Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						Þríðjudagur 28. júlá 1942.
AL.ÞYÐUBLA&IÐ
Maðurinn sem stióriiar
kaf hátahernaði Þjó
Kafbátar Þjóðvérja
og Japana.
SÁ, sem skapað hefir og
skipulagt þýzka kafbáta-
f lotann, heitir Karl Dönitz, vara
aðmíráll. Hann er vara
þunnur og veðurbitinn og kunn-
ur að því að vera Bretahatari. i
' l
Hvernig sem stríðið fer, mun
Karl   Dönitz   aldrei   missa   af
þeim vafasama heiðri að hafa
skapað     stærsta     kafbátaflota
heimsins í algeru trássi við Ver-
salasamninginn.   Hann   er   um
fimmtugt og hefir helgað hálfa
ævi sína því starf i áð kqma upp
kafbátaflotanum. Hann er sér-
fræðingur í öllu því, sem lýtur
að kafbátum og kafbátahernaði.*
í    heimsstyrjöldinni    1914—18
var hann sannfærður um, að ó-
takmarkaður    kafbáta'hernaður
gæti fært Þjóðverjum sigur.
Þar til nazistar gerðu h'ann
að yfirmanni fyrstu deildar kaf-
bátaflotans árið 1936 hafði hann
ekkert opinbert embætti. En
löngu áður en nazistar komu til
valda, hóf hann undirbúning að
endurbyggingu þýzka kafbáta-
flotans. Og hann réð öllum
meiri háttar ákvörðunum þar að
lútandi. Hann skipulagði sam-
starf skerf ið milli f lugf iotans og
kafbátaflotans. Samkyæmt frá-
sögn nazistablaðanna hefir hann
fundið upp tæki til varnar á-
haldi því, sem Bretar höfðu
f undið upp til þess að f inna kaf
báta og var svo hámákvæmt, að
það gat fundið staðinn, sem kaf-
báturinn var staddur á, enda
þótt hann væri hreyfingarlaus
og vélin ekki í gangi.
Við æfingu kafbátaáhafnanna
hef ir hann lagt áherzlu á að ef la
kynni og vináttu milh yfir-
manna og undirgefinna, til þess
að komast hjá uppreisnarhugar-
fari gagnvart yfirmönnum, líkt
og því, sem háði mjög kafbáta-
hernaði Þjóðverja í fyrri heims-
styrjöld.
Hann hefir yfirumsjón með
öllum kafbátasmíðastöðvum og
réð því, að þeim. var dreift út
um hernumdu löndin, til þess að
komast hjá því, að bandamenn
eyðilegðu þær með loftárasum
sínum.
Hann fann upp þá aðferð, að
láta smíða varahluta í kafbáta
löngu áður en Versalasamning-
arnir voru opinberlega troðnir
undir fótum, en þessir varahlut-
ar voru raunverulega ósamsett-
ir kafbátar og voru geymdir í
stórum birgðaskemmum. Þegar
stríðið brauzt út, þurfti ekki
annað en setja þessa varahluta
saman og flotinn var tilbúinn.
*
Við skrifborð sitt í Kiel þarf
hinn eljusami Karl Dönitz ekki
annað en að snúa við sínu snoð-
klippta hofði til þss að sjá stóra
veggmynd af hinum skegg-
prúða Alfred von Tirpitz flota-
foringja, seni boðaði ótakmark-
aðan kafbátahernað í fyrri
heimsstyrjöldinni. Á myndina
er letruð trúarjátning kafbáta-
hernaðarins: Die Tat ist alles —
afrekið framar öllu. Sumir, þó
ekki nærri því allir, þýzkir kaf-
bátaforingjar í fyrri heimsstyrj-
öldinni,   voru   ævintýramenn,
ruddalegir í eyðileggingarstarf-
semi sinni, sökktu meinlausum
kaupskipum hrönnum saman,
en venjulega höfðu þeir þó of-
urlitla           ábyrgðartilfinningu ¦
gagnvart þeim, sem af komust.
