Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						ALÞYÐUBLAÐI®
Miðvikudagur   19.   jan.    1955
UTVARPID
20.30 Erindi:   Börnin  og tízk-
an (Arngrímur Kristjánssón
skólastjóri).
20.50 Tónleikar og plötur: Celló
lög op.  102 eftir Sohumann.
21.05 „Já eða nei". — Sveinn
Ásgeirsson    hagir.    stjórnar
þættinum.
122.10 Upplestur:   Smásaga.  ¦—
Baldur Pálmas. þýðir og les.
22.35 Harmonikan hljómar. —
Karl Jónatansson kynnir.
23.10 Dagskrárlok.
KROSSGÁTA NK.					784.	
/	2	i		V		
¦		F	4			?
9				<?		
	10	II		IX		
13	IV	IS				
li		'J	1?	\		
1	n					
Lárétt: 1 gluggar, 5 kven-
mannsnafn, 8 grannur, 9 á
fæti, 10 ekki fær, 13 tveir eins,
15 fugl, 16 gera iéljegra, 18
lúðupartur.
Lóðrétt: 1 meiða, 2 leikfang,
3 ókyrrðj 4 flýtir, 6 óskiljan-
leg, 7 með tölu, 11 sterkur, 12
hreyfing, 14 Ás, 17 reikning-
um.
LAUSN   Á   KROSSGÁTU
NR. 783.
Lárétt: 1 Rjúkan, 5 tafl, 8
grið, 9 ii> 10 tólg, 13' il, 15
rani, 16 nían, 18 flúra.
Lóðrétt: 1 rOggmn, 2 jurt,
3 úti, 4 afi, 6 aðla, 7 lifir. 11
óra, 12 gnýr, 14 líf, 17 nú.
! Vef naðarvöru-
m
m                                                                *T    '
\   úfsalan
H
M
•  er í fullum gangi að Grettis
m
\ götu 26. (Hornið á Frakka
¦f
; stíg). Nýjar vörur látnar inn
•¦
H
• daglega.
SKIPAUTG£R1>
RIKISINS
Baldur
GRAHAM   GREENE:
NJOSNARINN
79
Tekið á móti flutningi til
Stykkishólms, Grundarfjarðar
og Ölafsvíkur í dag.
61« ««»*¦
JÓNPEMILSml
In§ólfsstræti4-Sítni7rró

menjat, sem sýndar eru forvitnum, útlend.
um ferðamönnum. Það var þó eitt, sem mælti
á móti: Ljósin í kirkjogluggunum. Hann var
mjög þreyttur, mjög sjúkur, mjög hungrað-
ur. En athyglin var vel vakandi. Hann átti
stöðugt von á að einhver veitti honum eftir.
för, að vigalegir náungar þystu úr húsasund.
um og réðust á hann. Hann fann það á sér,
að óvænt, skyndilegt hljóð myndi yfirbuga
taugar hans og leggja hann í götuna. í norð
vestri eygði hann ljósbjarma á lofti. Það voru
Ijósin í Woolhampton, sem lýstu upp þokuna,
sem grúfði yfir umhverfinu þar eins og hér.
Hann var kominn að kirkjunni. Það lá mjór
stígur milli hennar og ifæfsa húss. Hérna
myndi hann nema staðar,, langferðabíllinn,
sem hann ætlaði að taka til Woolhampton.
Hann skimaði í kringum sig, bjóst við að sjá
einhvers staðar þennan Crikey, sem átti að
bíða hans. Bak við kirkjuna gnæfði haugur.
inn fyrir framan námuopið. Þar uppi voru
þeir víst, unglingarnir, í þann veginn að
sprengja upp námuna. Hann heyrði óm af
sálmasöng úr kirkjunni.
Það byrjaði að rigna. Vindurinn stóð ofan
af kolasalladyngjunum. Hann var mengaður
undarlegum óþef. Það van lika byrjað að
hvessa. Vindhviðurnar þyrluðu ryki í augu
hans og upp í vitin. Hann hneppti að sér
frakkanum og bretti kragann upp í háls. Hvað
var petta? Var það ekki hljóð frá bifreiðinni
sem nálgaðist? Jú, það stóð heima. Nú var
hún að koma upp götuna. Hann læddist fram
úr skoti sínu og skimaði niður eftir götunni.
