Tímarit.is   | Tímarit.is |
Search | Titles | Articles | About | FAQ |
login | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vikan

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Open in new window:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Vertical fit


Your browser does not support PDF files
Click here to view the page as JPG
Vikan

						10

VIKAN, nr. 19, 1950

• HEIMIMÐ •

Verðlaunaritgerðir vorið 1949

Matseðillinn    Tizkumynd

Rússnesk pönnukaka:

75 gr. smjörlíki, 125 gr. hveiti,

50 gr. sykur, % 1. mjólk, 4 egg

— ávaxtamauk, rjómi.

Smjörið er brætt. Hveitinu bætt

út í (bakáð upp). Þynnt út með

heitri mjólkinni. Jafningurinn kæld-

ur, og rauðunum þá bætt út í einni

og einni í einu og hrært vel á milli.

Sykrinum hrært saman við í og síð-

ast stífþeyttum hvítunum. Bakaðar

þrjár pönnukökur á feitiborinni

pönnu, við nægan hita. (Kökurnar

verða fremur stórar og þykkar).

Kökurnar eru lagðar saman með á-

vaxtamauki og þeyttum rjóma smurt

yfir.

Hjónabandssæla:

250 gr. smjörlíki, 200 gr. hveiti,

3 bollar haframjöl, IY2 bolli syk-

ur, 1 tsk. salt, 1 tsk. sódaduft —

ávaxtamauk.

öllu þvi þurra blandað saman.

Smjörlikið mulið saman við. Deiginu

er klesst á smurða plötu í ca. 1 cm.

þykkt lag. Ávaxtamaukinu smurt yf-

ir það og afgangurinn af deiginu

stráð yfir það. Bakið við jafnan hita.

Eftir bakstur er kakan skorin nið-

ur í tígla.

Svissnesk skíðadrottning sem Anni

Maurer heitir, var fengin til þess að

kenna á skíðum í London. Sést hún

hér vera að þjálfa einn nemanda

sinn og gerir fyrstu tilraunina innan

húss.

Þessi kjóll er mjög hentugur sem

síðdegiskjóll bæði inni og einnig úti,

þegar hlýttl er í veðri yfir sumarið.

Hann er ýmist úr mjúku, þykku

„crape"-efni eða þunnu ullarefni. Bol-

urinn er að mestu leyti sléttur, að-

eins teknir saumar á öxlunum og úr

mittinu. Ermarnar eru sniðnar „út í

eitt". Föllin framan á pilsinu erú ekki

pressuð niður, en örmjóir saumar

teknir úr því efst út frá föllunum.

Pilsið er slétt í bakið með saum í

miðju.

HUSRAÐ

Til að hlífa hljóðrita plötunum yð-

ar, ættuð þér aldrei að hlaða þeim

upp án pappirshulstursins, sem þær

eiga að geymast A. Ryk og hirðu-

leysisleg meðferð getur rispað plötur

illa.

Ef þér eigið bergfléttu, ættuð þér

að láta hana út í sól að minnsta kosti

einu sinni í viku. Bezt er að halda

moldinni rakri en ekki gegnvættri af

vatni, og það ætti að þerra blöðin, við

og við með vel rökum klút. Ef berg-

fléttan yðar sýkist af svokölluðu

„hreistri" — það eru flatar, brúnar

skífur sem sitja einsog límkenndir

hnúðar á neðra borði blaðanna ¦—

þvoið þær af með volgu sápuvatni og

mjúkum bursta; skolið blöðin með

fersku vatni. Bergfléttur geta líka

sýkzt af rauðum maur. Það er hægt

að hindra þetta með því að skola

bergfléttuna  I  köldu vatni.

Birgir I. Gunnarsson 13 ára F. (Aust-

urbæjarskóla).

Vorkvöld I Reykjavik.

Ég var staddur I garðinum heima

hjá mér. Sól skein í heiði og hlý sunn-

angolan umvafði borgina, sjórinn var

spegilsléttur svo langt sem augað

eygði. Kvöldkyrrðin var fram undan

og fagu,rt sólarlag. Þarna sá ég

fjöllin sem ég hafði fyrst lært að

þekkja I skólanum. Keilir strýtu-

myndaður, rétt eins og gamalt eld-

fjall. Langahliðin með suðuröxlina í

hádegisstað. En að baki mér vissi

ég af Esjunni og Akrafjalli, sem

skörtuðu þar I allri sinni dýrð.

