Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Þriðjudag

25.

nóv. 1913

MORGDNBLADID

1. árgangr

24.

tölublað

Ritstjórnarsími   nr.   500

Ritstjóri:    Vilhjálmur Finsen.

ísafoldarprentsmiðja

Afgreiðslusími nr.    48

I. O. O. F. 9511289

Bio

Biografteater

Reykjavíkur.

Nýtt prógram i kvöldl

Bio

Bio-kaffiþúsið

(inngangur frá.Bröttugötu) mælir með

sínum a la carte réttum, smurðu

brauði og miðdegismat,

Nokkrir menn geta fengið

fult  fæði.

Tíarívig Tlieísen

Talsími 349.

Nýja Bíó

Vald konunnar

Leikrit í 2 þáttum.

Leikið af frönskum leikurum

frá Theatre-francaise,

Tletjkið

Godfrey Phillips tóbak og cigarettur

sem fyrir gæði sín hlaut á sýningu

í London 1908

sjö gullmedaliur

og tvær silfurmedalíur.

Fæst í tóbaksverzlun

H. P. Leví.

Sælgætis- og tóbaksbúðin

LANDSTJARNAN

á Hótel Island

iin     |

J.

SArifsfofa

Eimskipafélags ísíands

Austurstræti 7

Opin kl. 5—7.               Talsími 409.

w*

111 a 1 rrrrrrrs 1 i ummœ

H. Benediktsson.

Umboðsverzlun. — Heildsala.

rnrrimnnivuuiii^'

Það er

óhrek-

r             Jódfrast

Vöruhúsinu.

Leikf)ús.

—.....¦ ¦ t—¦

Vér íslendingar stærum oss þrá-

faldlega af því, að vér stöndum öðrum

þjóðum framar, hvað mentun snertir.

Og Reykvikingar þykjast bera höfuð

og herðar yfir aðra landsmenn, enda

ætti það svo að vera, því hér eru

flestar mentastofnanir landsins, og

allar hinar æðstu. Hér eru margar

prentsmiðjur, og bóka- og blaðaút-

gáfa er hér í stærstum stíl. Sam-

bönd við umheiminn eru hér meiri

en í öðrum landshlutum, skipaferðir

tíðastar og aðalstöð simanna. Hér eru

tvö kvikmyndaleikhús, og hér eru

öll aðal söfn landsins.

En hér er ekkert leikhús!

Leikfélag er þó hér og hefirverið

um mörg ár. Hefir það svo góðum

kröftum á að skipa, sem kunnugt er,

að leikendur eru fengnir héðan í aðrar

heimsálfur, til þess að sýna þar Hst

sína. Félag þetta hefir veitt bæjar-

búum marga ánægjustund, en lítið

þegið að launum annað en aðfinslur

og vanþakklæti. Hverju gegnir slíkt?

Er það af því að vér kunnum ekki

að meta leiklistina eða menningaráhrif

hennar ?

Ólíklegt er að svo sé, því séum

vér eins fróðleiksfúsir og aðrar þjóð-

ir, og því neitar enginn, þá ættum

vér að minsta kosti ekki að ganga

framhjá leikhúsum sem þýðingarlaus-

um stofnunum í þeirri grein. Allar

borgir hins mentaða heims eiga sér

fleiri eða færri leikhús, og jafnvel

þorp, sem eru mikið minni en Rvik,

vanda ekki miður til leikhúsa en

kirkna eða skóla.

Því höfum við ekki reist leikhús

handa okkur ? Sumir kunna að segja

að hér ráði féleysi mestu um. Og

víst er um það, að leikfélagið hefir

ekki það fé milli handa, sem til þess

þarf að koma upp slíku húsi. Fé-

lagið er fátækt, og það er Reykjavík

einnig að vissu leyti, enda hefir

áræði brostið i hvert skifti sem það

mál hefir horið á góma að koma

hér upp leikhúsi fyrir bæinn. Mönn-

um hefir ekki fundist fyrirkomulagið

eins og það nú er, svo hábölvað að

ekki mætti við una.

En það eru þeir sem ekki þekkja

til, né vita hve leiksvið og búnings-

klefar   eru   ill-notandi.    Svo  er  og

einn ókosturinn við Iðnó, og hann

ræður ekki minstu um, en það er

salurinn. Hann er þannig úr garði

ger, að ómögulegt er að syngja þar.

í flestum leikritum er meiri eða

minni söngur, og eru því ekki lítil

spjöll á orðin, ef annaðhvort þarf að

sleppa honum, eða þá að hann nýt-

ur sín als ekki.

Báran hefir til þessa verið aðal-

sönghöll bæjarins. Hefir þar ætið

verið húsfyllir á hverri söngskemtun

og ei það ljós vottur þess að Reyk-

víkingar unna sönglistinni ekki síður

en aðrir. En nú er í það skjólið

fokið. Póststjórnin hefir leigt salinn

til þess að geyma þar póstsendingar,

og bæjarbúum verður ekki fyrst um

sinn skemt þar með söng eða hljóm-

leikum.

