Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fréttablašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Fréttablašiš

						KveiKjurnar eru 

sterKar tilfinn-

ingar, sterK augnabliK sem 

hafa sum hver setið í mér í 

tíu eða tuttugu ár, jafnvel 

frá því ég var barn. 

Ég hafði fundið randa-flugu í skítugum snjó-skafli og geymdi hana í eldspýtustokki. Enginn hafði tekið eftir henni, enda gerir enginn ráð 

fyrir randaflugu lengst uppi á regin-

fjöllum þar sem varla sést stingandi 

strá.? Svona hefst fyrsta sagan, 

Randafluga, í nýju smásagnasafni 

Andra Snæs Magnasonar. Smá-

sagnasafnið kallast Sofðu ást mín, 

en það vekur óneitanlega spurning-

ar hversu fjölbreytt höfundarverk 

Andra Snæs er og hvort það sé ekki 

þrautin þyngri að fara með þessum 

hætti á milli bókmenntaforma. ?Mér 

finnst þetta nú allt koma af sömu 

rót,? segir Andri Snær og bætir við að 

þarna sé hann engu að síður í fyrsta 

skipti að glíma við hinn kunnuglega 

heim.

Grunntónar

?Ég hef nánast alltaf skapað heiminn 

í mínum verkum en í þetta sinn er ég 

að skrifa um heiminn sem skapaði 

mig og mína kynslóð. Það getur 

óneitanlega verið erfitt að flakka 

svona á milli forma, en ég hef alltaf 

haft þörf fyrir að enduruppgötva 

mig í hverju verki og finna upp nýtt 

form sem hentar mér í hvert og eitt 

sinn. Það getur tekið tíma að finna 

nýtt form fremur en að gera það 

sem kalla má rökrétt framhald af 

síðustu bók. Þá er maður alltaf að 

gera eitthvað sem maður veit ekki 

hvort maður er góður í eða ekki. Það 

ruglar auðvitað líka lesendur mína í 

ríminu. En þráðurinn í þessari bók 

hefur samt fylgt mér alveg frá 1998. 

Hann hefur fylgt mér óháð því sem 

ég hef verið að skrifa og það eru 

grunntónar í þessu verki sem hefðu 

getað orðið verk ef ekki hefðu komið 

hugmyndir sem kölluðu sterkar á 

mig í Draumalandinu og LoveStar 

til dæmis. 

Þannig að þetta er tónn sem 

hefur viljað brjótast fram en það 

var ekki fyrr en fyrir tveimur árum 

að ég ákvað hleypa honum að og 

nota þessa rödd í heildstæðu verki. 

Kannski vegna þess að allt var orðið 

svo pólitískt eða hlaðið hugmyndum 

að mér fannst ég hreinlega verða að 

koma þessum lit frá mér áður en ég 

færi kannski aftur annan hring inn 

í annaðhvort pólitík eða fantasíu.?

Augnablik kynslóðar

Rætur Andra Snæs liggja að miklu 

leyti í ljóðlistinni og við lestur 

titilsögunnar er ekki laust við að 

manni finnist ljóðið toga allhraust-

lega. Andri þvertekur ekki fyrir það 

og segir að þetta sé nú í senn ljóð-

rænasti og elsti tónninn í verkinu. 

?Þessi saga er eiginlega kveikjan að 

öllu verkinu því mig langaði alltaf til 

þess að klára verk sem hefði þennan 

tón. Hún fer nær ljóðinu en annað 

þar sem ég fer meira inn í, kannski 

ekki alveg kolstrípaðan veruleika, 

en þó svona beinni frásagnarhátt. 

Grunnnálgun á tungumálið og frá-

sögnina.?

Í sögunum er engu að síður að 

finna kunnuglegan streng eða sögu-

efni á borð við náttúruna, stóra sem 

smáa, ástina, styrjaldarógn og fleira. 

?Já, ég hélt að ég væri að láta stóru 

pólitísku málin eiga sig af því að ég 

var ekki takast á við bein hitamál í 

samfélaginu. En svo þegar ég fer að 

skoða sögurnar þá eru þetta alls ekki 

hversdagslegar sögur. Þetta eru ekki 

sögur þar sem ekkert gerist. Kjarn-

orkuógnin vofir yfir í einni sögunni, 

tilfinning sem fylgir því að vera barn 

sem trúir því sem stendur í blöð-

unum og heldur að heimurinn sé að 

farast. Síðan er þarna grundvallarleit 

að orði í staðinn fyrir að elska, saga 

sem tengist dauðsfalli í vinahópnum 

og fleira. Kveikjurnar eru sterkar til-

finningar, sterk augnablik sem hafa 

sum hver setið í mér í tíu eða tuttugu 

ár, jafnvel frá því ég var barn. Ein-

hvers konar kjarnasögur og kjarna-

augnablik minnar kynslóðar eins og 

þegar við toppuðum 1. janúar 2007 

og krössuðum einhvern veginn á 

sama tíma.?

