Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						í* riðiudag
jan.   1919
MORGUNBLADID
6. ar ?>*"<*
55
tðlubl»*f
Ritstjórnarsími nr. 500
Ritstjóri:  Vilhjálmur Finsen                    fsafoldarprentsmiðja
Afgreiðslusími nr. 500
IJf loftinu
London, 6. jan.
Alþ j óða-samband.
Fréttaritari-„Times" í París seg-
ir að það sé sennilegt, að fyrsta
verk friðarráðstefnunnar verði það
að koma a, fót alþjóðasambandi til
bráðabirgða. Síðan verði sérstakri
nefnd falið að vinda bráðan bug
að því að koma fram með uppá-
stungur að því, hvernig alþjóða-
yfirráðum skuli háttað. Alþjóða-
stjórn muni sennilega hafa ítök í
ýmsum sameigihlegum stofnununi
og stjcrnavdeildum bandamanna,
sem reynzt hafa vel í stríðinu.
Hallærishjálp.
Wilson  forseti  hefir  sent   ráð-
Stefnunni skeyti og biðuv þess, að
veittar  séu  20 miljónir  Sterlings-
punda  til  þess  að  létta  hmigu*s-
neyðina í  Bvrópu.   Það  er  álitið,
að fénu eigi aðallega að verja til
þess   að   senda  matvæli  til  vestur-
hluta Rússlands, Póllands og Aust-
urríkis-Ungverjalands. Forsetinn
. segir, að sennilega verði Bandarík-
in að sendá J300 miljónir Sterlings-
punda virði af matvælum til Ev-
rópu á næstu sjö mánuðura.
Beatty flotaforingi
verður bráðum skipaður í brezka
flotaráðuneytið    sem    „First    Sea
Lord".
Afvopnun þýzka hersins.
Reinhavdt herforingi hefir ver-
ið skipaður hermálaráðherra í'jóo'-
verja í stað Scheúch hershöfðingja.
Fyrirætlun hans er sú, að afvopna
þegar í stað þýzka Uerinn og koma
upp Iandvarnarliði.     C
Vetrarharka í Englandi.
Það er nú alsnjóa nm a»r alt
England. í Yorkshire eru 12 Eeta
djúpir skaflar. Víða eru símaþræo-
iv á kafi í snjó og* jámbrautasam-
góngtvv hafa mjög truflast.
Uppalinn bitvargur
¦ m i
í seinasta tölublaði „Timans" er
grein um tófurækt, eftir Ólaf Jó-
hannesson í Ólafsey, og segir liaim
þav meðal annars svo l'rá :
„Síðastliðinn vetur var, eins og
oiönnum er í fersku minni, mjög
wikill frostavetur, enda er talið
Vlsit, að mikið af yrðlingum, er í
Nýkomíð með sisto skipum:
i   Bukalitur,   Lóðasbelgir,   Önglar handfæra og lóðar,
Linur, B'ý í plötum, Keðjur fleiri stærðir,
Luktarglös,
Miisturbbönd   —   Blakkir  —   Luktir
alt selt með aiarlágu verði.
Kiijpið vörurnar þar sem þær eru ódýrastar.    Það er hjá
Sigurjóni Péturssyni,
Sími 137
Hafnarstiæti  18
eyjum var, einkum í Grímsey (á
Húnaflóa), hafi sloppið í land, enda
þótt hlutaðeigendur, af skiljanleg-
um ástæðum, reyni að leyna því.
Þessu til sóimuiiar er hið mikla
t.jóii á sauðfé af völduin tófunn*
ar, er orðið hefir hér á Vestur-
landi síðastliðið vor og sumar, og
hafa tófurnar verið svo spakar, eða
óveviju nærgöngular, að þær hafa
oft sést í tvhium og matjurtagörð-
um, þótt ekki hafi þær náðst, enda
venjulega, ekki skyttur við hend-
ina. Það er því auðsætt, að hér er
um heimalninga, en ekki f jalladýr
að ræða. Bnda var tófan nálega
orðin   upprætt   hér   á  Vesturlandi.
Eg hefi aflað mér upplýsivi<i'a um,
hve mikið af lömbum muni hafa
dýrbitist hér í Skógarstrandar-
breppi síðastliðið vor, Erá byrjun
sauðburðar til fráfærna, og hefir
bændum talist svo til, eftir því sem
næst verður komist, að tófan hafi
drepið að minsta kosti 100 lömb á
því tímabili. Frá fráfærum og til
slátrunartíma er ekki hægt að segja
með vissu. hve mikið tjón hefir af
hlotist. 011 heimturnar voru óvenju-
lega slæmar í haust, einkum á lömb-
vun, og veit eg, að lítið er í lagt, ¦
að gera ]>;ið 50 lömb. Hér að auki
er fullkunnugt, að dýrbitist hafa
uni 20 kindvir rosknar hér í hreppi
á sanin tíma. J'að imm láta uærri,
að reikna hvern dilk'að nveðaltali
nti í haust á 25 kr., og Jrverja kind
roskna é 35 kr, og getur þá hver
reiknað, hve mikinn skatt þetta
hefir tékið af að eins einu sveitar-
félagi á bossu stutta tímabili, og
er hér þó ótalið, að ærnar drepast
mjög oft sjálfar þegar lömbin fara
undan þeim mjög ung.
Þetta var þvi miður ekki ein-
stætt hér í hreppi. Hið sama var
að f-rétta ór öðrum hreppum hér
í sýslu; og eim ver leiknir, að
SÖgn, voru Dalas.vslulniar. einkum
í norðursvsluiiiii.
