Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 148. tölublaš 
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						D

Y

N

A

M

O

 R

E

Y

K

JA

V

ÍK

Einlæg, áleitin og bráðfyndin reisubók, uppfull af fróðleik um framandi slóðir.

Þetta er heillandi frásögn manns sem fór yfir hálfan hnöttinn til að kynnast lífsháttum 

frumbyggja Ástralíu en fann þar fyrir sjálfan sig.

?Hvað þetta var leiðinlegt. Hvernig datt mér þessi dauðans vitleysa í hug? Af hverju var 

ég hér, og af hverju læri ég aldrei af reynslunni? Þó að ég hafi þurft frí og heitt loftslag 

fyrir lungun í mér, þá þurfti ég ekki endilega að vera staddur aleinn í rykmekki hundruð 

kílómetra úti í stærstu eyðimörk Ástralíu. Af hverju get ég aldrei hegðað mér eins og 

venjulegt fólk? Af hverju var ég ekki á Tenerife? ?

Bræðraborgarstíg 9

2. Sæti

Metsölulisti E

ymundsson

21.-27.10.200

9

Handbækur/

fræðibækur/

ævisögur

Einlæg OG HEILLANDI

Ég hef stundum lýst þeirri skoð-

un minni, jafnvel einhvern tímann 

á prenti, að sjálft ævisöguformið 

henti illa til könnunar á listaverk-

um, af því að hinir ytri viðburðir 

ævinnar og sjálf listsköpunin séu 

óskyld í eðli sínu, tvær ólíkar teg-

undir veruleika. Annar á sér stað 

í tímanum, hinn utan tímans, þó 

að víst sé hægt að staðsetja verkin 

á tímaás og vega þau og meta með 

tilliti til stöðu þeirra á honum. Samt 

er um svo ólík fyrirbæri að ræða 

að erfitt er að bræða þau saman. 

Árni Heimir fer í þessu efni hefð-

bundna leið, hann fléttar analýs-

ur sínar á einstökum verkum Jóns 

inn í frásögnina, í nokkrum tilvik-

um kýs hann þó að taka þær fyrir-

ferðarmestu út úr meginmálinu og 

ramma þær inn í hliðargreinar. Mér 

finnst honum takast þetta einstak-

lega vel. Um miðbik bókarinnar 

staldrar hann við og bregður upp 

heildarmynd og tilraun til heild-

armats sem hugsanlega hefði ekki 

átt síður heima í lokin; ég hygg þó 

hún njóti sín ágætlega þar sem hún 

er. Um greiningar hans og útlistan-

ir er ég ekki dómbær, ég get aðeins 

sagt að þær vekja bæði löngun og 

forvitni hjá mér til að kynnast tón-

list Jóns betur. Árni Heimir hefur 

oft sýnt hversu lagið honum er að 

fjalla um tónlist á faglegan og al-

þýðlegan hátt í senn, trúlega hefur 

honum aldrei tekist það betur en í 

þessu riti.  

Ekki fer ávallt saman gæfa og 

gjörvileiki, segir í þeim fornu fræð-

um sem Jóni Leifs voru hugleikin 

og hann sótti löngum innblástur í. 

Það á við um hann sjálfan.  Hann er 

oft brjóstumkennanlegur og ógeð-

felldur, beinlínis hlægilegur; um 

það mætti nefna ýmis dæmi sem ég 

ætla þó að láta væntanlegum les-

endum eftir að finna. Samt er hæp-

ið að telja hann sérstakan ógæfu-

mann; um margt varð hann býsna 

farsæll, komst yfir hindranir sem 

hefðu orðið öðrum að falli. Hann 

var fjarri því að vera nokkur utan-

garðsmaður í íslensku tónlistar- og 

menningarlífi, eins og stundum 

hefur mátt skilja. Hann var ídeal-

isti sem lyfti grettistökum og barðist 

sjálfsagt oft og tíðum við vindmyll-

ur; það hefur löngum orðið hlut-

skipti ídealista.  

Saga hans er full af einkennileg-

um þverstæðum sem augljóst er 

að hafa þvælst fyrir honum. Ungur 

maður reynir hann að koma undir 

sig fótum í þýsku tónlistarlífi sem 

tónskáld og hljómsveitarstjóri, á 

sama tíma dreymir hann stóra 

drauma fyrir hönd íslenskrar tón-

menningar og gerir allt sem í hans 

valdi stendur til að láta þá rætast. 

