýftubandalagsins f Reykiavfk 4 Lindarbœ komu fram ýmsar ábendingar til þingflokksins I sambandi við hugsan-

lega stjómarmyndun.

Alþýðubandalagið i Reykjavík

Fjölmennur félags-

fundur í Lindarbæ

Alþýftubandalagib I Reykjavfk

hélt fjölmennan félagsfund i

Lindarbæ i fyrrakvöld. Þar höfbu

Svavar Gestsson og LúÖvik

Jósepsson framsöguum viðhorf I

stjórmnálum eftir kosningar og

greindu i stórum dráttum frá vib-

ræðunum vib Alþýðuflokkinn sem

þá voru nýhafnar.

Að f ramsögum loknum svöruöu

þeir fy rirspurnum og siöan hófust

almennar umræður. A fundinum

kom fram að þingflokkur og

framkvæmdastjórn flokksins

hafa rætt ýtarlega hvaða atriði

leggja beri megináherslu á I sam-

bandi vib hugsanlega stjórnar-

myndun. A þessu stigi sögðu bæði

Svavar og Lúðvik ekki rétt ab

skýra frá hver þeirra teldust af

hálfu Alþýbubandalagsins úr-

slitaatriði og hver ekki. A fundin-

um tóku til máls auk framsögu-

manna þau Atn Arnason, Er&ng-

ur Viggösson, Björn Arnórsson,

Ragnheiður Möller, Gunnar

Karlsson, KristjánE. Guðmunds-

son, Gunnar Benediktssoh og

Hjalti Kristgeirsson. t máli

þeirra komu fram ýmsar ábend-

ingar til nefndarmanna I viðræb-

um vib Alþýouflokkinn. ólafur

Ragnar Grimsson og Ebvarb Sig-

urbsson, sem sæti eiga I viðræðu-

néfnd Alþýðubandalagsins, tóku

einnig til mals á fundinum.

Lúbvfk Jósepsson, formabur Al-

þýbubandalagsins, fjallabi 'ýtur

lega um stöbu flokksins ab iokn-

um kosningum og um verkefni

framundan. Hann vakti m.a. sér-

staka athygli á því.aö nýtt fylgi

hefbi Alþýbubandalagib sérstak-

lega fengib hjá ungu fóiki, úti-

vinnandi konum og hjá alþýbu-

fólki i sveitum landsins.

Hvert sæU var skipaft I Lindarbæ f fyrrakvttld, enda beftift" frétta af tóninum f viftræftum Alþvðuf lokks oe

Alþýftubandalags.

Tvö úr hópi „þjóðháttasafnara 1976" skrifa:

Heiður þeim sem

heidur ber

A dögunum reit Margrét Her-

mannsdóttir langa grein i nokkur

dagblaftanna um framtift forn-

leifarannsókna á islandi. i grein

þessari vfkur hún iitillega ab

„þjóðháttasöfnun stúdenta" sem

fram fór sumarib 1976. Er ekki

annab ab skilja á henni, en ab

þjóbminjavörbur hafi haft vald til

ab rábstafa nokkrum miljönum til

þjóðháttasöfnunarinnar. Skal hér

itrekað, ab slikt vald hafbi hann

alls ekki. i dagskrárgrein I Þjób-

viljauum 4. júli dregur Margrét

nokkub i land og heitir þetta nú

„ab i hana (söfnunina) hafi verib

ausib  miljónum  fyrir   tilstublan

Þjóbminjasafns". Hér stefnir

sýnilega i einhvern orbaleik, sem

undirritub telja ástæbulaust ab

reyna fimi sina i.

Komið hefur fram, hver stuðn-

ingur Þjóðminjasafns við söfnun-

ina var, og verður Margrét síst

sökuð um að gera litið úr honum.

En sá stubningur, sem fyrst'og

fremst skipti sköpum um, að hægt

var að ráðast i söfnunina, kom frá

fjölda velviljaðra aðila vfðs vegar

um landiö. Ef Margrét gerir sér

þetta fullljóst, ættu frekari orða-

leikir að vera ástæðulausir, en

einmitt framhjá þessu meginatr-

iði virðist hún lita.

Annars er þessi dagskrárgrein

aö ýmsu leyti hinn furðulegasti

samsetningur. Af þeim sökum

m.a. viljum við taka fram eftir-

farandi: Frá upphafi hafa allir

vitað, sem viljað hafa, að Arni

Björnsson var annar af tveimur

forsvarsmönnum þessarar söfn-

unar og að hún var framkvæmd I

samvinnu viö þjóbháttadeild

Þjóðminjasafns, eins og fyrir

löngu hefur verið birt, m.a. I

skýrslu Þjóðminiasafns fyrir árið

1976, sem prentuð er i Arbók Hins

islenska fornleifafélags 1977.

6. júli 1978

Tvö úr hópi

„þjóðháttasafnara 1976"

Hailgerður Gisladóttir

AsmundurSverrlrPálsson.

Athuga-

semd frá

skrifstofu

Pjoominja-

safns

íslands

i grein eftir Margréti Her-

mannsdóttur i Morgunblaðinu og

Þjóbviljanum 4. júlí sl. standa

þessi orb:

„Þrátt fyrir að Þjóðminjasafn

hafi lýst yfir vilja sinum að

styrkja „Svæðiskönnun sunnan

Skarðsheiðar" gekk erfiðlega aö

innheimta nokkurt fé enda fjár-

skorti borið við. Um siðir fengust

þó 150.000 krónur árið 1976 (en

hvorki 200.000 eða meira eins og

Arni Björnsson  gefur i skyn)".

t reikningum Þjóðminjasafns

kemur fram, aö 23. ágúst 1976 er

rikisféhirðir beðinn að greiöa

„starfshópi I þjóðlifs- og þjóð-

háttarannsóknum á Hvalfjarðar-

svæðinu kr. 150.000.00 — vegna

vinnu við efnissöfnun á söfnunar-

svæðinu".                             . .

6. júnl 1977 er rikisféhirðir svo

beðinn að greiða „Þorláki H.

Helgasyni, Brávallagötu 8,

nafnnr. 9673-3917, f.h. þeirra, er

staðið hafa að svæðiskönnun

sunnan Skarðsheiðar, kr. 61.260,-

— vegna ógreidds kostnaðar við

könnun á Hvalfjarðarsvæðinu sl.

sumar".

Samtals veröa þetta kr.

211.260.00.

6.JÚ1I1978

Halldóra Asgeirsdóttir

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16