Það er því auðséð, að við svo
búið má alls ekki standa. enda eru
menn stórgramir. sem von er, yfir
l>essu tjóni. Hér við bætist og. að
búast má við enn verri árás á sauð-
fé á komaudi svnnri. því tófum
fjölgar í'ljótt. senv kunnugt er."
Þetta   er svo alvarlegt mál,  að
eigi má það liggja í láginni og
fyrnast, eins og svo margt annað,
sem aflaga fer hér á landi og margt
eru sjáll'skaparvíti.
Enginn efi ev á því, að góðvvr
arður gæti oirðið að refarækt hér
á landi, ef henni væri skynsamlega
hagað og því væri það ekki rétta
leiðin í þessu máli, að banna þá
atvinnugrein með lögum. En það
verður að biia svo um lmútana, að
e n g i n hætta geti verið á því, að
heima-aldir refir sleppi. Nógur er
bitvargurinn samt hér á landi og
nógu miklu er til þess kostað ár-
lega að litrýma honum. Og- hver
fær tölum talið það tjón, sem hann
veldur bændum  árlega
Það er gömul þjóðtrú, að refir,
sem menn ala upp, verði versti bit-
vargurinn, ef þeir sleppa. Frásögn
Olafs virðist benda til þe^S, ;ið
nokkvvð sé hæft í þessu, og jafnvel
ástæða til að óttast ;ið hér af ger-
ist   stefmivargur.
En hvað  verður gert  í  málinu?
Að austan.
Þjótanda, á jólunum  1918.
Inngangur.—Langt er mi síðan
að eg lofaði Morgunblaðinu i'rétta-
pistli og lengi hefir íuér verið oi'-
arlega í hug að efna það, þótt djeg-
ist hafi úr hömlu fvrir niér sök-
um ýmsra hluta. En nú tek eg rögg
á mig, stiiiji' niður pennanum og
hugsa sem svo, \ið: hátíð sé til
heilla bezt!
Flest bréf byrja á veðráttuimi
— skýra t'rá því, hvort tíðin hafi
verið blessuð eða bölvuð. Og er það
sízt að undra í landi þar sem þjóð-
in á jafnaii í höggi við dutlunga
veðráttuuuar — þar senv líi' og heill
þjóðarnmar ev koinið undir „bless-
aðri tíðinni" !                            f
I. Veðrátta.
Öskufall.—Frásaga niín liet'st L'5.
október, á sunnudegi. Þá varð svo
dhnt af öskufalli, að varla mátti
ratljóst heita um nón, en um kvöld-
ið  gerðist myrkrið svo mikið,  að
mörgum fanst því líkt, sem hanni
þreifaði á því. Þá sló óhug að öll-
um og eflaust voru það ýmsir þá,
er lítið sáu framundan annað en
myrkrið þreifandi.
Nóg komið.—Þeim fanst nóg
komið: grasbrestur tilfivmaivlegur,
heyföng með allra minsta móti
undan sumrinu. Norðanbál og frost
síðan nokkru fyrir réttiv — sjaldn-
ast torfuþítt, svo peningshús voru
óviðgevð. Viðskiftalífið lamað og
verzlun öll í kaldakoium vegna
heimsstyrjaldarinnar   ....   og  fá
svo  ot'an  í alt þetta ösku   .__
vita af K ö 11 u spúa eldi og eim-
yvju yfiv sveitirnar .... guð má
vita hvað leivgi .... Og ekki var
að furða, þótt sumir spyrðu út í
bláinn: hvenær léttir þessum ó-
sköpum 1
Betra en áhorfðist.—En þetta fór
betur en áhorfðist, Askan mein-
lausari en menn höfðu búist við.
Skepnur íundvv illa í högum fyrstu
dagana, en svo fauk askan út í veð-
ur og vind eða rigndi niður En
miklu tjóni olli þetta í austur- og
nppsveitunum, þar sem grasbrest-
urinn var svo mikill að ekki þótti
taka ]>ví að bera Ijá á tvin síðast-
liðið sumar og þar varð öskufallíð
einna mest. Verður ekki á beitirn-
ar að býggja þar í vetur, enda
ínutm flestir þar hafa gengið nærri
bústofni sínum — lógað fieiru en
þeir a'thiðu sér í öndverðu. Og
víðar nmii öskufalljð hafa nokkru
uni ráðið. að bændur gengu nær
skepnuafl sínum en ella.
Harðindi.—Veðrátta var sæmi-
leg alt fram uni veturnætur, nema
frost allmikil með köflum. En um
mánaðamótin versnaði tíðin og
gerði snjó nokkurn í ýmsum sveit-
uni. Mátti ])á harðmdi kalla sum-
staðar, t. d. í öllum fjallasveitun-
um og víðar. Skiftust þá á hríðar
og spilliblótar, en Katla öðru hvoru
;;fi senda kveðju sína vestur yfir.
Spiltist jörðin ]>á svo nijög, að víða
varð að taka fénað á gjöf og sum-
stao'ar gefin full gjöf öllum skepn-
um undir það hálfan mánuð.
Strokuhestar.—Sem dæmi þess,
að lítið og shemt hafi verið undir
tóimina ])essa daga, má geta þess,
atS sumar sveitir tanndust alger-
lega af hrossum — jörðin svona illa
gerð og eitruð — kent um öskunni,
er hún i'raus við snjóinn og stráin.
Leituðu hrossin aðallega þangað,
cr loðnau var. jafnvel gamlir heim-
alningar og áburðarjálkar, er al-
drei hÖftSu sjálfráðir farið vir
heimahögum, lögðu á flótta og
spurðist ekki fil þeirra vikunum
saman. Fyltust aðrar sveitir af
þessuin strokuhestum og einstaka
jarðiv urðu fyrir svo miklvvm á-
gangi og usla, að til vandræða
horfði.  Voru  þá réttir aftur upp>
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4