Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						Miðvikudagtir    19.    jan.    1955
ALÞÝÐUBLAÐIÐ
EINS OG Ijóst kemur fram
í greinargerð Félags íslenzkra
myndlistarmanna heíir félag-
inu með bréfi frá Stokkhólmi
dags. 17 febr. 1954 borizt
fyrstu boðin um Rómarsýning
una, þá „ófullburða hugmynd",
eins og komizt er að orði. Þó
stendur á öðrum stað í grein-
argerðinni. að tilboði ítölsku
ríkisstjórnarinnar hafi verið
svarað játandl 13. júlí í sum-
ar og staðfest skömmu síðar
af Félagi íslenzkra myndlistar
manna. Gæti þetta bent til
})ess, að nefnt Stokkhólmsbréf
hafi verið veigameira en látið i
er í veðrl vaka. Er bví aug-
Ijóst og staðfest, að Ásgrimur
Jón-sson hefir hvergi hallað
réttu máli, og mátti öllum
vera það ljóst. „Endanlegt
boð um samnorræna lifetsýn-
íngu í Róm lá bó ekki fyrir
fyrr en um miðjan nóvember
8.1", seg'.r ennfremur í grein-
argerð Félags íslenzkra mynd
listarmanna. en áðui er sagt,
að tilfooði ítölsku rikisstjórn-
arinnar hafi verið svarað ját
andi 13. júlí. Er þetta ekki dá-
lítlð einkennileg röksemdar
færsla og bending um, að hér
sé verið að æfa sig í orðaleik,
sem ekki er að skaplyndi
manna eins og, Ásgríms Jóns-
sonar. Bréf um sýninguna
barst Nýja myndlistarfélaginu
ekki fyrr en 6. des. s.l. eins
og áður er vikið að, og engar
formleg'ar   umiræður   áCtu   sér
stað milli félaganna.
t
Norræna listbandalagið hef-
ir      víStæku      menningarhlut- ,
verki   að  gegna  á  Norðurlönd ,
um  með   sam^'ýn,ingum,   t,ýn- '
Greinargerð og andsvar:
is
ingum       einstakra       málara, ' bandalagið   var   stofnað.   Eru'mál  eru engan veginn  komin
fræðslustarfsemi o. fl. Stjórnir
þess voru 1947, er ég þekkti
til, skipaðar e'.num manni,
auk starfandi málara, er var
fulltrúi í menníamálaráðu-
neytum landanna, opinberum
safnvörðum eða öðrum fulltrú
um hins opinbera, og sýnir
það mjög greinilega. að gert
er ráð fyrir sarnstarfi við
stiórnarvöld landanna. Jafn-
ljóst er af lögum félaganna, að
almenn þátttaka er hugsuð þar
í samsýningum, cnda déildirn
ar þannig upp byggðar, að gert
er ráð fyrir. almenhu samstarfi
hinna ýmsu félaga, og er mér
ekki kunnugt um, að útnefn-
ing fulltrúa í einstökum félög
um fari þar eftir almennri
höfðatölu, enda erfitt að koma
slíkum ;,lýðræðishugmyndum"
á framfæri í listum. þar sem
margir eru kallaðir en fáir út-
valdir.
Ekki er mér kunnugt um,
hvort stjórn Norræna list-
bandalagsins veit hvernig mál
um er hér háttað, þær breyt-
ingar, sem orðið haía í samtök
um málaranna hér frá því að
það   tilmæli   okkar,   að   stjórn  á  þann  vettvang,   að  þau   séu
Félags    íslenzkra    myndlistar-   orðin  „viðkvæm".  Dreng'.legar
Rómaborg. Það er engin fram
tíðarlausn þó að í stjórn Félags
ísl'. myndlistarmanna séu í
'svipinn ýmsir drengllegir
menn, sem sýnt hafa það lítil-
læti'að telja sig fúsa til að
skipa sjálfir elnn fuiltrúa frá
okkar félagi í sýningarnefnd,
setn varla. virðist þó einu sinni
löglsgt eítir því sem fram kem
ur í greinargerð félagsins.
Samskonar háttvísi hafa þeir
og sýnt gagnvart einum utan-
félagsmanna og er vonándi, að
ekki verði tekið hart á því,
enda fara þe'r ekki dult með
ábyrgðartilfinningu   sína   gagn
manna upplýsi hvort svo er.
