Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Þriðjudag
18.
nóv. 1913
MORGUNBLADID
1. árgangr
17.
tölublað
Ritstjórnarsími  nr.  500
Ritstjóri:    Vilhjálmur Finsen.
ísafoldarprentsmiðja
Afgreiðslusimi nr.    48
I. O. O. F. 9511149
Bio
Biografteater
Reykjavíkur.
Bio
Fyrsta ástin.
Fórnin hennar.
Sjónleikur í 3 þáttum.
Aðalhlutverkið   leikur:
Frú Lilli Beck.
Bio~kaffif)úsið
(inngangur frá Bröttugötu) mælir með
sínum á la carte réttum, smurðu
brauði og miðdegismat,
Nokkrir menn geta fengið
fult   fæði.
Harfuig Tfiefsen
___________________Talsimi 349.
Nýja Bió
Þrír félagar.
Norræn listmynd.
Leikin af jrú Afgerholm,
herrum   Aggerholm og Henry
Seemann.
Retfkið
Godfrey Phillips tókbak og cigarettur
sem fyrir gæði sín hlaut á sýningu
í London 1908
sjö gullmedaliur
og tvær silfurmedaliur.
Fæst í tóbaksverzlun
H. P. Levi.
\    Sa
L
Sælgætis- og tóbaksbúðin
LANDSTJARNAN
á Hótel Island
Hnji
J
SArifsfofa
Eimshipafétags ístands
Austurstræti 7
Opin kl. 5—7.________Talsimi 409.
llu 1 n 1 n rrfrr % n mullll
H. Benediktsson.
Umboðsverzlun. — Heildsala.
1 UXUg » r^^^rrr^nr^fl
Hvar  verzla menn
holzt?
Þar sem vörnr eru vandafJaatar!
Þar sem úr mestu er að veljft!
Þar sem verð er bezt eftir gœftnm!
Hver uppfyllir bezt
þessi skilyrði?
óefað
"Voruhúsið
Iteykjavik.
JTÍorð.
Hve hryllilega lætur ekki þetta
orð í eyrum?
Morð, morð!
Myrt bróður sinn á eitri 1 Annars
vegar bróðurástin, blíð og barnsleg,
og góð sambúð meðal systkina, og
hins vegar hatrið, brennheitt og
ástríðufult, eða það sem verra er:
ískalt tómlæti gegn bróðurnum
og ótakmörkuð fégirnd! í æðum
þeirra rennur eitt og sama blóð, þau
hafa í æsku hvilt hvort við annars
brjóst, sæl og glrð yfir tilverunnni
og systkinaástinni. Móðir þeirra
leggur blessun sína yfir þau bæði,
er þau fara úr heimahúsum og í
eyrum þeirra hljóma síðustu orð
hennar :    Elskið hvort annað!.. .
Það er leiðarstjarna sú, sem á að
lýsa þeim út yfir lif og dauða.
En — svo hrapar stjarnanl
Konan er fátæk,   en með löngun
til lífsins berst hiin við   sultinn   og
seyruna,   en   sigrar   —   með   hjálp
bróður síns.     Hann er sparsemdar-
maður,   þreyttur   á   lífinu, en   með
þá   einu   þrá,   að   geta    gert    eitt-
hvað   að   gagni   fyrir munaðarlausa
barnið, sem hann elur upp — áður
en   hann  deyr.    Sparsemi   bróðurs-
ins   kvelur   hana,    i    fátækt    sinni
sér   hún   ofsjónum   yfir auð   hans,
hún   öfundar   hann   og litla barnið,
sem arfinn á að fá — og sú hrylli-
lega hugsun fæðist í brjósti hennar:
myrða   hann  og eignast féðl    Hún
býður  honum   heim og ber á borð
það   bezta   sem   hiin á i húsi sínu.
Enn   þá   er hið  góða hugarþelið til
bróðursins   sterkara í hjarta hennar,
en   ágirndin. En aftur gripur morð-
hugsunin hana   —, og fær vald yfir
henni.    Eitrið hefir hiin útvegað sér
áður,   og   nii er að nota tækifærið!
En í barnarúminu sefur lítil saklaus
stúlka   og   dreymir   um    þá   góðu
hönd,   sem   verndar   hana  frá   öllu
illu . . .
Getur manneskja, sem slikt gerir,
verið Jmeð öllum mjalla. [Maður
spyr sjálfan sig aftur og aftur —
og manni finst það vera ómögulegt.
Það fer hrollur í gegnum merg og
bein, og maður spyr sjálfan sig:
Hver er þá tilgangur lífsins, hafi hún
framið ódæði þetta með réttu ráði?
