Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fréttablašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Fréttablašiš

						BÆKUR
AÐEINS KR. 
1.990 
ÞÚSUND
Með veglegum 
kaupauka að 
verðmæti 
200.000 kr.
TOYOTA 
YARIS 
ÁRGERÐ 2016
Kletthálsi 2 · 110 Reykjavík
Það var hlýr sumardagur, sólarglærur 
annað slagið og sunnanvindur eins og 
í ástarsögu. Konan var í bankanum en 
ég á vinnustofu, sem þá var í kjallara 
við Bergstaðastræti. Ég var að semja 
lesandabréf fyrir Viðskiptaráð. Það var 
ætlað til birtingar í dagblöðum og átti að 
fjalla um ágæti þess að verða sér úti um 
skattaafslátt með því að kaupa hlutabréf 
í fyrirtækjum. Í bréfinu var ég sjómaður 
að vestan sem hafði ekki aðeins lækkað 
skattana verulega með þessum hætti, 
heldur aukið eigur mínar umtalsvert og 
tryggt mér áhyggjulaust ævikvöld. Þó svo 
að þetta væri ágætlega borgað gekk mér 
ekki vel með þetta, fann ekki ástríðuna 
og mig rak í vörðurnar hvað eftir annað. 
Þar kom að ég ákvað að fresta þessu og 
fór út í sumarið.
Ég var utan við mig, anaði yfir götuna 
og beint fyrir bíl. Hann snarbremsaði, 
stoppaði með stuðarann við legginn á 
mér, flautaði mig inn í samtímann með 
skerandi ofsa og bílstjórinn vatt niður 
rúðuna og jós yfir mig óbótaskömmum. 
Allt á sama andartaki fannst mér. Ég gekk 
í fáti aftur á bak upp á stéttina á meðan 
maðurinn lauk sér af.
Þá gerðist þetta:
Ég skynjaði návist konu sem var á 
hægri göngu handan götunnar. Ég fann 
fyrir henni en ég sá hana ekki greinilega. 
Samt vissi ég að hún kímdi. Í sama mund 
og ökumaðurinn tæmdi sitt ókvæðis-
orðasafn og rykkti af stað með steyttan 
hnefa út um bílgluggann, hvarf konan inn 
í hliðargötu.
Ég hafði orðið fyrir töfrum, var fullur af 
tilvist þessarar konu, bergnuminn. Og án 
þess að taka ákvörðun um það, hélt ég á 
eftir henni, fór í humátt fyrst en var farinn 
að hlaupa við fót þegar ég skynjaði návist 
hennar á nýjan leik. Það var áður en ég sá 
hana. Svo kom ég auga á hana; smávaxna 
konu sem fór á valhoppi í mannmergð 
sumardagsins. Samstundis hugkvæmdist 
mér að skálma yfir götuna, taka fram úr 
henni og snúa til baka á sömu stétt og 
hún fór eftir og ganga til móts við hana.
Ég lét verða af því og seiðurinn hvarf 
þegar ég mætti henni.
Andlitið var rammað inn í skollitt hár, 
stuttklippt. Ásjónan skæld; augun sátu 
mishátt, nefið lagðist út í annan vangann 
og munnurinn skakkur. Hún var ófríð 
þótti mér; hálsstutt, virkaði mittislaus og 
mjaðmabreið með digra kálfa. Hvernig 
ætli kýrnar séu, fyrst kálfarnir eru svona? 
kvað þingeyskur ljóðasmiður innan í mér 
þegar ég hafði kastað augum á hana, nam 
staðar og sneri mér undan í sama mund 
og hún gekk framhjá mér.
Þá tók ég eftir vörunum. Þær voru 
þrýstnar og rakar. Sólin speglaði sig í 
þeim. Það var laglegt. Og svo fann ég lykt, 
mannaþef.
Þá gerðist það aftur.
