Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						bék
JMorgMinMaSsiins
32. tölublað.
Sunnudaginn 9. ágúst 1936.
XI. árgangur.
ARÐGEISLAR
3ARÐGEISLAR eru í raun og
veru endurkast geisla, sem
jörðin drekkur í sig f'rá sólinni,
fastastjörnum og reikistjörnum af
öllum stærðum. Það er aðeins skamt
síðan að menn uppgötvuðu þessa
jarðgeisla, og menn vita Jítið um
þá, því að aðalkapp er lagt á það
að rannsaka þá geisla, sem koma
utan úr himinhvelinu. En þar sem
menn vita að fastastjörnurnar
senda frá sjer ósýnilega geisla, þá
er það ekkert undarlegt þótt jörðin
sendi frá sjer samskonar geisla.
Það er hægt með mörgu móti að
finna þessa geisla, en undarlegt
livað þeim befir verið lítill gaum-
ur gefinn og hvað menn eru van-
trúaðir á það, að þeir sje til.
Lærðustu rafmagnsfræðingar hafa
hundsað ])á. eða )ieir afneita
geislunum  með  öllu.
En jarðgeislamir eru til og menn
verða þeirra varir á ýmsan hátt.
Menn sem hafa útvarpstæki í bíl-
um sínum, komast ósjálfrátt í
kynni við þ;'i á þann hátt, að út-
varpið þagnar alt í einu, en tekur
svo til aftnr sjálfkrafa eftir svo-
litla stund. Þetta gerist á vissum
hlettum. Lögreglan í stórborgunum
]>ekkir þessa staði og kallar þá
„dauða staði". Hún varast það að
Árið 1932 birtist í Lesbók grein um jarðgeisla eftir þýskan visinda-
mann, dr. K. R. v. Rogiies. Vakti hún almenna athygli. Siðan hafa vis-
indamenn i ýmsum löndum fengist við rannsóknir á jarðgeislum, og eru
þær rannsóknir mjög merkilegar. Eftirfarandi grein birtist i ameriska
timaritinu „The Rosicrucian Digest" i júli í sumar og er höfundur hennar
Ernest Gonzenbach.
hafa híla sína standandi nærri
þeim.
Þessir „dauðu staðir" eru und-
antekningarlaust staðir þar sem
tveir jarðgeislar mætast. Jeg hefi
rannsakað mörg hundruð slíkra
staða og ætíð komist að raun um
að þar skerast tveir jarðgeislar. í
sumar sem leið drap elding mann.
sem ók á bifhjóli eftir breiðum
vegi. Báðum megin við veginn voru
há trje og einnig rafmagnsleiðslur.
Mönnum þótti það afar undarlegt.
að eldingu skyldi ljósta niður á
miðjun veginn, því að eðlilegast
hef'ði verið að henni lysti niður í
trjen eða rafmagnsþræðina utan
við veginn. Lögregluþjónn sýndi
mjer staðinn, þar sem eldingin drap
manninn. Jeg komst fljótt að raun
um það, iað einmitt á þessum stað
mættust   tveir  jarðgeislar.
Þetta sannar það, sem þýski
baróninn von Pohl hefir haldið
fram, að eldingu slái aldrei niður
nema þar, sem tveir jarðgeislar
mætast.   Þetta   skýrir   einnig   það
hvernig á því stendur að einangr-
un rafmagnsþráða dugar ekki á
sumum stöðum. Þetta hefi jeg at-
hugað mörg hundruð sinnnm. Jeg
hefi líka athugað fjölda mörg trje,
sem orðið hafa fyrir eldingu, og
undantekningarlaust hafa þau stað-
ið einmitt þar sem tveir jarðgeisl-
ar mætast, e8a  þar rjett hjá.
Skýringin á þessu er afar ein-
föld. Geislarnir eiga upptök sín
djúpt í jórð sem straumar, en þeir
breyta stefnu, ef þeir rekast á góð-
an rafmagnsleiðara, svo sem málma
eða vatn. Geisli, sem á t. d. upptök
sín 500 fet undir yfirborði jarðar,
getur rekist á vatnsæð og breytt
stefnu og síðan rekist á aðra vatns-
æð sem annar geisli fer eftir. Þeir
sameinast ])á í einn geisla, sem
hefir jafn mikinn kraft eins og
þeir báðir höfðu. Þess vegna 'egg-
ur þenna geisla hærra í loft held-
ur en einfaldan geisla, og hann
verður því eðlileg leiðsla í skaut
jarðar fyrir rafmagn, sem myndast
í skýjunum. —
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 249
Blašsķša 249
Blašsķša 250
Blašsķša 250
Blašsķša 251
Blašsķša 251
Blašsķša 252
Blašsķša 252
Blašsķša 253
Blašsķša 253
Blašsķša 254
Blašsķša 254
Blašsķša 255
Blašsķša 255
Blašsķša 256
Blašsķša 256