Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						Miðvikudagur 16. okt. 1946.
, Næturlæknir.er í Læknavarð-
sto.funni, sírrii 5030.
;   Næturvörður-ier í Reykjavík-
tirapóteki.
Næturakstur   annast   B.S.R.,
sími 1720.
8.30
12.10
15.30
18.30
19.00
19.25
20.00
20.30
21.00
21.15
21.40
22.00
22.30
ÚTVARPIÐ:
—8.45 Morgunútvarp.
—13.15 Hádegisútvarp.
—16.00 Miðdegisútvarp.
fslienzfcukennsla, 2. 'fl.
'Þýzku'kennsla, 1. fl.
iÞingfréttir.
Fréttir.
Útvarpssagan: „Konungs-
iheimsóknin" eftir Kaj
Munk, I (Sigurður Einars
son skxifstofustjóri).
Tónleikar: Unnustinn, —
'lagaflokkur eftir Sibelius
(plötur).
Erindi:   200   ára   skóli   í
Vestmannaeyjum      (Árni
Guðmundsson kennari).
Lúðrasveit     Reykjavíkur
leikur.
Fréttir. Létt lög (plötur).
Dagskrárlok:
Tundurdufl á Bakkafirði.
Laust fyrir síðustu mánaðar-
tmót gerði Evald Kristensen ó-
virkt segulmagnað brezkt tund-
furdufl, sem nýlega hafði rekið
á land á Bakka í Bakkafirði.
Trúlofanir.
Torgerd Joensen, Sundlaugar
veg 26, og Grétar Kristjánsson,
Suðurkoti,   Vatnsleysuströnd.
Björg Karlsdóttir, Fáskrúðs-
íirði, og Erlingur Gíslason vél-
stjóri, Keflavík.
Bryndís Annasdóttir, starfs-
stúlka á St. Jósefsspítala og
Hans Garðar Nielsen, pípulagn-
ingamaður.
Vígdís Magnúsdóttir, Eyrar-
götu 5, og Ingólfur Karisson,
Grindavík.
Esther   Biering   Helgadóttir,
Grettisgötu 71, og Ágúst Valur
Einarsson, Rauðarárstíg 1.
, Gerður         Gimnlaugsdóttir,
Láiítgaveg^ísi ög- í>orgrímúr
Kxistmundsson frá Haga ál
Barðaströnd.
Giftingar.
Guðríður Guðmundsdóttir,:
Selbúðum 10, og. Friðrik Sig-
urðsson, Selbúðum 4.
Rósa Guðjónsdóttir, Siglufirði
¦og Ólafur Karlsson prentnemi,
Spítalastíg 2.
Happdrætti „Hringsins"
í Hafnarfirði. Dregið var hjá
lögreglustjóra, og upp komu
þessi númer: Kolatonn 631,
Veggteppi 370, Sófapúði 640,
Kaffidúkur 1149, Borðrefill 61,
Gólfvasi 1232, Slókkvitæki 226,
Slökkvitæki 43, Blómsturvasar
64. Vitjið munanna að Stranil-
götu 30, Hafnarfirði.
Félag: Vestur-fslendinga
heldur fund í Oddfellowhús-
inu niðri í kvöld kl. 8.30. Heið-
ursgestir verða Georg Östlund
og María Markan-'Östluiid, og
fleiri Vestur-íslendingar, sém
hér eru nú staddir.
í hlutaveltu happdrætti
Fríkirkjusafnaðarins í Hafn-
arfirði 13 þ. m. komu upp þessi
númer 18 Lifandi lámb, 642 %
tonn kol. 889 Borðstofustóll.
325 Hveitisekkur. 980 % tonn
kol. 606 íslenzk myndlist. 13
Garvað kálfskinn. Munanna má
vitjia til Kristins J. Magnússoh-
ar Urðarstíg 3.                         •¦
ALÞÝDUBLAÐIÐ
Mirinihgarorð:
Goðbjörg Guðmunds
frá
F. 27. anarz 1862.
D. 28. ágúst 1946.
:•   Faðir og tengdafaðir okkar,
Símon Símonarson
frá Bjarnastöðum í Ölfusi,
andaðist 15. þessa mánaðar.
Börn og tengdabörn.
