Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 148. tölublaš 
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						D
Y
N
A
M
O
 R
E
Y
K
JA
V
ÍK
Einlæg, áleitin og bráðfyndin reisubók, uppfull af fróðleik um framandi slóðir.
Þetta er heillandi frásögn manns sem fór yfir hálfan hnöttinn til að kynnast lífsháttum 
frumbyggja Ástralíu en fann þar fyrir sjálfan sig.
?Hvað þetta var leiðinlegt. Hvernig datt mér þessi dauðans vitleysa í hug? Af hverju var 
ég hér, og af hverju læri ég aldrei af reynslunni? Þó að ég hafi þurft frí og heitt loftslag 
fyrir lungun í mér, þá þurfti ég ekki endilega að vera staddur aleinn í rykmekki hundruð 
kílómetra úti í stærstu eyðimörk Ástralíu. Af hverju get ég aldrei hegðað mér eins og 
venjulegt fólk? Af hverju var ég ekki á Tenerife? ?
Bræðraborgarstíg 9
2. Sæti
Metsölulisti E
ymundsson
21.-27.10.200
9
Handbækur/
fræðibækur/
ævisögur
Einlæg OG HEILLANDI
Ég hef stundum lýst þeirri skoð-
un minni, jafnvel einhvern tímann 
á prenti, að sjálft ævisöguformið 
henti illa til könnunar á listaverk-
um, af því að hinir ytri viðburðir 
ævinnar og sjálf listsköpunin séu 
óskyld í eðli sínu, tvær ólíkar teg-
undir veruleika. Annar á sér stað 
í tímanum, hinn utan tímans, þó 
að víst sé hægt að staðsetja verkin 
á tímaás og vega þau og meta með 
tilliti til stöðu þeirra á honum. Samt 
er um svo ólík fyrirbæri að ræða 
að erfitt er að bræða þau saman. 
Árni Heimir fer í þessu efni hefð-
bundna leið, hann fléttar analýs-
ur sínar á einstökum verkum Jóns 
inn í frásögnina, í nokkrum tilvik-
um kýs hann þó að taka þær fyrir-
ferðarmestu út úr meginmálinu og 
ramma þær inn í hliðargreinar. Mér 
finnst honum takast þetta einstak-
lega vel. Um miðbik bókarinnar 
staldrar hann við og bregður upp 
heildarmynd og tilraun til heild-
armats sem hugsanlega hefði ekki 
átt síður heima í lokin; ég hygg þó 
hún njóti sín ágætlega þar sem hún 
er. Um greiningar hans og útlistan-
ir er ég ekki dómbær, ég get aðeins 
sagt að þær vekja bæði löngun og 
forvitni hjá mér til að kynnast tón-
list Jóns betur. Árni Heimir hefur 
oft sýnt hversu lagið honum er að 
fjalla um tónlist á faglegan og al-
þýðlegan hátt í senn, trúlega hefur 
honum aldrei tekist það betur en í 
þessu riti.  
Ekki fer ávallt saman gæfa og 
gjörvileiki, segir í þeim fornu fræð-
um sem Jóni Leifs voru hugleikin 
og hann sótti löngum innblástur í. 
Það á við um hann sjálfan.  Hann er 
oft brjóstumkennanlegur og ógeð-
felldur, beinlínis hlægilegur; um 
það mætti nefna ýmis dæmi sem ég 
ætla þó að láta væntanlegum les-
endum eftir að finna. Samt er hæp-
ið að telja hann sérstakan ógæfu-
mann; um margt varð hann býsna 
farsæll, komst yfir hindranir sem 
hefðu orðið öðrum að falli. Hann 
var fjarri því að vera nokkur utan-
garðsmaður í íslensku tónlistar- og 
menningarlífi, eins og stundum 
hefur mátt skilja. Hann var ídeal-
isti sem lyfti grettistökum og barðist 
sjálfsagt oft og tíðum við vindmyll-
ur; það hefur löngum orðið hlut-
skipti ídealista.  
Saga hans er full af einkennileg-
um þverstæðum sem augljóst er 
að hafa þvælst fyrir honum. Ungur 
maður reynir hann að koma undir 
sig fótum í þýsku tónlistarlífi sem 
tónskáld og hljómsveitarstjóri, á 
sama tíma dreymir hann stóra 
drauma fyrir hönd íslenskrar tón-
menningar og gerir allt sem í hans 
valdi stendur til að láta þá rætast. 
Það er gersamlega vonlaust að ætla 
sér að greina í sundur persónulegan 
metnað hans og metnað fyrir hönd 
íslensku þjóðarinnar. Heima fyrir 
birta blöð af honum skopmyndir, 
revíukúnstnerar hafa hann að skot-
spæni, sjálft Morgunblaðið prentar 
um hann nafnlausan níðkveðskap. 
Erlendis rakka gagnrýnendur niður 
verk hans, hvað eftir annað. Undir 
lokin er hann orðinn gamaldags í 
augum þeirra yngri tónskálda sem 
telja sig framsæknust, bæði á Ís-
landi og í útlöndum, á sama tíma og 
hans eigin þjóð hafnar honum sem 
óskiljanlegum eyrnaböðli. En það 
er eins og ekkert geti komið hon-
um á kné ? ekki frekar en illskeyttir 
dómar, fálæti og andúð gátu bugað 
Strindberg. Jón brýst áfram í gegn-
um allt, gerir engar málamiðlanir, 
sest aldrei á friðarstól ? ekki frek-
ar en hann hættir að semja tónlist. 
Stuttu áður en hann deyr stend-
ur hann enn í harðvítugum átök-
um við íslenska starfsbræður sína 
og bíður í þeim ósigur. Jón er stór í 
sniðum, en hann á einnig til að vera 
undarlega smár í sér, rétt eins og 
það samfélag sem hann vildi hefja 
til vegs og virðinga um allan hinn 
siðmenntaða heim.    
Um Jón Leifs hefur verið gerð 
vinsæl bíómynd, sænskur fræði-
maður skrifaði um hann bók fyrir 
tíu árum og sitthvað annað hefur 
verið um hann ritað. En allt hverf-
ur það í skuggann af þessari metn-
aðarfullu og vönduðu ævisögu. Jón 
Leifs hefur fengið þá umfjöllun sem 
hann verðskuldar.    
 JónViðarJónsson

