Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ķslendingur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ķslendingur

						ÍSLENDINGUR.

•-•
-•-*-» » ? <>n
4. árg.   j
Ritstjóri: Sig. Einarsson. Hlíöar. — Akureyri, föstudaginn 18. janúar 1918.
|    3. tbl.
Bókasafníð£opið til'útlána mánudag, m'ð-
i   vikudag og föstudagkl. i—2 síðd. Lestr-
arsalnum lokað.
Dæjarfógetaskrifstofan   opin'   virka   daga
10—12 og  1—6.
Hæjargjaldkeraskrifstofan opin virka daga
6—7, nema Iaugardaga 6—8.
íslmdsbankinn opinn virka daga 10V2—12
og 1—2V2.
Landsbankinn     —      —      —    11—2.
Landssíminn opinn daglangt (8—9)   virka
daga, helga daga 10—8.
Pósthúsið opið virka  daga 9—2 og 4—7,
sunnudaga 10—11.
>Islendingur« kemur út einu sinn- f
í vikú. Árgangurinn kostar krónur 3.50 f
til 4.00 er borgist fyrir 1. maí. — Upp-
sögn (skrifleg) bundin við áramót, er
ógii d nema komin sje til ritstjórans
fyrir 1. okt., og sje kaupandi skuld-
laus við blaðið.
Afgreiðslumaður blaðsins er hr. Hall- |
grímur Valdemarsson, Hafnarstræti 84. t
Nærsveitamenn eru beðnir að vitja í
blaðsins í Höepfnets verslun og í \
verslun Sig. Sigurðssonar.
««W«.llVI<IIIMII|IMI<Vllllf
Bæjarstjórnar-
kosningarnar,
Allir hljóta að vera á einu máli
um þaö, að bestu og haefustu menn-
ina, sem hægt er að fá, eigi að velja
og kjósa til trúnaðarstarfa, hverjir
svo sem þeir trúnaðarstarfar eru.
Þetta á að vera regla, jaín sjálfsögð,
hvort heldur að starfinn er lítili eða
mikill, ábyrgðarlítill eða ábyrgðar-
mikill.
Menn virðast leggja allmikla á-
herslu á það, að Alþingiskosningar
takist vel, eða svo er það i orði að
minsta kosti. Eru þá að vísu kosnir
ráðsmenn allrar þjóöarinnar það kjör-
tímabilið, svo það getur oltið á miklu,
hvernig þeir rækja trúnaðarstarfa
sinn. Hinsvegar eru ráðsmenn bæj-
arfjelagsins kosnir við bæjarstjórn-
arkosningarnar, og þó einstaka mað-
ur leggi litla áherslu á það, hvern-
ig þeim reiðir af, þá er þó bæjar-
fjelaginu í heild jafn nauðsynlegt,
að þær takist vel alveg eins og Al-
þingiskosningarnar.
Fyrsta skilyrðið, sem hverju bæj-
arfulltrúaefni á að vera sett, er það,
að það sje vel mentað svo því
um sje treystandi til að leysa sæmi-
lega af hendi öll þau vandastörf
sem því kunna að verða falin í
bæjarstjórninni.
Annað skiíyrðið er það, aö stefna
þess í bæjarmálum sje líkleg til
þess að lyfta bænum upp — hjálpa
honum áfram. Þaö getur ekki verið
eiginhagsmuna- eða uklíku" pólitík,
því sú stefna er ekki til þess fallin
að vinna heildinni hag, enda ber
hún vott um mentunarskort og þar-
afleiðandi þröngsýni.
Við bæjarstjórnarkosningarnar sem
í hönd fara hjer í bæ á að kjósa 2
bæjarfulltrúa í stað þeirra Stefáns
Stefánssonar  skólameistara  og Er-
lings Friðjónssonar trjesmiðs, en fram
eru komnir 3 listar:
A-Iisti:
Sveinn Sigurjónsson, kaupm.
Erlingur Friðjónsson, trjesmiður.
B-listi:
Erlingur Friðjónsson, trjesmiður.
Júlíus Árnason, fiskimatsmaður.
C-listi:
Stefán Stefánsson, skólameistari.
Sigtr. Jónsson, byggíngarmeistari.
