Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Mánndag

9.

júlí 1917

MORGUNBLAÐIÐ

4. árgangr

244.

tölublað

Ritstjörnarsími nr.   ^ooíjj

Ritstjón:    Vilh).ilmur Finsen        ||

ís^foldarprentsminja

Afgreiðsiusimi nr.  500

Soíia      Soíia       Soíia      Sotia       Soíia

Sofia

Soíia 7

|>   Gam(a Bio

Undrahiindur Fattys

Fram ur hófi skemtilegur gamanleikur í 2 þattum.

Saminn og leikinn af kvikmyndnfélagi okkar góðkunna skopleikara

Chsrles Chapline:   »Keystone«.

Aðalhlutverkið leikur:

Fatty og hundurinn hans.

Afar-spsagyamir féUgar, sem al'ir verða að sji.

Vegna þess, að jafn skemtilegur oc spennandi gamanleikur

hefir aldrei sézt hér áður i nokkurri kvikmynd.

Kyndari ðskast

Hátt kaup i boði!

Afgr. vísar á.

Hér með tilkynnist, að móðir og

tengdaméiir okkar andaðist að heim-

ili sinu Hákoti við Garðastræti i

Reykjavik 5. þ. m.

Jarðarförin er &kveðin 12. þ. m.

kl. II f. Kád. frá Hákoti.

Börn og tengdabbrn hinnar látnu.

Tonograf

með   völsum,   óskast   til   kaups   nú

þegar.                                 R. v. á.

t

Utn það mál ritar hr. konsúll

f Gunnar Ólafsson í Vestmanmeyjum

nýle.r a mjög eftiitektarverða grein í

»Landið«. Bæði er greinin mjög

skýr og vel rituð og sérstakt gildi

hefir hdn vegna stöðu og kunnug-

léika höfundarins á þ?i máli. Hr.

Gunnar Ólafsson sat nefnil. á þingi

4rið 1911, þegar lofskeytasamband-

ið við Vestmannaeyjar var þar til

umræðu og heimastjórnarmenn sællar

minningar drápu það í samein. þingi

síðasta daginnsem alþingisat. Hr. G.Ó.

vildi ekki eins ög heimast|órnar-,

flokkurinn, byggja alt í því máli á

fullyrðingum Forbergs símastjóra,

sero, eins og G. Ó. kemst að orði,

»vissi alt, gat alt og þekti alt«, —

að eigin iliti. Hann vissi sem sé

að landssimastjórhm bar ekkert skyn-

bragð á loítskeyti og að fullyrðing-

ar hans hvað yiðgerðir á biluninni á

sæsimanum sneiti, bæri að taka mjög

varlega, þar sem áætlanir landssíma-

stjórans sumar, væru þannig gcrðar,

að i þeim væri ekki beint byggjandi,

sbr. kostoaðaráætlunin yfir Vestm.-

eyja símann, sem varð um 5000

kr. lægri eft r að tilboðið kom um

loftskeyrasambandið við Eyjarnar —

styðsta leiðin meira að segja heil-

um kflómctra styttri 1911 en 1909.

Hr. G. Ó. barðist gegn sæsímanum

þar sem hann ileit, að erfitt mundi

verða að gera við hann ef hann bil-

aði og að sambandið yrði því mjög

ótrygt. Það sem G. 0. sagði á þingi

1911 er, svo sem allir vita, komið

i daginn, pg albr fullyrðingar lands-

símastjórans eru roknar um koll.

Hr. Gunnar Ólafsson rekur fyrst

sögu Veyjasimans, hvernigþingið feldi

tillögu stjórnarinnar, þar sem meiri-

hlutinn bygði eingöngu á fullyrðing-

um landssímastjórans. Þegar frum-

varpið var felt, tar komið á hluta-

félagi til þess að leggja og reka sim-

ann og géfur höfundurinn þar mj :g

skýrandi upplýsingar i málinu. —

Hann staðfestir nfl. að sjálfur lands-

símastjórinn hafi verið hluthafi í fé-

laginu, í fyrirtækinu, sem hann —

landssimastjórinn   —   siðar   átti  að

ráða tandsstjóm og alþingi heilt um

hvoit kaupa skyidi eða ekki!

