Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Fimtudag
17.
okt.  1918
HORGUNBLABID
5. argangr
340.
tHlablað
Rirstjórnarsirci nr. soo
Ritstión:    Viihjálmur Finsen
Isaíoi darprentsmið) a
Afgreiðslusimi nr. 500
Svar Wilsons,
Yfirburði bandamanna   verður
að viðurkenna.
Ekkert vopnahlé —
meðan Þjóðverjar breyta ekki nm hernaðaraðferð.
Þjzka hervaldið verðnr að brjóta á bak aftur.
London, 15. okt.
Svar   Wilsoas   forseta   við  friðar-
skjali Þjóðveija, er á þessa leið:
— „Hið óskoraða samþykki hinnar nýju
Jiýzku stjðrnar og mikils hluta hins þýzka
ríkisþings á friðarskilyrðum þeim, < r for-
seti Bandarfkjanna i Ameríku hefir sett i
þingræðu sinni 8: janúar 1918 og i siðari
ræðum sinum um sama efni, gefur forset-
anum ástæðu til þess að gefa ákeðin og
einlæg svör við friðarumleitunum Þjóðverja
frá 8. og 12. október 1918.
I»að verður að takast
skýrt fram, að skilyrði
lyrir brottför úr hertekn-
nm héruðum og vopoahlé
eru mál, sem verður að
leggja undir dóm ogr ráð-
leggingar hernaðarráðu-
nauta Bandaríkjanna og
stjórna baiidamacma, og
forsetinn telur það skyldtt
sína, að taka það tram, að
stjórn Bandaríkjanna get-
ur clgi gengið að neinu
samkomulagi, nema þvf að
eins, að tullkomlega lén
trygðir þeir yflrburðir,
sem Bandarikjaherinn og
herir banilamanna haía
nú á vígstöðvunum.
Þykist forsetinn þess fullvfss, að þetta
muni einnig vera álit og skoðun banda-
mannastjórnanna.
Forsetinn telur það einnig  skyldu  sína,
að bæta þvf við, að hvorki hann né stjórn
Bandarfkjanna er viss um það, að stjórnir !
hinna annara bandamanna  vilji   fallast á j
jþad að semja vopnahlé meðan hervald Þjóð- |
verja heldur áfam að fremja ólöglegar og
ðmannúðlegar athafnir, eins og nú er.    Á
sama tima og þýzka stjórnin fór þess á
leit við stjérn Bandaríkjanna að semja
frið, hafa kafbátar Þjððverja starfað að
þvi að sökkva farþegjaskipum úti i hafi,
og eigi að eins skipunum, heldur einnig
bátunum, sem farþegar og skipshöfn
reyndu að bjargast á. Og á undanhaldi
þýzka hersins nðna í Frakklandi og Flan-
dern hefir hann haldið áfram uppteknum
hætti með að leggja landið i auðn, en það
er talið tvímælalaust brot á hernaðarað-
ferð meðal siðaðra þjðða. Borgir og þorp,
sem ekki hafa verið lögð i auðn, hafa
verið gersamlega rænd öllu, og oft hafa
jafnvel ibúlrnir verið fluttir á brott.
í»ess er eigi að vænta, að
þær þjóðir, sem hafa sam-
einast gegn Þýzkalandi,
muni samþykkja orustu-
slit, meðan haldið er áfram
ólðglegum og ómannúðleg-
uni athöfnisra, sem þaer
telja skeifilegar og eru sem
tvfeggjað sverð f hjarta
þeirra.
Auk þess er það nauðsynlegt, til þess
að koma i veg fyrir misskilnfng, að for-
setinn beinir athygli þýzku stjðrnarinnar
að anda og efni eins friðarskilyrðisins,
sem þýzka stjérnin hefir nú samþykt. —
Þetta friðarskilyrði er tekið fram f ræðu
forsetans í Mount Vernon 4. jiilí. Það er
á þessa leið:
Drepa skal niður hvert
hervald, hvar sem það er,
geti það sérstaklega og á
laun eftir eigin geðþótta
truflað heimsfriðinn, og sé
eigi hægt að diepa það
niður uú þegar, þá skal að
minsta kosti draga alger-
lega úr valdi þes*.
Það vald, sem til þessa heffr stjörnað
þýzku þjððinni, er af þessari tegund, sem
nú hefir veríð lýst.
Ummæli forsetans, sem þegar hafa
verið vakin, eru auðvitað undirstöðuatriði
friðar, ef það er þýzka þjóðin sjálf, sem
á að koma á friði.
Forsetinn telur það skyldu sina að segja,
að árangur friðarumleitananna er allur
undir þvi kominn, að hans áliti, hvernig
þýzka þjððin snýst við þessu mikilvæga
máli, og hvaða tryggingar hún getur gefið
í þvi. Það er nauðsynlegt að þær stjórmr.
sem eru andvigar Þýzkalandi, viti upp á
hár við hverja þær semja.
