Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 . . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 94. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						7. árg.,   103  tbl.

GAMLA BIO

Sýning i kvöld kl. 9.

Þijú valkvendi

(De tre Gratier)

Gamanl. i S þáttum

Aðalhlutv. leikur:

Marguerite Clark,

litla fagra leikkonan sem allir

kannast við úr Einkadóttirin og

Dagbók Babs. Mynd þessi er

einnig framúrskarandi skemti-

leg og listavel leikin.

'Nýkomið:

d-IPS fyrir myndhöggvara og til

ýmsra annara nota.

G. EIRÍKSS, Reykjavík

Nýja stjðrnin

tekin við.

í gærdag, er fundur hófst í neðri

deild, voru stólar þeirra f jármála-

ráðherra og atvinnumálaráðherra

anðir. Þeir Sigurðarnir sátu báðir

á þingmannabekk í efri deild sem

óbreyttir landskjörnir þmgmenn.

Vissu þá allir hvað til stóð, að nú

mundi hin nýja stjórn formlega

komin á laggirnar.

Kétt eftir fundarsetningu kvaddi

forsætisráðherra sér hljóðs og til-

kynti þingheimi, að daginn áður

hefði komið símskeyti frá konungi,

par sem hann útnefndi hina nýju

ráðherra 1 atvinnu- og fjármála-

ráðuneytið. Gengu þeir þá til ráð-

herrasæta, Magnús Guðmundsson

og Pétur Jónsson.

Forsætisráðherra fór þá nokkr-

um orðum um stefnuskrá hinnar

nýju stjórnar, hvað hana mundu

reyna að fara vel og vituriega m«8

íjármál landsins og eins að gæta

fullveldisins, sem fengið væri. —

Vatnamálin mundi hún taka til

rækilegrar yfirvegunar og einnig

skattamál landsins. Yfirleitt fór

hann fljótt yfir sögu, eins og vænta

mátti.

Að ræðu hans lokinni kvaddi

Bjarni frá Vogi sér hljóðs. Byrjaði

hann með því, að lýsa afstöðu síns

flokks til hins nýja ráðuneytis, með

svolátandi yf irlýsingu:

„Sjálfstæðisflokkurinn styður

ekki stjórnina, nema einn maður,og

ber enga ábyrgð á athöfnum henn-

ar né lof ar að eira henni''.

Síðan rakti hann það all greini-

lega, á hvern hátt stjórnin yrði að

starfa til þess að hann muiídi við

una. Nefndi hann þar meðferð

vmsra mála, svo sem það, að skip-

aður yrði íslenzkur sendiherra í

Kaupmannahöfn, að eigi yrði flan-

atS að neinu í vatnamálunum, heldur

oyrjað á því, að starfrækja hin

minni fallvötn, landsmönnum sjálf-

um til afnota (svo sem til ljósa,

hita og starfreksturs), og að Sogið

yrði virkjað að einhverju leyti, en

stóryðja ekki leyfð, nema þá ef til-

Föstudag; 27. febrúar 1920

Isafoldarprentsmiðjj

raun yrði til þess ger, að vinna salt

úr sjó, með einhverjum hluta af

orku Sogsins. Þá mintist hann og á

það, að ísland mætti ekki ganga í

þjóðbandalagið, nema þá með þeim

sama fyrirvara, er Sviss hefir sett,

að það héldi; ævarandi hlutleysi

sínu.

Mintist hann og á það, hver nauð-

syn oss væri á því, að fá hingað

sendiherra frá öðrum þjóðum, því

í því feldist viðurkenning hverrar

þeirrar þjóðar, er „diplomatiska"

erindreka sendi hingað, á því, að

ísland væri fullvalda. Kvað hann

eigi mundu þurfa nema eitt orð frá

stjórninni í þá átt til þess að Svíar

sendi hingað sendiherra, svo og

Þjóðverjar. Og eigi kvaðst hann ef-

ast um,aðFrakkar og Bretar myndi

gera slíkt hið sama.

Forsætisráðherra svaraði aftur

og kvaðst ekki geta verið á sama

máli um afstöðu íslands til þjóð-

bandalagsins. Það gæti orðið við-

sjárvert fyrir ísland að ganga ekki

í þjóðasambandið, ef t. d. öll önn-

tir Norðurlönd gengi í það, og gæti

¦ef til vill orðið til þess, að styrkja

umheiminn í því áliti, að Island

væri enn í sambandi við Danmörk

(komið í þjóðbandalagið um leið

og Danmörk gekk í það).

