Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						i?riðjudag

ágúst 1917

ORGDNBLABID

4-.. árgangE

280.

tðlublað

Ritstiórnarsími nr.  500

Ritstjóri:    Vilhjálmur Finsen

ísafoldarprentsmiðja

Afgreiðslnstmi nr. 500

21Hj    Biograph-Theater    E!H

Talsími 475

mff

prógmm

í kvöídí

Fossamáiið,

Um annað verður eigi tíðræddara

nú á dögum heldur en fossamáíið á

þingi. OS skoðanir skiftast um það.

Menn verða nú alt í einu svo stór-

huga, að þeir vilja sumii hverjir

endilega að landssjóðurfari að »byggja

út« fossana og benda til þess, að

erlendis séu augu manna að opnast

fyrir þvi, að hið opinbera eigi að

reka sjálft sem allra fiest fyrirtæki.

Það er alveg satt, en hvenær halda

menn að úr fiamkvæmdunum verði,

ef landssjóður ætti að taka lán til

reisa aflstöðvar við fossana?

Það er verið að tala um það, að

þetta muni verða stórgróðafyrirtæki.

Betur að svo yrði. Og fyrir þá sem

trúa þvi er opinn vegur til pess að

að láta landið verða hins beina gróða

aðnjótandi. Landssjóður getur feng-

ið eins mörg hlutabréf í fyrirtækinu

eins og honum sýnist og hann er fær

um að kaupa. Og svo má áskilja

honum kauprétt að öllu fyrirtækinu

eftir nokkur ár, (eins og gert er í

frv.). En frv. er að ýmsu leyti ábóta-

vant. Og það er hlutverk þingsins

að gera það þannig úr garði að vel

megi við una. Það væri hart, ef 40

þingmenn, úrval þjóðarinnar, væru

eigi færir um það að tryggja hag

landsins gagnvart félaginu. Það væri

hart ef þeir gæfu sér sjálfir þann

vitnisburð, að þeir gætu það ekki,

nema með óralöngum tímá.

Það er talað um það að við meig-

um ekki verða þrælar miljónanna.

Fajleg orð og rétt hugsun. Enginn

ætlast til þess að þjóðin verði ánauð-

ug fyrir það, þótt hún láti félagið

knýia þennan Grotta og mala gull.

Það er ofurhægt að sjá við því, að

við verðum eigi malaðir í kaf. Ef

kvörnin verður of stórvirk í hönd-

um félagsins þá getur landið tekið

íram fyrir hendur þess og malað

gullið sjálft.

Frá landsins sjónarmiði ætti þetta

að verða nokkurskonar tilraun með

það, hvemig rekstur slíks fyrirtækis

mundi ganga. Og það ætti ekki að

vera neitt á móti því að lofa öðrum

að gera tilraunina. Ef við sjáum að

það verður stórgróðafyrirtæki, þá eru

nógir   aðrir  fossar til   og hætt við,

Hjartans þakklæti vottum við hér með

öllum þeim, sem sýndu okkur hluttekningu

við fráfall okkar elskulega sonar, Ágústs

Jóhannessonar. Sérstaklega viljum vér

minnast þeirra heiðurshjóna Olsens og frú

hans og Asgeirs Stefánssonar trésmiðs i

Hafnarfirði, fyrir þær hðfðinglegu gjafir og

þá miklu hjálp, sem þau auðsýndu okkur,

og biðjum við guð að launa þeim velgerð-

ir þeirra af ríkdómi sinnar náðar.

Hafnarfirði II. ágúst 1917.

Grða Þórðardðttir.       Jóhann Jónsson

m/a Bíð

ÞyrnibFautin.

Nutíðar sjónleikur í 4 þáttum. — Aðal-leikendur:

Olaf Fönss,

Agneta Blom, Johs. Ring.

Hvar sem þessi mynd er sýnd, munu þúsundir áhorfenda

fyllast   meðaumkun  með  hinni ógæfusömu fósturdóttur skóat-

sem hrakin er frá sælu lífsins og lendir í mannsoipinu.

Snyrpibátaspil

fást  hjá

Sigurjóni Péturssyni.

ÆoMrar   íunnur   qf ágœtu   saítKjoti

úr  Vopnafirði  og  af Möðrudalsfjöllum, fást keyptar í dag og á morgun

fyrir 115 kr. hver, hjá

cfó// dlrnasyni,

Skólavörðustíg 8.

þótt framfarir verði hér hraðstígari

á næstu árum heldur en hefir verið

fram að þessu, að sumir sem enn eru

ungir verði gráhærðir um það að allir

fossarnir hafa verið teknir í landsins

þjónustu.

