Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Mánudag
jan    1918
5. árganer
78.
tðluMaö
¦_____Ritstjómarsími nr.  500
Ritstion:    Viíhjaimur Finsen
ísafoldarprentsmiðja
Afgreiðslusími nr.  500
SlU        Biograph-Theater      |BI0
KaÐDÍG um
Rembrandtsmyndina
I.eynilögreglusjónl. í   3  þáttum
eftir Alfred Nervö
Tekin af
»Svenska Biografteatern<
Myndin er áhrifamikil, skemtileg
og  sérlega  vel leikin
Aðalhlutverkin leika  okkar góð-
kunnu sænsku leikarar:
Nic. Johansen,
Greta Almroth,  f. Eckman.
urijuruidtoi »ik t
Ert. símfregmr
frá fréttar. Isafoldar   og   Morgunbl.
Khöfn  19. jan.
Friðarsamningunum í Brest Lítovsk
er haldið áfram.
Harðar deilur eru i Þýzkalandi út
af kosningalagafrumvarpinu.
Caillaux-málið er nú aðal-umræða-
efni frönsku blaðanna.
Rotböll ráðherra hefir sagt af sér.
Slys.
111
Að Kröggólfsstöðum í Ölvesi vildi
það slys til aðfaranótt laugardagsins,
að ofn í herbergi, þar sem hjónin
Engilbert Sigurðsson og Sigþrúður
Eggertsdóttir sváfu, rauk svo mjög,
að þegar komið var inn til hjón-
anna um morguninn, voiu þau bæði
meðvitundarlaus.
Gísli Pétursson læknir var þegar
sóttur lit á Eyrarbakka og tókst hon-
um að lífga konuna eftir nokktirn
tima. En Engilbert var enn í fasta
svefni, þegar síðast fréttist, kl. um
S i gærdag.
Símað var þegar til Reykjavíkur
til þess að fá Korwáð lækni Kon-
ráðsson til að koma austur, en hano
hefir áður verið læknir þeirra hjóna.
^ór Konráð í bifreið héðan siðdegis
' gær og ætlaði að Kolviðarhóli, en
Nðan mun hann hafa verið fluttur
tíðandi austur yfir fjall i nóttafSig-
*»8i á Kolviðarholi.
- .Mjög kvað vera ivisýnt um lif
^Qgilberts bónda. Hann er bróðir
% 0ámundar skólastjóra i Flensborg,
€r °ddviti í Ölveshreppi og mesti
dugnaðarmaður.
; an-
Verzlunin   „Gullfoss"
er flntt í Hafnarstræti 15.
bjirndýr drepin.
Sú fregn hefir borht hingað að
norðan, að einn maður hafi lagt þrjú
bjarndyr að velli í Núpskötlu, með
haglabyssu. Segja sumir, að það
hafi verið fullorðin dýr, en aðrir
segja að það hafi veiið birna með
tveimur stálpuðum húnum. Hið
siðara mun sennilega rétt, enda ber
það s.iman við frego, sem landsíma-
stöðin hérna hefir fengið frá Brekku
í Núpasveit.
Mgrkibgur fundur.
»íslendingur« getur þess, að i
sumar, þegar verið var að leggja veg
rjett sunnan við Þorvaldsdabárfoss
við Eyjafjörð vestanverðan,hafi fundist
dys og í henni beinagrind af manni og
hesti, sömuleiðis hjá mannsbeina-
grindinni lítið hgvopn. Mannabein-
in voru fremur smá, líkust því að
þau væru af ungum manni.
Kjörskráin.
—o—
Það er varla um annað meira tal-
að hér i bæ um þessar mundir en
þá ráðstöfun kjörstjórnar að skrifa
ekki nöfn þeirra kjósendi á kjörskrá
til bæjarstjórnarkosninganna, sem i
hönd fara, en þeirra, sem hafa greitt
útsvar sitt fyrir árið 1917.
Hefir þessi ráðstöfun mætt mót-
mælum af hálfu alþýðuflokksins og
kæra verið send bæjarstjórninni. —
Hún hefir svo sem kunnugt er vfs-
að kærunni frá sér til kjörstjórnar,
en það eru engin likindi til þess,
að hún breyti stefnu þeirri, sem hún
hefir einu sinni tekið.
Þetta er i fyrsta sinni, sem kjör-
stjórn lætur slíkt koma til fram-
kvæmdar, og mun enginn hafa átt
vo% á þvl. Lögfræðingum ber eigi
saman um það, hvernig beri að skilja
lögin. Aftnr á móti hefir kjörstjórn-
in haldið því fram, að kjörskráin sé
ekki endanlega samin enn þá. Eina
ráðið   fyrir   þá,   sem vilji komast á
skrána, en ekki eru þar vegna þess,
að þeir hafa ekkert greitt af útsvar-
inu, er að greiða upphæðina nú
þegat, og mun nafn þeirra þá verða
sett á kjörskrána.