Ónei, það var ekki bifreið, það var mótorhjól.
Hann sá ekk manninn vel, sem á því sat.
Mótoilhjólið sníglaðist skröltandi og skark-
andi upp götuna í áttina til hans. Nú sá
hann, að það var lögreglumaður, sem á því
sat. Sennilega lögreglumaðurinn, sem sendur
var til Wollhampton eftir umboði til þess að
mega gera rannsókn í húsi óbreyttra borg.
ara og leita að honum, útlendingnum, ofbeld-
isseggnum, morðingjanum, þjófnum, vega.
bréfafalsaranum. .... Þeir höfðu hann grun.
aðan um að hafast við í húsi verkalýðsfor.
ÍHgjans Charlie Stowe. En þeir myndu brátt
komast að raun um, að svo, var ekki Og svo
•var eftir að komast í langferðaibílinn. Vitar
lega myndu þeir líka leita í honum, áður
en hann fengi að halda af stað til Woolhamp
ton. Nema að flokkurínn hefði séð einhver
önnur ráð til þess að koma honum þangað.
Hann þrýsti sér upp að kirkjuveggnum, —
reyndi að láta hana vera sér í senn skjól fyrir
rigningunni og leitandi mannsaugun utan af
götunni. Hann heyrði nú betur til prestsins
innan úr kirkjunni. Hann sá í anda allar
kerljLngarnar í sínu bezta skarti, virðandi
fyrir sér hverja aðra í stað þess að hlusta á
guðsorðið.   Hún  myndi   líka  vera  þar,   hún
gamla frú Bennett.....Hann heyrði hrafl
af því, sem presturinn sagði: Við biðjum þig
að miskunna hinum volaða, skelfda og þraut
pínda  heimi.....   Við  minnumst þjóðanna,
þar sem styrjandir geysa, minnumst fórnar.
dýra stríðsins, hinna heimilislausu og kúg.
uðu. Kuldabros lék um varir hans: Þeir voru
þá að biðja fyrir honum. Áreiðanlega óafvit-
andi, meintu náttúrlega ekkert með þessu.
Þetta voru meiningarlaus orð, sögð af vana.
Ætti hann að láta prestinn sýna þao í verk.
inu, að honum væri alvara? Presturinn þagn-
aði og fólkið fór að syngja sálm.
Hann þeyttist þvert yfir stíginn og beint á
húsvegginn andspænis. Glerbrotum úr kirkju
gluggunum rigndi niður allt í kringum hann.
Honum fannst sem steinveggurinn yfir höfði
hans hæfist á loft og hvelfdist* yfir hann og
hann æpti og hljóðaði af skelfingu og sárs.
auka. Það komst ekkert að í meðvitund hans
nema hið ytra afl, hvað sem það nú var, sem
orkaði á líkama hans og allt umhverfið.
Hávaðinn, sem fylgdi því, var svo ógurlegur,
að hann varð ekki skynjaður. Það var fyrst
eftir að hávaðinn var liðinn hjá, að maður
varð hans var, eins og bergmáls í skilningar
vitunum, bblönduðust hundgá og ópum og köll
um fólks, sem nú þusti fram og aftur um
götuna. Hann fann að það rigndi ryki og
smásprekum og salla, hann bar hendur fyrir
andlitið sér til varnar, þess ómegnugur að
velta sér á grúfu og verja það á þann hátt.
Hann æpti á ný; hann heyrði fólk hlaupa
aftur og fram, pjóta' út úr kirkjunni. Víst
hafði húsveggurinn hrunið, þótt ekki hefði
hann hvelfzt yfir hann. Hann lá í rústunum
og það lá dauður köttur við vanga hans.
Rödd sagði: Þarna er, hann. Þeir voru að
grafa hann upp. Hann fann að skófluspaðar
snertu hann, og að hann gat ekki vikið sér
undan þeim. Það varð að ráðast, hvort þeir
sköðuðu hann. Hann svitnaði af skelfingu og
æpti og hrópaði hástöfum á móðurmáli sínu.