Ha$urinn sem við höfum af þessu

fyrirtæki er margvislegur þótt land-

ið eigi það ekki sjálft. Og blasir þá

óbeini hagnaðurinn næst við. Það

má koma þvi þannig fyrir að við

fáum járnbraut hingað til Reykjavik-

ur, annaðhvort yfir Mosfellsheiði

eða Hellisheiði, eftir því sem þingi

eða stjórn þykir betur henta. Og

félagið mun fást til þess að undirbúa

járnbrautarlagninguna undir eins þeg-

ar leyfið er fengið, hvað sem strið-

inu líður. Ber á það að líta þar

sem nú er ekki annað sýnna en að

alment atvinnuleysi verði í vetur og

vor. Það horfir svo alvarlega með

atvinnuleysið, að komið hafa fram á

þingi tillögur um það, að hið opin-

bera gerist atvinnurekandi i stórum

stíl. En ef þetta fyrirtæki kæmist í

framkvæmd veitir það fjölda manns

atvinnu í mörg ár.

Enn ber þess að gæta, að við get-

um fengið rafmagnsleiðslur hingað

til Reykjavíkur, rafmagn til ljósa,

hita og iðnaðar. Hér er að rísa upp

iðnaður, en það vantar afl til þeirra

hluta sem gera skal; það vantar kraft.

Framtíð þessa bæjar er að miklu leyti

undir því komin, að við fáum hreyfi-

afl. Þess vegna var bærinn sjálfur að

hugsa um það að koma sér upp raf-

magnsstöð og i þeim ttlgangi hafði

hann trygt sér vatnsafl í Soginu.

Um eignarréttinn á þvi vatnsafli var

dálítill   efi og   hefir   staðið i   samn-

ingum milli fossafélagsins og bæjar-

v ins. Verður málið áreiðanlega jafnað

þannig að báðir megi vel við una.

Félagið vill helst að bærinn kaupi

hlutabréf fyrir þessar 30 þús. krónur

sem haon hefir gefið fyrir vatnsaflið,

o% auk pess fái hann ótakmarkaðan

rafmaqnsstraum um ötahnarkaðan

tima, jyrir pað verð, er jramlciðslu

kostnaði nemur.

Þá er að minnast á enn eht, sem

eigi hefir minsta þýðingu. En það

er framleiðsla fyrirtækisins — áburð-

arefni. Aburðarskorturinn hefir stað-

ið landbúnaðinum tilfinnanlega fyrir

þrifum. Erlendur áburður hefir ver-

ið of dýr, enda þótt nokkuð hafi

verið notað af honum. Til þess að

geta tekið upp samkepni á heims-

markaðnum, verður félagið að selja

áburðinn svo ódýran, að vel mun

það borga sig og fljótlega fyrir

bændur að kaupa hann. Hann verð-

ur að minsta kosti þeim man ódýr-

ari sem flutningskostnaði nemur

heldur en erlendur áburður.

Og þarna er hjarta landsins —

bletturinn, sem allir íslendingar gætu

búið á, ef hann væri sæmilega rækt-

aður. Það er því eigi að futða þótt

Arnessýslu sé þetta áhugamál og

einnig Rangæingum. Þrjú stærstu

kjördæmi landsins æskja þess að

málið nái sem fyrst fram að ganga.

Reykjavík, höfuðborgin sjálf, er svo

hjá sett, að hún hefir eigi nema tvo

fulltrúa á þinginu, í staðinn fyrir

sex. Hún mun vænta þess af þess-

um tveimur mönnum, að þeir berj-

ist fyrir málinu með kappi og forsjá.

Alt   landið   mun   ætlast  til þess af

fullttiium sínum að þeir hrapi ekki

að málinu, en flýti því svo mjög

sem kostur er á. Landinu og þjóð-

inni Hggur þar mikið við.

Erl. simfregnir,

frá fréttaritara isaf. og Morgunbl.).

Khöfn 12. ág.

Brezkir verkamenn hafa

ákveðið að sækja fundinn

í Stokkhólmi.

Henderson raðherra het-

ir sagt af sér vegna ósam-

komulags við hina stjdrn-

armeðlimina.

Þegar „Rán" var send

heim af þýzka

kafbátnum.

Svo sem menn muna var botn-

vörpungnum »Rán« snúið við af

þýzkum kafbáti í vetur, þá er skip-

ið var á leið til Bretlands með ís-

varinn fisk, sem þar átti að seljast.

Kafbátsforinginn ætlaði í fyrstu að

sökkva skipinu, þar sem það flytti

Bretum matvöru, en hætti þó við

það ásíðustu stundu, mest fyrir sér-

staklega Iipurð og prúðmensku skip-

stjórans.

»Rán« hafði ísvarinn fisk með-

ferðis, sem áætlað var að mundi

seljast fyrir um 40 þúsund krónur

er hann væri kominn á markaðinn

í Bretlandi. En í stað þess var fisk-

urinn seldur hér við opinbert upp-

boð, og fékst fyrir hann alls 2470

kr. og 80 aur. Hefði þó ef til vill

fengist meira fyrir hann ef fiskinum

hefði verið skipað i land þegar eftir

komu skipsins hingaS, en uppboðið

fór fram tveim dögum síðar, vegna

þess að umboðsmaður vátryggingar-

félagsins,   Þorvaldur Pálsson læknir,

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4