Forsetinn mun gefa sérstakt svar við
friðarumleitunum Austurrikis-Ungverjalands.
Stórsigur í Flandern.
Khöfn, 15. okt.
Bandamannaherinn hefir sótt fram
8   kílómetra   i   Flandern   og   tekið
8000 Þjóðverja höndum.
Framsókn bandamanna.
London í gær.
Bretar hafa sótt töluvert fram
fyrir norðaustan La Bassee og fyrir
sunnan Le Cateau. Frakkar hafa
tekið mörg þorp fyrir sunnan Serre
og fyrir norðaustan Laon. Fyrir
vestan Grandpre hafa þeir sótt fram
yfir Aisne og tekið 800 fanga.
Ðanzig mótmælir.
Vill ekki vera pófsk.
Berlín, 16. okt.
Hinn 1 j. október hefir borgar-
stjórinn í Danzig sent ríkiskanzlar-
anum og viðkomandi ráðherrum
eftirfarandi símskeyti:
Wilsoa forseti vill, að öli þau
lönd, er Póíverjar byggja, verði
óháðu Þóliandi sameinuð.
Gegn þessu viljum vér taka það
fram í eitt skifti fyrir öll, að Dan-
zig er ekki pólsk og getur aldrei
pólsk orðið. Þessi gamli Hansa-
kaupstaður er risinn upp af þýzku
menningarafli og samgróin þvi. —
Hún er   þýzk   og ekkert annað.
Vér áskiljum oss sjálfsákvörðunar-
rétt þjóðanna og viljum vera þýzkir
um alla eilífð.
Dnrazzo fall.'n.
London í gær
Það er opinberlega tilkynt að ítalir
hafl tekið Durazzo í Albaniu. Eftir
að þeir höfðu sótt fram 1$. okt.
gegn vsrnarvirkjnm óvinmna á
Paljamay-hæðunum og hjá Fossu
Bianco, gátu ítalir að morgni 14.
okt. gengið inn 1 borgina og tekið
þar marga fanga   og  herfang mikið.
Upplansn Anstnrrikis.
Paris 15. okt.
Frá Berne er símað, að blaðið
»Arbeiter Zeitung* í Vin sé á ný
farið að gera upplausn Austurrikis
að umtalsefni. Blaðið segir, að það
muni reynast tálvonir, að hinir ýmsa
þjóðflokkar í Austurriki láti viljandi
sameinast í einni rikisheild á ný.
Þjóðflokkarnir séu nú orðnir sér
þess fyllilega meðvitandi, að þeir
vilji ekkert annað en fullkomið sjálf-
stæði. Austurríki verði ekki borið
saman við Þýzkaland. Þar sé það
að eins sljórnarfyrirkomulagið sem
að sé fundið. Líkurnar fyrir því,
að Ausíurríki geti haldið áfram að
vera sameinað, séu hverfandi, vegna
þess að meiri hlutinn sé því mós-
faliinn.
Herflntningnr frá Ameríkc,
London í gær.
Frá Washington er simað, að
stjórnin muni halda áfram að senda
250 þus. hermenn, ásamt öllum út-
búnaði, til Frakklands á hverjum
mánuði, og herbúnaður Bandaríkf-
anna muni ekki verða minkaðar i
nokkru.
Chnrchill talar.
London í gær.
Mr. Winston Churchill flutti ræoa
i Manchester og sagði m. a. að
bandamannaþjóðirnar mundu allar af
einlægum hug fallast á hið ákveðna
og drengílega svar Wilsons forsetz
við friðarbeiðni Þjóðverja. Það sem
mesta þýðingu hefði væri hin ákveðna
krafa um tryggingu, áður en banda-
menn gengju inn á að Jinna hinrfi
miklu sókn gegn óvinunum. Ef eng-
in trygging væri gefin, þá mundu
Þjóðverjar færast í aukana og kom-
ast úr þeirri klípu, sem nú væra
þeir komnir i á vesturvígstöðvun-
um. Bandamenn mættu ekki í neino
draga neitt úr hernaðarframkvæmdí-
um sínum.
Sókn bandamanna heldnr
áfram í Serbín.
Her Serba og bandamanna sam-
einuðum miðar drjúgum að frelsa
Serbiu. Tekur og herlið banda-
manna á Grikklandi þátt i því. —
JEinnig unnu þeir að þvi að vinna
aftur Macedoniu, — þann hlnía
hennar, er Biilgarar hafa nii úr horf-
ið. Tóku þeir í hinum frægilegastu
orustum Pnzrend og Mitrowitzí^
og Frakkar tóku fjöida fanga. Þeir
tóku og á sitt vald nokkur sjdkra-
hus með fjölda sjúkra og særðra.
Meðal þeirra var hinn austurrízki
iandstjóri Albaníu. Herfang mikiÖ^
og járnbrautir hafa þeir og tekið.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4