Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Þriðjudag

30

okt.   Í917

ORGUNBLAÐ

4. árgangr

356

tðlublað

Ritstjörnarsí'rí nr.  500

Ritstjóri:    Vilhjálrnur Finsen

ísifoldarprentsmiðja

Afgreiðslnsími nr.  joo

BReykjavikur

SU|      Biograph-Theater

m

THjít ágætí

program

i kvöld.


Hérmeð tilkynnist vinum og vandamönn-

um að sonur okkar, Hafliði, andaðist að

heimili sínu, Lindargötu 9b, mánudaginn

29. þ. m.

Ingibjörg Þorláksdóttir

Jón   Hafliðason.

ErL simfregnif

frá frittaritara Isaf   og Morgunbl.).

Khöfn 27. okt.

ÞJóðverjar hafa hörfað

nndan hjá skiuðumim

miSli O'se, Aisue og Cha-

vignon.

í»að er búist við þvl, að

ítalir muni missa allar

þæ* stöðvar. er þeir náðu

í síðustu sókBÍnni hjá

Isonzo.

ítalska stjórnin hefir

sagt ai sér.

Frakkar hafa sótt iram

milli Diegrachten og Drai-

hank.

Bandamenn hafa liafið

fótgönguliðsáhlaup norð-

an, norðaustan og austan

við Ypres.

Ástæðan, sem varð til

þess að Brasilía sagði Þjóð-

verjum stríð á hendur, er

su, að Þjóðverjar skutu í

kaf brasiliskt skip, er

»Macao« hét.

Tapast

hefir af Landakotstúnirauður 'nest.r,

heldur litill, flatjárnaður á þremur

fótum. Þeir er kynnu að verða hans

varir, eru vinsamlega beðnir að geia

viðvart sem fyrst til }. Servaes í

Landakoti gegn ómakslaunum.

HafnarfjarðarvegQrina

Herra ritstjóii!

Eg heyri sagt að nú sé i ráði að

gera nýjto veg til   Hafnarfjirðar frá

Reykjavik og vandi hann sem bezt.

Meðal annars sem sagt er um þenn-

an fyrirhugaða veg, er það að hann

éigi að   leggjast   vestan   Öskjuhliðar

og inn með  Fossvogi,   til   þess   að

sneiða   hjá   brekkunum.      Þetta   er

ágætt, en um hitt virðist  mér   sem

enn séu skiftar skoðanir, hvar  veg-

urinn   á   að   byrja hér í Reykjavík.

Sumir   segja   að   helst   sé í ráði að

hann verði framhald   Suðurgötu   og

lagður yfir melana.  Það virðist mér

ákaflega   óheppilegt;     Skal   telja til

þess þá orsök fyrsta,   að  Saðurgata

er mjð, brött og lokuð og  því   illa

hæf fyrir mikla umferð.    En það er

áreiðanlegt   að   umfcrð um   þennan

veg   margfa'dast   á   nokkrum  árum

frá þvi sem nú er, og   er   hiin—þó

þegar ærið mikil.     Sérstaklega mun

bifreiðaferðum eftir veginum fjölga að

miklum mun, og er   þá   óheppilegt

að flutningsstraumurinn lendi í lok-

aðri götu.      Það   væri   lika úr leið

að   flytja   veginn   vestur    á    Mela.

Langréttast mundi það, að hinn nýi

Hafnarfjarðarvegur     yrði    framhald

Fríkirkjuvegar.     Það  liggur   beinast

við og  þar   yrði   opin   braut  inn i

miðbik   bæjarins,   þar  sem mest er

umferðin og þó greiðast að fara um,

þvi   að   Fríkirkjuveg   mætti breikka

talsvert ef þess gerðist þörf, og svo

tekur  Lækjargata   við,   eiuhver   hin

breiðasta gata í bænuœ.    Og hún er

eigi lokuð eins og Suðurgata,  held-

ur endar   hún  á torgi og þar mæt-

ast    allar    höfuðgötur    borgarinnar.

Þar verður miðstöð allrar   umferðar

næstu árin og að henni   ætti   þessi

nýja   þjóðbraut   að   eiga sem greið-

astan aðgang.     Væri þvi mjög van-

hugsað,    ef    samgöngunum      milli

Reyjavikur   og    Hafnarfjarðar   yrði

hnekt   með því að stífla þær í Suð-

urgötu.