Að hverju er þá stefnt, þegar svo
vill til sem hér, að slitin eru hin
helgustu bönd, sem binda mennina
saman, — sifjaböndin?
Vér vitum það eigi og vér skilj-
um það eigi, en vér getum eigi
annað en samhrygst öllum þeim, sem
hin grimmu forlög hafa látið þenn-
an sorgaratburð bitna á — ættingj-
um þeirra og vandamönnum. Þeir
eiga enga sök á þessu og á þá má
enginn skuggi falla af þessu máli.
En skylda hvers einstaklings á að
vera,að milda sorg þeirra, er mest líða.
—»< —
Brlendar símireg'nir
London 17. nóv. kl. 4 síðd.
Kiamil Pascha, ýyrverandi stórvezir Tyrkja, dó í da$.
Khöjn /7. nóv. kl. 4.30 siðd.
Cordosamdlið v*r damt i daq.   Louis Cordosa var damdur i 18 mán-
aða betrunarhússvinnu oq  sonur hans Harry, sem dtti upptök svikanna, var
damdur í ) ára janqelsisvist.
Réttarhald í morðmálinu.
hiin hafi lifað tilbreytingariku lifi, síð-
an hiin flutti til Reykjavikur. Átti
hiin fyrst í stimabraki með að feðra
barn er hún átti. Þá bjó hún um
tíma með manni, er Hannes heitir,
en fór frá honum, er Jón kom til
sögunnar. Júliana var ástriðurík gleði-
kona og um tima gefin fyrir drykk.
Kvað þó aldrei mjög mikið að þvi.
En skapstór hefir hiin ætið verið.
Jóni þótti einnig gott í staupinu.
Lik Eyólfs er enn í líkskurðar-
húsinu. Á að jarða hann síðari hluta
vikunnar. Kunnugir segja hann hafa
verið fyndinn mann og með afbrigð-
um skemtinn, kvæðamann mikinn, og
rímur kunni hann margar. Kvöldið
sem hann hafði verið hjá systur sinni
háttaði hann kl. 9. Lá hann í flat-
sæng   undir   glugganum, en í rúm-
Eyólfur Jönsson.
í gær voru þau hjónin, Magnús
Bjarnason í Dúkskoti og Ingunn
kona hans, leidd sem vitni i morð-
málinu. Framburður þeirra var mj»g
á eina lund. Hvorugt þeirra hafði
þekt Eyólf sál. nokkuð, fyr en í haust
er hann kom úr kaupavinnunni og
settist að hjá þeim. Voru þau nú
spurð ítarlega um alla háttu manns-
ins eftir það og einkum voru þau
int eftir því hversu honum hefðu
fallið orð meðan hann lá banaleg-
una. Var það alt hið sama og sagt
hefir verið áður í Morgunblaðinu.
Ennfremur voru fyrir rétti í gær
piltar þeir tveir, sem með Eyólfi
höfðu farið á fund Júliönu systur
hans, þegar hann sótti gulu kistuna.
Þeir gátu ekkert nýtt borið í mál-
inu, annað en að þeir hefðu hjálpað
Eyólfi með kistuna vestan af Brekku-
stíg og heim í Dúkskot.
Frekara hefir eigi gerst í málinu
enn. Jón Jónsson, sá er bjó með
Júlíönu, hefir eigi enn játað á sig
neina sök. Grunur nokkur leikur þó
á, að eitthvað hafi hann vitað um
fyrirætlanir Júlíönu og þykir eigi
ólíklegt, að heldur hafi hann hvatt
hana til verksins en hitt. Jiiliana
sjálf kvað bera það, en játning hans
er enn ókomin. Bæði Jón og Júlíana
báru sig vel í gær í klefum sínum
í hegningarhúsinu. Þau neyttu mat-
ar sins eins og aðrir. Verða þau
að likindum yfirheyrð i, dag...
Um  Júlíönu ^segja  kunnugir,  að
Júlíana Jónsdóttir,
inu þau Magnús og Ingunn í Dúks-
koti. Kvað þá Eyólfur rímur marg-
ar, áður en uppköstin byrjuðu, m. a.
mikið úr Þórðarrímum. Voru það
seinustu rimurnar, sem hann kvað
um æfina.
Vagabundus.
Frá Eyólfi.
¦ ¦   i.M.ni
Meðal annara, sem Morgunblaðið
fann að máli, til þess að frétta
um æfi Eyólfs sál., var Helga kona
Edilons Grímssonar skipstj., á Vestur-
götu 48. Hún þekti Eyólf manna
bezt frá fornu fari, og síðan hann
fluttist hingað til bæjarins^ var hann
daglegur gestur i hiisi þeirra hjóna.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80