Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Framtíğin

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Framtíğin

						Ritstjóri:   Hinrik Thorarensen.
I. Árgangur.
Siglufirði 3. jiiní Í923.
9. tölublað.
Islenskar íþróttir.
Erindi fluti á ungmenna-
félagssamkomu.
Tíðindi þau sem gjörst hafa hin
síðustu árin, hafa gefið hverjum
þeim, sem nokkuð hugsar fram á
veginn, ærið nóg umhugsunarefni.
Eg á þar við heimsófriðinn mikla
og afleiðingar hans. Við spyrjum
sjálf okkur ósjálfrátt, hvort orð
Völuspár séu að rætast:
.»Bræðr munu berjask | ok atbön-
um verða, | munu systrungar | sifj-
um spilla | hart es í heimi I hór-
dómur mikill, | skeggöld, skálmöld
skildir klofnir | vindöld, vargöld |
áðr veröld steypisk mun engi
maðr | öðrum þyrma.«
Og þegar hildarleilcurinn geysaði
æstastur, þá fanst manni bókstaf
lega aó spádómur hinnar goðmál-
ugu konu, sem Dr. Helgi Péturs-
son kallar völvuna, vera að ræt-
ast, og
»Surtur fara sunnan | með sviga-
lævi-------og —  halir  troða   hel-
veg j en himinn klofna«, — að alt
stefni að algerðri toríímingu.
»Sól tér sortna | sígur fold í mar
I hverfa af himin | heiðar stjörnur
I geisar eimin og aklrnari | leikur
hár hiti | við hirninn sjálfan.«
Pað eru ragnarökin— afleiðing-
in — sem völvan spáir, og sem
alt virtist stefna að í þeím ógnum
hylda æðisgangi, og þótt spá henn-
ar rætist ekki áð fullu í þetta sinn,
þá er þó svo fjarrri því, að hættan
sé^ gengin hjá, að ófriðarblikan
grúfir enn í lofti jafn geigvænleg
og nokkru sinni áður og hildarélið,
sem gerir úti um örlög hins hvíta
kynstofns, getur skollið á, fyr en
nokkur varir. Fyrir því er hin bryn-
asta nauðsyn öllum hinum hvíta
kynstofni að vera á verði gegn
hættunni; — engu síður oss íslend-
ingum sem hlullausri þjóð, heldur
en þeim þjóðunum, sem búasí
mega við, að standa í miðri orra-
hríðinni. — Pað hafa áhrif og af-
leiðingar stríðsins sýnt oss svo
áþreifanlega.
Pótt vér (slendingar ættum því
láni að fagna, að standa utan við
vopnaviðskífti stórþjóðanna, sem
beinir þátttakendur, þá hafa oss
þó orðið afleiðingar hans eins
hættulegar og írændþjóðum vorum.
Dansinn um gullkálfinn var stíginn
hér, ef til vill ekki af sömu list og
með stórþjóðunum, en þó eftir
mætti, og afleiðingarnar sýna sig.
Landið varð að borga »ballið« og
það kostaði offjár, sem landið
skuldar enn; margir þátttakendurnir
liggja örmagna eftir dansinn. Fjár-
hagur landsins út á við og at-
vinnuvegir þess inn á við, standa
hölltim fæti og sjálfstæði þess og
menningu er stór hætta búin.
Framfarir hinna síðustu áratuga
hafa verið stórstígar.. Hveí upp-
fyndningin hefir rekið aðra á svo
að segja öllum sviðum og flestar
hafa þær stefnt að því, að létta
mannkyninu baráttuna fyrir íilver-
unni. Petta hefði átt að verða þjóð-
unum til framfara, og það hefir það
vissulega orðið á mörgum sviðum,
en þó hefir það dregið slæman
dilk á eftir sér í einu tilliti; — það
hefir hneigt þjóðirnar, margar hverj-
ar, til hóglífis og mnnaðar, gjört
þær latari og lingjörðari   og  aukið
um of kröfurnar til þæginda lífsins.
Pessara ókosta menningarinnar hefir
gætt mikið hjá oss íslendingum og
aldrei    meira    en   á   stríðsárunum.
Pessu þarf að kippa í lag ef íslenskt
þjóðerni   á   að  geta   haldið   sessi
þeini, sem það' frá öndverðu   hefir
skipað,                                     ,
(Framh.)
Pað var í vetur nokkru eftir nýj-
árið, að Jón og Sigurður voru að
ganga sér til skemtunar um götur
bæjarins. Veðrið var gott, en bless-
að tunglsljósið vantaði, og þá var
ekki um annað að gera en að
ganga í myrkiinu. Pví ekki er að
ræða um aðra birtu a götum bæj-
arins en þá, s§m náttúran lætur
oss í té.
Jón og Sigurður voru að spjalla
um daginn og veginn; en ' alt í
einu kemur hestvagn á móti þeim
þeir víkja báðir tii sömu hliðar. Pá
rekur Jón upp óp og bölvar nm
leið. »Hvað gengur að þér Jón«
spurði Sigurður, »Ó, eg rak fótinn
ofan í einhvern b . . . pol! og er
rennandi blautur. Hérna eru eldspýt- /
ur, kveiktu snöggvast fyrir mlg, eg
ætla að sjá hvaða pollur þetta get-
ur verið hérna á göttmni. Skólp-
pollur! — og hvert í heit . . . . Er
það ekki dæmalaust af bæjarstjórn-
inni að bjóða manni upp á aimað
eins og þetta. Jæja, Sigurður, þú
verður að fylgja mér heim, mér
veitir vísté ekki af'að haía sokka-
skii'ti og Iþvo mér um fótinn'« »Eg
hef því irliður engan tíma til  þess,
					
Fela smámyndir
Blağsíğa 35
Blağsíğa 35
Blağsíğa 36
Blağsíğa 36
Blağsíğa 37
Blağsíğa 37
Blağsíğa 38
Blağsíğa 38