Vona eg að þessar bendingar verði

teknar til greina, ef þér, herra rit-

stjóri, viljið leyfa þeim,rúm í blaði

yðar.                          Órakja.

71$ja Bíó

Tálsnörur sférborgariífsins

Sjónleikur um örtög og ástir.

Þessi fallega og efnismikla mynd hlýtur að koma við

hjanað í hverjum manni, sem ekki er alveg ti finningalaus.

Með viðkvæmum huga fylejast menn með sögu hinnar ungu

og saklausu sveltastúlku, er sogast inn i hringiðu stórborgarlifsins.

Myndin st:ndur yfir á aðra kl.st. — Tölusett sæti.

Pantaðir aðgöngum. sækist fyrir kl. 9 — annars seldir öðrum.

¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦——¦ IIWIIHIII1II lllllll Wlllllll¦!¦¦— Hllll¦!«¦¦¦

Innilegasta þakklæti til allra þeirra er auOsýndu hluttekningu við

jarðarför mannsins míns, Brynjólfs Einarssonar. Og sórstakar þakkir

til starfsfólks Landsimans, fyrir höfðingleða gjöf er þaB færði mér.

Ingibjórg Pétursdóttír.

JarBarför	mannsins	míns,	Bjarna	Jónssonar snikkari   \

frá Alfsnesi,	fer fram miðvikudaginn			31. október kl. 12   \

frá heimili hans, Vítastíg		17.		

Ósk hins	látna var	að menn gæfu  ekki kranza á		

kistu hans.			Diljá	Ólafsdéttir.

Sleðarnir

í Hegningarhúsinu.

Það er auglýst í blöðunum, að

sleðarnir, sem undanfarna vetur

hafa verið teknir af börnum hér

á götunum, verði nú látnir lausir

úr hegningarhúsinu.

Þessi litla auglýsing verður al-

veg óvart að dálítilli skopmynd af

röggsemi Iögreglunnar, og í raun-

inni af öllum þeiml sem ættu að

annast þessa ungu lögbrjóta, sem

hafa horft á eftir sleðanum sin-

um upp í Steininn. Kanske heflr

mörgum þeirra fundist að þar

færi eina ánægjan.

En krakkarnir á sleðunum hafa

fótbrotið fólk á sjálfu Aðalstræti,

og tept götur eða gert þær ófær-

ar með sleðaferðum. Ekki verður

lögreglunni láð það, þótt hún

reyni að afstýra slíkum ófögnuði.

Og refsingin, að taka sleðana af

sökudólgunum, er í sjálfu sér hár-

rétt; hún er að jafnaði hlutfalls-

lega þung,   en hún er eðlilegust.

Börnin skilja þetta sarat illa,

og lögregluþjónarnir, sem gera

skyldusína, verða fjendur þeirra.

Það er hér sem oftar, að hið

opinbera skerst of seint í leikinn;

það refsar fyrir unnið verk, en

gerir lítið eða ekkert til að koma

í veg fyrir afbrotin á annan hátt.

Það hefir ekki verið og verður

varla annað en kák, að taka

sleðana af þeim börnum, sem eru

svo óslyng, að ganga í berhögg

við lögregluna. Og þessi skolla-

leikur við lögregluþiónana æsir og

lokkar.

Það er vafalaust ábyrgðarhluti

að þverbrjóta þe'ssa heilbrigðu

löngun og hollu gleði barnsins, að

renna sér á sleða. Það mundi

verða öllum ánægjulegra, og ekki

sízt lögregluþjónunum, ef börnin

ættu sér eitthvert athvarf með

þessa löngun sina, í stað þess sem

nú er, að eiga sér ills von, hvar

sem þau sjást með sleðann sinn.

Hið opinbera ætti að gera sleða-

brekkur, líta eftir þeim og halda

þeim við fyrir börnin, og beina

þeim á þann hátt burt af götunni

í stað þess að taka af þeira sleð-

ana, öllum til leiðinda.

Þessar sleðabrekkur þyrftu að

vera sem flestar, til þess að af-

stýra örtröð, og mætti víst með

lítilli fyrirhöfn laga þær til raeð

Kaupirðu góðan hlut,

þá mundu hvar þú fekst hann.

Sigurjón Pjetnrsson

Síml 137.

Hsfnarstræti   18.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4