Hins vegar hefir Dönitz ekki
hirt um að ala , neina linkind
upp í mönnum sínum. Þeir
skjóta á menn,sem eru að fara
í björgunarbáta. Þeir standa
stundum grafkyrrir og horfa á
menn drukkna, án þess að
hreyfa hönd til hjálpar.
Dönitz og menn hans keppa
að því að skjóta sjómönnum á
kaupskipaflotanum skelk í
bringu. En svo virðist, sem það
hafi tekizt illa að ná þeim ár-
angri, sem til var ætlazt, því að
flestir þeirra, sem af komast,
heimta að fara strax af stað
aftur í nýjar ferðir.
Yfirmaður undirdjúpahernað-
axins þýzka er kominn af landr
eigenda- og skipaeigendaætt í
Mecklenburg-héraðinu           við
Eystrasalt. Hann hlaut að eiga
framtíð sína í flotanum. 1913
var hann tuttugu og eins árs og
varð þá liðþjálfi á beitiskipinu
Breslau, í Miðjarðarhafsflotan-
um. Þegar stríðið brauzt út
sluppu Breslau og Goeben til
Konstantinopel og gengu í lið
með Tyrkjum. Dönitz sá viður-
eign á Svartahafi, þegar Þjóð-
verjar voru að reyna að koma
Tyrkjum í stríð við Rússa. En
honum leiddist aðgerðaleysið og
1916 snéri hann sér að hinum
hættulega kafbátahernaði.
*
Nú varð Dönitz yfirforingi og
stýrði fyrst U-25 og síðar UB-
88 í Miðjarðarhafi. ! í október
1918 réðst hann á skipaíest á
leið til Möltu og lenti í viður-
eign við tvö skip, sem vörpuðu
að honum djúpsprengjum, svo
að hann vaxð að koma upp á
yíirborðið í skothríðina og
neyddist til að yfirgefa bátinn.
Sat hann nú skamma hríð í
brezkum fangaherbúðum ásamt
skipshöfn sinni.
Þegar hann kom til Þýzka-
lands eftir stríðið, vildi Erich
Raeder flotaforingi fá hann í
flotann, eða réttara sagt þessar
leifar af flota, sem Versalasamn
ingurinn leyfði Þjóðverjum að
halda. Hann gerðist nazisti
vegna þess eins, að hann taldi,
að þeir mundu ryðja Versala-
samningmun úr vegi, og þá
væru engin höft á flotanum og
endurbyggingu hans. Hann
eignaðist volduga stuðnings-
menn á hæstu stöðum, Otto
Schniewind, flotaforingi, sem
nú er formaður í foringjaráði
þýzka flotans, er náinn vinur
hans. Göring styður kröfur
Dönitz i^m útbúnað og fjár-
framlög, þótt hann að sögn taki
ekki alltaf eins vel sams konar
kröfum frá Reader flotafor-
ingja. Orðrómur segir, að Gör-
ing geðjist svona vel að Dönitz
vegna fyndinnar samúðar, sem
hann lét í ljós, þegar ístran á
Göring sat föst í átigagati, þeg-
ar hann var einu sinni að skoða
kafbát.
Efri  myndin  er  af  einum -af kafbátum Þjóðverja, sem hafa undir stjórn Dönitz gert Banda-
mönnum mjög n;ikið tjón. Neðri myndin  er  af.tur á  móti  af einum hinna frægu dvergkaf-
báta Japana, sero gert hafa árásir á Pcarl Harbor og Sidney  í  Ástralíu.
