Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						W ðstudag
júlí 1918
R6UNBLA
5, argangr
260.
tðlnbfað
Kif^tfárnarsirra nr.  joo
R'tstjón:    Viihi.i.irnTir Finsen
ísafWdarprertsr
Afgreiðslusími nr.  500
rl.  simrregmr
(Frí Iriltaritara Morgunal.).
Khöfn. 25. júl:'.
"Baron   Hussareck   er   orðinn for-
saetisráðherra Austurrikis.
»       Bandaríkjamenn    hafa   sótt   fam
utn 2 mílur hjá Querq og Marne.
Frakkar   mótmæla því að »Vater
larjd« hafi verið sökt.
Danska  sendinefndín kom hingað
I kvöld.

Síldio komin
Isafirði i gær.
í morgun kl 10 komu 5 bátar
hingað inn hlaðnir af sild. Höfðu
þeir allir aflað hana norður undir
Horni og segja afarmikl.i síld þar.
Áætlaður afli hvers báts er um
300—400 tunnur, sem má kallast
ágætt.
AUmargir bátar hafa verið á veið-
om hér í Djiipinn í morgun, en
þeir hafa litið fengið enn. Veður
er heldur betra í dag.
Skríða íellnr ör hafnarbakkannm
í fyrradng um kl. 11 '/g féll skyndi-
lega skiiða úr hafnarbakkanum á
nypfyllingunni, aðS austanverðu. —
Grjót erþar hlaðið upp bakkann,
en tnnn hafa verið heldur lauslegt,
enda jarðvegur gljúpur undir og enn
eigi siginn að fullu.
Við skriðn þessa varð ekkert slys
sem betur fór. En það vekur þá
hugsun hjá mönnum, hvort nógu
tryggilega sé frá þeitri hleðslunni
gengið, hvort eigi megi búast við
því að stærri skriða falli þá og þeg-
•ar,, sem „ geti haft alvarlegri ^afleið
ingar og meiri skemdir í för með
sér.
Bókmentafélagið
heiðrar elzta félaga sinn.
Engilbert Kolbeinsson heitir sá
maður, sem lengst hefir verið í Bók'-
mentafélaginu allra manna; hann á
heima á Lónseyri í Jökufjörðum,
Norður-ísafjarðarsýslu og er nii 38
«ira gamall. Hann gerðist félagi Bók-
mentafélagsins árið 1857, eða
snemma á forsetatíð Jóns Sigurðs-
sonar, og hefir verið skilvís félagi í
6i ár. Stjnrn félagsins hefir í viður-
kenningarskyni gert hann ^jildfrían
félaga úr þessu og sent honum 100
króna heiðursgjöf með lofsamlegu
bréfi, sem vænta má að verði hon-
nm mikið fagnaðareini.
Bjarni amtmaður Thorsteinsson
var 60 ár í Bókmentafelaginu, eða
frá stofnun þess til dauðadags og
hafði hann orðið langlíhstur_ allra
manna í félaginu þangað til Engil-
bert komst fram úr honum.
Símagjöldio,
Þegjandi og fyrirvaralaust voru
símskeytagjöldin hækkuð um 100 °/o
hinn r. þessa manaðar. Veit engi
hvað veldur, nema ef vera kynni, að
þannig ætti að ná upp nokkru af
því fé, sern nú á að verja til þess
að bæta sultarlaun simamanna og
meyja.
A þinginu í fyrra voru samþykt
lög um það, að hækka póstburðar-
gjald um heíming og mnn þessi
simgjaldahækkun þykja nokkuð i sam-
ræmi við það. En sá stóri tnunur er
á þessu þó, að blöð og tímarit voru
undanþegin hækkun póstgjaldsins,
en hér er sitnskeyta-taxti blaðanna
hækkaður um helming, eins og önn-
ur gjöld.
Vér þykjumst nú vita með vissu,
að þessi hækkun símagjaldanna eigi
að eins að vera til bráðabirgða
— nokkurskonar neyðarúrræði, eins
og burðargjaldshækkunin. Því að
að því er kept alls staðar um allan
heim, að hafa síma- og póstburðar-
gjöld svo lág sem unt er. Og alls
staðar eru simagjöld fyrir blaða-
skeyti höfð lægri heldur en önnur
gjöld. Sýnir það skilning manna á
hlutverki blaðanna og nauðsyn á
þvi, ,að gera þeim eins létt fyrir i
starfi sínu og unt er.
Því mun nú haldið fram, að hér
sé tekið fult tillit til blaðanna, því
að eftir sem áður hafi þau rétt til
þ°ss að senda skeyti fyrir hálft
gjald.
Þetta er satt, en að voru áliti er
það þó hróplegt ranglæti sem blöð-
unum er sýnt með þessu. Því að
eigi sú að vera tilætlunin með hækk-
un skeytagjaldanna, að afla fjár til
þess að launa betur en áður starfs-
menn Landsímans, þá hrökkva litið
blóðpeningar þeir, sem teknir eru
af blöðunum, en á hinn bóginn er
þeim gert hálfu etfiðara fyrir að afla
sér frétta uian nf landinu, og kemur
það harðast niður á lesendunum,
þvi að blöðin sjálf hafa eigi þann
sand af peningum, að þau geti bruðl-
að miskunarlaust með þí. Þessi
ónærgætni og skilningsleysi á hlut-
verki blaðanna kemur því eigi að
eins niður á þeim sjálfum, heldur á
öllum almenningi og er það að von-
um að það verði þvi illa þokkað af
allri alþýðu.
