Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Mánndag
9.
júlí 1917
MORGUNBLAÐIÐ
4. árgangr
244.
tölublað
Ritstjörnarsími nr.   ^ooíjj
Ritstjón:    Vilh).ilmur Finsen        ||
ís^foldarprentsminja
Afgreiðsiusimi nr.  500
Soíia      Soíia       Soíia      Sotia       Soíia
Sofia
Soíia 7
|>   Gam(a Bio
Undrahiindur Fattys
Fram ur hófi skemtilegur gamanleikur í 2 þattum.
Saminn og leikinn af kvikmyndnfélagi okkar góðkunna skopleikara
Chsrles Chapline:   »Keystone«.
Aðalhlutverkið leikur:
Fatty og hundurinn hans.
Afar-spsagyamir féUgar, sem al'ir verða að sji.
Vegna þess, að jafn skemtilegur oc spennandi gamanleikur
hefir aldrei sézt hér áður i nokkurri kvikmynd.
Kyndari ðskast
Hátt kaup i boði!
Afgr. vísar á.
Hér með tilkynnist, að móðir og
tengdaméiir okkar andaðist að heim-
ili sinu Hákoti við Garðastræti i
Reykjavik 5. þ. m.
Jarðarförin er &kveðin 12. þ. m.
kl. II f. Kád. frá Hákoti.
Börn og tengdabbrn hinnar látnu.
Tonograf
með   völsum,   óskast   til   kaups   nú
þegar.                                 R. v. á.
t
Utn það mál ritar hr. konsúll
f Gunnar Ólafsson í Vestmanmeyjum
nýle.r a mjög eftiitektarverða grein í
»Landið«. Bæði er greinin mjög
skýr og vel rituð og sérstakt gildi
hefir hdn vegna stöðu og kunnug-
léika höfundarins á þ?i máli. Hr.
Gunnar Ólafsson sat nefnil. á þingi
4rið 1911, þegar lofskeytasamband-
ið við Vestmannaeyjar var þar til
umræðu og heimastjórnarmenn sællar
minningar drápu það í samein. þingi
síðasta daginnsem alþingisat. Hr. G.Ó.
vildi ekki eins ög heimast|órnar-,
flokkurinn, byggja alt í því máli á
fullyrðingum Forbergs símastjóra,
sero, eins og G. Ó. kemst að orði,
»vissi alt, gat alt og þekti alt«, —
að eigin iliti. Hann vissi sem sé
að landssimastjórhm bar ekkert skyn-
bragð á loítskeyti og að fullyrðing-
ar hans hvað yiðgerðir á biluninni á
sæsimanum sneiti, bæri að taka mjög
varlega, þar sem áætlanir landssíma-
stjórans sumar, væru þannig gcrðar,
að i þeim væri ekki beint byggjandi,
sbr. kostoaðaráætlunin yfir Vestm.-
eyja símann, sem varð um 5000
kr. lægri eft r að tilboðið kom um
loftskeyrasambandið við Eyjarnar —
styðsta leiðin meira að segja heil-
um kflómctra styttri 1911 en 1909.
Hr. G. Ó. barðist gegn sæsímanum
þar sem hann ileit, að erfitt mundi
verða að gera við hann ef hann bil-
aði og að sambandið yrði því mjög
ótrygt. Það sem G. 0. sagði á þingi
1911 er, svo sem allir vita, komið
i daginn, pg albr fullyrðingar lands-
símastjórans eru roknar um koll.
Hr. Gunnar Ólafsson rekur fyrst
sögu Veyjasimans, hvernigþingið feldi
tillögu stjórnarinnar, þar sem meiri-
hlutinn bygði eingöngu á fullyrðing-
um landssímastjórans. Þegar frum-
varpið var felt, tar komið á hluta-
félagi til þess að leggja og reka sim-
ann og géfur höfundurinn þar mj :g
skýrandi upplýsingar i málinu. —
Hann staðfestir nfl. að sjálfur lands-
símastjórinn hafi verið hluthafi í fé-
laginu, í fyrirtækinu, sem hann —
landssimastjórinn   —   siðar   átti  að
ráða tandsstjóm og alþingi heilt um
hvoit kaupa skyidi eða ekki!
