Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ķsafold

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ķsafold

						Kemur út tvísvar
í viku. Verftárg.
5 kr., erlendis 7l/a
kr. eða 2 dol!ar;borg-
íst fyrir miðjan júlí
erlendia fyiirf am.
Lausasalí-. 5 a. eint
1
Uppsögn (skrifl.
bundin við áramót, i
er ógild nema kom-
ln só til útgefanda
fyrlr 1. oktbr. og
sé kaupandi skuld-
laus við blaðiS.
ísafoldarprentsmiðja.
Ritstiórl:  Qlafur BjörnssQti.
Talsimi nr. 455.
XLIV. árg.
Reykjavík, laugardaginn  17. marz 1917.
19. tölablað
r .RoynslaD er sannleikur. sagði »KGpp« esr
Jpótti at) vitrari maSur. Heynsla allieims hefir
dæmt   Fordblla  aö   vera   bezta allra bila  og
.aflieims cöm,.:.ver<hir ekfci bnekt. At' Ford-
bílum eru fleiri á feio í heiminum en af öll-
um öomm bíltegundum samanlagt. Hvað
sannar   þao ?   Þao   sannar   þaö.     FordbilJinn
- ar . beztur  allra   bíla   enda liefir hann unnio
sér öndveigissœti meítai allra Bila, lijá ðllum
þjóoum. og hlotið heionranaí'nio
Veralda,rvagn.
Fast  ao   eius  bjá vmdirrituoum sem einnig
selur  hinar  heimsfrœgu DTJNLOP DEKK og
; SL0NGUR fyrir allar tegundir bila.
P. Stefítiisson,
Lækjartorgi 1.
Alþýoufél.bókRsafn Templaras. 8 kl. 7—8
bargarstjóraskrífst. opin  dagl. 10-12 og 1— it
Bssjttrfögetaskrifstofan opin v. d. 10—1£ og 1—6
Bffliaipjaldkerinii Lauf'ásv. 5 kl. 10—12 og 1—6
íilandabanki opinn 10—4.
K.F.U.M. Lcattai-og skrifstofa 8 Ard,—10 3i6<5.
Alm. fundir lid. og 8d. 8»/« síod.
fcandakotskirk.ia,    Ouosþj.   9 og 8 á helgaœ
Iinndakotsspítali f. sjúkravitj. 11—1.
tisndsbankirm 10—8.               Bankastj. 10—12.
ÍBnSabókasafn 12—8 og 5—8.   Utlan 1—8
Iiandsbúnaoarfélagsskrifstofan opin frft 12—S
Iiandsféhirftir 10—2 og  B—8.
Iiandsskialasafnio hvem virkan dag M. 12—S
Imndsslniinn opinn daglangt (8—9) virka dagn
iielga daga 10—JS pg. ,4--3.        >
Iiistasafnio (lokao fyrst um sinnj
Háttúrugripasafnio opiti l'|s—2</s a srmnnd,
Fóathúsio opio virka d. 9—7, sunnud. 8—1.
BamAbyr^ð Islands kl. 1-5.
Btjórnarráosskrifstofnrnar opnar 10—4 dagl.
Talsími Reykjavlkur Pósth.8 opinn 8—12.
Vífilsíaoahælio.   Heimsðknartimi 12—1
>jóomenjanaínio opio sii., þrd. og fid. 12—2.
Jarðarfór dóttur okkar, Karitasar sálugu,
fer fram mánudaginn 19. þ. m. Byrjar kl.
12 á hádegi með húskveðju á heimili okkar,
Smiðjusiíg 12.
Lucinda og Gisli ísleifsson.
Ófriðar-annáll
21.-31. ja-núar.
Þessa daga hefir frernur litið gerzt
i vigslóðum álfunnar. Frosthörkur
og fannkoma hafa dregið mjög úr
aðgerðum. Alla leið sunnan úr Rú-
meníu t)g frá Salonikihernum koma
daglega fréttir um vetrarhörkur og
illviðri,
Hér og þar hefir þó verið barist,
"þótt telja megi það smáskærur einar
i samanburði við hina stærri bardaga
ófriðarins. Alla leiðina frá landa-
merkjum Sviss og til hafs hafa hér
og þar orðið lítilfjörlegir fundir. Er
talið líklegt, að þeir séu gerðir til þess
að leita fyrir sér fyrir stærri árisir
með vorinu — eða þá til þess að
trufla árásina í undirbúningnum und-
jr stórfeldar árásir, sem allir telja víst
að dynji yfir með vaxandi vori. Má
og vera að liðsforingjarnir kjósi held-
ur að hreyfa við liðinu við og við
til þess að »halda í því hitac, þvi
daufleg er langvistin í skotgryfjum
og vígfylgsnum frosnum eða for-
blautum. — Segja þeir er reynt hafa
að verstir séu þær tvær plágur leið-
indin og lýsnar — þær »grákolóttu«
þó veni. — MA nærri geta hvílik
þjáning það er siðuðum mönnum að
liggja vikum og mánuðum samau
óræstum og óþvegnum innanum slík-
an ófögnuð.