En Jósap litli Göbbels, sem |
kenndi Bretum reyndar um,
þegarAthaníu var sökkt, réðst
á Dönitz með skömmum á
stjórnarfundi, fyrir að fara svo
fljótfærnislega að að sökkva At
heníu. Það er sagt, • að út-
breiðslumálaráðherranum sé
kalt til Dönitz vegna vináttu
hans við séra Martin Niemöller,
en Dönitz hlýddi' messum hjá
honum fram að því, að hann fór
í fangelsi fyrir að prédika móti
nazistum.
Dönitz vill helzt athuga alla
hluti sjálfur og er með nefið
niðri í hverri kirnu.Tveimur ár-
um fyrir stríðið var hann eitt-
hvað óá.-.ægður með hinar opin-
beru r,-ýrslur brezku flota-
stjórnarinnar ura umhve.,"fi
flotahafnarinnar Eortlands; Þá
fór Dönitz sjáKux í kafbátnum
U-37 á staðinn. Tundurspillir-
inn -W°^hund varð var við
þennan ókunna kafbát og lét
djúpsprengju falla og neyddi
kafbátinn til að koma upp á yfir
borðið. Dönitz froðufelldi niðri
í vélarúminu, en kafbátsforing-
inn baðst afsökunar á viðeigandi
hátt. Syo fór kafbáturinn heini.
Dönitz gaf þær skýrslur, að þeg-
ar harin hefði heyrt skotin,
FVamh. á 6.
Sagan um Lanáakotsspítala og slasaða hermanninn er
ekki rétt. — Bréf um göturnar og fleira.
Jón Sigurðsson.
Aíþingi og
MATTHÍAS EINARSSON íœkn-
ir skýrði mér svo frá í gær,
að ég hefði ekki sagt rétt frá því,
er erleadi hermaðurinn slasaðfst á
Túngötunni fyrir framan Lanða-
kotsspitala. Maðurinn var borirm í
teppi inn i sjúkrahúsið og þar fékk
hann alla þá hjáip, sem hægt var
?.? veita h-ír-'TK,* qg þar lá hasin,
þar tii Iijúl.-jnarlið he^ins sótti
hann. Læknirinö sagði t*y freía-
nr, að íiklegast hefSi misskilnihgur
valdið þessari sögu, sem hefði svo
borizt mér. Vera má að einhver
maður hafi komið í sjúkrahúsið og
bcðið um börnr til að bera mann-
inn á, en sjúkrahúsið á ekki slíkar
börur, enda telur ekki nauðsynlegt
að eiga þær. Þessnm manni hefir
svo að Iíkindum ekki verið kunn-
ugt um framhald málsins.
ÞAÐ GLEÖI3R MIG að geta
skýrt^frá þessu. Ég veit, að saga
sú, sem ég sagði á sunnudaginn, er
mjög útbreidd í bæhum og Landa-
kotsspítali mjög ásakaður. Sagan
er    tilhæiulaus.    Landakotsspítali
neitar engum um hjálp, ef harm
getur látið hana í té. Engin skýr-
ing hefir hins vegar verið gefin á
sögunni um Lar.dsspítalann og er
það mjög illa farið, Fimist mér, að
stjórnendur spítalans ættu að gera
hreint fyrir sinum dyrum hið allra
fyrsta. — Það er alveg áreiðan-
legt, að allur almenningur kann
því illa að liggja undir óorðí úí af
slíkum málum. Þetta snertir okkur
cll, ekki aðéiris eití sjiikrahús, einn
lækni eða nokkra menn.
„SJÓMAÐUR" skrifar: „Mér
blöskrar svo að sjá útlit bæjarins
víða, að ég get ekki orða bundist.
Ég hefi komið í allmarga bæi er-
lendis, bæði stóra og smáa, og viS
samanburð mætti segja mér, að
hvergi hjá þjóð, sem vill kalla sig
menningarþjóð, fyndist smábær,
hva.ð þá höfuðborg, í slíku ófremd-
arástaníii, sem Rvík er nú. Það
mætti rita langt mál um þetta, en
vegna rúmsins læt ég nægja að
drepa á örfá atriði."
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8