Bjarni mintist og á það, að sjálf-

sagt væri, að einhver ráðherranna

héti utanríkisráðherra og undir

hann ætti að hverfa þau utan-

ríkismál, sem til stjórnarinnar

koma. Hefði það og þýðingu út í

frá, að hér væri utanríkisráðherra

og sýndi það að vér hefðum um-

ráð ntanríkismálanna. Tók forsætis-

ráðherra í sama strenginn og taldi

lieppilegast að þau mál kæmi undir

íorsætisráðherra. Væri nú og svo

kómið, að alt af fjölgaði utanríkis-

málum og mundi fjölga eftir því

sem fleiri erlendir sendiherrar

kæmi hingað.

Umræður urðu svo ekki lengri

og var þá stjórnarskiftingin um

garð gengin.

Þingmannðifjölgunin.

Neðri deild Alþingis breytti frum-

varpi stjórnarinnar um fjölgun

þingmanna í Beykjavík þannig, að

bætt skyldi við tveimur þingmönn-

um í stað 4, sem stjórnin hefði gert

ráð fyrir. Hefir Mbl. áður minst

þessa gerræðis og framkomu stjórn-

arskrárnefndar n. d. í málinu.

Steyttur hnefi var þetta óneitan-

lega framan í bæjarbúa og í raun-

inni gjörsamlega óskiljanlegt, að

þingmenn skyldu ekki hika við að

Iraðka svo bersýnilega rétti þess

hluta landsmanna, er býr hér í

B.eykjavík. Rök komu engin, hvorki

írá meiri hluta nefndarinnar né ein-

stökum þingmönnum fyrir því að

athæfi þeirra hefði við rétt aS stySj-

ast, og var þess engin von, því þau

rök eru ekki til. Synjunin var ekk-

t rt annað en ofbeldisverk.

Enn vantar nokkra menn

til að hnýta þorskanet

Sigurjón Pétursson, Hafnarstrseti 18.

Til sölu

er ef viðnnanlegt boð fæst, svo nefnd Birrels-fiskverknnarstöð

í Hafnarfirði ásamt lóðarréttiadum. Stöðinni fylgja stór og

góð figkgeymsliihús, fiskþvottahús, fiskþurkunarhús,

stórir fiskreitir,  bátabryggja, uppskipunarbátar og ýms

áhöld til fiskverkunar. Sömuleiðis atórt og vandað ibúðarhíls ásamt

geýmsln og þvottahúsi.    Upplýsingar héraðlútandi fást á sirifstofa

Bookiess Brothers í Hafnarfirði,

sem einuig veitir móttöku skriflegum tilboðum um kaup á eigninni, til

15. mars næstk.

Hafnarfirði 25. febr. 1920

Bookless Brothers

Hver einasti kjósandi í bænum

hefir fylst gremju j^fir aðförum

neðri deildar. Borgarafundur, svo

fjölmennur, sem stærsta samkomu-

hús bæjarins leyfði, var haldinn í

fyrrakveld og munu þess fá dæmi,

að jafn eindreginn vilji hafi nokk-

urn tíma komið fram hér á opin-

beram fundi, sem þessum. Var þar

^amþykt í einu hljóði þessi tillaga:

„Fjölmennur borgarafundurReyk-

víkinga mótmælir algerlega meðferð

þingsins á frv.. um fjölgun þing-

rr.anna Reykjavíkur. Fundurinn

kréfst þess, að þingið láti Reykja-

vík fá eigi færri þingmenn en þá,

sem stjórnarfrumv. fer fram á."

Engum kjósanda blandast hugur

um, að í þessu máli eru Reykvííking-

ar beittir órétti og rangsleitni. Rétt-

urinn er svo skýlaus að ekki verður

ura deilt. Það er misskilið kjósenda-

daður, sem stýrt hefir gjörðum

þingmanna og sjónlaus hreppapóli-

tík. Því enginn hefir leyfi til að

álíta að vitsmunaþroski þingmanna

sé á svo lágu stigi, að það sé sann-

færing þeirra, að sanngirniskröfu

Reyk\nkinga sé fullnægt með fjór-

v.\t þingmönnum alls.

Efri deild hefir séð, að þingið

mundi hljóta ámæli af máli þessu,

ef afgreitt yrði í búningi þeim, er

það fór í út úr neðri deild. En til

samkomulags við n. d. hefir hún

eldri viljað fara lengra, en að bæta

"við þremur þingmönnum og er það

samhljóða varatill. Sveins Björns-

sonar í málinu, sem neðri deild hef-

ir að vísu áður virt aí5 vettugi. Kem-

ur nú málið aftur til kasta neðri

deildar í dag og sker þá íir ura,

hvort meira má SÍn sanngirni og

réttur eða ofbeldi og ranglæti á

löggjafarþingi íslendinga.