Væri sízt kynlegt þó einhver sakn-

aði þess sáran og þætti dauflegra

lífið en áður. Og Reykjavík getur

naumast talist höfuðstaður landsins,

meðan hún á ekki þak yfir höfuð

söngmanna né leikara sinna.

Hér vantar leikhús og pað nú peqar.

¦*-•?¦

Framfarir.

I gærkvöldi, kl. að ganga sjö, kom

lágvaxinn og þrekinn sjómaður inn

á skrifstofu Morgunblaðsins. Hann

nefndist Steinn Ólafur }ónsson, vél-

fiæðingur, skagfirzkur að ætt, en nú

nýkominn hingað frá Norðfirði, á

vélbáti.

Oss þótti það ærið glæfraleg för

á þessum tíma árs, og spurðum

hann því nánar um ferðasöguna.

Hann sagði oss að þeir hefðu lagt

á stað frá Norðfirði fyrra sunnudag,

á 3 vélbátum, sem Gísli Hjálmars-

son kaupmaður á. Voru þrir menn

á hverjum báti og auk þess nokkrir

farþegar. Þeir sigldu nú sem leið

lá til Vestmanneyja, og tók það þá

59 klukkutima að komast þangað.

En alt gekk slysalaust og til Njarð-

víka komu þeir á sunnudagsnótt, en

þangað var förinni aðallega hekið.

Eiga tveir bátarnir að stunda fisk-

veiðar þar í vetur, en einn verður

hafður til þess að flytja aflann jafn-

óðum hingað til Reykjavíkur og

selja hann hér.

Það er karlmannlega af sér vikið,

að koma svona langa leið á ekki

stærri fleyum, en vélbátar þessir eru,

og ætla að halda þeim hér til fisk-

veiða allan veturinn. Eða hvað segja

Keflvikingar um það? Þeir eru nú

sem óðast að setja báta sína á land,

og vilja ekki líta við þeim gæðum,

sem Hggja fyrir fótum þeirra, þó að

mönnum úr fjarlægum héruðum þyki

ómaksins vert að sækja þau, svo að

segja í greipar þeira.

Víkinqur.

Umboðsverzlnn. — Heildsala.

Maguúfi Th. S. Blöndahl.

Skrifstofa og sýnishornasafn

Lækjargata 6 B (uppi).

Selur að eins kaupmönnum og kaupfélögum.

Hvernig á eiginmaður-

inn að vera?

Svar nr. 29.

Hann á að vera Hkur Adam á

allan hátt. Hann var að öllu leyti

vel gefinn, lærði af sjálfum sér, það

sem hann þurfti, var sæmilega gáf-

aður og listfenginn til allra verka,

svo að hann gat unnið alt sem þurfti

fyrir heimilið. Hann elskaði konu

sína og var henni eftirlátur. Hann

borðaði »eplið« með henni, þó hann

vissi þeim væri bannað það, og sýndi

með. því að hann vildi fullnægja löng"

un hennar og taka á sig afleiðing-

arnar með henni. Hann átti börn

með kenu sinni, og heimili þeirra

var fyrirmynd. Þangað þurfti þrest-

ur ekki að koma, ekki lögreglustjóri

og ekki læknir. Þetta frumsmiði

skaparans var fullkomið, það mátti

að eins spilla því, en ekki bæta.

Svar nr. 31.

Mér er alveg sama hvernig mað-

urinn minn litur út. Jafnvel þó hann

sé sá ófríðasti maður sem guð hefir

skapað, jafnvel þó hann sé líkamleg-

ur aumingi; ef hann að eins elskar

mig. Elskar mig með hjartanu en

ekki vörunum. Lætur sem hann sé

blindur fyrir brestum mínum og ber

ótakmarkaða virðingu fyrir mér.

Já, þá er mér alveg sama hvernig

hann lítur út.

Piparmey.

Svar nr. 32.

Hvernig á eiginmaður að vera?

Já, því er nú fljót svarað.

Nákvæmlega eins og minn eigin-

maður er —

Hvernig er hann?

Segðu okkur það — til þess við

getum haft hann sem fyrirmynd, þeg-

ar til okkar kasta kemur að velja

eiginmann, kalla margar — stand-

andi á öndinni af forvitni og ákafa.

Eg svara. Auðvkað með fullkomn-

ustu sannfæringu(II)

Nafn hans er »en^innt.

Piparmey.

Svar nr. 33.

Alveg   eins  og   maðurinn   minn,

óaðfinnanlegur í alla staði.

(Kona í 16 ár, 10 barna móðir).

-«x<*-

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 109
Blašsķša 109
Blašsķša 110
Blašsķša 110
Blašsķša 111
Blašsķša 111
Blašsķša 112
Blašsķša 112