Þegar þingið var að ræða um
hækkun baTÖargialdsins í fyrra, var
það fyrst ætlun þess, að hækka líka
burðargjald blaðanna. En er vér
höfðum bent þinginu á það hvílík
dæmalaus fásinna það væri, var við
það hætt, og má segja þingmönn-
um það til verðugs lofs, að þeir
voru þá fljótir til skilnings. Og með
þvi sýndu þeir líka, að eigi væri á
bætandi þá erfiðleika, sem blöðin
eiga við að stríða á þessum timum,
því að eigi hafa afleiðingar styrjaldar-
innar komið léttar niður á þeim
heldur en öðrum.      ,
Það er því þvert ofan i yfirlýstan
vilja alþingis um þ?.ð að greiða götu
blaðannn, að þessari simskeytahækkun
var demt á af landsimastjóra.
Jóhannes Jósefsson,
Glimukappinn mikli,]óhannes ]ó-
sefsson dvelur nú sem stendur í bæ
er York heitir og er 1 Bandaríkjun-
um. Sýnir hann þar íslenzka glímu
og sjálfsvörn sina, sem hann er orð-
in frægur fyrir meðal íþróttananna
og iþróttvina viða um  lönd.
í vor var ]6hannes i New York
og sýndi þar iþróttir sínar um uokk-
urt skeið og hlaut mikið lof fyrir.
En hvar sem hann fer er það jafnan
fyrsta verk hans, áður en hann byrj-
ar íþróttasýningu, að flytja stutta
ræðu til áhorfendanna og skýra þeim
frá því að hann sé íslendingur og
að lslenzkar séu íþróttirnar, sem
hann sýnir. Jafnframt fræðir hann
þá áhorfendur nokkuð nm ísland
og ber þannig víða hróíur þess.
Nú vantar lóhannes góðan glimu-
mann sér til aðstoðar og efumst vér
eigi um, að margan muni fýsa
að fara vestur um haf og gera félag
við hann.
Fáheyrð gestrisni.
Fyrir nokkru fór Reykviking-
ur nokkur með fjölskyldu sína
skemtiför suður í Griudavík.
Komu þau þar að bæ nokkrum
og hvíldu þar um hríð. —
Höfðu þau nesti með sér og
snæddu þar á bersvæði í móa
nokkurum. Kaffi, sem þau höfðu
með sér á 2 potta brúsa, fengu
þau hitað heima á bænum, en
meiri var átroðningurinn eigi. En
hvað hyggja menn að það hafl
kostað, að hita þessa 2 potta af
kaffl?
Það kostaði tíu Jcrónur!
Reykvíkingar gera átroðning
oft og víða um nærliggjandi sveit-
ir. Því verður eigi neitað. En
þeir eru líka fúsir til þess að
greiða sanngjarnlega fyrir það —
og það er eigi nema sjálfsagt.
Lengi vel eimdi svo mikið eftir
af hinni alkunnu íslenzku gest-
risni, að enginn þurfti að óttast
það að hann yrði hafður að fé-
þúfu, þótt hann skryppi út fyrir
endimörk.síns hóraðs. En nú er
þessu lokið — og er það sorg-
legur sannleikur. Að vísu flnnast
enn margir höfðinglundaðir gest-
risnir menn og sannsýnir í hverju
héraði. En ókunnugir menn hitta
eigi altaf á þá og lenda stund-
um þar sem fyrir eru þeir menn,
8em hugsa sem svo, að það sé
bezt að fiá þessa slæpingja úr
Reykjavík, sem ekki hafa annað
við sjálfan annatímann að gera,
en slæpast og eyða peningum.
En rétt er að halda slíkum sög-
um á loft, svo að einn maður
geti eigi komið óorði á heila
sveit eða hérað.
Drengur  hveríur
í Þingvallahrauni
Þingvöllum í gær.
Á fimtudagskvöldið hvarf drengur
frá Svartárgili í Þingvallasveit. Hann
var þar smali og kom ekki heim með
ærnar um kvöldið. Þegar hann var
enn ókominn á föstudaginn var far-
ið að leita hans, en hann fanst
'hvergi. — Hugði enginn drengnum
líf þar eð næturkuldi var mikill. Á
mánudaginn kom þó drengurinn heim
heilu og höldnu.
Sild-á Sigluflfði.
Siglufirði í gær.
Fréttaritari vor á Siglufirði símað
oss i gær að þangað hefðu komið
þrír bátar, þeir Henning, Gizzur
hviti og Hrafn, með um 100—200
tunnur af sild hvor. — Veður
gott í dag hér nyrðra, nær þvl logn
og nokkru hlýrra. Eru allir bátar
úti á veiðum nú og er búist við
þeim að landi i kvöld.
Töluvert af sild úti fyrir en nokk
uð kvað hún vera strjál ennþa.
Útlitið töluvert betra.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4