Ég heillaðist og fékk ekki við mig 
ráðið, gekk hana uppi, ávarpaði hana af 
yfirveguðu kæruleysi, sagði: ?Fröken?, en 
komst ekki lengra með kveðjuna því að 
hún sneri sér við í sporinu og staðhæfði 
með töfrandi raddblæ:
?Frú!? Svo brosti hún ertandi, rétti úr 
sér og reigði sig; hálsinn lengdist og andlit 
hennar færðist í allt aðrar skorður en það 
var í við fyrsta tillit, varð hrífandi.
?Gæti hugsað mér að bjóða þér í kaffi 
eða eitthvað,? sagði ég af sama kæruleysi 
og áður, að viðbættum sölumannsbros-
votti.
?Ég er ekki hissa á því,? svaraði hún án 
þess að bregða svip.
Og það varð úr.
Takk fyrir það. Mér finnst eiginlega hálf öld hljóma svakalegar. Þetta er náttúrulega asskoti langur tími,? segir Úlfar Þormóðsson 
þegar honum er óskað til hamingju 
með fimmtíu ára rithöfundarafmælið 
sem hann á um þessar mundir. Það 
hefur nú gengið á ýmsu á þessum 
tíma en eins og Úlfar bendir á þá 
hefur hann nú líka fengist við sitt-
hvað fleira á þessum tíma. ?Ég var 
í margföldu brauðstriti með þessu 
alveg til 1993 en þetta hefur verið 
skemmtilegt.?
Aðspurður hvort það sé eitthvað 
sem standi upp úr á þessum ferli í 
huga Úlfars, þá stendur ekki á svari: 
?Ég er bara ekki þeirrar gerðar að 
ég líti baka og skoði hvað var nú 
eiginlega að gerast. Var eitthvað 
gott í þessu? Ég veit það ekki. Ég 
horfi ekkert þannig á það,? segir 
Úlfar og hlær sínum hrjúfa hlátri. 
Úlfar hefur reyndar á stundum synt 
á móti straumi í veröld íslenskra 
bókmennta og hann þvertekur ekki 
fyrir það. ?Nei, það er alveg rétt. Ég 
hef aldrei verið svona vinsældahöf-
undur, enda hvorki lagt mig fram við 
það eða sniðið mína texta að því að 
verða vinsæll og innundir. Reyndar 
ekki í neinu sem ég hef gert hvort sem 
það hefur verið tengt ritstörfum eða 
öðru.?
Fjórði maðurinn
Draumrof, nýjasta skáldsaga Úlfars 
kom út fyrir skömmu, en þar tekst 
höfundurinn meðal annars á við for-
vitnilegar spurningar um liðna tíð og 
hver á líf eða sögu. ?Já, já, ég held að 
það sé nánast óhjákvæmilegt þegar 
maður er að fást við skriftir að velta 
þessu fyrir sér. Maður kíkir óhjá-
kvæmilega á þessa línu, þessi mörk. 
Maður þekkir þau ekki alltaf endilega 
eða veit hvar þau liggja.?
En skyldi til að mynda Draumrof 
innihalda margt sem Úlfar hefur sótt 
í sitt líf? ?Í bókinni segi ég eitthvað á 
þá leið að höfundur skrifar aldrei um 
sjálfan sig nema allavega að gera sig 
að öðrum. Hann segir allt satt af sjálf-
um sér. Vegna þess að hann er eins 
og aðrir, hræddur við sannleikann, 
og þá býr hann til eitthvað. Einhvern 
annan sem hann klínir sannleikan-
um á. Og það er það sem höfundur-
inn í þessari bók er einmitt að reyna 
að gera en það er þarna hakkari sem 
sér við honum. Veit að hann ætlar 
að gera þetta. Veit að hann ætlar að 
nota hann sem blóraböggul. Og er 
það ekki líka þannig í daglegu lífi ef 
þú ætlar að ljúga þig út úr hlutum? Þá 
kemur fjórði maðurinn og bankar í 
þig? Eða hvað??
