Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 29. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						29. tbl
Sunnudagur 19. ágúst 1956
XXXI. árg.
Séra Jón Auðuns dómpióíaslur:
ARFUR SKÁLHOLTS
pG ÍHUGA fyrri daga, ár þau,
sem löngu eru liðin", sagði
tlíi af skáldum Hebrea, en hví
skyldum vér minnast hins liðna?
Geymist það ekki bezt í djúpum
óminnisöldunnar, sem flestu skol-
aði burt, sem áður var, eða lukti
það hrönnum blárra vatna? Hví
skyldum vér setjast við hin gömlu
kumbl og kalla fram myndir og
minningar þess, sem níu aldir hafa
breitt yfir voð hins græna svarð-
ar og gieymzku?
I veltandi straumiðu stundar,
sem líður, og hróðugir yfir aírek-
um, sem vér eigum örlitla hlut-
deild í, er það heilsusamlegt að
sitja við hin gömlu kumbl.
Daglega lesum vér, daglega
heyrum vér um þær dáðir, sem
Öld vor hefir drýgt. Og vér tölum
stundum eins og vér hefðum skap-
að þetta ein á fáum áratu«",~' K1~t
o? r~"
að Pallas Aþcna hefði í einu ve$«
höíði Seii's.
Vér gleymum því, að ræturnar
liggja aftur í aldir, sem löngu eru
Hðnar. Vér gleymum því, að það,
*"'"'    ¦¦":•
Séra Jon Auðuns.
sem vér erum hróðug yfir, höfum
vér ekki skapað nema að hverfandi
Utlu leyti, að það er aríur, sem
"^fir safnazt saman á öldum og
árþúsundum. Vér lifum á fórnum,
sem fyrir löngu voru færðar. Vér
njótum ávaxtanna af baráttu
manna, sem fyrir löngu luku veg-
ferðinni um jórðina.
Væri snilld Matthíasar hugsan-
leg, ef Egill á Borg heíði ekki kveð-
ið á norræna tungu þúsund árum
fyrr? Væri trúaróður Hallgríms
til, ef Eysteinn hefði ekki slegið
hörpuna og kveðið Lilju löngu
fyrr? Og hefði Lilja íæðst, ef harpa
Davíðs konungs hefði eklci ómað
gegn um aldir áður? Hefðum vér
L^yrt hið volduga tónahaf kantöt-
unnar í Skálholti, ef Bach og aðrir
hefðu ekki áður sungið trúðaróð
sinn í tónum? Og einnig þeir lifðu
á arfi, sem eldri kynslóðir létu
þeim eftir.
„Er mælt hér eitt orð, sem ei
fyrr var kunnað?" Tungan er aríur,
ættirnar hafa sorfið stálið, mótað
málminn og brætt, og þess vegna
hggur oss þetta fagra mál á vör-
um í dag.
Flest þeirra verðmæta, sem vér
njótum, eru gamall arfur, og vér
þiggjum þann arf með tvennu
móti: sem blóðarf eða samfélags-
arf.
Blóðeríðin mótar líkamleg og
sálarleg einkenni vor. Erfðavísind-
in geta rakið hana og ílokkað. Hin
menningarlegu,    trúarlegu,    list-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 453
Blašsķša 453
Blašsķša 454
Blašsķša 454
Blašsķša 455
Blašsķša 455
Blašsķša 456
Blašsķša 456
Blašsķša 457
Blašsķša 457
Blašsķša 458
Blašsķša 458
Blašsķša 459
Blašsķša 459
Blašsķša 460
Blašsķša 460
Blašsķša 461
Blašsķša 461
Blašsķša 462
Blašsķša 462
Blašsķša 463
Blašsķša 463
Blašsķša 464
Blašsķša 464
Blašsķša 465
Blašsķša 465
Blašsķša 466
Blašsķša 466
Blašsķša 467
Blašsķša 467
Blašsķša 468
Blašsķša 468