Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 . . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 93. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						7. árg.,   102. tbl.
ffl^
Fimtudag 26  februar 1920
Iaafoldarprentsmiðja
GAMLA BIO
Sýning ikvöld kl. 9.
Þiiú valkvendi
(De tre Gratier)
Gamanl. 1 5 þáttum
Aðalfalutv. leíkur:
Marguerite Clark.
litla fagra leikkonan sem allir
kannast við úr Einkadóttirin og
D-igbók Babs. Mynd þessi er
einnig framúrskarandi skemti-
leg og listavel leikin.
NýkomiS:
Graphophone-plötur   með   frönsk-
um textum til að læra af franska
tungu. Texta-bækur fylgja. Að-
ferðin er viðurkend um allan
heim. fullkomið kerfi sendist
hvert á land sem er gegn póst-
kröfu.
G. EIRÍKSS, Reykjavík
Einkasali á íslandi.
Frá Aiþingi.
Þinglok.
I upphafi þingfundar í neðrij
deild í gær, gat forseti þess, að
þingi mundi slitið á mánudaginn,
¦en þinglok mundu verða á laugar-
dag og yrði því þeir þingmenn, er
ætluðu sér að fara með fslandi, að
skila þingfararkaupsreiknin'gum
sínum.
Prá fundi í  neðri deild.
Níu mál voru á. dagskrá og öll
nema eitt tekin fyrir með afbrigð-
Tsm frá þingsköpum. Fimm fyrstu
málin voru afgreidd til efri deildar
óbreytt. Það voru frumv. um gull-
mál íslandsbanka, sáttanefndir, tak
mörkun eða bann gegn innflntningi
óþarfa varnings, kenslu í mótorvél-
fræði og lögreglusamþyktir.
Tveim næstu frv., um manntalið
«g breytingar á póstlögunum, var
vísað til 3. og 2. umræðu.
Bann gegn botnvörpuveiðum.
Frv. er, eins og áður er getið,
komið fram frá samvinnunefnd
sjávarútvegsnefnda beggja deilda.
Frá sjávarútvegsnefnd neðri deild-
ar befir og komið fram þingsálykt-
unartillaga um það, að alþingi
skori á stjórnina „að annast um að
á þessu ári verði að minsta kosti
tvö skip að staðaldri við landhelg-
isgæzlu hér við land" og heimilist
heuni að verja úr ríkissjóði því
fé er til þess þarf og eínnig til
frekari undirbúnings og fram-
kvæmda í strandvarnarmálinu.
Frv. er samsteypa úr öllum áður
gildandi lögum um bann gegn botn-
vörpuveiðum í landhelgi, og er lág-
mark sekta hækkað tífalt, eða úr
1000 krónum í 10000 kr. Ennfrem-
ur er feld burt sú heimild, er ís-
lenzkir botnvörpungar höfðu, til
þess að mega hafa hlera utanborðs
innan landhelgi.
Einar Þorgilsson hafði framsögu
í mélinu. Þótti honum sektarákvæð-
in sízt of há, þegar' tekið væri tillit
til verðfalls peninga og hins, að
nú fá botnvörpUngar að jafnaði
jaí'nmörg þúsund pund fyrir afla
sinn í Bretlandi eins og beir fengu
þúsund krónur áður. Fyrir sitt leyti
kvaðst haim hafa viljað hafa sekta-
ákvæðin hærri og virtist margt
mæla með því, þar sem t. d. lands-
stjórnin hefði verið svo stimamjúk
við húsbændurna, Englendinga, hér
áður, að gefa út lög og ákvæði að
viðlögðum 100—500 þús. kr. sekt-
um ef út af væri brugðið.
Frv. var samþykt við 1. umr. og
að loknum fundi var fundur settur
aftur og þetta mál tekið fyrir til 2.
umræðu. Var það enn samþykt með
öllum greiddum atkvæðum til 3.
umræðu, sem verður í dag.
Varpf uglarnir!
Frv. Bjarna frá Vogi um heimild
fyrir landsstjórnina að gera Lands-
bankann að hlutabanka, var til 1.
umræðu. Bjarni gat þess, að komið
væri frá sér annað frv. um eftirlit
með bönkunv. Málið gekk til 2. umr.
óg fjárhagsnefndar, Fanst það þó
á sumum, að því mundi lítil lífs von
með því að komast í nefnd, þar sem
mörg mál mundu sofna í nefnda-
höndum A þessu ]úngi.Bjarni spurði
forseta, hvort honum virtist eigi
s>vd, scui sinnir varpfugl'arnir í 'þing
inu hefði legið nógu lengi á. Ejváost
hann mæla það aðallega til landbún
aðarnefndar, sem ek'ki væri enn far-
in að skila áliti í fjárkláðamálinu,
og væri 'það þó eigi þýðingarlaust
fyrir bændur að það drægist, að j
f járkláðamaurinn væri útdrepinn. j
Bað hann forseta að stugga við 'þess .
um fuglum og varð forseti við því ¦
á þann hátt, að hann skoraði á
nefndir, er hafa mál með höndum,
að skila áliti hið allra fyrista.
