Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						58
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS
ástatt um hann. Þá vjek jeg mjer
við og fór að blístra einhverja lag-
leysu, en Kri^inn sagði hátt og
hreystilega:
„En heyrðu niig! Við verðum að
fara út í I'alsdal með snærin og
reyra með þeim jötuböndin."
Og jeg brá við:
„Jahá,  það gat nú verið!"
Og síðan þeyttumst við út á göt-
una og niður að sjónum.
Við komum ekki heim fyrr en í
myrkri og urðum af að sjá karl-
mennina lenda með hákarlana.
Við gátum ekki fengið aí okk-
ur, þegar heim kom, að segja sög-
una eins og hún hafði gengið til.
Við vorum raunar ekki hræddir
við, að við yrðum sneyptir, því að
fólkið mundi þykjast okkur úr
helju heimt hafa. En ef við segð-
um allt af ljetta, mundi kvenfólk-
ið verða síhrætt um okkur, minnsta
kosti fyrst um sinn, þegar við vær-
um burtu frá bænum. Svo sögðum
við þá, að við hefðum lent í geipi-
miklum vanda við að koma tveim-
ur stærðar sauðum upp klakamóð-
inn í honum Banabás — og þar
með hefðum við bjargað þeim frá
að sjórinn tæki þá. Við komumst
að þeirri niðurstöðu, að himnafað-
irinn hlyti að líta mildum aug-
um á þessa frásögn okkar, svo
mikla manndáð sem við höfðum
sýnt!
*   t   A
SKATTHEIMTA
PCSTÞJÓNARNIR í Toulouse í
Frakklandi ;erðu eirikennilegt verk
falL Þeir báru út óll brjef nema
skattakrófur hins opinbera.
I Potenza í ítalíu voru menn svo
reiðir út af sköttunum, að beir
gerðu áhlaup á ráðhúsið, ruddust
þ»r ir.n, náðu í skattskrána og
brendu hana.
-£n blókkumenn í Kongo voru ráð
snjailastir. Þeir étu skattheimtu-
nannir.n.
Hermann Pálsson:
BARREY í SUDUREYUM
UM SIÐUSTU jól dvaldist jeg vika
úti í Suðureyjum, í Kastalavogi á
Barrey. Suðureyjum bregður svo
oft fyrir í íslendinga sögum og kon-
ungasögum, að hvert mannsbarn
á íslandi kann nokkur skil á því
forna víkingabæli. Hins vegar ætla
jeg, að fáir íslendingar leggi leið
sína þangað nú, þótt eyjarnar sjeu
skammt frá siglingaleið íslenskra
skipa til vesturhai'na Englands og
Skotlands. Eyjabálkurinn liggur
frá landnorðri til útsuðurs og tek-
ur yfir ógrynni smáeyja og skerja,
en þrjár eru mestar: Ljóðhús nyrst,
ívist um miðbik og Barrey syðst.
Barrey er ekki ýkjastór, tæpir
þrettán kílómetrar á lengd og um
átta kílómetra breið. Hún er hæð-
ótt og vogskorin. Hæsti hnjúkur
eyjarinnar, Háafjall, er 1260 feta
hátt. Ekki er mikið um gróðurfar
á eynni, þó eru grösug láglendi
sums staðar meðfram ströndinni og
gróðursæl dalverpi hæða á milli.
Hnjúkar og hæðir eru grýttar og
vaxnar grasi og lyngi. Hvergi vott-
ar fyrir trjám nema í Norðurvogi,
en þar er lítils háttar skógur.
fbúar eyjarinnar eru um 1500
talsins, og eru flestir kaþólskir.
Höfuðtunga þeirra er gelíska, þótt
flestir sjeu tvítyngdir og mæli
einnig á ensku. Suðureymgar hafa
þolað áþján liðinna alda furðu vel,
og til marks um það er varðveisla
gelískunnar og kaþólskrar trúar.
Gelískan ér keltneskt mál, sem
kunnugt- er, og náskyld írsku og
mönsku, sem nú má heita útdauð.
Yfirvöldin gera fátt til að örva
kennslu móðurmálsins, enda heíur
það lengstum verið kappsmál En^
lendinga aS útrýma öllum tungum
á Bretlandseyjum nema ensku.
Auðveldast reyndist ^eim viður-
eignin við kornískuna, sem dó út
seint á 18. öld, þótt nú sje mikil
hreyfing uppi í Cornwall að vekja
hana til lífs. Varð Englendingum
mjög ágengt á írlandi og Mön,
en kymrískan í Wales og gelískan á
Skotlandi og Suðureyjum hafa
þverskallast við að lognast út af.
Gelíska er að vísu ekki eins auð-
ug að bókmenntum og kymríska,
sem getur státað af hinni fegurstu
ljóðagerð og sagnalist, en allt um
það eiga Gelir allmikið af merki-
legum alþýðubókmenntum.
Barreyingar eru miklir föður
landsvinir, eins og títt er um
kaþólskar þjóðir. Þeir unna Skot-
landi, en þó sjerstaklega eynni
sinni. Svo hagar til á Barrey, að
flestir karlar á manndómsaldri
verða að leita sjer atvinnu utan
eyjarinnar, þar sem fiskiveiðar
hafa lagst niður að mestu leyti
á síðustu áratugum. Margir hverfa
því á brott á unga aldri og vinna
blómaskeið ævinnar á kaupskipa-
flota Englendinga, en fari sínu
snúa þeir ætíð heim, þegar líða
tekur á ævi, og setjast að í harð-
býlu koti forfeðra sinna. Er slík
ræktarsemi við átthagana hin að-
daunarverðasta, og ber hún vott
um þróttmikinn menningargróður.
Var það ekki ótítt, að jeg hitti
roskna menn, sem höfðu flækst
um öll heimsins höf og kunnu sög-
ur að segja frá Honolulu eða
Reykjavík. Jeg hef reynt að velta
því íyrir mjer, hvers vegna taug-
in er svo -römm, -sem bindur -þá
við hrjóstug föðurtún. -Ættjarðar-
ást veröur að vísu aldrei akýrö til.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60