Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Mánudag

jan    1918

5. árganer

78.

tðluMaö

¦_____Ritstjómarsími nr.  500

Ritstion:    Viíhjaimur Finsen

ísafoldarprentsmiðja

Afgreiðslusími nr.  500

SlU        Biograph-Theater      |BI0

KaÐDÍG um

Rembrandtsmyndina

I.eynilögreglusjónl. í   3  þáttum

eftir Alfred Nervö

Tekin af

»Svenska Biografteatern<

Myndin er áhrifamikil, skemtileg

og  sérlega  vel leikin

Aðalhlutverkin leika  okkar góð-

kunnu sænsku leikarar:

Nic. Johansen,

Greta Almroth,  f. Eckman.

urijuruidtoi »ik t

Ert. símfregmr

frá fréttar. Isafoldar   og   Morgunbl.

Khöfn  19. jan.

Friðarsamningunum í Brest Lítovsk

er haldið áfram.

Harðar deilur eru i Þýzkalandi út

af kosningalagafrumvarpinu.

Caillaux-málið er nú aðal-umræða-

efni frönsku blaðanna.

Rotböll ráðherra hefir sagt af sér.

Slys.

111

Að Kröggólfsstöðum í Ölvesi vildi

það slys til aðfaranótt laugardagsins,

að ofn í herbergi, þar sem hjónin

Engilbert Sigurðsson og Sigþrúður

Eggertsdóttir sváfu, rauk svo mjög,

að þegar komið var inn til hjón-

anna um morguninn, voiu þau bæði

meðvitundarlaus.

Gísli Pétursson læknir var þegar

sóttur lit á Eyrarbakka og tókst hon-

um að lífga konuna eftir nokktirn

tima. En Engilbert var enn í fasta

svefni, þegar síðast fréttist, kl. um

S i gærdag.

Símað var þegar til Reykjavíkur

til þess að fá Korwáð lækni Kon-

ráðsson til að koma austur, en hano

hefir áður verið læknir þeirra hjóna.

^ór Konráð í bifreið héðan siðdegis

' gær og ætlaði að Kolviðarhóli, en

Nðan mun hann hafa verið fluttur

tíðandi austur yfir fjall i nóttafSig-

*»8i á Kolviðarholi.

- .Mjög kvað vera ivisýnt um lif

^Qgilberts bónda. Hann er bróðir

% 0ámundar skólastjóra i Flensborg,

€r °ddviti í Ölveshreppi og mesti

dugnaðarmaður.

; an-

Verzlunin   „Gullfoss"

er flntt í Hafnarstræti 15.

bjirndýr drepin.

Sú fregn hefir borht hingað að

norðan, að einn maður hafi lagt þrjú

bjarndyr að velli í Núpskötlu, með

haglabyssu. Segja sumir, að það

hafi verið fullorðin dýr, en aðrir

segja að það hafi veiið birna með

tveimur stálpuðum húnum. Hið

siðara mun sennilega rétt, enda ber

það s.iman við frego, sem landsíma-

stöðin hérna hefir fengið frá Brekku

í Núpasveit.

Mgrkibgur fundur.

»íslendingur« getur þess, að i

sumar, þegar verið var að leggja veg

rjett sunnan við Þorvaldsdabárfoss

við Eyjafjörð vestanverðan,hafi fundist

dys og í henni beinagrind af manni og

hesti, sömuleiðis hjá mannsbeina-

grindinni lítið hgvopn. Mannabein-

in voru fremur smá, líkust því að

þau væru af ungum manni.

Kjörskráin.

—o—

Það er varla um annað meira tal-

að hér i bæ um þessar mundir en

þá ráðstöfun kjörstjórnar að skrifa

ekki nöfn þeirra kjósendi á kjörskrá

til bæjarstjórnarkosninganna, sem i

hönd fara, en þeirra, sem hafa greitt

útsvar sitt fyrir árið 1917.

Hefir þessi ráðstöfun mætt mót-

mælum af hálfu alþýðuflokksins og

kæra verið send bæjarstjórninni. —

Hún hefir svo sem kunnugt er vfs-

að kærunni frá sér til kjörstjórnar,

en það eru engin likindi til þess,

að hún breyti stefnu þeirri, sem hún

hefir einu sinni tekið.

Þetta er i fyrsta sinni, sem kjör-

stjórn lætur slíkt koma til fram-

kvæmdar, og mun enginn hafa átt

vo% á þvl. Lögfræðingum ber eigi

saman um það, hvernig beri að skilja

lögin. Aftnr á móti hefir kjörstjórn-

in haldið því fram, að kjörskráin sé

ekki endanlega samin enn þá. Eina

ráðið   fyrir   þá,   sem vilji komast á

skrána, en ekki eru þar vegna þess,

að þeir hafa ekkert greitt af útsvar-

inu, er að greiða upphæðina nú

þegat, og mun nafn þeirra þá verða

sett á kjörskrána.

