Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						XiJlugardBg
saiarz  1919
MORGDNBLADID
8. »r§r»iígw
108
tðlublftS
Ritstjómarsími nr. 500
Ritstjóri: Vilhjélmnr Pineen
t«asfnldarpr«nt8mi8j*
Aígr#iðshudmf ar. 5G§
Ameríksk veið iað f er ð

Til þess að geta sent sem allra
anest af kjöti til Evrópu, heí'ir
matvælaráðsmaður Bandaríkjanna
skorað á þjóðina að hafa fisk sem
allra mest til manneldis. Og nú vill
svo vel til, að í Kyrrahafinu úir
og grúir af alls konar fiskum með-
fram ströndiirni. En sæljónin eru
þar vargar í véum, því að þessi
stóru dýr eru svo gráðug, að þau
Tvær sögur
Geysileg ósköp af erlendum sög-
um hafa verið þýdd og gefin út á
fel. tungu. Á síðustu áratugum haf a
slíkar ritsmíðar hlaðist að hvaðan-
*efa, svo mjög, að þær hafa borið
höfuð og hei'ðar yfir aðrar bók-
*&entir — að líkamsvexti.
Engin útgáfa borgar sig jafii vel
¦°g útgáfa sögubóka, því að þær
fcaupir öll alþýða manna. Þær eru
géta <-i ið þunga sinn á hverjum
degi; Og þarna er slíkur aragrúi af
þeim, að þau rýra að miklum mun
fiskveiðarnar og Bandaríkjamtínn,
sem ekki láta sér alt fyrir brjósti
brenna, hafa því afráðið að reyua
að útrýma þeim.
Á myndinni hér að  ofan sjást
fyrst sæljón, sem ýmist sleikja sól-
nautnalyf, líkar víni og tóbaki að
því, að löngun í meira vex við
nautnina. Sögurnar geta líka haft
í sér fólgið eitur það, er verkar á
sálina á svipaðan hátt og alkohol
og nikotin á líkamann. Má nefna
„Alfred Dreyfus" og „Hinn ótta-
legi leyndardómur" sem dæmi
þeirra sagna, sem eitri eru þrungn-
ar. En meginþorri almennings er
ekki röksýnn á bókmentir, því mið-
ur, og varast ekki óþverrann.
íslendingar — og hver sú þjóð,
er veitir erlendum straumum inn í
skinið á slröndiimi eða svamla í
flæðarmálinu. Þegar þessum dýr-
um hefir verið útrýmt, búast Ame-
ríkumeni] við miklu meiri f iskveið-
um, og þá er um að gera, að færa
sér það í nyt á sem hagkvæmastan
hátt, í því skyiri hefir Vestur-Sví-
inn Lybeek kapteinii fundið upp
nýja tegund veiðiskipa, og sjást
myndir af þeim hér — önnur af
bókmcntir sínar — á úr að velja
mestöllu því, er ritað hefir verið á
mannamáli, illu og góðu. Virðist
því einsætt, að ekki skuli krjúpa að
skólpreununum sér til svölunar,
heldur þeim lindum, er hreinastar
eru og heilnæmastar. Að minsta
kosti má telja það bíræfni að þýða
og gefa út skaðlegan óþverra, ekki
sízt af því, að jafn auðvelt mun
vera að ná í meðallags-bókakost,
og afbragðsrit ern alls ekki tor-
fengin. (Þau eru að vísu dýrari í
útgáfu, því að þau þola ekki tvílit-
hlið og hin af framstafni. Skipið er
líkast fljótandi verksmiðju, en hef-
ir gin eins og hvalur og gleypir
alt, sem fyrir verður. Allir þeir
fiskar, sem berast inn í þetta gin,
sogast með dælu upp á þilfar skips-
ins og eru þeir jafnharðan að-
greindir og að þeim gert.
an pappír og vesturheimskt blaða-
mál!) Þá er enginn efi á því, að
„skáldsögurnar" hafa ómælis-mikil
áhrif á hugsanir manna og gerðir.
Liggur því mikið við, að sögurnar
hafi að geyma göfugar og góðar
hugsanir og veki hlýjar tilfinning-
ar. Má telja, að sögur þær, er það
gera, eigi fullan rétt á sér, þó að
þær hafi ekki stórfelt listagildi til
að bera. —
Fyrir skömmu bárust mér í bend-
ur tvær nýútkomnar sögur. þýdd-
ar, og var þess óskað, að eg segðí
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4