Fyrstu listarnir 2 (A og B) eru
Verkamannafjelagslistar. Að Verka-
mannafjelagsmenn setja upp 2 lista
mun stafa af sundrung í fjelaginu
frekar en slóttugri kosningaaðferð.
A-listan munu þeirfjelagsmenn Verka-
mannafjelagsinsstyðja, sem vorumót-
fallnir því um daginn, að Verka-
mannafjelag Akureyrar gengi í »AI-
þýðusamband íslands" og gerðist
þannig landspólitískt, en urðu ofur-
liði bornir.
C-listann styðja auðvitað aðallega
menn utan Verkamannafjelagsins.
Fyrstu mennirnir á öllum listun-
um hafa áður átt sæti í bæjarstjórn
Akureyrar og hafa því allir nokkra
æfingu og talsverð reynd komin á
starfshæfileika þeirra í því mikla bæj-
arráði, en hinsvegar dylst víst eng-
um, að Stefán Stefánsson stendur
þeirra lang fremstur fyrir ýmsa kosti
er einn bæjarfulltrúa má prýða, enda
þaulvanur þing- og bæjarstjórnar-
störfum. Er óhætt að fullyrða þetta
án þess að hallmæla hinum. Auk
þessa hefir C listinn annan mann
að bjóða, Sigtr. Jónsson, glöggann
og gætinn og manna kunnugastan
og fróðastan um ýms verkleg störf,
sem bæjarstjórnin kann að hafa með
höndum.
Fyrir þessar sakir þorum vjer ó-
hikað að mæla hið besta með
C-listanum.
LEIÐBEININGAR
við bæjarstjórnar-
kosningarnar.
Það hefir þótt furðulegt, hve
margir seðlar dæmast ógildir við
hverjar kosningar hjer í bæ. Bendir
það á, að menn eru eigi enn al-
ment fuilnuma f þessari kosninga-
aðferð. Flestir gailarnir liggja í því,
að kjósandinn hefir ætlað að raða
mönnunum á listanum eftir sfnu
eigin höfði, sem er algerlega leyfi-
legt, en við það hefir hann ruglast
í ríminu. Ýmsir setja x fyrir fram-
an nöfn þeirra manna á listanum,
sem þeir helst vilja styðja, og gera
seðilinn þannig ógildan og enn-
framur vill það eigi ósjaldan til, að
krossað er við nöfn ýmsra manna á
fleirum en einum lista,
Ef menn setja sjer þá reglu að
setja x   framan  við  listabókstafinn,
t. d.
x C-listi,
þá er seðillinn gildur, og þeir sem
kunna að breyta til á listunum gerí
það, ef þeim finst ástæða til og
aðrir ekki.
Menn ættu að hafa þessa reglu
hugfasta, þá mun það fljótf koma f
Ijós, að færri miðar verða ógildir
hjer eftir en hingað til og þar með
fleiri sem njóta kosningarjettar sins
í raun og veru.
Fánamálið
í dönskum blöðum.
Þegar sú fregn barst til Danmerk-
ur í fyrrasumar, að vjer ætluðum að
krefjast fullkomins íslensks verslunar-
fána, þá tóku Danir þegar aö skrifa
um fánamálið f blöðum sínum og
hver greinin hefir rekið aðra siðan
um þetta efni. Lfta þeir eðlilega sín-
um augum á þessa frelsiskröfu vora,
segja flestir, að hún komi flatt upp
á sig, með því að skamt sje síðan
að vjer höfum fengið fslenskan stað-
arfána. Finst þeim goðgá næst, að
fara nú að heimta fullkominn far-
fána. Vilja flestir, sem um málið hafa
skrifað, að Danir geri sitt ftrasta til
þess, að konungur synji fánakröfu
vorri, uns samband landanna sje
tekið til rækilegrar ihugunar og með-
ferðar.