Veruleg hræðsla fær sjaldan ráð-
rúm til að gagntaka hugi þeirra. —
Hefir Þjóðverji einn r. d. sem verið
hefir nokkra mánuði við vigslóðitw
suður í Kíi.ipjtafjöllum sagt frétta-
manni ísafolda? svo frá, að víst hafi
hann verið skelkaður, er það fréttist
í skotgrafirnar að þeir ættu að leggja
til árásar að morgni. En er slegið
var í bardaga komst hræðslan ekki
að. — Og sjaldan vissu þeir neitt
hvað gera skyldi, fyr en kallið kom
til aðgerða á svipstundu.
Sunnan við Biga og Aafljótið var
barist í nokkra daga og suður í Rú-
meníu við Serethfljótið hafa þeir lát-
ið til sín heyra við og v ð — en
ekkert gerzt markvert.
Stjórnarskifti í Rússlandi.
Eins og áður er á minst lét Tre-
poff af forsætisráðherratign Rússa í
jan. Var hann eftirmaöur Stílrmers,
er fór frá í nóvember siðastl. í stað
Trepoffs kom nú Galitzin fursti.
Við þessi síðustu stjórnarskifti fór
Samherjum að þykja nóg. um losið
og glundroðann í stjórn Rússa er
fremur yrði til þess að ýmsar að-
gerðir Rússa yrðu framvegis sem
hingað til á tréfótum.
Ea nokkru eftir að Galitzin tók
við völdum — þ. 21. jan. kom heil-
mikil yfirlýsing út í nafni keisarans.
Þótt keisarina léði n?.fn sitt, þótt-
ust menn sjá stefnu Galitzirs og
geðjaðist bandamönnum Riissa vel
að. — Er yfirlýsiug þessi stíluð til
stjórnarherra Rússlands og æðstu em-
bættismanna. Er þar brýnt fyiir
þeim að nauðsyn beri til að þeir í
eindrægni vinni að því öllum árum
að bæta allan aðbúnað og útbúning
hersins; bæta samgöngumar sem mest
og fyrst með járnbrautum og aunari
vegalagning; sjá svo um að fram-
leiðsla raatvæla komist öll í bezta
horf, sultur og hörmungar þær, er
almenningur h jfir við að búa i sum-
um héruðum verði sem skammær-
astur.
Eirina mestan fögnuð vakti þó það
ákvæði yfirlýsingarinnar að framvegis
skyldi öll stjórn og embættismenn
bndsins koma á nánu sambandi við
dúmuna (þingið rússneska). Má bú-
ast við að ákvæði þetta fái mikilvæga
þýðingu 'fyrir öll innanríkismál Rúss-
lands. Þar eð ekki er næsta langt
síðan einveldið drotnaði í almætti
sínu þar í landi, þá hefir alt af risið
kvíði upp meðal þjóðarinnar við alt
stjórnarrask, að nú myndi sækja í
sama horfið. — Yfirlýsing þessi stefn-
ir ótvíræðilega í gagnstæða átt —
enda mun full þörf «á að margt breyt-
ist þar til batnaðar.
Afdrif Rússa — eða öllu heldur
getuleysi Rússa til þess að afstýra
þeim vandræðum — hafa átakanlega
sannað að þörf er umbóta. Er Rtiss-
um einum um það kent, að svona
fór. Þeir áttu margsinnis og löngu
áður en það komst á, að koma Rú-
menum til hjálpar. En Miðveldis-
menn   voru   langt komnir með Rú-
meníu er þeir loksins komu. Riissi
vantaði jirnbraut til þess að flytja
liðið. — Þeir urðu þvi að labba alla
leið — og það tók tíma.
Síðustu árin fyrir ófriðinn fengu
Rússar heilmikið fé að láni frá Frökk-
um til þess að gera járnbrautir um
landið. Lögðu þeir þær mestmegnis
í héruðin, sem næst eru Þýzkalandi.
Þau héruð hafa Þjóðverjar nd um-
ráð yfir.
Friðarstarf Wiisons.