Eitthvað óútskýranlegt

Er frelsi í smásagnaforminu? ?Já, ég 

hef alltaf verið heillaður af þessu 

formi og það eru ekkert alltaf 

lengstu bækurnar eða formin sem 

hafa haft áhrif á mig. Minn áhugi 

á bókmenntum sprettur upp úr 

ljóðinu og smásögunni, þá voru 

það helst skrítnu sögurnar eins og 

Borges og Þórarinn Eldjárn skrifuðu 

og annað slíkt. Fyrsta smásagna-

safnið mitt er í þeim dúr en síðan 

varð ég heillaður af tóninum hjá 

höfundum eins og Vonnegut og 

Orwell sem báðir áttu mikla ádeilu í 

sinni skáldataug og fantasíu, en áttu 

líka fallegan og einlægan streng sem 

fyrir mér stækkaði höfundarverk 

þeirra. Kannski fannst mér að ég 

þyrfti að sanna að ég ætti þennan 

streng í verkfærakistunni.

Eins skrítið og það er að tala um 

innri þörf þá hef ég verið að vinna að 

öðru verki sem er heimspólitískt en 

þetta vildi alltaf þrýstast fram fyrir 

það í röðina. Mér fannst ég verða að 

koma þessum tóni frá mér áður en 

ég get farið lengra inn í stóru hug-

myndirnar, eins og að þurfa að anda 

inn áður en maður andar aftur út. 

Þannig að þetta eru ekki bara svona 

einhver listræn átök heldur eitthvað 

óútskýranlegt sem verður að komast 

fram.?

Ýtt á pásu

Sofðu ást mín, virðist um margt vera 

ein persónulegasta bók Andra Snæs 

og hann segir að svona um 99% 

sagnanna séu mjög nálægt einhverju 

sem geti verið hann. ?En ein sagan 

er nákvæmlega ég. Það er Lególand-

sagan og hún gerðist í alvörunni. 

Þetta er saga sem hefur kraumað 

lengi en ég hef aldrei fundið flöt á 

hvernig eða í hvaða formi ég ætti 

að gera henni skil, auk þess sem 

hún snertir fólk sem er nálægt mér 

mjög persónulega. En þetta er líka 

spurning hversu nálægt maður á að 

fara fólki og atburðum sem snerta 

mitt eigið líf og fólk í kringum 

mann. Það er ákveðinn kjarkur sem 

þarf í það því það er ákveðið frelsi 

í fantasíunni. Mamma er ekkert að 

hringja og spyrja hvort frænka okkar 

sé Gleðiglaumur eða eitthvað,? segir 

Andri Snær og hlær og bætir við: ?En 

samt veit Hulda systir að það er hún 

í bókinni.?

En það er alltaf þetta kunnuglega 

stef þó svo að ég sé að skrifa um eitt-

hvað annað. Það er alltaf smá Mel-

rakkaslétta í öllum bókum hjá mér 

og stórar grundvallarspurningar eru 

þarna líka. Þetta er svolítið eins og 

ég hafi numið staðar og safnað upp 

tilfinningum sem hafa hlaðist upp 

en hafa aldrei ratað á blað. Það var 

kominn tími á að hleypa þeim út.?

      Það er alltaf smá 

Melrakkaslétta í 

öllum bókum hjá mér

andri snær magnason hefur fengist við 

flest form bókmenntanna og að þessu 

sinni kemur hann fram með smásagna-

safn, fullt af sögum sem sumar hverjar 

hafa fylgt honum lengi.

Andri Snær Magnason segir að í þessari bók sé tónn sem hann hafi þurft að koma frá sér. FréttAblAðið/Anton brink

Magnús  

Guðmundsson

magnus@frettabladid.is

1 .  d e s e m b e r  2 0 1 6   F I m m T U d A G U r46 m e n n I n G   ?   F r É T T A b L A ð I ð

menning

01-12-2016

   04:20

F

B

088s_P

067K

.p1.pdf

F

B

088s_P

062K

.p1.pdf

F

B

088s_P

022K

.p1.pdf

F

B

088s_P

027K

.p1.pdf

A

utom

ation

P

late rem

ake: 1B

7F

-7C

80

1B

7F

-7B

44

1B

7F

-7A

08

1B

7F

-78C

C

275 X

 400.001

6B

     

F

B

088s_30_11_201

C

M

Y

K

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80
Blašsķša 81
Blašsķša 81
Blašsķša 82
Blašsķša 82
Blašsķša 83
Blašsķša 83
Blašsķša 84
Blašsķša 84
Blašsķša 85
Blašsķša 85
Blašsķša 86
Blašsķša 86
Blašsķša 87
Blašsķša 87
Blašsķša 88
Blašsķša 88