Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						ALÞÝÐUBLAÐIÐ
Föstudagur     7.     janúar    1955
Útgefandi: Alþýðuflo\\urinn.
Ritstjóri: Helgi Scemundsson.
Fréttastjóri: Sigvaldi Hjálmarsson.
Blaðamenn: Björgvin Guðmundsso-n og
Loftitr Guðmundsson.
Auglýsingastjóri: Emma Möllcr.
Ritstjómarsímar: 4901 og 4902.   '
Auglýsingasími: 4906.
Afgreiðslushni: 4900.
Alþvðuprentsmiðjan, Hverfisgðtu 8—10.    »
¦ Ás\nftarverð 15,00 d mánuði. 1 lausasölu Ij70.
Leikfimi og staðreyiidir
Samfal við Jósep Húnfjörð áffræðan
FULLVÍST er orðið. að
Hajniltoníélagið, ameriski
verktaklnn . á Keílavíkur-.
flugvellij hssttir ékki störf
um nú um áramótin eins og
boðað bafði verið. Hefur ut-
anrikismálaráðuneyt'-ð gef-
ið út fréttatilkynningu urn
þetta efni, en þar er reynt
að dreifa athygli þjóðarinn
ar frá kjarna málsins. Seg-
ir í tilkynningunni, að Ham
iltonfélagið hætti ,,ai!> út>
vinnu nema hvað öríáir
menn munu en.i í byrjun
næsta árs vinna að því að
ljúka íáeinum smáverkúm."
Síðan er bætt viðj ,.Auk
þess mun félagið fram eftir
næsta ári halda níram eft-
irliti rneð verkum, sem það
hafði hafið fyr r febrúar
1954. 'en" sem framkvæmd
eru af íslenzkum verktök-
um".         Verkfræðingadeild
varnarliðsins á h.ns vegar
að sjá- ini flugvallargerð-
ina, og segir um það atriði
í tilkynningunn'.: ..Sam--
komulag varð um, að verk
fræðingadeild varnarliðsins
sjái sjálí um flugvallargerð
ina og fá; leyíi til að ráða
til sín erlertda sérfræðinga
til þess verks". Við þetta
er því að bæta, að verkfræð
ingadeildiii hlýtur að fel'a
innlendum. eða erlendum
fyrirtækjum framvæmdirn-
ar, svo að ýmisiegt virðist
á huldu um áminnzt sam-
komuiag.
Þetta þykir nokkrum tíð
indum sæta af• þvi að utan-
rvklsmálaráðherra:        hefur
'áður gafið í skyn, að Ham-
fltorfélagjð væri á förum
héðan msg starfserni sína.
Hann sap,ði orðrétt í grein-
argerð ril alþ.'ngis 2. nóvem
ber í hsMst, en hún var
prentuð í Tím'anum daginn
eftir: ,i?amið var um, að
núverandi          aðalverktaki
hætti starfsemi ,s:nni hér á
landi. Ssmningar: sem gerð
ir höfðu verið vi.ð hennan
aðalverktaka ¦'! um. tiltek: n
verk, sem ekki voru hafin,
hafa verið aíturkallaðir.
Öruggt er talið, að aðalverk
takí ihafi lok!ð útivinr.u
kringum . áramótin og
hverfi síðari af landi brott.
er hann hefur gengið frá
vélum sínum, varahluta-
birgðum og öðrum málum.
Allar sögur um það, að sam
lð'b.áfi verið við hinn ame-
ríska verktaka uin að starfa
hér riæsta ár, eru ósannar'-.
Þessi orð ráðherrans reyn-
ast nú í ósamræmi við verú
leikann.
Tíminn reynir að gefa
í   skyn,   að   mikið   hafi   á-
unnizt   um   breytingar   á
framkvæmd       varnarmál-
anna eftir að ár. Kristinn
Guðmundsison   varð   utan-
ríkisíáðherra 05 reynir að
gera   lítið   úr   vanefndum
á brottför Hamiltons. Hon
um finnst meira  áð segja
óhæfa a'ð vitna til orða ut-
anríkisráðherrans   eins   og
Alþýðublaðið   hefur   gert.