Enn lætur Wilson forseti til sín
heyra. —
Þann 22. jan. hélt hann ræðu í
senatinu. Flutti hann þar álit sitt á
því hvernig friður gæti orðið varan-
legur.
Sýndi hann þar fratn á, að nauð-
synlegt væri að hvorugur aðili sigr-
aði, til þess að friður gæti haldist í
framtíðinni. Ef annar byði ósigur
sæti sá eftir með heiftina og sárt
ennið. — Slíkur friður yrði á sandi
bygður.
Ríkjaskipun öll yrði að fara eftir
þjóðerni — byggjast á þjóðlegum
rétti. T. d. yrði Pólland að verða
sjálfstætt ríki. — Friðurinn yrði eigi
trygður með samningum einum og
sáttmálum. í heiminum yrði s6 skap-
ast svo öflugt vald að engin þjóð
eða þjóðasamband gæti hugsað sér að
rísa gegn því. Ef einhver þjóð rask-
aði friði yrði það að vera sjálfsögð
skylda allra hinna að þagga niður
í óróaseggjunum.
Mestur hluti allra blaðanna i Bret-
landi og Frakklandi tóku þessari frið-
arræðu Wilsons fremur stuttlega.
Víst væri um, að þetta væri alt sam-
an vel meint hjá bonum ¦— gallinn
brra sá að það væru óframkvæman-
legar hugsjónir.
Sjálft senatið leiddi frekari um-
ræður hjá sér. Jafn vel tók eitt af
heldri blöðum Bandaríkjanna svo djúpt
í árinni að Wilson væri nær að halda
friði innan ríkis síns, en fást um
friðmál heimsins. Hefði hann ekki
enn getað afstyrt óeirðum við Mexico.
Fjármálaráðherra Bretar Bonar Law
hélt ræðu þ. 25. s. m., er hann sagði
vera svar til Wilson. Leit hann svo
á að hugsjón Wihons væri hvergi
nærri óframkvæmanieg. Oðru máli
væri það að gegna að Samherjar vildu
ekki sinna'friðarboðum Miðveldanna
á dögunum. Ef þeir hfðu farið
þannig að ráði sínu, hefði friðurinn
orðið »þýzkur friðurc — »á sandi
bygðurc — eftir ummælum Wilsons.
Miðveldin hafa tekið ræðu Wilsons
hlýlega. — Svo hafa og gert franskir
jafnaðarmenn.
En alt situr við orðin sóm og alt
af aukast
Vandræíi ófriflar-þjóBanna.
Til dæmis segir Anderson nokkur,
sem er i matvæla nefnd Breta þ. 22.
jan. að nú líði ekki á löngu áður
en öllum verði skamtað i Bretlandi
hinu mikla — eins og gert er i
Þýzkalandi. Er mannfæð bar svo
mikil til allra verka, að blöðin tala
um það i alyöru að lengja her-
skyldualdur til 48 ára, frá 41. árs,
til þess að geta kallað yngri krafta
heim    frá    vigslóðunum    til   nauð-
I
I
1
Heildsala.
Árni Eiríksson
Tals. 265 0o 554. * Pósth. 277.
Smásala
:i
Vefnaðarvðrur,  Priónavðrur   mjög fjölbreyttar. -—
a
i
B
N
(=3
¦cuo
<33
N^
Saumavélar með fríhjóli
5 ára verksmtðjuábyrgð
Sfitávörar er snerta saumavinnu og hannyrðir.
Þvotta- og hreinlætisvörur, beztar og ódýrastir
Tækifærisgjafir — Tólagjafir — Leikföng.
\z
3BB1G
31
synlegar vinnu. — Um þetta er tal-
að nú, þegar mest á riður.
fafnframt kvarta blöðin um að
ekki sé komið á reglulegu eftirliti
með vinnu kvenfólksins eins og
karlmanna, til þess að sjá um að
alt komi að sem beztum notum.
Og Þýzkaland. í Voss. Zeítung
er grein hér á dögunum þar sem
Georg nokkur Bernhard heldur þvi
fram að Þjóðverjar megi ekki láta
sér detta það í hug að þeir fái eng-
ar skaðabætur upp í herkostnaðinn.
Það vseri sama og að öll þjóðin
færi á höfuðið. Gerir hann ráð fyrir
að hingað til séu þeir búnir að
kosta 120 þúsundum til ófriðarins,
Arleg renta 7—8 þúsund miljónir.
En ríkiskostnaður Þýzkalands hafi
fyrir ófriðinra verið ein 2 þúsund
miljónir — og þótti nóg.
