Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						hék
JMo*9ttnMatetflf0
10. tölublað.
Sunnudaginn   11.   mars   1928.
III.  árgangur.
Eftirprentun bönnuð.
Kafbátahernaðurinn.
Endurminningar julius Schopka-
(Skráð heíir Árni Óla).
n\
Fyrstu hernaðarferðiprnar.
Það var hinn 13. niars 1916, er
við voruni á æfingu, að liðþjálí-
iun kaíla'r til okkar að skipast all-
ir í röð. Var því skjótlega hlýtt
og vissum við þó ekki hvað til
stóð. En þangað var þá koiuinn
k;ifbátsíoringi til að velja sjer
nieiin úr okkar hóp. Það var Hans
Walther. Hafði haun áður verið
yfirforiugi á „U. 9" og „U. 17,"
en nú hafði haun verið skipaður
yfirforingi á nýjum kafbáti, „U.
52," sem Germauia-Werft í Kiel
liafði smíðað, og vantaði menn á
skipið. Gekk hann nú fram með
róðinni og spurði hvern ínaun að
nafni, hvað liann hefði gert áður,
hvort hann hefði verið sjómaður
o. s. frv. Þannig gekk hann röðina
á enda. Síðan valdi hann úr, þá,
sem honum Jeist best á og var jeg
einn af þeim, sem urðu fyrir val-
inu.
Okkur var nú skipað að taka
saman pjönkur okkar og síðan vor-
um við sendir um borð í „U.52."
Bátur þessi var 65 ra. langur, hafði
tvær skrúfur og tvöfaldar vjelar —¦
þ. e. rafmagnsvjel og Dieselvjel á
hvert borð. — Hvoi Dieselvjel
hafði 110p hestöfl, en rafmagns-
vjelarnar 550 hestöf! hvor. Mesti
hraði bátsins  var* 18  mílur ofan-
sjávar og 9.2 mílur neðansjávar,
og burðarmagn var 720 srnál. of-
ausjávar, en 940 smál. neðansjávar.
'"'' '
JULWS SCHOPKA
í einkennisbúninyi kafbátamanna
Hann hafði 4 tundurskeytabyssur
og tvær fallbyssur 8.8 cm. (Seinna
fengum við 10.5 em. fallbyssu).
Hann gat haft 12 tundurskeyti
meðferðis. Það voru aðeins sex
kafbátar af þessari gerð í þýska
flotanum.
Skipverjar voru 35 og 4 for-
ingjar.
Hófust nú æfingar að nýju, og
var æft á sjó í 6 vikur samfleytt.
^Efingaruar fóru fram í Eystra-
salti. Voru þær gerðar til þess að
vita hvernig kafbáturitin færi í
sjó, bæði í kafi og ofansjávar, fall-
byssnr rcyndar og tundurskeyta-
bywur. Var fyrst aðeins skotið
lausaskotum, en seinast kúluui og
tr.iHlurslípytum til marks. Allar
|icssar eefingar miðuðu að því, að
\inj;i inciin við liandtökili, hveru
viiN sitt vcrk, og að vera samtaka,
því að ef einhver mistók verða á,
fei- illa; citt einasta öfugt gi'ip
getur orðið til þess, að bátur farist
með allri áhöfn.
Æfingarnar fóru aðallega l'raui
lijá Eckernförde, skamt frá Kiel.
Þar æfðu ýinsir fleiri en við —
nieiin sem voru að búa sig undir
að taka við stjórn á kafbátum. —
Meðal þeirra voru t. d. þeir Paul
König, er síðar sigldi verslunar-
kafbátiium ,Deutsehland' til Ame-
ríki, og Rose, er seinna varð yfir-
foringi á „U. 53", sem fór líka til
Ameríku árið 1917 og komst heim
aftur. Æfðu þeir um borð hjá
okkur þangað til þeir fengu sína
báta.
Af skipshöfninni á „U. 52" voril
það aðeins fjórir, sem áður höfðU
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80