Paradísarborgin er allt í senn, 
spennusaga, ástarsaga og bók-
menntaverk. Þar segir frá einhent-
um manni á fertugsaldri sem eftir 
föðurmissi flytur inn á heimili móð-
ur sinnar. Við endurbætur á húsinu 
finnur sá einhenti þar stóran myglu-
svepp sem ekkert virðist bíta á og 
brátt kemur í ljós að sveppurinn er 
stærra vandamál en virtist í fyrstu. 
Myglusveppurinn tekur sér 
skyndilega bólfestu í borginni og 
þrátt fyrir gagnrýnisraddir um skað-
semi hans er sveppurinn lofaður í 
hástert af flestum. Myndmálið er 
augljóst. Óttar M. Norðfjörð hefur 
hér til umfjöllunar hrun íslenska 
fjármálakerfisins, hrun samfélags-
ins í raun. Ólíkt öllum þeim hrun-
bókum sem komið hafa út eru hér 
hins vegar einnig á ferðinni fag-
urbókmenntir. Paradísarborgin er 
margslungin saga og ég er sannfærð 
um að hún á eftir að verða klassík 
þegar fram dregur. 
Kápumynd Hildar Zoega á sér-
stakt hrós skilið. Hún er ein af þess-
um myndum sem segja meira en 
þúsund orð og fæ ég hálfgerð ónot 
við að virða hana fyrir mér. Eftir-
minnilegasta persóna bókarinnar er 
að mínu mati borgarstjórinn sjálfur 
og í hvert sinn sem hann tjáði sig 
sá ég fyrir mér íslenska ráðamenn í 
kjölfar bankahrunsins þar sem þeir 
lugu blákalt að þjóðinni til þess eins 
að halda lýðnum spökum. Paradís-
arborgin er fjórða skáldsaga hans á 
aðeins fjórum árum en auk þeirra 
hefur hann gefið út ljóðabækur og 
myndasögubækur. 
Óttar vex með hverri bók og sýna 
efnistök hans og stílgáfa að honum 
eru allir vegir færir. Hann á að baki 
Barnagælur þar sem skyggnst var 
inn í myrkustu kima sálarinnar, auk 
metsölubókanna Hnífs Abrahams 
og Sólkross þar sem hann stimplaði 
sig inn í huga margra sem hinn ís-
lenski Dan Brown. Óttar er hins veg-
ar svo mikið meira. Paradísarborgin 
sannar það.
 ErlaHlynsdóttir
raunsannurHryllingur
Skáldsaga
pardísarborgin
Óttar M. NorðfjörðÉg er sann-
færð um að 
hún á eftir 
að verða 
klassík þegar 
fram dregur. 
 
Útgefandi: Sögur 
útgáfa
Jón Leifs hefur 
fengið þá um-
fjöllun sem 
hann verð-
skuldar.    

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32