Hann fann að það var þuklað á honum-----
hugurinn leitaði á ný til vegarins frá Dover.
Það var verið að berja hann, lemstra hann.
Handtökin voru  ómjúk.   Snjertið  mig ekki!
æpti hann af öllum kröftum.
Hefur hann byssu?
Nei.
Hvað er þetta hérna í jakkavasa hans?
O, það er nú ekki merkilegt. Það eru molar
af kókoshnetu.
Meiddur?
Það held ég ekki. Bara svolítið hræddur,
sagði röddin.
Við skulum setja hann ,í járn; finnst 'þér
það ekki réttast?
Hann var reistur við. Þeir komust fljót.
lega að því, að hann gat gengið. Leiddu hann
áleiðis niður aftir götunni. Það var haldið
um báða handleggi hans, en ekki bundið fyrir
augun. Hann sá húskofana til beggja hliða
og pað rigndi stöðugt, eins og áður, ekkert
var breytt nema það, að nú var hann ekki
lengur einn. Það voru tveir lögreglumenn,
sem leiddu hann. .Fólk safnaðist að. Menn
virtu hann fyrir sér með athygli. Hann var
ávarpaður: Yfirheyrður er .... ?
Gott og vel. Hann reyndi að rétta betur
úr sér, en það var eins og það væri stungið
Öra-vIðgerðírB
Fljót og góö afgreiðsl*.
GUÖLAUGUR   GlSLASOM,
Laugavegi 65
Sími 81218.
Smurt brasi?!
og snittur,
Mestispakkafo
Odýr&st »s ibesí. fi»-
samlegast pastil m,eM
Syrin/nxk.
HATSAEINS
Ltekjar^éta f.
Sími 8©S4»,
Samúöarhort
8Iys«v«rnai:Wftgs Mskís
kaups Ðestir. Fáil &j&
i slysavarsadeildum mt>
Isnd allt. í Rvík i feazsm-.
yrSaverzIuninni, Banka-
ítrœtl (J, VerzL Guimþé^
oxmar Halldórsd. og ikrií=
gtofu félágsins, GróíiB t
Afgreidd i sima *m„ —
Heitið á slys&vsxBsíálafÍi.
Það bregst ekki.
DvalarheimiH aldrsllra
sjómanna
$    Minningarspjöld fást hjá:
Happdrætti D.A.S. Austur
stræti 1, sími 7757
Veiðarfæraverzlunin Verð
andi, sími 3786
Sjómaimafélag Beykjavfkur,
sími 1915
Jónas  Bergmann,  Háteígt
veg 52, sími 4784
TóbaksbúSin Boston, Lauga
írvf 8, ifmi 3383
Bókaverzlunin  Fróði, Leifi
gata 4
Verzlunin Laugateigur,
Laugafeig 24, sími 81666
Ólafur Jóhannsson, Soga
bletti 15, sími 3096
Nesbúðin, Nesveg 39
Guðm. Andrésson gullsm.,
Laugav. 50 sími 3769.
f HAFNARFIRÐI:
Bókaverzlun V. Long, 9288
KHflKI
Minriffigarspgðid
Bam&spitalaa}oQi BxiagsSm
eru afgreidd í HannyrSa-
verzl. Refill, ASalstræti If
(áður verzl. Aug. Svené>
^ ten), 1 Verzluaiani Victert
" Laugavegi 33, Hoits-Apd-
teki, Langholtívegi M,
Versl. Alíabrekku vi8 Su@*
urlandxbraut, og Þcrsteife*.
bú5, Snorrabr&ui 61.
Hús og íbúðir
af ýmsum stærðum 1
bænum, úthverfum bæj
arins og fyrir uta& bæinn
til sölu. — Höfum einnig
til sölu jarðir, vélbáta,
bifreiðir og verðbréf.
Nýja fasteignasalau, 'Œ*1*
Bankastræti 7. *!fw
Sími 1513.               ^
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8