Sjalfsagt   er   framkvæmd
varnarmálanna   skárri   nú
en   hún   áður   var,   en   ó-
fremdarásíandið,           sem
Bjarni    Benediktsson   bar.
ábyrgð      á,      hefur     ekki
breytzt  svo,  að  viðunandi
sé.  Enn  gætir  óhæfilegrar
Jeyndar um þt-ssi efni, og
nú er komið á daginn, að
þjóðin verður að trúa var
lesra   orðum   utanríkisráð-
herrans.   Hann  hefur   ekki
staðið   við   fyrirheit   þau,
seftii  h^nn   gaf  aíþingi   2.
nóvember,    og    nú    teygir
og togar Tíminn  orð hans
til    að    breiða    húð    yfir
kjarna   málsins.    Slíkt   er
óhæfa,.  .Þjóðiu   hlýíur   að
krefjást      þess      skilyrðis-
laust,  að ábyigð og fram-
kvæmdaviíji   iylgi  orðfjm
manns   í   stöðu   dr.   Krist-
in; Guðmundssonar.
Núverandi     utanríkisráð-
herra ætti ekki að nota af
glöp og yfirsjónir fyrirrenn
ara   síns   sér  til   afsökunar.
heldur gera sér far um  að
sýna  í verki   breytíngu   til
batnaðar.          Alþýðuþlaðið
skal   fúslega   unna   honum
sannmælis    um    allt,    sem
hann gerir vel. En það get-
ur ekkí  lofað frammistöðu
dr.   Krlstins   Guðmundsson-
ar í samskiptunuin við Ham
iltonfélagið   fyrr   en   hann
hefur breytt orðum sínum í
verk.   Og' Alþýoublaðið  vill
brýna fyrir níiverandi utan
ríklsmálaráðherra   að   segja.
ekki meira en hann er mað
ur til að standa við og hætta
sér  aldrei út  í  neina  leik-
fimi í umgengniimi við stp.ð
reyndirnar.   Þær  láta   ekki'
að sér hæða.
Frðnskunámskeið allian.ee francaíse
hefjast 10. janúar. Kennarar verða, ungfrú Delahaye og
Magnús G. Jónsson. Allar nánari upplýsingar á skrif
stofu forseta félagsins MjóstræU 6, sími 2012.
Veiklun upp í vana kemst
við að kvarta og æja.
Var ég ekki fyrst og fremst
fæddur til að hiæja?
„JÚ, ég verð áttræður þann
7. þessa mánaðar!," segir Jósep!
Húnfjörð.   ...Fæddur að  Illuga-
stöðum á Vatnsnesi í Vestur- j
Húnavatnssýslu       7.      janúar'
1375, svo að ekki er um þetta
að villast."
Fæddur og uppalinn að 111-
ugastöðum?
,,Nei, — ég ólst þar ekki
upp. Foreldrar; mínir voru í
húsmennsku og- vinnumennsku
á ýmsum stöðum; ég var því á
hálfgerðum hrakningi 6g leið
ekki alltaf sem bezt.i Fór að
vinna fyrir mér sem smaíi. á
tíunda árij en svo vildi mér
það til happs, að ég komst aft-
ur • að Illugastöðum. skömmu
eftir ' fermingu; þar leið mér
vel og komst þár * brátt ' til
þroska. Húsmóðirin þar, Auð-
björg Jónsdóttir, varð mér önn
ur móðir. Hún var mésta gæða
kona og anriáluð fyrirmyndar
húsmóðir."
LAUSAMENIsrSKUBRÉFIÐ
OG HANNES HAFSTEIN
„Þegar ég var á seytjánda
árinu, fór ég að hugsa.um að
verða lausamaður. En . mig
skorti aldur til að geta fengið
„bréf upp á það", — og auk
þess kostaði slíkt b.réf þá sex-
tíu óg sex^ krónur og sextíu og
sex aura. Það varð því að sam
komulagi með mér og húsbón'd
anum að Illugastöðum, að ég
teldist vlnnumaður hans.