Að öðru leyti leyfi ég mér að
vísa til bréfs okkar til mennta
málairáðiherra dags. 28i. apríl
1953, og samrit var sent af til
F.Í.M.. en sem er of langt til
að b'.rta hér, þar sem varað
er við því. að það félag fari
eitt með umboð Norræna list-
bandalagsins, og gangstætt
væri því. sem er á hinum
Norðurlöndunum og lögum
bandalagsins.
Félag íslenzkra myndl'istar-
manna flaggar mjög með
fjölda meðlima sinna, enda
vekur Ásgrímur Jónsson at-
hygli á því í bréfi sínu, að það
félag sé fjölmennara. Nýja
myndlistarfélagið      hefir      átt
og   hreinskilnar   umræður   eru  vart umbjóðendunum ytra, og
rétta leiðin. Þeir aðilar, sem
hér ræða saman, eru margir
hverjir persónuleg'r vinir og
félagar, og því ástæðulaust að
óttast, að út af þessum nauð
synlegu umræðum
fjandsamlegar deilur
finnst ýmsum, að hún mætti
öllum að skaðlausu einnig ná
nokkru nánar til eldri félaga
þeirra hér heima.
Eina hugsanlega framtíðar-
spinnist lausnin, sem viðunandi er fyr
ef báðir  i" þjóðina. sem kemur til með
Ás
aðilar  gæta  hófs  eins  og
grímur   Jónsson   gerði
bréfi.
Nýja myndlistaíélag'ð gerði
með áðurnefndu bréfi tól
menntamálaráðherra,         dags.
28. apríl 1953, tilraun til þess
að leysa eitt af höfuðvanda-
málum þessara tveggja félaga.
að   bera   kostnaðinn   við   allar
i   sínu meiriháttar   sýningar  erlendis,
j er   að   fulltrúar  viðurkenndra,
starfandi málara og hms opin
bera,   fari   með   umboð   Nor-
{ræn  listbandalagsms   og   skipi
' sýningarnefndir,   ehis   og   tíðk
azl   hjá   hinum   Norðurlanda-
þjóðunum.      Hvort     þeir      10
nefnilega    þátttöku    þeirra    ±,
Norræna  listbandalaginu.   Það
mun  tæplega orka tvímælis  í
með því markmiði  að meðlim | óviðunandi
ir þess taki, helzt arlega, þátt
í samsýningum þess með nýj-
um myndum, er sanni, að fé-
lagsmenn séu í  raun og veru
ALÞÝÐUBLAÐINU hefur
borizt eftirfarandi athugasemd
frá utanríkjisinálaráður-bytinu
vegna skrlfa í ,.Vettvangi dags
ins" um íslenzku handritin í
Svíþjóð og ummæli Helga P.
Briem sendihérra varðandi
það mál:
Hr. ritstjóri,
í „VETTVANGI DAGSINS"
í Alþýðublaðlnu 9. janúar s.l.
segii- svo:
„Helgi Briem sendiherra lét
í blaðaviðtali í Svíþjóð fyrir
alllöngu þau orð falla, að ís-
lendingar mundu engar kröf-
ur gera á hendur Svíum um
skil á handrltunum". Er síðar
veitzt að ríkisstjórninni fyrir
að fyriskipa ekki sendiherran
um að afturkalla þessi ummæli
eða hreinlega afneita sendi-
herranum.
Ummæli þessi munu þyggð
á bréfi, sem Helgi P. Ðriem
sendiherra ritaði ritstjóra
Svenska Dagbladet og birt var
í því blaði 14. marz í fyrra.
Var foréfið ritað í því skyni
að mótmæla röngum upplýs-
íngum frá Kaupmannahafnar-
fréttaritara þess blaðs um
handritadeilu Dana og íslend-
inga. Var útdráttur úr þessu
svari sendiherra birtur með
fréttatilkynningu utanríkis-
ráðuneyti;sins 2.5. marz 1954,
sbr. hjál-.^t afrit af fréttatil-
kynningunn;. Orðrétt segir
sendiherra þar (um handrit í
sænskum söfnum):
„Islendingar viðurkenna, að
þessi handrit í sænskum söfn-
um hafa verið keypt, enda
hafa þeir aldrei krafizt afhend
ingar þeirra".