Hjartans þakkir til allra vina og vandamanna,
| fjær og nær, sem á ógleymanlegan hátt hafa sýnt okk-
¦ ur samúð og vináttu við andlát og jarðarför elsku litla
drengsins okkar,
Einars.
Guð blessi ykkur öll.
Kristín Jónsdóttir, Sigurður Jónsson,
Suðurgötu 21, Hafnarfirði.
Guðbjörg Guðmundsdóttir  |        Hjartkær eiginmaður minn,
Hlutavelta K.R.                      i
Nýlega var dregið hjá borgar-
fógeta í happdrættinu á hluta-
veltu félagsins. Upp komu þessi
númer: 21781, matarforði, 16520
mynd af Skógafossi, 6753, Lista-
mannaþing — 10 bækur, 25267
farseðill til Akureyrar landleið-
ina, 3463 farseðill á skíðavik-
una á ísafirði, 1146 flugferð til
Akureyrar. Vinninganna skal
vitjað til Erlendar Péturssonar
afgreiðslu  Sameinaða.
Frá og með deginum í dag
verður símanúmer bankans
í stað 1060.
Ulvegsbaníri Islands h.f.
eru:
3004    (Skólastjórinn).
7577    (Kennarastofan).
7736    (Umsjónarmaðurinn).
Sími 1206 er óg hefur ávallt verið skólanum
óviðkomandi.
Skólastjórinn.
LAUGARDAGINN 7. sept
ember var jarðsett á Eyrar-
bakka ekkjan Guðbjörg Guð-
mundsdóttir frá Skúms'stöð-
um. Þar var heimili hennar
alla tíð. Hún dó á Elliheimil-
inu í Reykjavík, en þar dvald
ist hún síðustu stundir lífs
síns.
Um ætt Guðbjargar veit
ég það, að hún var ættuð úr
Rangárvallasýslu, hálfsystir
Þórðar heitins Guðmunds^-
sonar, alþingismanns frá
Hala í Holtum. Hún átti 2 at
systkin á Eyrarbakka, Ingi-
björgu konu Jóns í Norður-
koti og Ólaf, söðlasmið-
kvæntan Guðríði frá Sviðu^-
görðum. (Þetta fólk er allí
dáið.)
Guðbjörg var gift Andrési
Guðmundssyni,         tómthús-
manni, og bjuggu þau hjón í
einum hinna mörgu Skúms-
staða bæja, sem stóðu í þéttri
röð austur af gamla barna-
skólanum,   en  hann  var  þá
nokkru norðar eh gistihúsið
er nú. Þau hjónin eignuðust
3 syni og 2 dætur, Hannes og
Guðmund, búsetta á Eyrar-
bakka,  Vilhjálm  búsettan í
Reykjavík, Andreu, búsetta í
Mosfellssveit, Sigurlína, eldri
dóttirin, fór til Englands fyr-
i.r mörgum  árum  og  giftist
enskum    manni,    sem   hún
missti. Seinna giftist hún írsk
um manni.  Hún hélt alltaf
bréfasambandi    við     móður
sína, þangað til skömmu eftir
að hún giftist í einna sinn, þá
hættu  alveg að koma bréf,
og hélt móðir hennar þá, að
hún væri dáin og fékk það
mjög á hana að sjá af jafn
góðri  og  vel  gefinni.  dóttur
út í heiminn og fá aldrei að
vita, hvað af henni væri orð-
ið. Nú á stríðsárunum frétt-
ist það frá íslenzkri stúlku,
sem búsett er í Englandi og
var  kunnug   þessu   fólki   að
heiman,   að   hún  hefði   hitt
börn Sigurlínu, og kom bá í
ljós, að Sigurlína hafði dáið
1928  frá  3  börnum.  En nú
þýddi. ekki  að  segja  móður
hennar þetta, því að nú var
jráðið   misst.   Hún var   sjálf
orðin eins og barnið í vögg-
unni, — ósjálfbjarga og ekki
vitandi vits um lífið eða til-
veruna.
Ég kynntist Guðbjörgu
laust fyrir aidamót. Við vor-
um grannkonur. Ég bjó þá í
barnaskólanum,   en   hún   í
Gunnar Sigtryggsson,
verður jarðsettur föstudaginn 18. þ. m. og hefst at-
höfnin kl. 3,30 frá Dómkirkjunni.
