Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Fimtud.
20.
nóv. 1913
MORfiUNBLADID
1. árgangr
19.
tölublað
Ritstjórnarsími   nr.  500
Ritstjóri:    Vilhjálmur Finsen.
ísafoldarprentsmiðja
Afgreiðslusími nr.   48
I. O. O. F. 9511219
Bífl     ^ Biografteater
Wl   Reykjavíknr.
Fyrsta ástin.
Fórnin kennar.
Sjónleikur i 3 þáttum.
Aðalhlutverkið   leikur:
Frú Lilli Beck.
Bio-kafWúsið
{inngangur frá Bröttugötu) mælir með
sínum a la carte réttum, smurðu
brauði og miðdegismat,
Nokkrir menu geta fengið
fult  fæði.
Tíarfvig TJieísen
¦_____________Talsími 349.
Nýja Bíó
Þrír fólagar.
Norræn listmynd.
Leikin af jrú Agqerholm,
herrum   Aggerholm og Henry
Seemann.
Reijkið
Godfrey Phillips tókbak og cigarettur
sem fyrir gæði sín hlaut á sýningu
í London 1908
sjö gullmedaliur
og tvær silfurmedalíur.
Fæst í tóbaksverzlun
H. P. Leví.
*a—11------jii------IL=v>
|     Sælgætis- og tóbaksbúOin     !
LANDSTJARNAN
L,
á Hótel Island.
J.
SArifsfofa
Eimskipaféíags íslatids
Austurstræti 7
Opinki. 5—7.               Talsimi 409.

H. Benediktsson.
TJmboðsverzlun. — Heildsala.
"""¦¦' 000033
nmdB
Hvar  verzia raonn
helzt?
Þar sem vörur eru vandaðastar!
Þar sem úr mestn er aÖ veljal
Þar sem verð er bezt eftir gteOnml
Hver uppfyllir bezt
þessi skilyrði?
óefað
Vöruhúsið
Reykjavík.
Skuggamyndir
í samkomusal Hjálpræðis-
hersius i kvöld kl. 8>/|.
Sjáið götuauglýsingar!
,Fjaðrafok'.
Fannhvít húsþökin, og lögur og
láð hulið í snæmóðu. Veturinn kom-
inn I Það var það fyrsta sem eg sá
út um gluggann í gærmorgun. Og
eg varð glaður og ungur á nýl —
hvítur og íslenzkur vetur. Hve hann
er fagur og karlmannlegur!
Húsfreyjurnar fá kuldahroll, loka
gluggum og gáttum og kafkynda
ofnana. Karlmennirnir setja upp
loðhúfu og vetrarfrakka, til varnar
gegn kuldanum, sem þeir halda að
hljóti að vera, úr því snjóar. — En
hitamælirinn hlær að vizku mann-
anna. Hann veit betur, hann á hvorki
loðhúfu né frakka, og því segir hann,
að kuldinn sé '/2 bitil
En börnunumer ekki kaltl Nú
er þeirra öld. A sleðum, skautum
og skiðum eru þau úti frá morgni
til kvölds. Björt augu, rjóðar kinn-
ar og hvellir hlátrar mæta manni
á öllum gatnamótum. Og þó eiga
aumingjarnir litlu hvergi »friðland«.
En hugrekkið er óbilandi. Þrátt
fyrir hettusótt og lögregluillyrði og
bölbænir fullorðna fólksins, eru þau
altaf og alstaðar á ferðinni. Loftið
er þrungið af æsku og gleði, himin-
inn er hvítur og fagur!
En hve það er gaman að ganga
um göturnar í rökkrinu — Þá er
gleðin á hæsta stigi! Snjókiilurnar
fljiiga eins og örvadrif utan um mann.
