Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Tķminn

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Tķminn

						TÍMINN
-«ð minsla kosii 80
&löð á ári, kosíar 5
ikrónur    árgangnrinn.
AFGREWSLA
i Reykjavík Laugaveg
18, simi 286, át nm
land i Laufási simi 91.
III. ár.
Reykjavík, 8. mars 1919.
16. blað.
Ný siglingateppa
Hafnbönnin eru ekki Jengur til.
Tundurduflin eru slædd upp. Þáð
verður hættuminna með hverjum
4egi að fara um höfin.
En annað kemur í staðinn.
Englendingar hafa veilt útfiutn-
*ngs og innflulningsleyfi á öllum
vörum, en því samfara herða þeir
eftirlitið með innflutningi á mönnum.
Njósnarhræðslan olli áður. Nú
hræðlan við æsingar og undirróður
byltingamanna.
Frá »sýktum löndum« þ. e. þeim
löndum þar sem kenningar Bolche-
vicka hafa náð nokkurri útbreiðslu,
4. d. frá Norðurlöndum, fá menn
nú ekki landgðngu í Englandi án
mjög brýnna erinda og án þess að
þeir hafi vegabrét, enda liggi fyrir
fullar upplýsingar um manninn.
Þegar blöð bárust síöast frá
-Bandarikjunum í Vesturheimi, var
|>ar til umræðu í þinginu frum-
Tarp um að banna með öllu inn-
Slutninga til landsins i bili.
Höfuðástæðurnar fyrir frumvarp-
inu voru taldar tvær: Fyrst og
fremst að nú þyrfti að sjá öllum
hermönnunum fyrir atvinnu, er
þeir kæmu heim úr striðinu og
því væri ekki rétt að hleypa nýj-
um vinnukrafti inn í landið. Hin,
að með þessu einu móti væri hægt
að verja landið fyrir Bólchevickum
Og undirróðri þeirra.
Það er ljóst hvert stefnir.
Eitt af öðru taka ríki veraldar-
inriar upp þá stefnu að einangra
Slg. frá þeim löndum sem »sýkt«
cru af Boichevickismanum.
Pað má gera ráð fyrir að nú
komi upp nýir »svörtu listar«. Á
hann koma þau lönd sem leyfa
Bolchevickum að koma og slarfa
°já sér. Allur landslýður i þeim
löndum kemst á »svarta listann« þ.
¦«• f*r ekki að fara ferða sinna til
«inangruðu landanna, nema með
vegabréfi, nemameð ströngu ettirliti.
Pað ræður að líkindum hversu
inikil óþægindi mun geta stafað af
jþessari mannílutninga siglinga-
teppu.
Það   fiaug   sú   fregn   um bæinn
uýlega   að   einn   Bolchevick   væri
væntanlegur    hingað   á   næstunni.
Er   vafalaust flugufregn.   En hvað
er  í   rauninni   eðlilegra en að er-
endrekar   Bolchevicka   reýndu   að
*ara krókinn til íslands, gætu þeir
11160  því móti komist þangað sem
^eir geta ekki komist beina leið.
^g alvörumál mikið er það fyrir
okkar iand>   hvort ekki se rétt að
fara að hafa eftirlit með því hvaða
fólk flyst hingaðj með pvi að
krefjast  vegabréfs af hverjum sem
komast vill til landsins, ekki svo
ihjög af því að við þurfum að ótt-
asl þessa hreifing fyrir sjálfa okk-
ur, héldur af hina að eiga það
vist að önnur lönd, sem óttast
hana, setji okkur ekki á »svarta
listann«, fari ekki að setja okkur
sérstakar tálmanir um að geta
farið ferða okkar.
6amlar væríngar.
Flokkaskiftingin gamla hefir rist
djúpar rætur hjá þjóðinni. Þeir
skifta þúsundum, kjósendurnir,
sem voru ávalt fastir í rásinni,
eitt kjörtímabilið á fætur öðru,
um að halda fast við aðra hvora
aðferðina um lausn sjálfstæðismáls-
ins. Og það var vottur um póli-
tiskan þroska, hve margir voru
stefnufastir i því máli, meðan það
var óleyst, meðan það sklfti flokk-
um.
En hitt væri jafn-fávislegt, héldu
menn nú enn dauðahaldi í þær
gömlu væringar, þá er málið er,
a. m. k. i bili, endanlega til lykta
leitl.
Gamall bóndi á Vesturlandi skrif-
ar ritstj. Tímans á þessa leið:
»Hingað til befi eg krafist þess
af þingmanni minurn, að bann
væri sjálfstæðismaður. Nú væri
heimska að hugsa lengur á þá
leið. Nú á að kasta slíku fyrir
borð.«
Miðaldra bóndi, af Norðurlandi,
ritar á þessa leið:
»Hingað til hefi ég ekki getað
geflð öðrum atkvæði mitt en ein-
dregnum heimastjórnarmanni. Nú
eru allir orðnir heimastjórnarmenn
og allir sjálfstæðismenn og nú kýs
eg á þing eftir alt öðrum mæli-
kvarða.«
Þetta er hvorttveggja vottur um
pólitiskan þroska, vottur um að
menn skilja að öldungis eins og
menn kasta frá sér þeim fötum
se'm eru gatslitin, eða orðin of litil
og fá sér ný í staðinn, eins eiga
menn að fara að i stjórnmálunum,
þegar þar verða jafn fullkomin
veðrabrigði og nú hafa orðið.
Það væri jafn fávíslegt héldu
menn nú enn áfram með það að
gefa atkvæði sfn við kjörborðið
eftir gömlu flokkaskiftingunni —
eins og ef landslýður á íslandi
hefði haldið fast við flokkaskift-
inguna »niðurskurðarmenn« og
»lækningarmenn«, löngu eftir það
að fjárkláðinn var læknaður, og
kosið menn á þing eftir þvi.