Ólafía Bessadóttir.
Hjartkær eiginmaðurinn minn og faðir okkar,
Svanlaugur Jónsson,
andaðist þriðjudaginn 15.  október að Hrísateig 35,
Reykjavík.
Rósa Þorsteinsdóttir og börn.
bænum sínum á Skúmsstöð-
um. Mér varð strax starsýnt
á þessa litlu konu, og hefir
það líklega verið af því, áð
maður hennar var með hærri
mönnum. Guðbjörg var lag-
leg kona, létt í spori, og snör í
hreyfingum, en hafði þó
prúða framkomu og var alúð-
leg í viðmóti, og mun það
hafa fleytt íslenzku þjóðinni
á það menningarstig, sem
hún nú er komin á, en það
er sparsemi., dugnaður og
1 þrautseigja.
Guðbjörg tók alla þá tíð,
er ég var á Eyrarbakka virk-
an þátt í stúkulífinu, sem þá
var með miklum blóma. Þá
voru 2 starfandi stúkur,
Eyrarrósin og Nýársdagur-
inn. Oft kom Guðbjörg til
mannsins míns, til að ræða
helztu dagskrármál næsta
fundar, og má af því sjá, að
bindindismálið var henni
hjartans mál.
Guðbjörg var góð móðir og
umhyggjusöm. Hún missti
mann smn frá börnunum á
ómagaaldri, en tókst þó með
hjálp elzta sonarins, Vil-
hiálms, að „byggja nýjan,
bjartan, hlýjan, brjóta tóftir
hins" eins og skáldið Einar
Benediktsson segir. Já, hún
breytti gamla bænum í nýtt
og snoturt timburhús. EÍzti
sonurinn, Vilhjálmur, var á
skútu og aflaði vel, eftir því
sem þá gerðist, en hún tók
v.:.ð aflanum og hagnýtti
hann, sem myndarleg, spar-
söm og með afbrigðum dug-
leg húsmóðir og vann sjálf
við fiskþurrkun. Seinria var
hún svo lánsöm, að geta búið
með yngsta syninum (þá voru
hin börnin gift), og endur-
bætti þá útihúsin, svo að
þarna var orðið vel stætt
myndarheimili. Svo kvænt-
ist, yngsti sonurinn, og ellin
barði að dyrum og elliheimil-
ið varð þrautalendingin. Ég
kom þangað til hennar á
li.ðnu vori, ásamt dóttur henn
ar. Húsakynni eru ágæt, en
eitthvað er þó, sem á vantar,
til þess að þar sé gott að
vera. Þjóðarhættir eru nú
svo breyttir, að mikil nauð-
syn er á elliheimili. Hús-
næ&sleysi, vinnufólksleysíi
o. fl. gerir þörfina á góðum
elliheimilum enn brýnni. En
mér finnst vanta allan skiln-
ing á þeirri hlið, sem að þessu
fólki þarf að snúa. Það er
kærleikurinn, sem þarf að
ráða þar ríkjum. Gamla fólk-
ið, sem leitar þessa hælis, er
þreyttir vegfarendur eða sjó-
farendur, sem þarf viðlíka
hafnsögumenn og Jón heitinn
Árnason í Þorlákshöfn, þar
sem allar dyr gestrisninnar
og kærleikans standa opnar,
og líf og starf þeirra, sem
þar dvelja er metið, en ekki
einskisvirt. Það er þetta
fólk, sem þarna dvelur og nú
er að deyja út, sem hefur
komið á fót fyrstu skólunum,
keypt fyrstu skipin og undir-
byggt bað menningarástand,
sem bióðin er nú svo hreyk-
in af. En sjálft má það segja:
Ég bíð á ströndinni, bátur-
inn kemur,    '
rð bera mig hinztu leið.
Öldurnar gjálfra, úthafið
stynur
pkki var för mín greið.
Ég bíð á ströndinni, bátur-
inn kemur,
að bera mig hinztu leið.
Nú hefur báturinn borið
þig yfir hafið mikla, að
heimkynnum kærleikans.
Guð blessi þig, framliðna
vina mín. Þökk fyrir lífið og
starfið
Elísabet Jónsdóttir.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8