Og ef maður nemur staðar, litur við
og brosir til >óvinanna«, verða þeir
fyrst alveg hissa, — þeir eru van-
astir skömmum og illyrðum, svo hálf-
vandræðalegir, — og því næst glað-
ari en glaðir. — Það eykur gleðina
um helming að sjá fullorðna taka
eftir henni og samgleðjast! — Hve
Reykjavíkur bær gerir lítið til þess
að veita börnum sínum saklausu og
hollu vetrargleði! —
Dag eftir dag og kvöld eftir kvöld
i alt haust hefir hópur barna þyrpst
saman niðri við blóðvöllinn
mikla við — »Sláturhúsið«. Þau
hafa fylt þar ganga og gættir, verið
áhorfendur að staðaldri, án þess að
nokkur hafi reynt að bægja þeim frá,
hvorkistjórn sláturhiissins, lögregla,
foreldri né kennarar. Og á öllum
»litlu blóðvöllunum« víðsvegar um
bæinn, á bersvœðum rétt við fjölýarn-
ar ifötur. — Þar sem alt af er slátr-
að »með gömlu aðferðinni«. — Þar
hafa börnin staðið í hópum og horft á!
Er svo furða, þótt börnin á ferm-
ingaraldri séu orðin »iitlærð« í því,
að telja hiisdýrin okkar »skynlausar
skepnur« og fara með þau eins og
trjádrumba I
Er svo nckkur furða, þótt öku-
mennirnir hafi einýaldan o% tvinnaðan
járnvír að keyril Það bítur vel, en
þó væri gaddavir enn þá betri!
Og er nokkur furða, þótt lögregl-
an sjái þetta ekki!
Hvað gerir Reykjavík fyrir börnin
sín ?                                         h.
Söngskemtun.
Frú Laura Finsen hélt, með aðstoð
frú Ástu Einarsson,   söngskemtun  á
þriðjudagskvöldið í Bárubúð.    Söng-
skemtun   þessi   var  hin bezta og á-
nægjulegt að  svo   góð söngrödd og
vel   tamin   skuli   hafa  bæzt höfuð-
staðnum, i viðbót við þær hinar fáu
góðu söngraddir,   sem fyrir eru. —
Söngrödd   frú   Finsen  er mjög góð
Mezzo-Sópranrödd, með  mjög fögr-
um hreim, sérstaklega á  dýpri tón-
um og svo  kölluðum »millitónum«.
Söngröddin   er   sérlega   vel   tamin,
framburður skýr   og  með söngefnið
bæði  smekklega   og   nærgætnislega
farið, — auk þess er góð efsta rödd-
in og hiin laus við allan skjálfta og
titring.    Fyrri   hluta   söngskrárinnar
kendi einhverrar þreytu á hæstu tón-
unum, líkast því sem sönglögin væru
fullhá fyrir   röddina,   en  frúin bætti
sig fullkomlega   á  því í siðari hluta
söngskrárinnar og  voru einmitt háu
tónarnir bæði   fagrir   og óþvingaðir.
Aheyrendur voru framan af allsparir
á lófaklappið og   sýndust sitja þarna
bæði sljófir og skilnings- og beyrnar.
lausir,   svo   sem   troðið  hefði verið
vandlega upp í hvert eyra.    Rvíkur-
búar eru mishittir; eg hefi oft heyrt
þá hamast með lófunum fyrir mö.g-
um sinnum   ómerkilegri  sönglögum
og   þúsundsinnum   verri    söng   en
þarna   gaf  að    heyra,    og   eg    get
hugsað    mér,    að     það    kynni    að
draga töluvert úr  kjark   söngvarans,
ekki sízt   sé   það   útlendfegur,   sem
ekki þekkir þennan hérlenda   kulda-
gust,   sem   næðir   á    móti   honum,
þegar hann stígur á pallinn   í Báru-
biið í fyrsta sinni;   hann   lítur   yfir
hinn þögula   og   alvarlega   hóp,   og
finst   líkast   því sem   í   hverju   sæti
sé strangur og ómildur dómari.   Eg
leyfi mér að   gera   þennan   útúrdiir
og benda á þessa of alvarlegu fram-
komu bæjarbúa á flestum   samsöng-
um, þar sem hér áður óþektir   liðs-
menn hafa fyrst látið til  sín   heyra.
