Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						Alþýðublaðið

Gefið lit af -A-lþýÖufloklíiiinia..

1919

Föstudaginn 31. október

3. tölubl.

Skorin upp i bekkinn!

Menn muna eftir sögunni af

íæningjanum sem hélt áfram að

hrópa: „Þjófur! Þjófur!'' að heið-

ai'lega manninum, þangað til þeir

scm á heyrðu fóru að trúa því

að eitthvað mundi til í því sem

Waðurinn hrópaði svona ákaft.

Ritstjóri „Vísis" þekkir vafalaust

tessa sögu, og hefir hugsað sér

að ef hann bara hrópaði nógu

ákaft í blaði sínu: Skoðanaskifti!

Skoðanaskifti! þá færu einhverjir

að iokum að trúa, og það þó Vís-

lr standi þeim mun ver að vígi

¦eu ræninginn í sögunni, að eng-

'nn þekti hann, en allir vita hvað

"Visir er.

En þykir mönnum ekki skörin

vei'a farin að færast upp i bekk-

inn, þegar sá sem enga stefnu

hefir, 0g ræður til þess að kjósa

rnann sem hefir svikið allar þær

faöfuðstefnur, sem hann hefir fylgt,

íer að bera „skoðanaskifti" upp á

aðra?

Ritstjóri Vísis er eins og skap-

a<5ur til þess að vera meðlimur

'iSjálfstjórnar", en með látlausu

*jaftagjammi sínu, sem staðið hefir

arum saman, hefir honum tekist

a^ sýna sig þannig að sjálfri Sjálf-

stjórn væmir við honum. Og auð-

valdið, sem hann hefir skriðið fyr-

fr eins flatur eins og spraka á

§runnmiði, hefir ekki meira álit á

'U°num til þess að vera málsvari

'fcess, en að það álítur nauðsynlegt

*& gefa út annað blað til þess að

'halda alþýðunni niðrí, hefir ekki

;meira álit á stóru orðunum hans

** Þetta.

173 núnier hafa verið látin í

^eykjavík á bifreiðar og rúótor-

nJ°li en eitthvað af þessum öku-

tölum mun nú orðið ónýtt. Þó

^unu vera í bænum yfir 150 bif-

leiðar.

Siíustu jring.

ii.

Eitt erfiðasta viðfangsefnið, sem

fyrir þinginu hefir legið undanfar-

ið,   hefir   verið   að afla landssjóði

nægra tekna.   Það er eðlilegt, því

að fjárfangaráð landssjóðs hafa ver-

ið    fremur   ótraust.    Langmestur

hluti teknanna hefir verið fenginn

með óbeinum sköttum, það er að

segja   allskonar   tollum á aðflutt-

um og útfluttum vörum. En þess-

ar   tekjur   breytast   ekki  eítir því

sem verðgildi peninga breytist, og

með því allar upphæðir, sem nota

þarf eða notaðar eru. Gildi peninga

hefir  faiiið svo að allar upphæðir

eru nú þrefaldar eða jafnvel fimm-

faldar  við það sem áður var.   En

af því hefir alls ekki leilt, að fleiri

kg. af kaffi, sykri eða öðrum toll-

vörum   væru  flutt inn.   Með öðr-

um orðum,   tekjur landsins stóðu

í stað,   en útgjöldin uxu jafnt og

þétt.   Því   var um þrent að gera,

stöðva  framkvæmdir landsins eða

draga mjög úr þeim, taka látt, eða

aulca   tekjurnar.   Hið   fyrstnefnda

var ógerlegt.   Allir vita og viður-

kenna, að miklu meiri þörf sé að

auha  framkvæmdir   en  að draga

úr þeim.  Það þarf að gera miklu

meira en gert er, bæði til þess að

styðja og  tryggja  atvinnuvegina,

og til þess að reyna að láta fleir-

um líða vel en nú er, tryggja líf,

heilsu og afkomu alls almennings.

Því   var  að   sjálfsögðu  horfið frá

þessu ráði. Pá voru lánin. Sú leið

var   reynd   og   farin.   En þab sér

hver maður,   að ekki er hægt að

bæta  lánum  á lán ofan,   en láta

búskapinn aldrei bera sig. Sá sem

það gerir hlýtur að fara á höfuð-

ið, verða gjaldþrota þegar til lengd-

ar lætur;   var því aðeins ein leið

fær, og hún var sú, að auka iékj-

urnar.  En það sá ekki sú stjórn,

sem   vér  höfðum í ófriðarbyrjun,

né  heldur sú swn var 1915—16.

Jafnvel  sú   visa  stjórn,   sem vér

íengum í nýjársgjöf 1917 og höf-

um enn — að nafninu til — lítið

breytta, sá það ekki fyr en alt of

seint. Fyrst var það ráð tekið að

hrúga Jánum á lán ofan, Jifa hátt

á kostnað framtíðarinnar. Að vísu

lagði hún fyrir þingið 1917 eitt

tekjuaukafrumvarp, um hækkun á

vitagjaldi, og var það samþykt,

en sá auðvitað ekki langt. En felt

var frv. um að framlengja verð-

hækkunartollinn, sem settur var

á þingi 1915. Á þinginu 1918 er

stjórnin farin að rumska ofurlítið.

Þá leggur hún til að tvöfalda vöru-

tollinn, og kemur 'auk þess með

dýrtíðar- og gróðaskatt, sem að

vísu var góður og réttmætur, en

kom aðeins þremur árum of seint.

Allar þjóðir, snm sýndu að þær

áttu til nokkra fjármálahagsýni eða

framsýni, höfðu komið slíkum skatti

á fyrir löngu, en á meðan vorum

vér að safna skuldum og „flutum

sofandi að feigðar ósi", fyrir dug-

leysi og fávizku stjórnarinnar. En

loksins sá hún þó að eitthvað varð

að gera, og í sumar dembdi húu

inn í þingið heilmörgum tekju-

aukafrv., sem öll voru þó hækk-

an;r á eldri tollum og sköttum,

og þau varð þingið að gleypa.

Sjálfsagt hafa ekki allir verið

ánægðir, þ'ótt sumir þingmenn séu

óvandir að þeim meðulum, sem

notuð eru til þess að ná tekjun-

um í landssjóðinn.

•   (Frh.).

t „Sóttvörn" fyrir vestan bæ

eru nú 10 sjúklingar, 7 með skar-

latssótt og 3 með taugaveiki.

Bærinn hefir tekið „Sóttvörn" á

leigu hjá landsstjórninni.

„Ester" til Noregs. Mótor-

kútter „Ester" er sagt að eigi að

fara til Noregs og stunda þar

síldveiði m«ð reknet fram undir

vertíð. Kaupgjald háseta mun vera

ákveðið 30°/o af afla, og fæða sig

sjálfir.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4