Hreppstjóri sveitarinnar fékk
samt einhvern pata aí þessu og
hugðist koma í veg íyrir slíka
lögleysu á sínu embaittissvæði',
en fékk þó ekki að gert, meðan
húsbóndi minn bar, að ég væri
sitt vistráðna hjú. Ekki var
hreppstjóri. samt sf baki. dott-
inn; húsbónda niínum þótti
gott í staupinu, og nú beitti
hreppstjórinn hann því bragði
að gera hann góðglaðari, og'
komst þá að öllu sman. Var ég
þar með uppvís að því. að hafa
brotið vinnuhjúalöggjöfina, og
ekki að sökum að spyrja. Fé-
sektin elti mig síðan í nokkur
ár, og þegar. ég fluttist til. ísa-
fjarðar, 23 ára að aldri, var
Hannesi Hafstein, sem þá var
þar, sýslumaður, — og blessuð
veri.minning háns. —- falið að
innheimta hana. Einhverra
hluta vegna stakk hann þó
plaggi þessu undir stól; héfur
sennilega ekki . fundist brot
mitt jafn alvarlegt ,og hrepp-
stjóranum.
Við Hafstein urðum síðar
góðir kunningjar. Vann ég und
ir stjórn ^ hans sem lögreglu-
þjónn á ísafirði einn .vetur í
forföllum annars, og þegar
taugaveikifaraldur brauzt . þar
út, skipaði hann mig til að
hafa umsjón með sóttvörzl-
unni.
HALDID TIL
HÖFUÐSTAÐARINS   3
Árið 1908 fluttist ég.frá ísa-
firði hingað til Reykjavíku'r,
og hér hef ég dvaLzt síðan.
Stundaði fyrst sjómennsku á
skútum, en vann á milli ver-
tíða að fiskverkun, fyrst hjá
Thorsteinsen á Kirkjusandi,
síðan í Kveldúlfi; þótti. fasta-
vinnan bæði, skemmtilegri og
tekjudrýgri en lausavínna .'á
eyrinni. Síðan vann ég í mörg'
ár hjá Völundi, bæði sem 'að-
stoðarmaður við véiarnar og
við ýmis önnur i'törf. Enda
þótt mér hafi alls stáðar fallið
vel, bar sem ég hef uUnlð, eftir
að ég komst á légg, held ég, að
hvergi hafi mér fallið betur,
eðaverið í betri og skemmti-
legri félagsskap starfsbræðra
og yfirmanna. Allt samvaldir
ágætisdrenglr. Annars íinnst
mér eins og huldar vættir hafi
leitt m'g hjá kynnum við alia
misyndismenn, því að ég' hef
alltaf verið samférða góðu
fólki á lífsleiðinni.
Og svo eru það konurnar
mfnar. Ég er fjórkvæntur.
Fyrstu köriu m!nru, Emelíu
GuðmundsdóttUr. kvæntist 1 .ég
árið 1898. Þ4 var ég 23 áraað
aldri.   Við   eignuðumst   fjögur
Jósep   S.  Húnijörð.
börn; tvö dóu ung, og annar
sonur okkar, þeirra er eftir
lifðu, lézt uppkominn. Hann
hét Hjalti. Ég á því aðeins einn
son.á lífi, Vilhjálm Húnfjörð,
blikksmíðameistara hér í Rvík.
Emelía lézt árlð 1907. Árið
1910 kvæntist ég öðru sinni, og
hét kona mín Sigríður Jóns-
dóttir, en hún lézt árið 1910.
Þriðju konu minní, Björgu
Hieronymusardóttur, kvæntist
ég árið 1922, en hún lézt árið
1931. Og fjórðu konu minni,
Katrínu. . Kristbjörnsdót.t'ur,
kvæntist ;ég árið 1933."
O.G SVO ER ÞAÐ
LJÓÐAGYÐJAN
Jósep Húnfjörð. er löngu
þjóðkunnur sem einn af oklcar
slyngustu hagyrðingum. Kynnl
hans og Ijóðagyðjunnar tókúst
snemma, hafa haldizt lengi og
orðið báðuni fársæl. Margar
ferskeytlur hans hafa orð'ð
landfleygar og munu •lifa á vör
um almenriings, meðan það
stranga ljóðform. þar sem heil
brigð, rökföst hugsun, orð-
snilld og bragsnilld íslenzkrar
alþýðu hefur náð listrænastri
fullkomnun í tjáningu gleði og
harms, gáska og"'alvöruí er enn
við lýði. . Virðist því ékki úr
vegi að spyrja hinn áttræða
þul, hvenær hann hafi fyrst
tekið að líta þá gyðju hýru-.
auga.