Það er gersamlega vonlaust að ætla 

sér að greina í sundur persónulegan 

metnað hans og metnað fyrir hönd 

íslensku þjóðarinnar. Heima fyrir 

birta blöð af honum skopmyndir, 

revíukúnstnerar hafa hann að skot-

spæni, sjálft Morgunblaðið prentar 

um hann nafnlausan níðkveðskap. 

Erlendis rakka gagnrýnendur niður 

verk hans, hvað eftir annað. Undir 

lokin er hann orðinn gamaldags í 

augum þeirra yngri tónskálda sem 

telja sig framsæknust, bæði á Ís-

landi og í útlöndum, á sama tíma og 

hans eigin þjóð hafnar honum sem 

óskiljanlegum eyrnaböðli. En það 

er eins og ekkert geti komið hon-

um á kné ? ekki frekar en illskeyttir 

dómar, fálæti og andúð gátu bugað 

Strindberg. Jón brýst áfram í gegn-

um allt, gerir engar málamiðlanir, 

sest aldrei á friðarstól ? ekki frek-

ar en hann hættir að semja tónlist. 

Stuttu áður en hann deyr stend-

ur hann enn í harðvítugum átök-

um við íslenska starfsbræður sína 

og bíður í þeim ósigur. Jón er stór í 

sniðum, en hann á einnig til að vera 

undarlega smár í sér, rétt eins og 

það samfélag sem hann vildi hefja 

til vegs og virðinga um allan hinn 

siðmenntaða heim.    

Um Jón Leifs hefur verið gerð 

vinsæl bíómynd, sænskur fræði-

maður skrifaði um hann bók fyrir 

tíu árum og sitthvað annað hefur 

verið um hann ritað. En allt hverf-

ur það í skuggann af þessari metn-

aðarfullu og vönduðu ævisögu. Jón 

Leifs hefur fengið þá umfjöllun sem 

hann verðskuldar.    

 JónViðarJónsson



Paradísarborgin er allt í senn, 

spennusaga, ástarsaga og bók-

menntaverk. Þar segir frá einhent-

um manni á fertugsaldri sem eftir 

föðurmissi flytur inn á heimili móð-

ur sinnar. Við endurbætur á húsinu 

finnur sá einhenti þar stóran myglu-

svepp sem ekkert virðist bíta á og 

brátt kemur í ljós að sveppurinn er 

stærra vandamál en virtist í fyrstu. 

Myglusveppurinn tekur sér 

skyndilega bólfestu í borginni og 

þrátt fyrir gagnrýnisraddir um skað-

semi hans er sveppurinn lofaður í 

hástert af flestum. Myndmálið er 

augljóst. Óttar M. Norðfjörð hefur 

hér til umfjöllunar hrun íslenska 

fjármálakerfisins, hrun samfélags-

ins í raun. Ólíkt öllum þeim hrun-

bókum sem komið hafa út eru hér 

hins vegar einnig á ferðinni fag-

urbókmenntir. Paradísarborgin er 

margslungin saga og ég er sannfærð 

um að hún á eftir að verða klassík 

þegar fram dregur. 

Kápumynd Hildar Zoega á sér-

stakt hrós skilið. Hún er ein af þess-

um myndum sem segja meira en 

þúsund orð og fæ ég hálfgerð ónot 

við að virða hana fyrir mér. Eftir-

minnilegasta persóna bókarinnar er 

að mínu mati borgarstjórinn sjálfur 

og í hvert sinn sem hann tjáði sig 

sá ég fyrir mér íslenska ráðamenn í 

kjölfar bankahrunsins þar sem þeir 

lugu blákalt að þjóðinni til þess eins 

að halda lýðnum spökum. Paradís-

arborgin er fjórða skáldsaga hans á 

aðeins fjórum árum en auk þeirra 

hefur hann gefið út ljóðabækur og 

myndasögubækur. 

Óttar vex með hverri bók og sýna 

efnistök hans og stílgáfa að honum 

eru allir vegir færir. Hann á að baki 

Barnagælur þar sem skyggnst var 

inn í myrkustu kima sálarinnar, auk 

metsölubókanna Hnífs Abrahams 

og Sólkross þar sem hann stimplaði 

sig inn í huga margra sem hinn ís-

lenski Dan Brown. Óttar er hins veg-

ar svo mikið meira. Paradísarborgin 

sannar það.

 ErlaHlynsdóttir

raunsannurHryllingur

Skáldsaga

pardísarborgin

Óttar M. NorðfjörðÉg er sann-

færð um að 

hún á eftir 

að verða 

klassík þegar 

fram dregur. 

 

Útgefandi: Sögur 

útgáfa

Jón Leifs hefur 

fengið þá um-

fjöllun sem 

hann verð-

skuldar.    

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32