*    !.—12. febrúar.
Þann 2$. jan. kvisast hingað frá
Noregi að i ráði sé meðal Þjóð-
verja að umlykja Bretland með kaf-
nókkvum.
Þ. 26. fréttist frá London að Eng-
lendingar ætli sér að auka tundur-
dufl um Norðursjóinn sunnanverðan,
er lykja um norðurströnd Þýzka-
lands góðan spöl frá landi. Átti að
gera það á mánaðamótum.
Kafnökkvarnir.
Þ. 31. sendu Þjóðyerjar yfirlýs-
ingu til Bandaríkjanna, þess efnis
að 5. febr. ætluðu þeir að vera bún-
ir að umlykja Bretland, Frakkland
og ítalíu með kafnökkvum svo flutn-
ingar til landannateptust. Væri það þó
vilji þeirra að þessar ráðstafanir kæmu
hlutlausu þjóðunum sem minst i
koll. T. d. ætluðu þeir að leyfa
skipum að fara milli Ameriku og
og Englands einu sinni í viku hvora
leið. Einnig ætluðu þeir að leitast
við að vægja skipum þeirra hlut-
lausra þjóða sem ættu örðugt með
að hypja sig frá hinum umkringdu
löudum áður en flutninga haft þetta
skylli á. Með yfirlýsingu þessari
sendu þeir og uppdrátt yfir höf þau,
er þeir auglýstu að þeir bönnuðu
siglingar um. Umsátur þessi, ef'svo
má að orði komast nær yfir mikinn
hluta Norðursjávarins. Er þó ræma
nokkur frí fram með Noregströnd,
Jótlandssíðu og suðvestur til Hol-
lands. Annars er alt svæðið umsetið
norður til Færeyja og það nokkuð
vestur á bóginn og suður með Eng-
landi vestanverðu langt út í Atlanz-
haf.
Þá litið er á umræður og flokka-
drætti í Þýzkalandi síðustu mánuð-
ina kemur ráðstöfun þessi hvergi
nærri á óvart. í febrúar 1915 léta
Þjóðverjar svo sem þeir ætluðu að
fara á þessa leið að ráði sínu. Mörg-
um skipum var sökt um það leytí
og litt hirt um, af hálfu Þjóðverja,
að gera skipshöfnum viðvart.
Sjósóknum þeim stýrði Tirpitz
aðmíráll. Kurr nokkur varð í liði
Þjóðverja yfir stjórnarathöfnum hains.
Þeim þótti kafnökkvarnir vera helzt
til uppivöðslusamir gegn saklausum
sjófarendum. í mai 1915 var far-
þegaskipinu »Lusitania« sökt — eins
og mönnum er í fersku minni —.
Skipshöfninni var ekki gert viðvart,
margir týndust, konur og börn, og
þar á meðal nokkrir þegnar Banda-
ríkjanna. Wilson bleypti í brýrnar
og talað var um friðslit. En kyrð
komst á von bráðar. Tirpitz lét af
stjórn.
Siðan hafa þó raddir heyrzt há-
værar frá fylgismönnum Tirpitzar.
Kanzlarinn, Bethmann Hollweg, hefir
oft átt í vök að verjast gegn þung-
um ákúrum, er brugðið hafa honum
um að hann drægi úr herafli Þjóð-
verja, með þvi að nota ekki kafnökkv-
ana eins óspart og djarflega eins og
frekast væri unt. Með þvi að liggja
þannig á liði sinu gerði hann Mið-
veldum stórtjón — lengdi ófriðinn
að óþörfu.
Fylgismenn kanzlarans hafa. litið
svo á, að meira væri um vert, að
skapa sér ekki fleiri óvini en komið
væri, með því að brjóíJT rrifðg í bág
við þjóðaréttinn og níðast á saklaus-
um skipshöfnum hlutlausra þjóða.
Og kanzlarinn hefir staðið af sér
ákúrurnar.
Upp á síðkastið hefir þó heyrzt
að Þjóðverjar ynnu af kappi að kaf-
nökkvasmiði — og var þá auðsætt
hvað undir bjó.
Og nii er allur kafnökkvasægurinn
kominn. »i djúpiðc til þess að lykja
um Bretland, búa því sömu kjör og
Samherjar hafa búið Miðveldum svo
árum skiftir — senda þeim sult i
bú til að sjúga úr þeim merginn.
Bandamenn.
Amerikumenn  brugðust strax illa
við   þessum   tiltektum  og fanst hér
nærri   sér   gengið.     Að   Þjóðverjar
ætluðu sér að banna þeim að ferðast
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4