¦ „Fyrstu vísuna mun ég hafa
ort er ég var sjö árá að aldri.
Þegar ég vaf tíu ára. orti ég
þessa vísu til móður minnar og
skrifaðl undir bréf til hennar:
Þér vel líði, þess ég bið,
þraut og kvíða losuð við;
hér guðs blíða hönd þig styð,
Jiún-þér tíðum veiti lið. -
Og þegar ég var ellefu ára
að aldri, var ég farinn að fást
við hringhenduna. Eitt sinn er
ég sat hjá ánum, skall á þoka.
Til þess að tapa ekki af þeim,
greip ég til þess ráðs að hnapp
setja þær, eins ög það var kall-
að. Það var gert á þann hátt,
að maður gekk sífellt í kring-
um þær, og minnkað. hring-
] inn, unz þær stóðu í einum
hnapp, svo þröngt, að þær gátu
ekki . bitið. Þá, ovti' ég þessa
hringhendu:
Þokan gráa æðir inn,
ekki smá að líta.
Hún vlll ná í hópinn minn
sVo hann ei fái að bíta.
Fimmtán ára að a'.dri kvað ég
(þessa hringhendu:
j    Þó að fjandlnn fari á skrið,
friður standi á nálum,
helgir andar leggj^ lið
lífs í vandamálum.¦'•¦.
Það er elnmitt það. Síðan hef
ég margsinnis kom;zt að ráún.
urn, að þetta er sannmæli.
Ég býst við, að ég hafi verjð
sæmilega gefinn tll nárns. En
öll mín skólavlst stóð í hálfan
mánuð. Þá dvaldi farandkenn-
ari á heimilinu, og ég var þá
11—12 ára að aldri. Á þessum
hálfa mánuði var til þess. ætl-
ast, að ég lærði margt og mik-
ið. Ég komst aitur í þríiiðu í
reikningl^ og þóttist góður.
Skriít lærði ég.mest af sendi-
bréfum. Skrifaði mavgt og mik
ið með broddstaf mínum á
svell, og skreytti bau rósum og
flúri."
Eftir ..að Jósep Húnfjörð
gerðist fullorðinn, iók hann þá
bernskulist upp að nýju. En nú
hafði hann yfir handhægar: rit
föngum að ráða en broddstaf
og svelli. Þótt höndm væri ef
til vill ekki jafn fim og fyrr,
náði hann góðum árangri í
skrautritun. Má af því ráða. að
hann hefur verið gæddur ríkri
listhneigð, einnig á því syiði.
Og alla ævi hefur hann verið
listaskrfari.
FÆDDUR TIL AD HLÆJA
i Jósep Húnf jörg ber vel ald~
urinn. Hann er kvikur í hreyf-
ingum, léttur í lund, og marg-
ur yngri maðurinn mætti öf-
unda. hann af bjartsýn; hans
og lífstrú. Og enn sem fyrr lei.k
ur hann sér að því að kasta
fram dýrt kveðinni sípkn, þeg-
ar -svo ber undir. Jósep Húp-
fjörð er einn af þejm ástmög-
um guðanna,, er deyja ungir,
hversu aldraðir sem þeir
verða.      .,   '¦¦¦.
! „Ját maður er orðinn áttræð
ur, og það hefur oltið á ýmsu á
langri leið. Aðalatriðið er að
halda gleði sinni á hver.iu sem
gengur. Þegar ég var ungur að
árum kvað ég þessa stöku, semi
ég hef oft raulað síðan, og það
má mikið vera, ef það verður
ekki sú staka, sem ég hef síð-
ast yfir:    ,.
Veiklun uppí vana kemst   '
við að kvarta og æja.
•. Var ég, ekki jfyrst og fremst
fæddur til að hlæja?"
JON P EMILSyi
Ingölfsstræti 4 - Simi 7776

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8