Skaðabótakrafa á hendur
landsverzlun.
Eitt af erindum þeim, er alþingi
hafa borist, er frá Torfa Jörgen
Tómassyni. ítrekar hann skaðabóta
kröfu þá, er hann gerði til alþingis
1919 á hendur Landsverzluninni
;!vegna atvinnusviftingar án fyrir-
vara, og ómannúðlegrar meðferð-
ar" á sér og leitar þess, að þingið
kveði nú upp álit sitt um það, og
hverrar uppreistar hann meigi
vænta af Landsverzluninni. Vonar
hann, að alþingi líti og á þá hlið
málsins, að „samvizkusamir 0g
reyndir skrifstofumenn eru reknir
á brott frá Landsverzluninni, en
lítt nothæfar telpur teknar í stað-
inn''.
Var erindi þetta lesið í aeðrideild
í gær og gerðist hlátur mikill a
þingbekkjum.
vantar nokkra
til að hnýta þorskanet
Sígurjón Pétarsson, Hafnarstræti 18.
Eiðaskólinn.
Ungmennafélag Fljótsdæla, 38
kjósendur á Jökuldal og 184 kjós-
endnr á Fljótsdalshéraði, skora á
þingmenn Mýlsýslunga að hlutast
til um, að Eiðaskólinn verði fluttur
að Hallormsstað.

Syiida sða sðkkva.
Meðan Islendingar fluttust ár
frá ári til Ameríku, þar sem menn
trúðu á ótæmandi möguleika til
frama og velmegunar, várð einatt
alt komið undir dugnaði og vilja-
krafti manna. Ólík skilyrði þar og
hér kröfðust atfylgis og ódrepandi
áhuga á því, að brjóta sér braut, ef
hún ætti að vinnast. Ameríka mætti
mörgum innflytjendum með hið
¦stuttorða svar: söktu eða syntu!
Og það varð ti'l þess, að þar í ál.fu
hefir alist upp kappsom kynslóð,
sem ekki hikar við að tefla öllum
kröftu'm fram, ella þurkast burtu
og líverfa í skugga þeirra, sem
meiri hafa máttinn. Þessir erfið-
leikar, sem oftast urðu á vegi ný-
innfluttra manna, 'hafa orðið til
þess, að íbúarnir hafa brotið nýtt
land og gert Ameríku að voldugu
ríki. Þeir kusu að synda í staðinn
fyrir að sökkva. —
Ástandinu í heiminum nú mætti
líkja við þá erfiðleika, sem urðu á
vegi innflytjendanna í Ameríku.
Pað er hrópað til hvers lands og
allra þjóða: „sökkvið eða syndið" !
Mönnum er að skiljast það, að síð-
ustu tímar og þeir sem eru fram
undan, þrýsta þeirri 'kröfu að sér-
hverri þjóð, að v i n n a eða hverfa
úr sögunni.
Og þessi krafa er ekki síður lögð
á okkur Islendinga. Þó að svo megi
teljast, að hér sé enginn bráður
voði fyrir dyrum, þá er enginn kom
inn til að segja um 'það, hvernig
naasta ár verður okkur til handa
Itvað atvinnuvegi snertir, eða hvern
ig umhorfs verður hjá þeim þjóð-
um, sem við erum komnir upp é og
höfum mest skifti við nú.
Það «r því s'kylda okkar að gera
okkur ljóst, hvað við þurfum að
gera til 'þess að bjarga við fjárhag
þjóðarinnar og koma samræmi á
ýmsar stefnur og hreyfingar, sem
nú lítur út fyrir að ætli að sundra
þjóðinni. Þótt nú kunni að sýnast
hættulítið útlitið, þá er engum auð-
ið,að segja um breytingar og bylt-
ingar næstu ára, hvað verzlunar-
magn vort verður mikið, hve fram-
leiðsla vor verður arðberandi eða
mikil, hve vinnumagn þjóðarinnar
verður frjótt og margt fleira. Alt
þetta verður að koma til greina og
athugast og leiðir að finnast til
þess að sporna við því, að alt fari
í mola.
En það sem öllum er ljóst er það,
að fyrst og fremst verðum við að
leggja alt kapp á að framleiða,
Astandið í heiminum gerir þá óum-
flýjanlegu kröfu til vor, eins og
allra annara þjóða. En erum við
komnir svó langt, að við getum sam
einað okkur um þetta? Er öllum
ljóst, að hver dagur, sem missist
frá framleiðslunni, er tap fyrir f jár-
hagslega framtíð þjóðarinnar?
Og enn er það annað, sem eng-
inn má gleyma. Það er sparsemin,
sparsemin á öllum sviðum, hjá æðri
sem lægri. Þjóðarheildinni stendur
hinn mesti voði af því andvara-
leysi, sem virðist ríkja í þeim efn-
um nii, þrátt fyrir alvöru þeirra
tíma, sem standa yfir.