Það er því ljóst, að sendi-
herra hefur eigi skýrt frá öðru
en því, sem allir vita. þ. e. að
engar kröfur hafa vsrið gerð-
ar á hendur Svíum um afhend
kost   á   að   fjölga   meðlimum augum   réttsýnna   manna   og
sínum,   en   félagið   er   stofnað; greinargóðra   um   listmál,    að
sé, að tveir úr
hópi stærstu málara okkar,
Ásgrímur Jónsson og Jón Stef
ánsson, séu útilokaðir frá af-
skiptum um þátttöku í opin
starfandi málarar, er óhikað berum sýningum erlendis á
leggi verk sín undir dóm al-1 íslenzkri málaralist, fyrir það
mennings. Þetta hlýtur líka eitt að hafa koslð að ganga úr
að vera skllyrði fyrir inntöku, félagi því, sem þó fer áfram
í félagið, auk þess að allir meðimeð umboð Norræna listbanda
limir félagsins samþykki inn-1 lagsins, og ólíklegt að á meðan
tökubeiðnina. Nýja myndlis'ta! svo stendur, að alþingi veiti
félagið  hefir  birt   opinberlega styrk til sýninganna á vegum
nöfn  meðlima  sinna  og  mun
i Svipjoð
ingu handrita úr sænskum
söfnum. Ástæðulaust er að
gera sendiherra upp önnur
orð en þau, er bann hefur.skrif
að, og áfellast síðan ríkisstjórn
i'na fyrir að veita honum ekki
ávítur þar fyrir.
FRÉTTATILKYNNINGIN.
Svenska Dagbladet birti
sunnudaginn 14. marz s. 1. leið
réttingu og gremargerð um
handritamálið frá dr. Helga' verið til alh'ngis um opinber-
P. Brlem, sendiherra Tilefnið an f.iárstyrk til þess að standa
var það, að Kaupmannahafnar  undir kostnaði við þátttöku ís-
lands í sýninsunni. er hún
ekki leneur e'nkamál málar-
anna.    Almenningur    í    þessu j
Félags    ísl.    myndlistarmanna
halda því áfram. Væri æski- án sérstakra skilyrða, eins og
legt, að Félag ísl. myndlistar líka hefir komið mjög greini-
manna gerði slíkt hið sama, jlega í ljós með samþykktinni
og er það eina sönnun þess, að t um styrk til sýningarinnar í
í félögunum séu ekki „gervi-
meðlimir".
Félag   ísl.   myndlistarmanna
virðist    telja    óhepnilegt,    að
bessi  mál   séu  rædd  opinber-'
lega.  En þar sem leitað hefir
£ menn, sem nú sk!pa Nýja
' myndlistaf élagið og f élagið
Óháðir listamenn, ættu þar 3
á móti 12 frá Félagi ísl. mynd
listarmanna skal ekki deilt
hér. Ef til vill verður hægara
að. átta sig á því, er birt hefir
verið opinberlega meðlimaskrá
skrá Félags ísl. myndlistar-
manna eins og hin félögin
hafa gert.
Frá því er sagt, að Jóhannes
Kjarval og Tómas Guðmunds
son, formaður Bandalags ís-
lenzkra listamanna, hafi brugð
!zt vel við málaleitunum um
meðmæli með umsókn um
styrk til sýningarinnar. Er það
varla meira en hver og einn
annar mundi hafa gert, ger-
andi ráð fyrir, að samkomu-
lag   yrðj   um   val   myndanna,
Framhald   á   7.   síðu.
fréttaritari blaðsins hafði lát-
ið þess getið í frétum af gangi
málsins frá Kaupmannahöfn,
að   lagalegur   rétur   Dana   til, landi, .sem féð lea.sjur fram á
Álþjóðamális Esperanfo
og Samenuðu þjóðirnar
handritanna væri ' ótvlíræður
og að margir álitu siðferðileg
an rétt þeirra engu minni.
Einnig hefði fréttaritarinn
kveðið svo að orði4 að hin dýr
mætu handrit væru réttmæt
eign háskólans danska.