Aukaþingið 1912 veitti svo fé til
þess ,að kaupa símann — sem vit-
anlega alt af var ætlun þeirra, sem
til félagsins stofnuðu. Segir höf. að
einn þingmanna hafi sagt í ræðu að
»sim3Stjórinn hafi ]ýst því yfir, að
hann hafi öll tæki til að gera við
slmslit hér heima. Til þess megi
nota hvort heldur vill mótorbit eða
botnvörpuskip«. Aðrir hafa haít eftir-
landssín astjóranum, að botnvörpur
mundu ekki slíta slmann, því hann
yrði lagður á hraun þar sem engin
skip væru að veiðum. En nú segði
símastjórinn að enginn hefði vitað um
hraunið, þar sem síminn hefði slitn-
að.    Svo segir hr. G. ó.:
»Eg sé ekki betur, en að það sé
sanngjðrn krafa, hvernig sem á er
litið, að við hendina hefði verið það,
sem nauðsynlegt var til að bæta
þennan simaspotta á hvaða tima árs
sem var. Hitt er aftur á móti ómögu-
legt að heimta af simastjóranum, að
hann gerði við símann á rnótorbáti
með engum tækjum, þótt hann hafi
þótzt geta það hérna um árið, þegar
mest var ofurkappið i honum gegn
loftskeytunum. Það atriði er að eins
leiðara fyrir hann, en þess gætir þó
lítið, samanborið við það, að hafa
ekki nóg efni til«.
Nii er sagt að verið sé að gera
við Vestmannaeyjasímann. Á að nota
til þess Viðeyjarsimann — og er
það vonandi, allra hluta vegna, að
það takist að koma i sambandi aftur.
En hve varanlegt það samband verði
og hve örugt, ja, um það bíða menn
umsagnar landssímastjórans.
Það verður fróðlegt að vita, hvað
alþingi þíð sem nú starfar, gerir í
þessu mili. Vafalaust lætur það sima-
hneyksli þetta ekki afskiftalaust.
Mótekja bæjarins.
Hver sá, er gerir sér ferð inn
í Kringlumýri til þess að athuga
það starf, er þar er rekið á kostu-
að bæjarins, sannfærist fljótt um,
að þar er um að ræða eitt hið
mesta og myndarlegasta þarfa-
fyrirtæki, er komið gat til mála
að ráðast i eins og nú standa
sakir og jafnvel á hvaða tíma
sem var.
Kringlumýrin er nokkuð af-
skekt; hún liggur fyrir innan
holtið, sem nýi vatnsgeymirinn
stendur á. Allur fjöldi bæjar-
manna heflr varla vitað að þessi
mýri væri til, sem þó nú á að
verða eitt aðal-bjargráð manna
í kuldanum   að   vetri   komandi.
Nýja Bio
prógrartf
t kvötdt
Enda hefir þessi mýri verið tii
lítils nýt. Hún er smáþýfð, en
allstórt fiæmi, yfir 160 dagsláttur
og blaut mjög, nema rétt um
þurrasta árstímann.
Eg gerði mér ferð núna einn
morguninn inn í Kringlumýri til
þess að lítast þar um og skoða
framkvæmdirnar.
Það fyrsta, sem vakti athygl-
ina var heilmikið kerfi af skurð-
um, sem nýbúið er að grafa um
mýrina þvera og endiianga. Þá
er líka búið að plægja upp þúf-
urnar af stórum svæðum á milli
skurðanna og sópa þeim burt.
Hafa myndast þar heljarmiklir
þurkvellir, og er mórinn breiddur
þar til þerri8. Um holtin í kring
gnæfa aletaðar við móhiaðar og
hraukar, svo og líka meðfram
sjálfum mógröfunum niðri í mýr-
inni, og blika við í sólskininu
hvít tjöld hingað og þangað á
milli. Nú er mýrin ekki lengur
sökkvandi fen, heldur skraufþur,
því að vatnið hefir fengið frá-
rensli um skurðina, sem nefndir
eru og svo lokræsi hingað og
þangað. — Fjöldi fólks er að
vinnu. Karlmenn stinga mó-
hnausa niðri í gröfunum og fleygja
þeim upp, en kvenfólk er uppi
og tekur við þeim og hagræðir
þeim til þurks.
Á tveimur stöðum ganga eltir
vélar fyrir mótorafli og jörðin
gengur í bylgjum alllangan spöl
frá þeirn. Sjálf eltivélin er alveg
eins og stór kjötkvörn. Tveir
menn moka upp i hana blautum
mó og einn stappar uiður í hana
til þess að skrúfan geti náð i
; móinn og pressað hann út. Kem-
ur hann svo út í mjúkri ferkant-
aðri lengju, sem er höggvin í
sundur í smástykki, lögð á burð-
arfjalir og borin út á völlinn til
þurks.
Eg fer til verkstjórans, Felix
Guðmundssonar, til þess að fá
nánara yfirlit yfir verkið.
—  Hvernig gengur verkið?
—   Eftir öllum vonum. Fjöld-
inn af fólkinu var óyanur þess-
ari vinnu og kraftarnir mislagnir.
En síðan vatnið fór að siga úr
mýrinni  og æfingin fór að vaxa
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4