En hvað er fjórði maðurinn? Því 
fæst best svarað með þessu broti úr 
skáldsögu Úlfars:
Hérna verð ég bara að leggja 
lykkju vegna þess að núna, þegar 
ég skrifa þetta, eðlilega ekki 
þegar ég sagði það, fer um huga 
minn örsaga úr þínum fórum. 
Mér þykir hún skondin með til-
liti til þess að fyrir allmörgum 
árum fór ég að nota orðin fjórði 
maðurinn í ákveðinni merkingu, 
gaf þeim hana, ef svo má að orði 
komast.
Og þetta skrifar þú:
Fjórði maðurinn
Það bar til um þessar mundir 
Maður er
svo gríðarlega  
opinn 
 á þessum   
 andartökum
Draumrof
Úlfar Þormóðsson fagnar fimmtíu ára rithöfundarafmæli um þessar mundir en er þó lítið fyrir að horfa um öxl. FRÉTTABLAÐIÐ/GVA
Úlfar Þormóðsson á 
fimmtíu ára rithöf-
undarafmæli um 
þessar mundir og 
sendi einnig nýverið 
frá sér skáldsöguna 
Draumrof þar sem 
hann meðal ann-
ars kannar hvað er 
mögulegt á mörkum 
svefns og vöku, 
draums og veruleika.
Magnús  
Guðmundsson
magnus@frettabladid.is
3 .  D E S E M B E R  2 0 1 6   L A U G A R D A G U R42 H E L G I N   ?   F R É T T A B L A Ð I Ð
03-12-2016
   04:07
F
B
120s_P
086K
.p1.pdf
F
B
120s_P
075K
.p1.pdf
F
B
120s_P
035K
.p1.pdf
F
B
120s_P
046K
.p1.pdf
A
utom
ation
P
late rem
ake: 1B
8B
-B
32C
1B
8B
-B
1F
0
1B
8B
-B
0B
4
1B
8B
-A
F
78
275 X
 400.001
3A
     
F
B
120s_2_12_2016
C
M
Y
K

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80
Blašsķša 81
Blašsķša 81
Blašsķša 82
Blašsķša 82
Blašsķša 83
Blašsķša 83
Blašsķša 84
Blašsķša 84
Blašsķša 85
Blašsķša 85
Blašsķša 86
Blašsķša 86
Blašsķša 87
Blašsķša 87
Blašsķša 88
Blašsķša 88
Blašsķša 89
Blašsķša 89
Blašsķša 90
Blašsķša 90
Blašsķša 91
Blašsķša 91
Blašsķša 92
Blašsķša 92
Blašsķša 93
Blašsķša 93
Blašsķša 94
Blašsķša 94
Blašsķša 95
Blašsķša 95
Blašsķša 96
Blašsķša 96
Blašsķša 97
Blašsķša 97
Blašsķša 98
Blašsķša 98
Blašsķša 99
Blašsķša 99
Blašsķša 100
Blašsķša 100
Blašsķša 101
Blašsķša 101
Blašsķša 102
Blašsķša 102
Blašsķša 103
Blašsķša 103
Blašsķša 104
Blašsķša 104
Blašsķša 105
Blašsķša 105
Blašsķša 106
Blašsķša 106
Blašsķša 107
Blašsķša 107
Blašsķša 108
Blašsķša 108
Blašsķša 109
Blašsķša 109
Blašsķša 110
Blašsķša 110
Blašsķša 111
Blašsķša 111
Blašsķša 112
Blašsķša 112
Blašsķša 113
Blašsķša 113
Blašsķša 114
Blašsķša 114
Blašsķša 115
Blašsķša 115
Blašsķša 116
Blašsķša 116
Blašsķša 117
Blašsķša 117
Blašsķša 118
Blašsķša 118
Blašsķša 119
Blašsķša 119
Blašsķša 120
Blašsķša 120