Tréin voru byrjuð að sprengja

fyrstu brumknappana og þennan

morgun hafði fyrsti fífillinn sprung-

ið út sem yndislegur vorboði. Ég

stari út í kvöldkyrrðina sem er

skyndilega rofin af vængjaþyt

hrossagauksins. En niðri í vatnsmýr-

inni sunnan við bæinn heyrist hið

angurblíða „dýrðin, dýrðin" í lóunni,

sem stendur þar á hárri þúfu og virð-

ist ekki skilja neitt, þegar stór flug-

vél flýgur upp og hverfur út í loft-

ið.

Ég geng niður að gróðrarstöð, sem

er skammt frá heimili minu. Þar ná-

lægt stendur litill skúr og fyrir utan

hann stór taðhaugur. Rétt hjá hon-

um stendur forug kind og það er'

jarmað þegar tvö lömb reyna bæði

að komast á spenann. Það grípur mig

einhver fögnuður. Eg hraða mér nið-

ur að tjörn, þar speglast húsin í

spegilsléttum vatnsfletinum. Endurn-

Birgir I. Gunnarsson

(13 ára F, Austurbæjarskóla).

ar fljúga yfir höfðum manns og það

eru komnir svanir á tjörnina. Mér

kemur í hug vlsan „Einu sinni svan-

ur fagur, söng af kæti um loftin blá".

Bifreið þýtur eftir Fríkirkjuvegin-

um og kríurnar fljúga með gargi upp

úr hólmanum. Þær höfðu truflast frá

hreiðurgerðinni af bifreiðagarginu.

Mér verður litið I vesturátt þar er

sólin að setjast og speglast í hafflet-

inum, sem s^nist fagurrauður. Ég sé

að vorið er komið.

Gylfi 8. Gröndal 12 ára D. (Mélash.)

Hvergi er betra að vera, en I sveit

á sumrin. Og þá sérstaklega fyrir

kaupstaðarbörn. Þetta vor hefur ver-

ið óvenjulega kalt,  og mér er ekki

farið að lítast á blikuna um að sum-

arið ætli nokkurn tíma að koma. Nú

er kominn mai og enn eru f lestir ak-

vegir ófærir og meira að segja sigl-

ingaleiðin norður ófær vegna hafíss,

—- hins forna fjanda, sem vill ekki

hleypa sumri og sól til okkar. En þó

hefur verið ágætt veður undanfarna

daga í Reykjavik. Einn \morguninn

vaknaði ég við að sólin skein inn

um gluggann minn. Þegar ég labbaði

í skólann, með töskuna undir hend-

Gylfi S. Gröndal

(12. ára D, Melaskóla).

inni, sá ég skógarþrestina sitja á

greinum trjánna og syngja undur-

fagran söng. Þeir hafa ábyggilega

verið að bjóða sumarið velkomið. En

þessi morgunn var aðeins stuttur

draumur. Þegar ég labbaði heim ör

skólanum var komið rok og rigning.

Skógarþrestirnir kúrðu nú í skjóli

trjánna og sungu ekki. Svona hefur

veðrið oftast verið, umhleypinga-

samt og kalt. Nú eru flestir skólar

að verða búnir og börnin bíða bara

eftir færð, til að komast í sveitina.

Ef veðrið batnar ekki verða þau

vafalaust óþolinmóð. Þau þrá hið

heilnæma loft í sveitinni, litla bæ-

inn, grænar hliðarnar og ekki síst

sveitalífið. Að raka, slá, reka kýr og

margt fleira skemmtilegt. Skemmti-

legast er að koma I sveitina á vorin, v

til að sjá breytingu náttúrunnar. Sjá

þegar þau skipta um föt. Fjöllin fara

úr sinum hvita vetrarskúða, og klæða \

sig I fagran sumarbúning. Svo vona

ég að ég eigi eftir að vakna marga

fagra sumarmorgna í litlum sveita-

bæ, í sumar og þessi visa passi við

þá alla:

Geislar sólar gægjast inn,

um litla gluggann minn.

Og á þvi má sjá að kominn er,

blessaður morguninn bjartur hér.

Krónublöð blómanna breiðast út,

brekkurnar verða grænar.

Fuglarnir syngja sóng um allt,

um heita sólina, — vatnið kalt.

Um bæinn, hlíðarnar,

brekkurnar vænar,

börnin og fólkið sem breiðir út,

sinn faðm mót sólinni

og' veðrinu bliða

mót sjónum,  dýrunum,

fuglinum fríða.

					
Hide thumbnails
Page 1
Page 1
Page 2
Page 2
Page 3
Page 3
Page 4
Page 4
Page 5
Page 5
Page 6
Page 6
Page 7
Page 7
Page 8
Page 8
Page 9
Page 9
Page 10
Page 10
Page 11
Page 11
Page 12
Page 12
Page 13
Page 13
Page 14
Page 14
Page 15
Page 15
Page 16
Page 16