Sá niaður, sem mest og ftarlegast
liefir skrifað um fánamálið, er próf.
dr jur. Knud Berlin. Hefir hann
mest allra Dana látið sig skifta ís-
lensk stjórnmál, sfðan millilanda-
nefndin sat á rökstólum 1908. Skrif-
ar hann nú af vfgamóð miklum í
»Köbenhavn". Reynir hann þar að
gera málstað vorum sem mest ó-
gagn, og má vel vera, að honum
hafi tekist, að hafa áhrif á úrslit
fánamálsins, enda sparar hann ekki
að minna forsætisráðherra Zahle á
fyrri afskifti hans af fánamálinu i
rfkisráði Dana, og eggjar landa sína
fastlega, að sýna nú festu og standa
á móti kröfum vorum. Virðist hann
hræðast þann möguleika, að Fær-
eyingar komi á eftir oss og heimti
einnig farfána, ef vjer fengjum hann
nú. Notar hann Vesturheimseyjasöl-
una i þessu sambandi, með því að
menn litu mjög tvennum augum á
hana í Danmðrku. Stór-Danir, þar á
meðal sjálfur dr. Berlin, töldu hana
vansæmandi, sem skerðingu ríkis-
heildarinnar. Nú telur hann versl-
unarfánann hættulegan ríkisheildinni,
þvi með honum sje ísland i raun
og veru skilið við Danmörku. Því
til sðnnHnar eru hjer tilfærö hans eig-
in orð: „Viðurkenning á fullkomn-
um íslenskum verslunarfána er hinn
raunverulegi aðskilnaður íslands og
Danmerkur." . . . „Eða skilja menn
í raun og veru ekki, hvað  viður-
kenning á fullkomnum og sjerstök-
um verslunarfána þýðir? Skilja menn
ekki, að með henni er ísland gagn-
vart umheiminum tvimælalaust við-
urkent sjálfstætt ríki." Og á enn öðr-
um stað segir hann: „Það er auð-
sætt, hvað íslendingar meina með
fánanum. Eiginn verslunarfáni hlýt-
ur að hafa f för með sjer eigin ut-
anríkisstjórn. Þessvegna er meining-
in með sjerstökum fslenskum vetsl-
unarfána, að birta alheimi, að ísland
sje sjálfstætt og Danmörku óhátt rfki,
sem ekkert varði  um  danska utan-
ríkispólitík. . . .   Sömuleiðis   leiðir
það af  sjálfu  sjer, að  samfara ís-
lenskum   verslunarfána   verður að
stofna sjerstðk ræðismanna- og sendi-
herraembætti út um  heiminn."   Pí
getur  hann  ekki  gengið  þegjandi
fram hjá því, að á nýútkomnu þýsku
kafbátaherkorti yfir Evrópu er ekki
tekið fram, að ísland sje danskt. Vill
hann helst skilja  þetta þannig, að
ísland  sje  ekki lengur f útlöndum
álitiðdönsk eign, heldur aðeinssem
land, er sje einvörðungu í konungs-
sambandi við Danmörku.  Þetta aje
ekki aðeins í samræmi við þá kenn-
ingu, sem  fyrverandi ráðherra ís-
lands,  próf. Einar Arnórsson kenni
við háskóla íslands, heldur einnig
samróma kenningum sænska rithöf-
undarins   Ragnars   Lundborg   og
norska  rithöf.  próf.  Qjelsvík,  sem
hafa birst í ritum þeirra er gefin
hafa verið út á þýsku, og ennfemur
er þetta í fullu samræmi við það,
sem hinn þýski próf. v. Liszt leyfir
sjer að halda fram í síðustu útgáfu
hinnar víðlesnu kenslubókar sinnar
f þjóðarrjetti.
Dr. Berlín sá það fyrirfram, að
vjer mundum bráðlega heimta íull-
kominn siglingafána; segir hann, að
slíkt eigi sjer hvergi stað, að land
hafi tvo verslunarfána, annan inn-
an landhelgislínunnar, en hinn utan
hennar og að fyrirfram hafi mátt
búast við því, að það gæti aldrei
orðið nema millibilsástand þar til
íslendingar fengju einn verslunar-
fána viöurkendan.
Hann heldur fast tram þeirri kenn-
ingu, að verslunarfáninn sje sammál
landanna, sem aðeins sje hægt að
láta fslendingum í tje með samþykki
rfkisþingsins og konungs; með öðr-
um orðum: íslendingar hafi ekki leyfi
til að útkijá þetta mál með konungi
sfnum einum.
-Lagarfoss*
kom til Seyðisíjarðiu- f fyrradag.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12