Erfiðleikarnír sköpuðu framtaks-
og viljasterka menn úr innflytjend
unum íslenzku, er þeir fluttust vest
ur um haf. Ef til vill skapar nú al-
vara þessara tíma einingu og at-
fylgi í þjóð vdra til þess að sjá hag
vorum borgið í framtíðinni. Og sé-
um við íslendingar næmir fyrir
þessu hrópi, sem alstaðar heyrist
nú: sökk þvi eða syntu! þá mun
ekki örvænt um góðan framgang
þjóðarhagsins.
Sígurðarnír.
Hvað um þá verður, Sigurðana
(Eggerz og Yztafells), er þeir nú
fara úr stjórn, vita menn eigi með
vissu. Víst má þó þykja, að Sig.
Eggerz fer aftur á eftirlaun þau,
er hann lét úrskurða sér hið fyrra
skiftið er hann var ráðherra, sæll-
ar minningar. Þá var ekki úr lögum
tekið, að ráðherrar mættu hafa eft-
irlaun. Og líklegt telja menn, að
hann fái einhver „bein" til upp-
fyldar (ráðherra-eftirlaun hans
munu nú vera með dýrtíðarupp-
bót nál. 6600 kr.). — Nafni hans f er
sjálfsagt aftur heim á f ornar stöðv-
ar, norður að Yztafelli, og mun
þingið sjá honum fyrir einhverjum
ellistyrk.
NÝ[A BÍÓ
Hætiájj vínkona
Ágætur  sjónleikur   i 4 þátíum
eftir Garduer Sullivan.
Aðalhlutverkið leikur
Lilian Gish.
Myndin sýnir hverjum áhrif
um léttúðug mær uær á nng-
um manni og hvernig hún get-
ur hvað eftir annað látið hann
falla fyrir freistingam sinum,
enda þótt hann sé skilinn við
hana og sé giftur ágætri konn
En að lokum getnr hann þó
brotið af sér töfrafjöturinn.
Sýning i kvöld kl.   9.
Breyting
á póstlðgunum.
Bneytingar þær á póstlögunum,
sem nú liggja fyrir 'þinginu, felast
í því, að hvert skip, sem er íslenzk
eign, eða skip, sem menn, búsettir
hér á landi, hafa á leigu, er skyld-
ugt til, þegar það er aforeitt frá
höfn í útlöndum til Islanæ, að láta
pósthús þar á staðnum vita um för
sína, og taka til flutnings, ef þess
er óskað, allskonar bréfasendingar,
og að sektir megi fimmfalda þegar
miklar sakir eru, og auk þess sé
póststjórninni  heimilt  a.ð   útiloka
Fyrirlggjandi hér á staðnum:
ARCHIMEDES  land-mótorar,  y2,
% og 3 hestafla, fyrir bensin. —
Verðið óbreytt.
G. EIRÍKSS, Reykjavík.
Einkasali á íslandi.
hlutaðeigendur frlá póstsambandi
ðiu ákveðinn tíma, og eins þá menn,
sem gera sig seka í megnum van-
skilum gagnvart póststjórninni.
Breytingar þessar eru frá aðal-
póstmeistara komnar og fer hann
svo feldum orðum um nauðsyn
þeirra:
Það hefir verið torsótt að fá
póststjórnina á Englandi til að nota
tækifærisferðir til póstflutninga
hingað. Þó tókst mér síðastliðið
haust að fá hana til að senda bréfa-
póst til Fleetwood, til þess að koma
honum með botnvörpungum, sem
áttu þaðan tíðar ferðir, og til þess
að eigi yrði of mikið á þá lagt, tók
eg það sérstaklega fram, að með
þessum ferðum mætti eigi senda
neinn bögglapóst, því að botnvörp-
ungar mundu eiga erfitt með að
flytja hann.
Þetta gekk nú ágætlega í nóvem-
ber og desember, og kom þá bréfa-
póstur hingað frá Englandi, Dan-
mörku og öðrum löndum, stundnm
oft í viku.
1 byrjun janúar ætlaði póststjórn
in enska, eins og áður, að senda
bréfapóst með einum af botnvörp-
ungum Kveldúlfs, en var gerð aftur
reka, því að skipstjórinn neitaði að
taka póstinn.
Póststjórnin á Englandi hefir eigi
notað þessar ferðir frá Fleetwood
síðan, og býst eg við, að hún muni
eigi fáanleg til að senda póst fram-
vegis frá öðrum stöðum en Leith,
meðan hún getur átt á hættu að
verða rekin með póstinn til baka
aftur, og það gæti líka komið fyrir,
að þau skip, sem sigla frá Leith,
ueiti að taka póstflutning, að minsta
kosti láti pósthúsið þar eða í Edin-
borg ekkert vita um f erðir sínar.
Það gæti e.innig verið heppilegt
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4