Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						LESBÓK
MORGUNBLAÐSINS.
Sunnudaginn 25. oktober 1925.
Tryggvi Garðarsson.
EitiifKristján Albertson.
Tryggvi Garðarsson var á gangi
út Melana fyrir sunnan Reykja-
vík, fagra, kalda vetrarnótt. Hann
var á seytjánda ári og sat í þriðja
bekk Mentaskólans.
Að baki hans lá ba>rinn í hljóð-
nm svefni, en framundan drifhvít
fannbreiða yfir 'jörðinni. Norður-
ljósin flóðu um dimman, alstirnd-
an himininn, iðuðu og bugðuðust í
mjiikum bylgjum, streymdu og
köstuðust og loguðu í tryltum,
þögulum dansi. Það var stillilo<;n,
hreint og napurt veður, en gnýr
i lofti eins og á undan stormi og
organdi brimylgjuhljóð niður við
Skerjafjörð.
Tryggvi gekk bægt og ljet hríf-
ast af dýrð og hátíðleik nætur-
innar.
Augu hans urðu glaðvakandi,
stór og undrandi, óll skynjan hans
næm og frísk. Alt varð honum að
nautn, jafnvel frostsvalinn á kinn-
nm hans .... og marrið í tárhrein-
um snjónum, þegar hann steig til
jarðar. Og þó var hrifning hans
blandin óljósri löngun eftir enn
sterkari áhrifmn, enn dýpri lotn-
ingu. Hann najn öðru hvoru stað-
ar, h.jelt niðri í sjer andanum,
hlustaði eftir gnýnum í loftinu,
horfði á eirðarlaus blossaköstin á
himninum.... Kraftar stæltust til
umbrota innra fyrir í sál hans, í
eftirvæntingu og fögnuði.... sem
smám sajnan urðu að heitri, sárri
þrá eftir fróun — eftir hugsun-
iim, fögrnm og djúpum.....
Alt í einu brá hann augunum
óþolmmóðlega til jarðar og lirað-
aði gönguimi.
Hvern myndi gruna hvar hann
nú væri staddur og í livaða erind-
iim hann hefði farið að heiman
svona seint!
Á morgun átti hann í fyrsta
sinni á æfinni að halda ræðu. Pað
er að segja fyrir áheyrendum.
Hingað til hafði hann ekki talað
nema yfir stokkum og steinum,
e inhverstaðar langt fyrir utan
bæinn, eða uppi á fjöllum á sumr-
in, þegar  hann  var  í sveitinni.
í dag eftir tíma liafði hann
komio" að máli við sögukennara
sinn.
— A morgun eigum við að hafa
kaflann um " frelsisstríð Grikkja,
sagði hann.í bókinni er minst á það
að Byron  hafi tekið þátt  í  stríð-
inu — en liver er þessi Byront
—   Vitið þjer það ekki? spurði
konnarinn.
— Jú — jeg er nýbúinn að lesa
bók nm liann. .)eg meinti — ætli
íleslir í bekknuin viti ekki lítið
um Byron?
—    pað þykir mjer líklegt.
Kannske þjor viljið segja okkur
eitthvað   nin   hann á  morgun?
—   Það er einmitt það sem mig
hmgaði til, sagði Tryggvi og herti
¦ 11>i* hugann. Ma'tti jeg ekki lialda
stutta ræðu um Byron í tímanum
;i  morgun'
—  Velkomið — ágætt! Þjer fá-
ið 15 mínútur og flytjið dálítinn
l'yrirlpstur um hann, sagði kenn-
íiiinn og rjetti honum glaðlega
hendina.
pessar elskulegu undirtektir
stigu Tryggva til höfuðs eins o%
iirvandi vín. Hann gekk heimleiBig
í sjöunda himni. stikaði stórum
og ýtti Rjer áfram með stafnum,
horfði á húsin o<r ínennina með
logandi auguni undir hleyptum
brúnum. Allir sem mættu honum
hlutu   að hugsa   sem   svo: Þarn*
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8