Leikur eigi vafi á því, að að-

sókn verður að áheyrendapöllum

Alþingis í dag. Margir munu vilja

heyra með eigin eyrum þær varnir,

sem menn haf a fyrir máli sínu, þeir

er vilja gera Reykjavík að horn-

riku í hópi kjördæma landsins og

halda fyrir Reykvíkingum rétti

þeim, sem þeim ber samkvæmt anda

réttra laga, og sem þeim hefir ár

eftir ár verið synjað um, rakalaust

og ástasðulaust.

Háttvirtir alþingismenn vita

það vel, að ef þeir varna enn Reyk-

vikingum réttar síns, þá stofna þeir

til sundrungar, sem áreiðanlega

^erður landi og lýð til tjóns. Það

er lögmál sögunnar, aS rétturinn

sigrar um síðir, og þeir geta tæp-

lega risið undir ábyrgðinni á af-

leiðingum þeim, sem verða kunna af

því að beita meira en sjötta hluta

landsins og þann hlutann, sem heill

alls landsins veltur hvað mest á, of-

beldi.

NÝJA BÍÓ

Ágsetur  sjónleikur   i 4 þáttum

eftir Garduer Sullivan.

Aðalhlutverkið leiknr

Lilian Oish.

Sýning í kvold kl.  9.

í síðasta sinn.

Fyrirlggjandi hér á staðnum:

Varahlutar allskonar fyrir ARCHI-

MEDES mótora, bæði utanborðs-

og venjulegar benzin-vélar til

notkunar á landi.

G. EIRÍKSS, Reykjavík.

Einkasali á Islandi.

kostnað við sendiherra þar. En

Bjarni benti á, að þetta mundi ekki

hafa mikil aukin útgjöld í för með

sér og benti meðal annars á, að þau

yrðu sama sem engin, ef til starfans

yrði tekinn fráfarandi f jármálaráð-

herra, því að þá spöruðust 6600

króna eftirlaun háns.

Fjárveitingin var ,að lokum sam-

þykt méð 12 : 11 atkvæðum að við-

höfðu nafnakalli. Hinn nýi sam-

göngumálaráðherra greiddi ekki

atkvæði.

Málið átti að koma til seinni umr.

á kvöldfundi deildarinnar í gær, en

var tekið íit af dagskrá.

Sendiherrann.

Á fundi neðri deildar í gær var

þingsályktunartillaga, sem mikið

var rætt um. 1 henni fólst heimild

til stjórmarinnar um það, að veita

5400 króna launaviðbót handa

væntanlegum sendiherra fslands í

Kaupmannahöfn. Var þarna komið

að nýju gamla þrætueplið, enda

gerðu þingmenn sér góðan mat úr

því. Þeir Pétur Ottesen og Jón Sig-

urðsson mæltu eindregið á móti því,

að við færum að senda sendiherra

til Danmerkur. Fanst nóg að hafa

þar skrifstofu eins og áður og

horfðu í aukinn kostnað fyrir land-

ið. Forsætisráðherra og Bjarni frá

Vogi töluðu á móti. Sagði forsætis-

ráðherra, kð þessi viðbót væri nauð-

synleg vegna aukinnar dýrtíðar í

Danmörk síðan áætlun var gerð um

Stimpilgjaldi8.

Það mál var til 2. umræðu í E. d.

í gær. Hafði nefndin klofnað um

það, og var Björn Kristjánsson í

minni hluta. Taldi hann frv. mein-

gallað að ýmsu leyti og eigi vert

samþykkis deildarinnar. En með-

haldsmenn frv. andmæltu, ekki sízt

hinn nýi f jármálaráðherra. Magnús

Guðmundsson. Var frv. vísað til 3.

umr. með 10 samhlj. atkv.

lit útlit eystra

Tæplega mun í manna minnum

hafa komið annar eins jarðleysu

vetur hér sunnanlands eins og nú.

Víða hér í austursveitunum urðu

menn ao taka fé á gjöf um miðjan

nóvember, og síðan orðið að gefa

inni. Er því ekki að furða, þótt all-

mjög saxist á heybirgðir manna,

enda er nú sagt, að þorri bænda

gefi eigi lengur en til miðgóu —

í hálfan mánuð enn, eða þá. í mesta

lagi þrjár vikur, með því að gefa

frá kúm.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4