Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Talsími

500

(Ritstjórn)

MORGUNBLABID

Talsimi

48

(afgreiðsla)

Reykjavík,    6. nóvember 1913.

Ritstjóri:    Vilhjálmur Finsen.

ísafoldarprentsmiðja

1. árgangur,   5. tölublað

I. O. O. F. 951179 — I-

Bio

Bio

Biografteater

Reykjavikur.

Sæbúinn,

Aukamynd.

Konungsdóttirin indverska.

Sorgarleikur í 3 þáttum.

Hr. Kakerlak á ferðalagi.

Aukamynd.

Bio~haffif)úsið

(ingangur frá Bröttugötu) mælir með

sínum á la carte réttum, smurðu

brauði og miðdegismat,

Nokkrir meun geta fengið

fult   fæði.

fíarívig ffieísen

______Talsimi 349.

ffitfa Bíó

Hótel ísland

Mynd elskhugans

ítölsk listmynd.

Stórfagurt landslag.

Aukamynd:

Borgundarhólmsúrið.

Mjög hlægilegt.

Keijkið

Godfrey Phillips tókbak og cigarettur

sem fyrir gæði sin hlaut á sýningu

í London 1908

sjö gullmedaliur

og tvær silfurmedalíur.

Fæst í tóbaksverzlun

Ji. P. Levi.

L

Sælgætis- og tóbaksbúOin

LANDSTJARNAN

á Hótel Island

J!

Skrifsfofa

titnskipafélaqs Isíands

Austurstræti 7

Opin kl. S-_7-               Talsimi 409.

oocigqEEBCpcmiPaaE

H. Benediktsson.

Umboðsverzlnn. — Heildsala.


Hvap verzla menn

helzt?

Þar sem vörur eru vandaðastar!

t>ar sem úr mestu er að velja!

Þar sem verð er bezt eftir gæðum!

Hver uppfyllir bezt

|>ossi skilyrði?

óefað

Vöruhúsið

Reykjavlk.

Erlendar símiregnir §5|f

Prússneskt ofbeldi.

Kristjaníu j. nóv.

I qar œtlaði Roald Amundsen heimskautsjari að flytja erindi um ýerð-

ir sínar í starsta samkomusaluum i Flensburq á Suðurjótlandi. Hann haýði

ráðqert að tala á móðurmáli stnuy norsku. En á siðustu stundu kom blábert

bann Jrá lógreedunni um, að hann matti á norsku mala

Þetta oýbeldi o? pessi staka ókurteisi við hinn heimsýraqa norðurfara

hefir vakið mestu undrun 00 %remju alstaðar.

Búist við mótmala-ávörpum viðsvegar að.

Roald Amundsen

eða   Hóaldur   Á-

mundason,    svo

sem    hann    hefir

verið nefnduráís-

lenzku —   þenna

mann, sem prúss-

neska ofbeldið hef-

ir nú komið nið-

ur á,   þarf naum-

ast að kynna les-

endum vorum.

Skal hér aðeins

rifjað upp, að hann

fann  útnorðurleið-

ina í hinum nafn-

kunna    Gjöa-leið-

angri.  Og ódáins-

frægð gat hann sér

er hann fann suð-

urskautið, 14. des.

1911.

Hróaldur er lið-

lega    fertugur,  f.

x g72                                                     Roald Amundsen.

Honum gerir vitaskuld ekkert til þetta hátterni   Prussastjórnar.    Hann

stendur jafnréttur.    En Prússastjórn er þetta tiltæki til mikillar hneisu.

Kjöt til Vesturheims ?

Hagfræðisskrifstofan í Washington

hefir nýlega gefið út skýrslu, sem

vakið hefir eftirtekt mikla viðsvegar

um heim. Menn hafa áður haldið,

að Bandaríkjamenn væru sjálfir þess

megnugir að framleiða kjöt það, er

íbúar landsins þarfnast. En skýrslan

sýnir oss nú, að svo er ekki. I

henni er getið um, að innflutningur

af sauðakjöti hafi alls numið 3 milj.

pd. siðustu þrjá mánuðina, og bú-

ist er við, að árs-innflutningurinn

muni alls nema 8 milj. pundum. í

fyrra var að eins flutt inn í landið

333.000 pund af kjöti. Mestur

hluti kom frá Argentína — yfir

Bretland þó, — en sumt kom frá

Ástraliu o<z var þá flutt inn i vest-

urströnd Bandaríkjanna til bæjanna

San-Francisco og Seattle. En hvern-

ig stendur á þessu? spyrja menn.