Það er nauðsynlegt til þess að
heilbrigt  pólitiskt  lif geti þróast í
landinu að þjóðin átti sig á þessu.
Það er skylda gömlu flokkanna
að hjálpa þjóðinni til þess að átta
sig á þessu, með því að tilkynna
henni það formlega að þeir eigi
ekki lengur tilverurétt.
Ef þeir ekki gera það, á þjóðin
að sýna þeim það í verkinu að
hún litur svo á málið.
í Vinstrimannaflokknum eru jafnt
menn úr báðum aðalflokkunum
gömlu. Og það mun verða stefna
hans, að breiða yfir allar gamlar
væringar, að fá góða krafta úr
báðum gömlu herbúðunum, sem
saman eiga, til þess að vinna sam-
an í bróðerni að viðreisn landsins,
í frjálsri framsókn.
Kristinn  Ketilsson.
16. des. s. 1. andaðist að Reyk-
húsutn í Eyjafirði Kristinn Ketils-
son. Hann var fæddur á Litlaeyrar-
landi 1851. Fluttist barn að aldri
með foreldrum sinum að Mikla-
garði og dvaldist þar til 1874 er
hann giftist eftirlifandi ekkju sinni
Hólmfriði Pálsdóttur ættaðri úr
Svarfaðardal. Bjuggu þau mest-
allan sinn búskap á litlu koti,
Húsum, í Eyjafirði. Þau áttu fjóra
sonu. Hallgrím framkvæmdarstjóra
Samvinnufélaganna. Sigurð kaup-
félagsstjóra á Akureyri. Jakob prest
í Ameríku og Aðalstein verzlunar-
mann á Akureyri.
Kristinn heitinn var að eðlisfari
prýðilega vel gefinn og fjármaður
mikill. En siðari hlula æfinnar
naut hann sín aldrei til fúlls. —
Snemma á búskaparárum sínum
lagðist hann í taugaveiki mjög í 11-
kynjaðri. Lá lengi og hættulega.
Læknishjálp ekki svo fullkomin
sem skyldi, eins og þá var títt i
landinu. Um siðir rétti hann við,
en náði aldrei fjöri og heilsu til
fulls. Hann var efnalitill smábóndi
alla æfi, einn af þeim fjölmörgu,
sem þá voru í Eyjafirði. En í
litla kotinu hans fæddust upp synir
hans, sem það átti fyrir að liggja,
að hafa svo giftusamleg áhrif á
hag Eyjafjarðar. Þeir erfðu gáfur,
fjör og manndóm föður si.ns, en
ekki vanheilsu hans. Og tveimur
þeirra, hinuni elstu, tókst að hafa
þau áhrif á hag Eyjafjarðar á fá-
um árum, sem nú eru landfræg
orðin. Það er haft með sannindum
eftir gáfuðum kaupmannssyni við
Eyjafjörð, að kaupfélag Eyfirðinga
hafi á 10 árum lyft héraðinu meira,
andlega og fjárhagslega, heldur en
góður skóli hefði getað gert á heilli
öld,   Og   þegar   saga   þess  verks,
sem svo margir nýtir menn hafa
unnið að, verður skráð, þá mun
ekki gleymt þeim skerf, sem litla
heimilið á Húsum hefir lagt í við-
reisn Eyjafjarðar.
Norðlendingur.
Samgöngur
eftir
Jón Á. Guðmuiidsson.
IV.
Þó að sjórinn verði hér aðal
samgöngubraufin, er langt frá því,
að samgöngur á Jandi megi fyrir
það sitja á hakanum, heldur verða
þær að aukast að sama skapi. Þá
fyrst koma strandferðirnar þjóð-
inni að fullum notum, þegar góðir
vegir eru komnir um allar sveitir
landsins.
Það er alkunnugt hve það er
miklu betra og ódýrara að ferðast
á góðum vegum en slæmum, þó
að flutningstækin séu að eins okk-
ar góðu og gömlu hestar.
En flutningur á þungavöru sýnir
þó enn þá betur ágæti veganna,
því í reyndinni er akstur eftir
sæmilega góðum vegum að minsta
kosti þrisvar sinnum ódýrari held-
ur en baggafiutningurinn.
Þegar nú flutningar allir, eru
talsvert stór liður í framleiðslu-
kostnaðinum, er auðsætt hve góðir
vegir eru beint arðvænlegir fyrir
sveitinar.
Á síðustu árum hefir talsvert
verið rætt um járnbrautarlagningu
hér á landi, og málið auk þess
nokkuð rannsakað. Járnbrautirnar
eru viðurkendar að vera ódýrustu
flutningstækin á landi, sem enn þá
er völ á, þar sem flutningur er
nógur. Það er því nauðsynlegt að
rannsaka "sem best þau skilyrði
sem hér eru, og þá möguleika sem
kunna að skapast með lagningu
brautarinnar. Það hafa vist fáir
eða engir gert sér hugmynd um
eins mikinn beinan og óbeinan
gróða af simanum — þegar hann
var lagður — og raun hefir á orð-
ið, og svo gæti líka farið með
járnbrautina.
Það þarf að gæta þess að öll
samgöngutæki eru undirstaða fram-
leiðslu á öllum sviðum, svo að
þau beinlínis skapa arðvænlega at-
vinnuvegi, og þannig jafnframt
samgönguþörf og skilyrði fyrir því
að þau sjálf geti þrifist og borið
beinan arð.
Það er þvi sennilegt að járn-
brautarlagningar, séu alls ekki ó-
timabært mál hér á landi, þó á
hinn  bóginn   að   það sé of mikið
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64