Sem sagt, það má tæplega búast
við þvi, að kjörstjórnin breyti stefnu
sinni. Verður þá gengið til kosn-
inga eftir skránni eins og hún er úr
garði gi.r, hvort sem það er lögum
samkvæmt eða ekki. Komi þi kæra
fram eftir kosninguna, mun koma
til stjórnarráðsins kasta að ákveða,
hvort gera skuli kosninguna ógilda
éða ekki.
Þvi hefir verið haldið fram, að
kjörstjórnin hafi með þessu viljað
taka atkvæðisréttinn af verkamönn-
um bæjarins, því að flestir hinna
skuldugu borgara séu úr þeirra hóp.
Það mun ekki hafa við nein rök að
styðjast.
Það sem sennilega fyrir kjörstjórn
vakir, er að fá úrskurð um það,
hvernig beri að skilja lögin, hvort
allir, sem skatt eiga að greiða, hafi
kosningarrétt, eða þeir einir, sem
greitt hafi að einhverju leyti þá upp-
hæð, sem lögð hefir verið á þá. —
Og hitt mun vera rétt, að það eru
menn af öllum stéttum, sem eiga
ógoldin bæjargjöld, eigi fleiri verka-
menn en menn annara stétta. Það
er því fjarstæða að ætla, að kjör-
stjórnin hafi gert þessa ákvörðun af
hlutdrægni við nokkra sérstaka stétt
bæjarmanna.
BjartsýniU
»Hvað er íturhyggjumaður?* spurði
bóndasonur nokkur föður sinn. »Já,
Ión«, svaraði faðir hans. »Þú veist
að eg get ekki svarað þvi nákvæm-
lega fremur en svo mörgu öðru.
Þó hefi eg nokkra hugmynd um
merkingu pess. Sennilega manstu
ekki eftir honum Hinrik föðurbróð-
ur mínum, en hann tel eg hafa ver-
ið íturhyggjumann, ef nokkur er það.
Honum leið ávalt vel en einkum þó
er hann var við stritvinnu. Þá var
oft eins og hann skemti sér bezt.
Til dæmis slátturinn. Ef nokkuð
gat mætt mig, þá var það að slá í
sólarhitanum. En þegar eg fór að
dragast aftur úr, leit Hinrik upp og
sagði: »Nú, nú Jim, þegar við höf-
um   siegið  þessa tvo bletti og 18 i
Greifadóffírin
sem mjaltakona
Mjög    skemtiiegur    danskur
gamanleikur.
Aðalhlutverkin leika:
Frú Clara Wieth.
Oscar Stribolt.
licnry Soomann.
KdMBKMHBM
tiðbót þá erum við hálfnaðir^. Og
þetta sagði hann svo glaðlega, að
aann hefði ekki getað virst ánægð-
ari þó að öll spildan hefði verið bii-
in, og eg vissi líka varla hvernig
við lukum henni.
En slátturinn var þó nautn ein
hjá versta verkinu okkar — að rífa
upp grjótið. Við fengum ótæpt að
að gHma við það á gamla búgarð-
inum okkar, ef eitthvað átti að spretta.
Þegar við vorum ekki önnum kafn-
ir við annað, þá var nóg af grjótina
til áð rífa upp og flytja burtu. Hve-
nær sem plægt var, komu hnullung-
arnir í ljós, og þá urðum við að
taka til óspiltra málanna aftur. Ef
þú hefðir verið með Hinrik, þá
hefðirðu ímyndað þér að ekkert i
heiminum væri jafn skemtilegt og
að rifa upp grjót. Hann leit ekki á
það sömu augum og aðrir menn.
Einu sinni þegar kornið hafði verið
slegið, en grasið ekki fullsprottið og
eg var að fara til fiskjar, kom faðir
minn og lét okkur fara að rifa upp*
grjót vestanvert við bæinn, þá lá
mér við gráti, en Hinrik mælti:
?Komdu Jim, eg veit þarna af
fólgnu fé«.                4-
Og viltu vita, hvað karl átti við?
Hann gerði sér það að leik, að láta
sem túniö væri gullnáma og hann
fékk mig til með sér. Og eg gæti
svarið, að mér fanst eins og eg væri
i gullnámunni í Kalifornia allan dag»
inn — svo skemtilegt átti eg. En
er dagsverkinu var lokið, sagði hann :
»Við getum grætt á þessum*»mol-
um«, — en gróðinn er fólginn í
þvi, að losna við þá«. Það hafði
mér ekki dottið í hng áður.
Vinnan hafði verið eins og Ijúfur
leikur, og við höfðum flutt i burtu
feiknin öll af grjóti þann daginn.
Eh eins og eg sagði þér áðan, þá
get eg ekki skilgreint vel, hvað itur-
hyggja er, en hafi Hinrik föðar-
bróðir   minn   ekki verið íturhyggiu-
fet: ÍRm han„. - S i g U r j 6II   P j e t U T S S O n—
Simi 137.
HJa f n a r s t'r œ t i   18
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4