Bandaríkjamenn hafa um mörg ár

flutt kjöt svo þúsundum punda

nemur, til annarra landa, en nú

flytja þeir sjálfir kjöt inn frá öðrum

löndum. Á einu ári hefir sá inn-

flutningur vaxið um rúm 7 miljónir

punda. Menn hafa spurt og ekkert

svar hefir komið. En skýrslan skýr-

ir oss frá orsökum þessa feikna-

markaðs,'sem hér er að spretta upp

og er sem lostið framaní andlit hinna

kjötframleiðandi þjóða. Ef vel ætti

að vera, ætti sá markaður eigi með

öllu að ganga íslendingum úr greip-

um, svo oss þykir líklegt, að mörg-

um þyki fróðlegt að kynnast skýrsl-

um þeim, sem síðast hafa birzt frá

hagfræðisskrifstofunni i Washington.

Astæðan liggur nærri.

Hreyfing sú, sem átt hefir sér

stað í öðrum löndum, hefir loks náð

til Ameriku, þ. e. allar nauðsynja-

vörur hafa hækkað miklu meira í

verði, heldur en vinnulaun hinna

framleiðandi manna- Sú hreyfing

hefir og einnig gert vart við sig hér

í bænum.

Innlent kjöt hefir hækkað svo í

verði i Ameriku, að ókleift er fyrir

vinnufólk alt að neyta þess.

Eftirspurn eftir hinu svónefnda

»ódýrara sauðakjöti* hefir .margfald-

ast, og innflutningurinn hefst. Og

útlit er til þess, að hann muni vaxa

enn frekar.    —

Skýrslan kveður vera munu um

60 °/0 dýrara að lifa í Bandaríkjun-

um nú en um aldamótin siðustu.

Síðustu tvö árin nemur verðhækk-

unin 15 af hundraði, og allar hafa

nauðsynjavörur hækkað í verði, nema

sykur. Hann hefir fallið, sem stafa

mun af mikilli aukningu sykur-

gerðarinnar þar í landi og stöðugum

innflutning af sykri frá Austurálfu.

Eins og kunnugt er hafa nýlega

verið samþykt ný tolllög í Banda-

ríkjunum. Þau öðlast gildi bráðlega,

og þá er afnuminn allur tollur á

kjöti og opnaður nær ótakmarkaður

markaður fyrir kjöt hvaðan sem er.

Bandarikin eru stór og enginn get-

ur með neinni vissu sagt hversu

stór sá markaður qetur orðið. En

ef vel væri ráðið og með dugnaði

unnið, ætti þó aldrei svo að fara,

að íslendingar enga hlutdeild hlotn-

uðust í þeim feikna-birgðum, sem

flutt munu verða næsta ár til Amer-

íku.

Kjötið íslenzka er gott; það hefir

þegar fengið hið bezta orð á sig er-

lendis. Verðið hefir hækkað með

hverju árí og útlit er hið bezta.

Oss er kunnugt um, að tilraun hefir

verið gerð í haust og nokkuð af ís-

lenzku kjöti sent til Ameríku yfir

Khöfn. Það eru Danir, sem þetta

gera, en þvi gera Islendingar það

ekki sjálfir? Það er eigi lengri leið

frá Rvík til New-York en frá Khöfn

til New-York. Mundi eigi Islendingar

geta sparað milliliðinn í Khöfn og

komist í samband við Bandaríkja-

menn beina leið ? Oss er eigi kunnugt

um hverir erfiðleikar eru á því, að

komast í beint samband við Ameríku

héðan. En reynandi virðist oss það

mundi vera.    —

Kjötið er keypt í Argentínu

fyrir 38—40 a. pundið, og hefir

mönnum reiknast, að flutningskostn-

aður þaðan til New-York mundi

vera    um    5 V2    e-    fyrir    pundið.

Héðan ætti hann að vera að eins

tæpur helmingur, og virðist því hér

vera gott verkefni fyrir dugandi

kaupmenn, sem gera vildu tilraunina.

Hafnargerðin.

Viðtal við Kirk verkfræQing.

Herra Kirk hafnarverkfr. kom í

gær inn á skrifstofu Morqunblaðsins,

eins og hundruð annarra til þess að

gerast áskrifandi blaðsins.

Við gripum færið til þess aðinna

hann eftir hvað hafnargerðinni liði.

Hann lét vel yfir.

»Grandagarðurinn verður fyrr bú-

inn   en  ráðgert var?« spurðum vér.

»Já«, svarar Kirk. >Það var eigi

biiist við, að honum yrði lokið fyrr

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24