Sem sagt, það má tæplega búast

við þvi, að kjörstjórnin breyti stefnu

sinni. Verður þá gengið til kosn-

inga eftir skránni eins og hún er úr

garði gi.r, hvort sem það er lögum

samkvæmt eða ekki. Komi þi kæra

fram eftir kosninguna, mun koma

til stjórnarráðsins kasta að ákveða,

hvort gera skuli kosninguna ógilda

éða ekki.

Þvi hefir verið haldið fram, að

kjörstjórnin hafi með þessu viljað

taka atkvæðisréttinn af verkamönn-

um bæjarins, því að flestir hinna

skuldugu borgara séu úr þeirra hóp.

Það mun ekki hafa við nein rök að

styðjast.

Það sem sennilega fyrir kjörstjórn

vakir, er að fá úrskurð um það,

hvernig beri að skilja lögin, hvort

allir, sem skatt eiga að greiða, hafi

kosningarrétt, eða þeir einir, sem

greitt hafi að einhverju leyti þá upp-

hæð, sem lögð hefir verið á þá. —

Og hitt mun vera rétt, að það eru

menn af öllum stéttum, sem eiga

ógoldin bæjargjöld, eigi fleiri verka-

menn en menn annara stétta. Það

er því fjarstæða að ætla, að kjör-

stjórnin hafi gert þessa ákvörðun af

hlutdrægni við nokkra sérstaka stétt

bæjarmanna.

BjartsýniU

»Hvað er íturhyggjumaður?* spurði

bóndasonur nokkur föður sinn. »Já,

Ión«, svaraði faðir hans. »Þú veist

að eg get ekki svarað þvi nákvæm-

lega fremur en svo mörgu öðru.

Þó hefi eg nokkra hugmynd um

merkingu pess. Sennilega manstu

ekki eftir honum Hinrik föðurbróð-

ur mínum, en hann tel eg hafa ver-

ið íturhyggjumann, ef nokkur er það.

Honum leið ávalt vel en einkum þó

er hann var við stritvinnu. Þá var

oft eins og hann skemti sér bezt.

Til dæmis slátturinn. Ef nokkuð

gat mætt mig, þá var það að slá í

sólarhitanum. En þegar eg fór að

dragast aftur úr, leit Hinrik upp og

sagði: »Nú, nú Jim, þegar við höf-

um   siegið  þessa tvo bletti og 18 i

Greifadóffírin

sem mjaltakona

Mjög    skemtiiegur    danskur

gamanleikur.

Aðalhlutverkin leika:

Frú Clara Wieth.

Oscar Stribolt.

licnry Soomann.

KdMBKMHBM

tiðbót þá erum við hálfnaðir^. Og

þetta sagði hann svo glaðlega, að

aann hefði ekki getað virst ánægð-

ari þó að öll spildan hefði verið bii-

in, og eg vissi líka varla hvernig

við lukum henni.

En slátturinn var þó nautn ein

hjá versta verkinu okkar — að rífa

upp grjótið. Við fengum ótæpt að

að gHma við það á gamla búgarð-

inum okkar, ef eitthvað átti að spretta.

Þegar við vorum ekki önnum kafn-

ir við annað, þá var nóg af grjótina

til áð rífa upp og flytja burtu. Hve-

nær sem plægt var, komu hnullung-

arnir í ljós, og þá urðum við að

taka til óspiltra málanna aftur. Ef

þú hefðir verið með Hinrik, þá

hefðirðu ímyndað þér að ekkert i

heiminum væri jafn skemtilegt og

að rifa upp grjót. Hann leit ekki á

það sömu augum og aðrir menn.

Einu sinni þegar kornið hafði verið

slegið, en grasið ekki fullsprottið og

eg var að fara til fiskjar, kom faðir

minn og lét okkur fara að rifa upp*

grjót vestanvert við bæinn, þá lá

mér við gráti, en Hinrik mælti:

?Komdu Jim, eg veit þarna af

fólgnu fé«.                4-

Og viltu vita, hvað karl átti við?

Hann gerði sér það að leik, að láta

sem túniö væri gullnáma og hann

fékk mig til með sér. Og eg gæti

svarið, að mér fanst eins og eg væri

i gullnámunni í Kalifornia allan dag»

inn — svo skemtilegt átti eg. En

er dagsverkinu var lokið, sagði hann :

»Við getum grætt á þessum*»mol-

um«, — en gróðinn er fólginn í

þvi, að losna við þá«. Það hafði

mér ekki dottið í hng áður.

Vinnan hafði verið eins og Ijúfur

leikur, og við höfðum flutt i burtu

feiknin öll af grjóti þann daginn.

Eh eins og eg sagði þér áðan, þá

get eg ekki skilgreint vel, hvað itur-

hyggja er, en hafi Hinrik föðar-

bróðir   minn   ekki verið íturhyggiu-

fet: ÍRm han„. - S i g U r j 6II   P j e t U T S S O n—

Simi 137.

HJa f n a r s t'r œ t i   18

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4