Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fréttatķminn

PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Fréttatķminn

						10 | FRÉTTATÍMINN | FÖSTUDAGUR 24. MARS 2017
HVAÐ NÚ?
Trump og málefni Mið-Austurlanda
Okkar helsti sérfræðingur í málefnum Mið-Austurlanda,
Magnús Þorkell Bernharðsson, heldur fyrirlestur um
utanríkisstefnu Bandaríkjanna í Mið-Austurlöndum á 21. öldinni.
Fyrirlesturinn fer fram í Norræna húsinu,
þriðjudaginn 28. mars nk. kl. 17.00
Katrín Jakobsdóttir, formaður VG stýrir umræðum.
VG og VGR
Hverjum treystir þú?
ÖLL
VELKO
MIN!
Þrír karlmenn um fimmtugt sem 
allir hafa unnið í því að brjótast 
úr félagslegri einangrun settust 
niður til að ræða sína upplifun af 
einmanaleikanum.
Þegar Tryggvi fann að hann var 
að einangrast ákvað hann að fara í 
klúbbinn Geysi, sem var stofnaður 
líkt og aðrir svokallaðir Fountain 
house klúbbar til að koma í veg fyrir 
einangrun og einmanaleika þeirra 
sem höfðu útskrifast af sjúkrahús-
um. ?Þegar maður kynnist svona 
athvörfum á borð við Geysi eða 
Hlutverkasetri þá hefur maður 
stað til að fara á. Þegar maður byrj-
ar að loka sig af þá verður maður 
einmana en maður á ekki að þurfa 
að skammast sín fyrir að vera ein-
mana. Ég fer sérstaklega á þessa 
staði til þess að hitta fólk.?
Evrópumet í sjálfsvorkun
Georg segist hafa átt góða vini í 
grunnskóla en þegar hann flosn-
aði upp úr skólanum missti hann 
af vinunum sem flestir eru lang-
skólagengnir í dag. ?Ég fór að 
drekka og einangraði mig þannig. 
Það hættu allir gömlu vinirnir að 
tala við mig enda eigum við lítið 
sameiginlegt í dag. Það er samt 
einn úr þessum hópi sem ég lít á 
sem vin í dag. Hann hætti aldrei að 
hafa samband og við tölum saman 
nokkrum sinnum á ári. Ég get alltaf 
hringt í hann svo ég á hann að og 
svo á ég líka eina vinkonu.?
?Ég hef oft skammast mín fyrir 
að vera ekki eins og margir. Eins og 
þetta fólk sem hittist og fer í klúbba 
og matarboð. Ég hef aldrei verið 
þannig, ég hef alltaf verið einn. Ég 
hef verið að berjast við alkóhólisma 
í þrjátíu ár og finnst oftast best að 
liggja bara uppi í rúmi og horfa á 
dramatískar myndir og vorkenna 
sjálfum mér og gráta. Ég á örugg-
lega Evrópumet í sjálfsvorkun,? seg-
ir Georg og hlær. 
?Ég þurfti alltaf að drekka til að 
hitta fólk og þá var ég hundleiðin-
legur svo fólk hætti að nenna að 
vera í kringum mig. Ég passa mig 
alltaf að hringja ekki í neinn og 
fara ekki á Facebook þegar ég er 
á þessum stað í munstrinu,? segir 
Georg sem um þessar mundir er í 
bata þó að hann hafi litla líkamlega 
orku eftir síðasta drykkjutúr. Hann 
mætir í Hlutverkasetur til þess að 
hitta fólk því með því að hitta annað 
fólk finnst honum ólíklegra að hann 
detti aftur í sjálfsvorkun og lendi 
í kjölfarið á nýju kojufylleríi. ?Ég 
var á góðum stað þegar ég ákvað að 
koma hingað og ganga inn í óttann, 
þó að ég hafi að sjálfsögðu verið 
skíthræddur. Ég sá fullt af fólki sem 
ég þekkti ekki en ákvað að fá mér 
samt kaffi og setjast niður. Svo var 
það bara allt í lagi og smám saman 
fór mér bara að líða vel hérna.? 
Fer út í búð til að hitta fólk
Björgvin segist lengi hafa þekkt ein-
angrunina vel. ?Það er svo auðvelt 
að festast í einangruninni og gera 
hana að vana. Ég á nokkra æsku-
vini en vináttan hefur verið upp og 
ofan því ég er svo lokaður. Ég hef átt 
erfitt með að tengjast fólki því ég er 
svo félagsfælinn. Ég hef alltaf verið 
svona, ég man hvað mér fannst yfir-
þyrmandi erfitt að fara í fjölskyldu-
boð þegar ég var lítill. Ég verð svo 
þreyttur andlega á því að vera inn-
an um margt fólk. En það er allt 
öðruvísi að vera einn og vilja það en 
að upplifa einmanaleika. Mér líður 
betur þegar ég er einn en ég byrjaði 
ekki að upplifa einmanaleika fyrr 
en ég varð eldri. Þá byrjaði ég að 
hugsa til baka og rifja upp eineltið 
og ofbeldið sem ég varð fyrir í æsku, 
og þá var best að reykja bara kanna-
bis til að sefa sársaukann. Í dag er 
ég að vinna í því að rækta vináttu 
við systkini mín og svo kem ég hing-