Frii Finsen lét ekki bugast og söng
enn betur þegar á  leið   og  var   þá
sem áheyrendur   loks   rönkuðu   við
sér, lokurnar fóru   úr   eyrunum   og
það fór ííki að losna um lófana —
því   lófatakið   varð   bæði   mikið   og
hjartanlegt.    Varð friiin þá að   end-
urtaka mörg sönglögin og að skiln-
aði að   gefa   aukalag,   »Sólskríkjan«
eftir Laxdal, sungin á islenzku, með
furðanlega góðum framburði á   mál-
inu, — en frúin hefir dvalið hér að
eins nokkrar vikur —; er þar   með
tímanum góðs að vænta fyrir önnur
islenzk sönglög.   Frúin fór ágætlega
með 3 sönglög eftir Grieg og Emil
Jessen, efnilegt ungt tónsáld í Nor-
egi,   sérstaklega   »Tusmörke«    eftir
hann; náði frúin þar ágætlega æfin-
týra   blænum   sem   er   á   kvæðinu
(eftir Vilh. Krag).    »Eit  syn«   eftir
Grieg hefi eg oft heyrt sungið bæði
hér og erlendis, en tæplega eins vel
og frú Finsen söng það. Frú Ásta
Einarsson lék undir söngvunum
ágætlega að vanda. Frú Ásta er
hér svo vel þekt fyrir Pianoleik sinn,
að óþarfi er að lýsa honum frekar.
Frúrnar eiga fullkomlega skilið
húsfyllir, þegar þær næst halda söng-
skemtun eða endurtaka þessa.
A. Th.
Hvernig á eiginmaður-
inn að vera?
Svar nr. 13.
Þann tel eg eiginmann beztan,
sem sýnir það í verkinu, að hann
unni konu sinni eigi minna en sér
sjálfum.
Svar nr. 14.
Hann   á   að vera eins og maður-
urinn minn, ábyggilegur og ástrikur.
Kona.
(Eftir rúml. 20 ára  sambiið).
Svar nr. 15.
Beztur eiqinmaður er sá,
sem sem   altaf  virðir  konuna  jafnt
sjálfum sér,
sem segir  konunni   hreinskilnislega
frá öllu, sem honum finst mið-
ur fara á heimilinu,
sem aldrei tekur peningilán án þess
konan viti af,
sem  aldrei   borgar   af  skuldum   án
þess konan viti af,
sem aldrei   gerir   neina verzlun eða
fjárhættur án þess konan viti af,
sem sótthreinsar sál og likama einu-
sinni   á   mánuði,   með   því   að
drekka   sig   útúr fullan, því þá
verður   hann kátur og fjörugur
það   sem   eftir   er  mánaðarins,
eins   og   eg  og ritstjóri Morg-
unblaðsins,
sem  ekki er Good-Templar.
Sá sem þessu ráði vill fylgja mun
vera lang færastur allra núlifandi ís-
lendinga til þess að vera hjón, og
mun hver kona segja að svona mað-
ur sé lang bezti eiginmaðurinn sem
til geti verið.
Gamalmenni.
Svar nr. 16.
Góður eiginmaður er sá sem ger-
ir ekki konuna heilsulausa af of miklu
eftirlæti, sá sem gefur henni ástæðu
til þess að skilja það, hvað hennar
framkoma hefir mikið að segja á
heimilinu, og sá sem ekki gefur
konunni silki í svuntu, fyr en hann
hefir séð, hvernig hún fer með hin-
ar, og sá sem ekki kostar meiru upp
á sinn likama en sálin er verðug fyrir.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 85
Blašsķša 85
Blašsķša 86
Blašsķša 86
Blašsķša 87
Blašsķša 87
Blašsķša 88
Blašsķša 88