(Frh. á 7. síðu.)
kröfu á að fá að fylgjast með
málunum. Og raunar hvort
sem kostuð er af opinberu fé
eða ekki. Frá hendi Nvja
mvndlistafélassins fer hér
ekkert á milli mála, . sem ó-
æskilegt er. að íslenzkir blaða
lesendur    fylgist   með.    Þessi
S
s
s
Nú vildi ég fara þess á leit við yður, herra pró. b
fessor, að þér tilgreinið á opihberum vettvangi í hverju í
hætta liggur fyrir bÖrnin og sambúð Dana og íslendinga ^
af pessu sögukveri. Jafnframt ættuð þér að gefa kennslu.
höfundum nokkra leiðbeiningu um hversu ber að skrifa
námsbækur um þjóðarsöguna.
Jónas Jónsson frá Hriflu.
FYRIRSPURN
tilÓlafs Björnssonar prófessors.
ÞER HAFIÐ í bréfi til ríkisstjórnarinnar bent
henni á, að í kennslubók í íslandssögu handa börnum
eftir mig væru nokkrar staðhæfingar þess eðlis, að þær
myndu spilla góðri sambúð Dana og íslendinga. Að
vonum leggið þér til 'við stjórnina að fjarlægja þessa
kennslubók frá börnum landsins.
'SKÖÖMU eftir heimsstyrj-
öldina síðari fór fram víða um
lönd söfnun undirskrifta, þar
sem skorað var á hin nýstofn-
uðu samtök Sameinuðu þjóð-
anna að beita sér fyrir víð-
tækri notkun albjóðamálsins
esperantos á alþjóðavett^rangi.
Árangur þéirrar undirskrifta-
söfnunar varð ágætur í mörg
um löndum, og hér varð hann
sá, að á 5. þúsund einstakling-
ar og fél«gssamtök með um 30
þúsund félagSmönnum skrif-
uðu undir áskorunina.
Áskorunin var undirrituð af
\um einrii milljón einstaklinga
og félagssamtökum 16 milljóna
manna og afhent í aðalstöðv-
um Sameinuðu þjóðanna í
Lake Success við hátíðlega at-
höfn sumarið 1950. Síðan var
málfð af^ient Mennihgar- og
yí;sinda*;to)finunSnr!\ UNESCO
og tekið til umræðu á þingi
stofnunarinnar, sem nú er ný-
lokið í Montevideo í Úrúgvaj.
ÁLYKTUN  ÞINGSINS.
Á þinginu urðu málalyktir
þær, að 10. des. s.l. var sam-
þykkt eftirfarandi ályktun
með 30 atkvæðum, en mótat-
kvæoi voru 5:
„Þingið hefur rætt skýrslu
aðalritarans um hina alþjóð-
legu áskorun um esperanto og
1)   sér  þann   árangur,   sem
náðst hefur með esperato á
vettvangi alþjóðlegra menn-
ingarsamsklpta og til að færa
þjóðir heims hyerja nær ann-
arris
2)   viðurkennir, að árangur
þessi sé í samræmi við tilgang
og   hugsjónir   stofnunarinnar,
3)   leggur fyrir aðalritarann
að fylgjast með áframhaldandi
þróun esperantos í vísindum,
menntum og mennngu og að
vinna í þeim tilgangimeð Al-
menna esperantosarnbandinu í
þeim málefnum; er báðar stofn
anir varða,
¦ 4) veitir því athygTi, að> ým-
is þátttökuríki hafa lýst yfir
því, að þau séu reiðubúin að
taka úpp eða auka kenrislu í
esperanto í skólum sínum og
æðri menntastofnunvim og biS
ur þessl þátttökuríki að veita
aðalritaranum stöðufar upp-
lýsingar um þann árangur,
sem næst á þessurn vettvangi."
Áður hafði þingið samþykkt
að veita Almenna esperanto-
sambandinu (Universala Espe
ranto-Asoc'io) réttindi ráðgjaf
stofnunar gagnvart Menningár
og vísindastofnunliV.ii.
Nánari fregnir hafa ekki
borizt ennþá, en eftir þessu að
dæma má í ná'irim framtíð
búast við frekari fréttum. af
framgangi alþjóðamíilsins.       j
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8