Aukaþingið 1912 veitti svo fé til

þess ,að kaupa símann — sem vit-

anlega alt af var ætlun þeirra, sem

til félagsins stofnuðu. Segir höf. að

einn þingmanna hafi sagt í ræðu að

»sim3Stjórinn hafi ]ýst því yfir, að

hann hafi öll tæki til að gera við

slmslit hér heima. Til þess megi

nota hvort heldur vill mótorbit eða

botnvörpuskip«. Aðrir hafa haít eftir-

landssín astjóranum, að botnvörpur

mundu ekki slíta slmann, því hann

yrði lagður á hraun þar sem engin

skip væru að veiðum. En nú segði

símastjórinn að enginn hefði vitað um

hraunið, þar sem síminn hefði slitn-

að.    Svo segir hr. G. ó.:

»Eg sé ekki betur, en að það sé

sanngjðrn krafa, hvernig sem á er

litið, að við hendina hefði verið það,

sem nauðsynlegt var til að bæta

þennan simaspotta á hvaða tima árs

sem var. Hitt er aftur á móti ómögu-

legt að heimta af simastjóranum, að

hann gerði við símann á rnótorbáti

með engum tækjum, þótt hann hafi

þótzt geta það hérna um árið, þegar

mest var ofurkappið i honum gegn

loftskeytunum. Það atriði er að eins

leiðara fyrir hann, en þess gætir þó

lítið, samanborið við það, að hafa

ekki nóg efni til«.

Nii er sagt að verið sé að gera

við Vestmannaeyjasímann. Á að nota

til þess Viðeyjarsimann — og er

það vonandi, allra hluta vegna, að

það takist að koma i sambandi aftur.

En hve varanlegt það samband verði

og hve örugt, ja, um það bíða menn

umsagnar landssímastjórans.

Það verður fróðlegt að vita, hvað

alþingi þíð sem nú starfar, gerir í

þessu mili. Vafalaust lætur það sima-

hneyksli þetta ekki afskiftalaust.

Mótekja bæjarins.

Hver sá, er gerir sér ferð inn

í Kringlumýri til þess að athuga

það starf, er þar er rekið á kostu-

að bæjarins, sannfærist fljótt um,

að þar er um að ræða eitt hið

mesta og myndarlegasta þarfa-

fyrirtæki, er komið gat til mála

að ráðast i eins og nú standa

sakir og jafnvel á hvaða tíma

sem var.

Kringlumýrin er nokkuð af-

skekt; hún liggur fyrir innan

holtið, sem nýi vatnsgeymirinn

stendur á. Allur fjöldi bæjar-

manna heflr varla vitað að þessi

mýri væri til, sem þó nú á að

verða eitt aðal-bjargráð manna

í kuldanum   að   vetri   komandi.

Nýja Bio

prógrartf

t kvötdt

Enda hefir þessi mýri verið tii

lítils nýt. Hún er smáþýfð, en

allstórt fiæmi, yfir 160 dagsláttur

og blaut mjög, nema rétt um

þurrasta árstímann.

Eg gerði mér ferð núna einn

morguninn inn í Kringlumýri til

þess að lítast þar um og skoða

framkvæmdirnar.

Það fyrsta, sem vakti athygl-

ina var heilmikið kerfi af skurð-

um, sem nýbúið er að grafa um

mýrina þvera og endiianga. Þá

er líka búið að plægja upp þúf-

urnar af stórum svæðum á milli

skurðanna og sópa þeim burt.

Hafa myndast þar heljarmiklir

þurkvellir, og er mórinn breiddur

þar til þerri8. Um holtin í kring

gnæfa aletaðar við móhiaðar og

hraukar, svo og líka meðfram

sjálfum mógröfunum niðri í mýr-

inni, og blika við í sólskininu

hvít tjöld hingað og þangað á

milli. Nú er mýrin ekki lengur

sökkvandi fen, heldur skraufþur,

því að vatnið hefir fengið frá-

rensli um skurðina, sem nefndir

eru og svo lokræsi hingað og

þangað. — Fjöldi fólks er að

vinnu. Karlmenn stinga mó-

hnausa niðri í gröfunum og fleygja

þeim upp, en kvenfólk er uppi

og tekur við þeim og hagræðir

þeim til þurks.

Á tveimur stöðum ganga eltir

vélar fyrir mótorafli og jörðin

gengur í bylgjum alllangan spöl

frá þeirn. Sjálf eltivélin er alveg

eins og stór kjötkvörn. Tveir

menn moka upp i hana blautum

mó og einn stappar uiður í hana

til þess að skrúfan geti náð i

; móinn og pressað hann út. Kem-

ur hann svo út í mjúkri ferkant-

aðri lengju, sem er höggvin í

sundur í smástykki, lögð á burð-

arfjalir og borin út á völlinn til

þurks.

Eg fer til verkstjórans, Felix

Guðmundssonar, til þess að fá

nánara yfirlit yfir verkið.

—  Hvernig gengur verkið?

—   Eftir öllum vonum. Fjöld-

inn af fólkinu var óyanur þess-

ari vinnu og kraftarnir mislagnir.

En síðan vatnið fór að siga úr

mýrinni  og æfingin fór að vaxa

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4