að því það er svo gott fólk hérna. 
Mig langar núna að koma hingað á 
hverjum degi. Það skiptir svo miklu 
máli að 
fara úr 
gamla 
farinu 
og reyna 
að byrja 
upp á 
nýtt. Í 
dag er ég 
farinn 
að geta 
horft í 
augun 
á fólki,? 
segir 
Björg-
vin sem 
hefur 
búið sér til sína eigin aðferð til að 
komast úr einangruninni. ?Ég fer í 
hverfisbúðina bara til að hitta fólk. 
Og þar hitti ég alltaf fullt af skrítnu 
og skemmtilegu fólki. Svo fer ég í 
Tólf tóna til að hlusta á tónlist og 
spjalla við fólk en þetta hefur verið 
mikil vinna,? segir Björgvin og Ge-
org tekur undir.
?Ég fer á ákveðna staði og reyni 
markvisst að lenda á spjalli við 
fólk. Í dag fór ég til dæmis í sjósund 
og þar hitti ég fólk sem ég lenti á 
löngu spjalli við. Mér sýndist allir 
bara mjög glaðir að fá að tala. Ég 
geri þetta í strætó líka. Stundum á 
ég erfitt með að tala en svo þegar 
maður er búinn að ganga inn í ótt-
ann þá er alltaf gaman að lenda á 
spjalli.? 
?Íslendingar eru samt svo lokað-
ir,? segir Björgvin. ?Ég heilsa fólki 
oft í strætó og þá finnst mér sumir 
bara hugsa; hver andskotinn!?
Fólk hætt að fara í heimsókn
Eitt sem félagarnir segja hafa 
breyst er að fólk er hætt að fara í 
heimsókn. Fólk tali meira saman 
á netinu en augliti til auglits. ?Ég 
hitti stundum fólk og fer að tala um 
fréttir en þá segist fólk bara vera 
búið að heyra þetta allt á Face-
book. En mér finnst allt öðruvísi 
að tala við fólk á Facebook,? segir 
Björgvin. 
?Í dag fer fólk ekkert í heimsókn 
án þess að hringja á undan sér, 
hér áður fyrr mætti maður bara og 
gekk inn án þess að hringja bjöll-
unni,? segir Trausti. ?Það þarf að 
vinna í að halda vinskapnum við. 
Það er sjaldnast þannig að vin-
ir hafa sama áhugamál. Við erum 
öll ólík, það fer ekkert allur vina-
hópurinn í sama námið og þess 
vegna fer fólk í sitthvora áttina.?
Getur verið einmana í hópi fólks
Hvað með áhugamál, er það sniðug 
leið til að kynnast fólki?
?Já, það er gott að hafa áhugamál 
því þá hefur maður eitthvað til að 
hlakka til. En fólk sem er mjög fast 
í einmannaleika er mjög líklega 
búið að koma sér frá öllum áhuga-
málum. Finnst það vera tímasóun 
frekar en annað,? segir Georg.
?Já, það finna sér margir áhuga-
mál sem eru búnir að tapa gömlu 
vinunum En tómstundir eru dýrar, 
það hafa ekkert allir efni á að vera 
í golfi,? segir Trausti sem ákvað 
að skrá sig í hjólaklúbb því hann 
hefur mjög gaman að hjólreiðum. 
?Ég hitti þar fólk einu sinni í viku 
og ég þetta er stórskemmtilegt. En 
vandinn með áhugamálin er að það 
hafa ekkert allir efni á að ástunda 
áhugamál. Ég hefði til dæmis al-
veg áhuga á því að fara í golf en ég 
hef bara ekki efni á því. Það kostar 
70.000 á ári að vera í Golfklúbbi 
Reykjavíkur. Ég væri líka til í að 
vera í skotfélagi en byssur eru rán-
dýrar. Svo gæti ég hugsað mér að 
vera í sprikltímum, þeir eru dá-
samlega skemmtilegir.?
?Já, ég hef líka reynt það en mað-
ur er dáldið einn þar líka,? segir 
Georg. ?Ef þú ert ekki með neinn 
með þér þá ertu bara aleinn innan 
um fullt af fólki. Ég finn fyrir raun-
verulegum einmanaleika þegar ég 
er nýbúinn að vera með fólki og 
það er ekkert annað framundan en 
að fara heim. Svo opna ég dyrnar 
heima og það er bara ekkert. Þegar 
mig langar að eiga samskipti við 
einhvern en hef ekki möguleika á 
því, þá verð ég raunverulega ein-
mana. Það gerist ekkert svo oft 
fyrir mig í dag en þegar það ger-
ist þá er það rosalega óþægileg tilf-
inning. Það er erfitt að vera aleinn 
þegar maður er ungur en það venst 
með aldrinum, þá er maður kom-
inn með reynslu til að bara sitja og 
hlusta á lífið.?
Tryggvi Garðarsson, Björgvin Eðvaldsson og Georg Jónasson hafa allir upplifað það að vera einmana. Mynd | Hari
Skammast mín 
fyrir að vera ekki 
eins og margir
?Ég finn fyrir 
raunverulegum 
einmanaleika 
þegar ég er 
nýbúinn að vera 
með fólki og það 
er ekkert annað 
framundan en 
að fara heim. Svo 
opna ég dyrnar 
heima og það er 
bara ekkert.? 
EINMANALEIKI

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40